Mateus 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ asisɨha wanya sanaihɨ Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyaisatɨ osaataatɨhɨra taawɨ nowaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai jaumanataise. Siyatɨ jaumwasɨhɨ kiya kapɨhɨ osaataatɨ witɨhandɨ nandapa kɨpwɨwɨ iwatopɨ nepɨ nanawaayopo.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Iyauhɨ Parisihiya kiyai iwinjaposawɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Jasapeme! Kɨmandɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya kiyohɨtɨmandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa sehɨmwaapɨ asisɨha ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandɨ nepɨ nanyopɨsasɨwɨhandɨ kiyawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo.
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Saundauhɨ amɨ Jisaasiho Parisihiyai komɨha sata kaundataase. “Amɨ sahɨ Daawitɨhounɨ komɨ isɨhiya naisɨhiyaunɨ jaumwasɨhɨ kaindɨhandapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhiyaatɨtamatɨtawaatopo.
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Jaumwasɨhɨ Daawitɨho komɨ isɨhiyaisa Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa bɨretɨhandɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahotɨtandɨ ahiyohɨha pɨrisihiyaamɨ mɨtɨho pɨrisiho nemwihɨ ko netatɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje. Iyataatɨ sapa nandapa bɨretɨndapɨ wɨnɨhapɨpa watɨpɨhapa satatɨ, ‘Nehɨ pɨrisihiyaahɨhɨ nandaatɨwɨhande,’ tatɨ ahotahande. Siyatɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ jaumwasɨhiyataatɨ kapa netɨ nopɨsasatɨ Daawitɨho nandapa bɨretɨhandɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Aisɨ amɨ pɨwɨha waisangi Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ ahotisɨha sahɨ apɨpaahɨ awɨmɨtɨwɨhiyaato? Pɨwɨha siyahaapɨto, asisɨha ikɨndaatɨwɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ pɨrisihiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ otɨpɨpatɨ kiyawaawɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha (Saararehura) Sapaatɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nopɨsasopo. Nopɨsasawaahandɨ kandɨ pɨwɨha naaŋɨha kiya wɨndɨ namehopo. Autaahaatɨho kiyaisɨ nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjase.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Siyauhɨ amɨ wanɨ kɨmbɨhɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ aŋɨ awaindɨhandisunɨ kandamɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatisunɨ awaindɨhandɨ daahemwatɨ nusatipɨhaatɨhonɨnɨ kɨmbɨhɨ kɨmonɨnɨ bitondaayo.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Iyataatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sandaase:
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Sandɨ apaapɨmaato, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandɨ ahiyohɨhonɨnisɨ kandamɨ Awaisɨhonɨne. Saindɨ nɨwahonɨnɨ Awaisɨhonɨnisɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ isɨhiya wapa kaitaatɨwɨhapa nɨnɨ nɨwahonɨnɨ jatataayo,” undatɨ Parisihiyai Kaundataase.
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Sapɨhɨ Parisihiyai saundamapɨ Jisaasiho kiyaamɨ (sinekokɨhandɨ) aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ notɨ nandaataise.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Aihɨ utaaho wo komɨ ikwɨrɨ bɨwateho sapɨhɨ bindataise. Bimihɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Judaahiyaanamɨ asisɨha ikɨnaatɨ awaindewaamaitɨhaahandɨ Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwawaawaahɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ nanyamimbɨpa nepɨ nopɨsasawaayowo e owetiso?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Sandɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenɨhohɨtɨndɨ komɨhetɨ pɨwɨha nepɨ yawutaapɨ ko siyahoe siyahoe tɨtaatɨwɨhapaapɨ daawaawe.
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Saiwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ kiyai Jisaasiho saundataase. “Amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ bitohoŋɨ amɨ kandɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ anɨmwaahɨpatopɨ witonaahɨ noaitaino e owetɨtaiso?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Isɨ amɨ utaahohɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ nehosɨ maasapɨho sipɨsipɨhandi daahemwahoe. Isɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa daihɨra wɨndɨ namaanyisapuse utaawo itapɨ waatɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ netɨ nopɨsasɨnɨhonɨhɨ nyahɨ koai kaati newa iwɨtatamaŋɨtɨhaahandapo,” undataase.
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Saundatosa amɨ utaaho komɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨhoai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ ikwɨrɨ mbapɨ dɨhumwaŋɨme,” undataase. Undihɨ amɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨho komɨ ikwɨrɨ mbatɨ dɨhumwasɨhɨ kɨrɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨrɨhɨrɨ noaipatɨ gaahɨrɨta wihoaaŋɨhɨrɨ ainahɨhɨramatiya nonasayataise.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Siyatɨ sandɨ Jisaasiho gaahandɨ watɨpɨhandɨ kaihɨhandɨ kandɨ amɨ Parisihiya sapɨhɨ namasi nuwɨ Jisaasihoai sohoai tiwɨtaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha tɨmanɨwɨ wɨsasawaayopo.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Koai sohoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasohɨtɨndapɨ Jisaasiho mmonamapɨ sapɨhɨ aunahɨpita namasi notaise. Namasi naihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ timbɨpaisahiyaunɨ ainahiyɨhiyaunɨ koai nuwipinjawɨ komɨ pɨwɨha atɨwisawaayopo. Iyauhɨ timbɨpaisahiya koenda nasohiyɨhiya nahatiyai kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwiwataise.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Iyatɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ koenda nasauhɨ kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwisawɨhiyai saundataase. “Sahɨ nɨnɨ saiwa sangi kasɨsohɨwɨmaiwaapɨ isɨhiyai wɨndɨ ausaapɨ kamundɨwɨse,” unda bapiya kaundataase.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Sandɨ Jisaasiho isɨhiyai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapunɨ nisapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kamundɨwɨse undindɨmandɨ apaapɨmaahe, jɨhura Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Jisaasiho sawahopɨ saitaise tatɨ katisɨha akaahemaitande. Iyataatɨ sa pɨwɨha Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Autaahaatɨho sata kandaase:
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 “Kɨmbɨhɨ kɨmo nisɨ otɨpɨpatɨhore. Nɨwahonɨnɨ ahɨwisonɨhore. Aindɨ utaaso so koai nɨnɨ maarɨho nunyatɨ amɨ nɨnɨ koai baindɨ maarɨho wɨwitɨhore. Maarɨho wɨwitɨhosɨ nɨnɨ koai andɨtɨwihonɨhɨ kaitandɨho nisɨ Itɨpɨho nesipɨtɨ numwaasaito. Numwaasasanɨhɨ amɨ ko isɨhiya nisapɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaapɨ nisɨhiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ nisenda napɨwɨ gɨnunyaapɨ tɨtɨhɨ gaahiya noaipaitaatɨwɨhɨra daihɨra nanunjɨtaise.
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Iyataatɨ amɨ ko pɨwɨha utaarɨhandɨ isɨhiyaisatɨ pwɨsɨpataahamatiyatɨ tunatɨ wɨndɨ notɨ nasaya kamaatatɨ amɨ wɨndɨ kaahaamaatatɨ amɨ wɨndɨ pɨwɨha waapɨhɨta aunahɨpatamɨ daihɨra isɨhiya nasisoaarɨ ahoyanɨhohɨppɨpɨhɨ wɨndɨ nonasaya ngotɨ otita kaahaamaatɨtaise.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Iyataatɨ isɨhiya apwɨtɨramɨ detɨho apɨpaahɨ tɨwatainjɨhomataiwɨ kiya wɨndɨ andɨtɨmitɨwɨ isɨhiya usa kiyaamɨ tiworisaunɨ utaaho yapɨpatambɨ maipɨhounɨ kiyai nepɨ nusopɨsasɨwɨ tipɨ urɨpatisauhɨ kiyaamɨ maarɨho owetihɨ napwɨtaatɨwiyohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ amɨ isɨhiya usa sisɨha norɨhɨrɨ tɨha tɨhwɨtimɨ notɨ otasaahanda niyotɨtandɨ nehɨmasɨhaamataiwɨ kiyaamɨ maarɨho nipɨtihɨ napwɨtaatɨwɨ nahɨriwɨ bimohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ wɨwiwatɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ ko apɨpaahɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ nɨnɨ isɨhiya nahatiya tɨtɨhɨ gaahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwunɨ maipɨhaiwa nahatewa yapɨpatambɨ nematɨ ipɨhatindɨmaitandɨ gwɨnyaahohɨwaiwa akɨwaiwa noaipaitandɨ kaimɨ notɨ kaiwa noaipahonɨhuraatɨtaise.
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Iyonɨhɨ isɨhiya yapɨhɨ nahatewaaraahiya nisɨ otɨpɨpatɨho atɨnisahopɨ ko nyangi japɨhɨ apɨpaahiyaanangi nanyamaito tɨwɨ kopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ nammopɨ andɨtitɨwɨ jatɨtaapo,’ Aisaiyaaho 42:1-4
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Aihɨ isɨhiya usa utaaho wo koai itɨpɨho maipɨho numwaatɨ komɨ ndɨha nɨwɨsotisɨhɨ wɨndɨ minja komɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapusɨhɨ wɨndɨ pɨwaamaatahoai Jisaasihoenda numwaasi nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho so utaasometapɨ itɨpɨho maipɨhoai netɨ yota utaasomɨ ndɨha nusorɨhaatɨ maahomwaaŋɨ nɨwusaatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ ko jahɨra pɨwaatatɨ jataise.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ ahoyanɨhohiyɨhiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ yaiwɨmapɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ nasenawaayopo. “Ese, utamo kɨmo kɨmandɨ kaisɨ Daawitɨhomɨ Mwaaho Nyainja Bimɨtandɨhondaatete? Amɨ kometanaahɨ diyaamahotɨtaisono?” nnawaatopo.
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Sanɨhauhɨ Parisihiya sandɨ atiwosawɨ kiya Jisaasihopɨ satawaatopo. “Ko itɨpɨho maipɨhaiwa netɨ yotindɨmandɨ nehɨ amɨ itɨpɨho maipɨhaiwaamɨ awaisɨho Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ nunya andɨtɨwisɨhɨ saiwa kiyataise,” tawaatopo.
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Satauhɨ Jisaasiho Parisihiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ usonatosa kiyai saundataase. “Isɨhiya usa yapɨpatɨ naasaipitɨ kataahapɨhiya yapɨpatɨ namandipapɨ tipɨtapaatɨwɨ tunnɨwɨ kahapɨhɨ kahapɨhɨ ahoyanawaawaahɨ wɨndɨ kiya otɨhɨ bɨmimɨtaapo. Iyataatɨ amɨ aunahɨpatɨ wɨtɨsangi amɨ kɨretɨhiya nususasɨ wusasɨsangi nepɨ tipɨtapaatɨwɨ itɨhɨnnɨwɨ sawanaahandɨ tunawaawaahɨ wɨndɨ kiya tɨmaamaamaitɨwɨ nopɨsasɨnɨwɨ tɨmɨhaitaapo.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Isɨ amɨ sɨrɨ kɨretɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ iwinja bimisawɨhiya dopawɨ nepɨ yahwɨnɨwɨ tunawaawaahɨ nasɨpatawaayopo. Siyawaawɨ kiya wɨndɨ andɨtiwɨtɨ bɨmitoaitaapo. Owetɨtaise. Apɨpaahɨ tɨmahaitaapo.
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ satawaatopo, ‘Ko itɨpɨho maipɨhaiwa nemasɨtɨmandɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ numwihɨ saiwa kiyataise,’ tawaatopo. Isɨ amɨ kiyonaahɨ nɨnɨ sangi nasɨsendaano. Samɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nasipinjohiyɨhya itɨpɨho maipɨhaiwa nepɨ yotohɨtɨndɨ kiyai watɨpɨhandɨ ndɨ numwihɨ kiyawaayopo? Amɨ sangi nasipinjohiyɨhiya watɨpɨhandɨ nɨnɨ netɨ kiyohɨtɨmandɨ kandaahɨ kiya itɨpɨho maipɨhaiwa nemawaayowɨ samɨ pɨwɨha nisapɨ katohɨha sawanaatamɨhetɨ yasamwaitaise.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhohɨhɨ nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmihɨ kandaahɨ itɨpɨho maipɨhaiwa isɨhiyaamɨhetapɨ tahamanɨtɨ nemataayo. Saiwa saindɨ itɨpɨho maipɨhaiwa nɨnɨ nemahohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho sangi jainjaatɨ bimɨtandɨhandɨ aimɨ nasatɨ samɨhatɨndaise satatɨ nasisataise.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 “Utaaho wo amɨ utaaho apɨpaahɨ watɨpɨhomɨ aŋaaŋɨ nehɨ nanɨhiya nawatatɨ nandaatɨ komɨ ikɨpɨpa wɨndɨ namusaitaise. Owetɨtaise. Nehɨ koai wɨrɨhɨra anɨtisa jɨhɨ wɨsasatosataahɨhɨ komɨ aŋaaŋɨ nawatatɨ ikɨpɨpa naitaise. Isɨ nɨnɨ Bwaasɨrɨhɨri daahemwa apɨpaahɨ watɨpɨhonɨnisɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨrisɨ netɨ wɨsasatosatɨ kɨramɨ itɨpɨho maipɨhaiwai netɨ yondaayo.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “Iyataatɨ utaaho wo nɨngisa tɨmaamaitɨha bɨmitondaataahɨ so nɨngi netɨ nipɨndataise. Iyatɨ amɨ utaaho wo nɨngi komɨ ikwɨrɨ naninya isɨhiyai nisenda numwaasi namaasataataahɨ so nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨhiyai netɨ tahamana torɨwamataise.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Isɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Isɨhiya kiyaamɨ maipɨhaiwa gɨmunyaatahaiwaunɨ maahomwaaŋapɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwaunɨ nahatewa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ pɨwɨha maipɨhaiwa katohɨwaiwa kaiwa Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ nemwaamaitaise. Owetɨtaise.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ kiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ sisɨpɨhɨtohɨwaiwa Autaahaatɨho wanunɨ asisɨha ipotɨhetunɨ kaiwa wɨndɨ nemwaamahonɨhɨ kaiwaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” undataase.
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 Undatosatɨ wa pɨwɨha saundataase. “Iyataatɨ isɨhiya ipatamɨ yandɨpɨho mmonɨwosawɨ ipatɨ satɨ gaahate satɨ maipɨhate tɨtaapo. Isɨ ipatɨ gaahatɨ yandɨpɨho gaaho ningotaise. Ipatɨ maipɨhatɨ yandɨpɨho maipɨho ningotaise.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Apɨpaahɨ akwɨranɨ tataapwɨnɨhomɨ mwaahatɨmaate sahɨ baiwɨ atiwɨse. Samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaahɨhɨ tisaindahiyaatisɨ saiwa kaiwaahɨhɨ sahɨ katɨtaapo. O amɨ napaapono isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kɨpwɨndiwaiwa kaiwaahɨhɨ kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ katɨtaapo.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Iyataatɨ amɨ uta ngaawo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa gaahaiwaahɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise. Iyonɨhɨ amɨ utaaho maipɨho wo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwaahɨhɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 “Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨ kɨma sangi kasatataato ipotɨhura Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhetɨ isɨhiya nahatiya naasohɨ naasaamɨhɨ pɨwɨha nahata tanauhɨha kiyaamɨ katohɨhaapɨ naasa naasaahɨ awɨtɨwɨ Autaahaatɨhoai sa sata sataatɨ kato undɨtaapo.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Iyataatɨ amɨ sura Autaahaatɨho sawanaatamɨ pɨwɨha katohɨwaiwa kaiwa netɨ mmonatesi sasatɨtaise. ‘Sahɨ ainahiyɨhiyaate amɨ sahɨ maipɨhaiwaisawɨhiyaate satɨtaise,’” unda Jisaasiho Parisihiyai kaundataase.
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Aihɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ Parisihiyaamunɨ nehɨ usaahɨhɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhonye, nyahɨ kɨnyapɨ ko Autaahaatɨhoaapɨhapɨ nasahoe taatɨ gwɨnyaitaanɨ wɨtɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nepɨ nanyise?” undawaatopo.
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Undauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase, “Sahɨ nisɨ kiyohɨwaiwa jinjahɨra mmonawaahandɨ kandɨ apɨpaahɨ maipɨhiyaatɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨmunyaapɨhiyaate. Saiwɨhiyaatisɨ sahɨ nɨngi sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nehɨ sawanaatamɨ ambɨpatapaahɨhɨ maaritɨwɨ mmowɨ namaitaatɨwɨhatapɨ nanyise ndɨwɨ nanɨsenawaayopo. Isɨ nanɨsehohɨpitɨ wɨndɨ sangi namaasasɨto. Nehɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Jonaahoai kawɨsatɨ isɨhiyai sɨwipatɨ nunjipatamataindɨhatɨhɨ nasɨsɨto.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Saindɨ Jonaaho araiho awaisɨhomɨ gwɨsɨhaatɨhɨ asisɨha mairɨmaara nanotɨ nepasɨpatamataindɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨsangi saindɨ kaindɨ mɨhatɨhɨ apɨpaahɨ yapɨpatamɨ nyepepɨ nundɨ noaatɨpatɨ bimisanɨhɨ asisɨha mairɨma sananisonɨhɨ jahɨra nepaito.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Iyataatɨ Jonaaho isɨhiya Niniwehandaahiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ Autaahaatɨho ahosumwa mandɨtɨwiwɨtandaihɨ ausaatɨ kaundihɨ namapɨ kiya jahɨra maipɨhaiwaatɨhapɨ nepemaitopo. Iyauhɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Jonaahoai nusatipɨhaatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Saindɨ bimonɨhandɨ kandɨ sahɨ atiwɨ jahɨra wɨndɨ namepemaitopo. Isɨ sandɨ sahɨ namepemaitohɨtɨndapɨ jɨhura Niniwehandaahiya Jonaahomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ nepemaitohiyɨhiya Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura komɨ ndɨhetɨ samɨ maipɨhaiwa nepɨ ausaapɨ nasisɨtaapo.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Iyataatɨ amɨ jɨhura apopaatɨ isɨhiyai iwinja bindataahaatɨ yapɨpatɨ kaanɨhɨ wɨtaahapɨhaatɨ Soromonɨhomɨ amɨtɨha awaindɨhandɨ gwɨnyapenatɨ kataunjindɨhandɨ atitandɨ napise. Aihɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Soromonɨhoai daahemwatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Isɨ sahɨ siyohɨtɨndapɨ Autaahaatɨho isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura sahɨ baiwɨ atɨhomisohɨwɨmaiwaapɨ apopaatɨ saatɨ dotɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ sangi mandɨtɨpɨsitaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨhomisohiyɨhiyai kaundataase.
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 Kaundatosatɨ wa pɨwɨha namɨhana saundataase. “Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho utaahomɨhatɨhapɨ noaipasi notaahura ko yapɨpatɨ awasatɨ waapɨhaatɨ iwɨwɨrɨho ahɨmetatɨ owehapɨhɨ notɨ daayatɨ ko mbɨpa netɨ maarɨho witɨtandɨhapɨhapɨ daataise. Daataatɨ amɨ ko ikɨndandɨhapɨhɨ wɨndɨ monataise.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Monataatɨ ko sawaho sanataase. ‘Nɨnɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi nasohɨpɨpɨhapɨ jahɨra naitaano,’ ndaase. Satamapɨ jahɨra jɨhura namasi naimbɨpɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ niyatɨ mmonataise. Niyatɨ mmonataatɨ kaaŋɨ aŋaaŋɨ nipɨtatɨ naihoanda sanahɨwiya itatamanɨndataise.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Setihɨ mmonamapɨ notɨ itɨpɨho maipɨhaiwa ikwɨrɨ naasairɨhɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurɨtahaiwa 7 kiyatɨ koai nusatipɨhaapɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwai numwaasi nasataise. Numwaasi nasatɨ koaisawɨ maawɨ aŋɨndaatɨhɨ utaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nandaapɨ bindawaayopo. Nandaapɨ bindawa utaaso soai apɨpaahɨ nepɨ nusopɨsasawaayopo. Nusopɨsasauhɨ ko daahɨ apɨpaahɨ maipɨtatɨ wuwanɨ kaimumwaaŋɨ nusatipɨhaatɨ nopɨsasɨnataise. Saisɨ sɨrɨ kɨretɨ isɨhiya maipɨhiya nisɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ baiwɨ akɨtɨnɨhɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ namepemaitohiyɨhiya awaindɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaatɨhɨ nandaapɨ nepɨ nopɨsasɨndaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Iyatɨ Jisaasiho taatɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai pɨwɨha konɨhɨ kaundɨmɨ naihɨ kura komɨ sanaatunɨ saingoyaunɨ koenda napɨwɨ noaipawaayopo. Noaipapɨ ipaahaapɨ bitotawa koaisawɨ pɨwaatɨndotɨwɨ nasenawaayopo.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Pɨwaatɨndaanɨ maahe tɨwɨ nasenɨhauhɨ kapɨhɨ isɨhiyaamɨ wo Jisaasihoai saundataase, “Jasapeme, kinyɨ kɨnaatunɨ kwɨnyɨhoyaunɨ wanɨ kɨmiya ipaahaapɨ bitotawaawɨ pɨwaahɨtɨtaatɨwɨtopo,” undataase.
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Undihɨ amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha sandaase, “Diyaamɨhaatɨ nisɨ naate? Diyaamahiya nisɨ nɨhoaarɨse?” ndaase.
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Satatosa Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyai ikuwɨsatɨ sandaase. “Jasawewɨse, kɨmiya nisɨ naatɨ nisɨ nɨhoaarɨsaare.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Isɨhiya wowaatɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho ko kaatɨ saito saito tatɨ kiyaapɨ gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kiyohiyɨhiya siyaahɨhɨ nisɨ nɨhoaarɨho nisɨ naapwɨraatɨ nisɨ naate,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.