Mateus 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC
1 Aihɨ asisɨha wanya sanaihɨ Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyaisatɨ osaataatɨhɨra taawɨ nowaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai jaumanataise. Siyatɨ jaumwasɨhɨ kiya kapɨhɨ osaataatɨ witɨhandɨ nandapa kɨpwɨwɨ iwatopɨ nepɨ nanawaayopo.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Iyauhɨ Parisihiya kiyai iwinjaposawɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Jasapeme! Kɨmandɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya kiyohɨtɨmandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa sehɨmwaapɨ asisɨha ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandɨ nepɨ nanyopɨsasɨwɨhandɨ kiyawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo.
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Saundauhɨ amɨ Jisaasiho Parisihiyai komɨha sata kaundataase. “Amɨ sahɨ Daawitɨhounɨ komɨ isɨhiya naisɨhiyaunɨ jaumwasɨhɨ kaindɨhandapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhiyaatɨtamatɨtawaatopo.
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 Jaumwasɨhɨ Daawitɨho komɨ isɨhiyaisa Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa bɨretɨhandɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahotɨtandɨ ahiyohɨha pɨrisihiyaamɨ mɨtɨho pɨrisiho nemwihɨ ko netatɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje. Iyataatɨ sapa nandapa bɨretɨndapɨ wɨnɨhapɨpa watɨpɨhapa satatɨ, ‘Nehɨ pɨrisihiyaahɨhɨ nandaatɨwɨhande,’ tatɨ ahotahande. Siyatɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ jaumwasɨhiyataatɨ kapa netɨ nopɨsasatɨ Daawitɨho nandapa bɨretɨhandɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Aisɨ amɨ pɨwɨha waisangi Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ ahotisɨha sahɨ apɨpaahɨ awɨmɨtɨwɨhiyaato? Pɨwɨha siyahaapɨto, asisɨha ikɨndaatɨwɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ pɨrisihiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ otɨpɨpatɨ kiyawaawɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha (Saararehura) Sapaatɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nopɨsasopo. Nopɨsasawaahandɨ kandɨ pɨwɨha naaŋɨha kiya wɨndɨ namehopo. Autaahaatɨho kiyaisɨ nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjase.
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Siyauhɨ amɨ wanɨ kɨmbɨhɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ aŋɨ awaindɨhandisunɨ kandamɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatisunɨ awaindɨhandɨ daahemwatɨ nusatipɨhaatɨhonɨnɨ kɨmbɨhɨ kɨmonɨnɨ bitondaayo.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Iyataatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sandaase:
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Sandɨ apaapɨmaato, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandɨ ahiyohɨhonɨnisɨ kandamɨ Awaisɨhonɨne. Saindɨ nɨwahonɨnɨ Awaisɨhonɨnisɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ isɨhiya wapa kaitaatɨwɨhapa nɨnɨ nɨwahonɨnɨ jatataayo,” undatɨ Parisihiyai Kaundataase.
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 Sapɨhɨ Parisihiyai saundamapɨ Jisaasiho kiyaamɨ (sinekokɨhandɨ) aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ notɨ nandaataise.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Aihɨ utaaho wo komɨ ikwɨrɨ bɨwateho sapɨhɨ bindataise. Bimihɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Judaahiyaanamɨ asisɨha ikɨnaatɨ awaindewaamaitɨhaahandɨ Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwawaawaahɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ nanyamimbɨpa nepɨ nopɨsasawaayowo e owetiso?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Sandɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenɨhohɨtɨndɨ komɨhetɨ pɨwɨha nepɨ yawutaapɨ ko siyahoe siyahoe tɨtaatɨwɨhapaapɨ daawaawe.
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Saiwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ kiyai Jisaasiho saundataase. “Amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ bitohoŋɨ amɨ kandɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ anɨmwaahɨpatopɨ witonaahɨ noaitaino e owetɨtaiso?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Isɨ amɨ utaahohɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ nehosɨ maasapɨho sipɨsipɨhandi daahemwahoe. Isɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa daihɨra wɨndɨ namaanyisapuse utaawo itapɨ waatɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ netɨ nopɨsasɨnɨhonɨhɨ nyahɨ koai kaati newa iwɨtatamaŋɨtɨhaahandapo,” undataase.
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Saundatosa amɨ utaaho komɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨhoai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ ikwɨrɨ mbapɨ dɨhumwaŋɨme,” undataase. Undihɨ amɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨho komɨ ikwɨrɨ mbatɨ dɨhumwasɨhɨ kɨrɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨrɨhɨrɨ noaipatɨ gaahɨrɨta wihoaaŋɨhɨrɨ ainahɨhɨramatiya nonasayataise.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Siyatɨ sandɨ Jisaasiho gaahandɨ watɨpɨhandɨ kaihɨhandɨ kandɨ amɨ Parisihiya sapɨhɨ namasi nuwɨ Jisaasihoai sohoai tiwɨtaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha tɨmanɨwɨ wɨsasawaayopo.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Koai sohoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasohɨtɨndapɨ Jisaasiho mmonamapɨ sapɨhɨ aunahɨpita namasi notaise. Namasi naihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ timbɨpaisahiyaunɨ ainahiyɨhiyaunɨ koai nuwipinjawɨ komɨ pɨwɨha atɨwisawaayopo. Iyauhɨ timbɨpaisahiya koenda nasohiyɨhiya nahatiyai kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwiwataise.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 Iyatɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ koenda nasauhɨ kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwisawɨhiyai saundataase. “Sahɨ nɨnɨ saiwa sangi kasɨsohɨwɨmaiwaapɨ isɨhiyai wɨndɨ ausaapɨ kamundɨwɨse,” unda bapiya kaundataase.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Sandɨ Jisaasiho isɨhiyai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapunɨ nisapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kamundɨwɨse undindɨmandɨ apaapɨmaahe, jɨhura Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Jisaasiho sawahopɨ saitaise tatɨ katisɨha akaahemaitande. Iyataatɨ sa pɨwɨha Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Autaahaatɨho sata kandaase:
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 “Kɨmbɨhɨ kɨmo nisɨ otɨpɨpatɨhore. Nɨwahonɨnɨ ahɨwisonɨhore. Aindɨ utaaso so koai nɨnɨ maarɨho nunyatɨ amɨ nɨnɨ koai baindɨ maarɨho wɨwitɨhore. Maarɨho wɨwitɨhosɨ nɨnɨ koai andɨtɨwihonɨhɨ kaitandɨho nisɨ Itɨpɨho nesipɨtɨ numwaasaito. Numwaasasanɨhɨ amɨ ko isɨhiya nisapɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaapɨ nisɨhiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ nisenda napɨwɨ gɨnunyaapɨ tɨtɨhɨ gaahiya noaipaitaatɨwɨhɨra daihɨra nanunjɨtaise.
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 Iyataatɨ amɨ ko pɨwɨha utaarɨhandɨ isɨhiyaisatɨ pwɨsɨpataahamatiyatɨ tunatɨ wɨndɨ notɨ nasaya kamaatatɨ amɨ wɨndɨ kaahaamaatatɨ amɨ wɨndɨ pɨwɨha waapɨhɨta aunahɨpatamɨ daihɨra isɨhiya nasisoaarɨ ahoyanɨhohɨppɨpɨhɨ wɨndɨ nonasaya ngotɨ otita kaahaamaatɨtaise.
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 Iyataatɨ isɨhiya apwɨtɨramɨ detɨho apɨpaahɨ tɨwatainjɨhomataiwɨ kiya wɨndɨ andɨtɨmitɨwɨ isɨhiya usa kiyaamɨ tiworisaunɨ utaaho yapɨpatambɨ maipɨhounɨ kiyai nepɨ nusopɨsasɨwɨ tipɨ urɨpatisauhɨ kiyaamɨ maarɨho owetihɨ napwɨtaatɨwiyohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ amɨ isɨhiya usa sisɨha norɨhɨrɨ tɨha tɨhwɨtimɨ notɨ otasaahanda niyotɨtandɨ nehɨmasɨhaamataiwɨ kiyaamɨ maarɨho nipɨtihɨ napwɨtaatɨwɨ nahɨriwɨ bimohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ wɨwiwatɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ ko apɨpaahɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ nɨnɨ isɨhiya nahatiya tɨtɨhɨ gaahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwunɨ maipɨhaiwa nahatewa yapɨpatambɨ nematɨ ipɨhatindɨmaitandɨ gwɨnyaahohɨwaiwa akɨwaiwa noaipaitandɨ kaimɨ notɨ kaiwa noaipahonɨhuraatɨtaise.
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 Iyonɨhɨ isɨhiya yapɨhɨ nahatewaaraahiya nisɨ otɨpɨpatɨho atɨnisahopɨ ko nyangi japɨhɨ apɨpaahiyaanangi nanyamaito tɨwɨ kopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ nammopɨ andɨtitɨwɨ jatɨtaapo,’ Aisaiyaaho 42:1-4
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Aihɨ isɨhiya usa utaaho wo koai itɨpɨho maipɨho numwaatɨ komɨ ndɨha nɨwɨsotisɨhɨ wɨndɨ minja komɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapusɨhɨ wɨndɨ pɨwaamaatahoai Jisaasihoenda numwaasi nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho so utaasometapɨ itɨpɨho maipɨhoai netɨ yota utaasomɨ ndɨha nusorɨhaatɨ maahomwaaŋɨ nɨwusaatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ ko jahɨra pɨwaatatɨ jataise.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ ahoyanɨhohiyɨhiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ yaiwɨmapɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ nasenawaayopo. “Ese, utamo kɨmo kɨmandɨ kaisɨ Daawitɨhomɨ Mwaaho Nyainja Bimɨtandɨhondaatete? Amɨ kometanaahɨ diyaamahotɨtaisono?” nnawaatopo.
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Sanɨhauhɨ Parisihiya sandɨ atiwosawɨ kiya Jisaasihopɨ satawaatopo. “Ko itɨpɨho maipɨhaiwa netɨ yotindɨmandɨ nehɨ amɨ itɨpɨho maipɨhaiwaamɨ awaisɨho Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ nunya andɨtɨwisɨhɨ saiwa kiyataise,” tawaatopo.
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Satauhɨ Jisaasiho Parisihiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ usonatosa kiyai saundataase. “Isɨhiya usa yapɨpatɨ naasaipitɨ kataahapɨhiya yapɨpatɨ namandipapɨ tipɨtapaatɨwɨ tunnɨwɨ kahapɨhɨ kahapɨhɨ ahoyanawaawaahɨ wɨndɨ kiya otɨhɨ bɨmimɨtaapo. Iyataatɨ amɨ aunahɨpatɨ wɨtɨsangi amɨ kɨretɨhiya nususasɨ wusasɨsangi nepɨ tipɨtapaatɨwɨ itɨhɨnnɨwɨ sawanaahandɨ tunawaawaahɨ wɨndɨ kiya tɨmaamaamaitɨwɨ nopɨsasɨnɨwɨ tɨmɨhaitaapo.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Isɨ amɨ sɨrɨ kɨretɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ iwinja bimisawɨhiya dopawɨ nepɨ yahwɨnɨwɨ tunawaawaahɨ nasɨpatawaayopo. Siyawaawɨ kiya wɨndɨ andɨtiwɨtɨ bɨmitoaitaapo. Owetɨtaise. Apɨpaahɨ tɨmahaitaapo.
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ satawaatopo, ‘Ko itɨpɨho maipɨhaiwa nemasɨtɨmandɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ numwihɨ saiwa kiyataise,’ tawaatopo. Isɨ amɨ kiyonaahɨ nɨnɨ sangi nasɨsendaano. Samɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nasipinjohiyɨhya itɨpɨho maipɨhaiwa nepɨ yotohɨtɨndɨ kiyai watɨpɨhandɨ ndɨ numwihɨ kiyawaayopo? Amɨ sangi nasipinjohiyɨhiya watɨpɨhandɨ nɨnɨ netɨ kiyohɨtɨmandɨ kandaahɨ kiya itɨpɨho maipɨhaiwa nemawaayowɨ samɨ pɨwɨha nisapɨ katohɨha sawanaatamɨhetɨ yasamwaitaise.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhohɨhɨ nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmihɨ kandaahɨ itɨpɨho maipɨhaiwa isɨhiyaamɨhetapɨ tahamanɨtɨ nemataayo. Saiwa saindɨ itɨpɨho maipɨhaiwa nɨnɨ nemahohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho sangi jainjaatɨ bimɨtandɨhandɨ aimɨ nasatɨ samɨhatɨndaise satatɨ nasisataise.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 “Utaaho wo amɨ utaaho apɨpaahɨ watɨpɨhomɨ aŋaaŋɨ nehɨ nanɨhiya nawatatɨ nandaatɨ komɨ ikɨpɨpa wɨndɨ namusaitaise. Owetɨtaise. Nehɨ koai wɨrɨhɨra anɨtisa jɨhɨ wɨsasatosataahɨhɨ komɨ aŋaaŋɨ nawatatɨ ikɨpɨpa naitaise. Isɨ nɨnɨ Bwaasɨrɨhɨri daahemwa apɨpaahɨ watɨpɨhonɨnisɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨrisɨ netɨ wɨsasatosatɨ kɨramɨ itɨpɨho maipɨhaiwai netɨ yondaayo.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 “Iyataatɨ utaaho wo nɨngisa tɨmaamaitɨha bɨmitondaataahɨ so nɨngi netɨ nipɨndataise. Iyatɨ amɨ utaaho wo nɨngi komɨ ikwɨrɨ naninya isɨhiyai nisenda numwaasi namaasataataahɨ so nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨhiyai netɨ tahamana torɨwamataise.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Isɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Isɨhiya kiyaamɨ maipɨhaiwa gɨmunyaatahaiwaunɨ maahomwaaŋapɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwaunɨ nahatewa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ pɨwɨha maipɨhaiwa katohɨwaiwa kaiwa Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ nemwaamaitaise. Owetɨtaise.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ kiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ sisɨpɨhɨtohɨwaiwa Autaahaatɨho wanunɨ asisɨha ipotɨhetunɨ kaiwa wɨndɨ nemwaamahonɨhɨ kaiwaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” undataase.
32 E, se qualquer disser
33 Undatosatɨ wa pɨwɨha saundataase. “Iyataatɨ isɨhiya ipatamɨ yandɨpɨho mmonɨwosawɨ ipatɨ satɨ gaahate satɨ maipɨhate tɨtaapo. Isɨ ipatɨ gaahatɨ yandɨpɨho gaaho ningotaise. Ipatɨ maipɨhatɨ yandɨpɨho maipɨho ningotaise.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Apɨpaahɨ akwɨranɨ tataapwɨnɨhomɨ mwaahatɨmaate sahɨ baiwɨ atiwɨse. Samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaahɨhɨ tisaindahiyaatisɨ saiwa kaiwaahɨhɨ sahɨ katɨtaapo. O amɨ napaapono isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kɨpwɨndiwaiwa kaiwaahɨhɨ kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ katɨtaapo.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Iyataatɨ amɨ uta ngaawo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa gaahaiwaahɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise. Iyonɨhɨ amɨ utaaho maipɨho wo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwaahɨhɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise.
35 O homem bom tira boas
36 “Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨ kɨma sangi kasatataato ipotɨhura Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhetɨ isɨhiya nahatiya naasohɨ naasaamɨhɨ pɨwɨha nahata tanauhɨha kiyaamɨ katohɨhaapɨ naasa naasaahɨ awɨtɨwɨ Autaahaatɨhoai sa sata sataatɨ kato undɨtaapo.
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 Iyataatɨ amɨ sura Autaahaatɨho sawanaatamɨ pɨwɨha katohɨwaiwa kaiwa netɨ mmonatesi sasatɨtaise. ‘Sahɨ ainahiyɨhiyaate amɨ sahɨ maipɨhaiwaisawɨhiyaate satɨtaise,’” unda Jisaasiho Parisihiyai kaundataase.
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Aihɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ Parisihiyaamunɨ nehɨ usaahɨhɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhonye, nyahɨ kɨnyapɨ ko Autaahaatɨhoaapɨhapɨ nasahoe taatɨ gwɨnyaitaanɨ wɨtɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nepɨ nanyise?” undawaatopo.
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Undauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase, “Sahɨ nisɨ kiyohɨwaiwa jinjahɨra mmonawaahandɨ kandɨ apɨpaahɨ maipɨhiyaatɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨmunyaapɨhiyaate. Saiwɨhiyaatisɨ sahɨ nɨngi sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nehɨ sawanaatamɨ ambɨpatapaahɨhɨ maaritɨwɨ mmowɨ namaitaatɨwɨhatapɨ nanyise ndɨwɨ nanɨsenawaayopo. Isɨ nanɨsehohɨpitɨ wɨndɨ sangi namaasasɨto. Nehɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Jonaahoai kawɨsatɨ isɨhiyai sɨwipatɨ nunjipatamataindɨhatɨhɨ nasɨsɨto.
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 Saindɨ Jonaaho araiho awaisɨhomɨ gwɨsɨhaatɨhɨ asisɨha mairɨmaara nanotɨ nepasɨpatamataindɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨsangi saindɨ kaindɨ mɨhatɨhɨ apɨpaahɨ yapɨpatamɨ nyepepɨ nundɨ noaatɨpatɨ bimisanɨhɨ asisɨha mairɨma sananisonɨhɨ jahɨra nepaito.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Iyataatɨ Jonaaho isɨhiya Niniwehandaahiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ Autaahaatɨho ahosumwa mandɨtɨwiwɨtandaihɨ ausaatɨ kaundihɨ namapɨ kiya jahɨra maipɨhaiwaatɨhapɨ nepemaitopo. Iyauhɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Jonaahoai nusatipɨhaatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Saindɨ bimonɨhandɨ kandɨ sahɨ atiwɨ jahɨra wɨndɨ namepemaitopo. Isɨ sandɨ sahɨ namepemaitohɨtɨndapɨ jɨhura Niniwehandaahiya Jonaahomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ nepemaitohiyɨhiya Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura komɨ ndɨhetɨ samɨ maipɨhaiwa nepɨ ausaapɨ nasisɨtaapo.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 Iyataatɨ amɨ jɨhura apopaatɨ isɨhiyai iwinja bindataahaatɨ yapɨpatɨ kaanɨhɨ wɨtaahapɨhaatɨ Soromonɨhomɨ amɨtɨha awaindɨhandɨ gwɨnyapenatɨ kataunjindɨhandɨ atitandɨ napise. Aihɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Soromonɨhoai daahemwatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Isɨ sahɨ siyohɨtɨndapɨ Autaahaatɨho isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura sahɨ baiwɨ atɨhomisohɨwɨmaiwaapɨ apopaatɨ saatɨ dotɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ sangi mandɨtɨpɨsitaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨhomisohiyɨhiyai kaundataase.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 Kaundatosatɨ wa pɨwɨha namɨhana saundataase. “Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho utaahomɨhatɨhapɨ noaipasi notaahura ko yapɨpatɨ awasatɨ waapɨhaatɨ iwɨwɨrɨho ahɨmetatɨ owehapɨhɨ notɨ daayatɨ ko mbɨpa netɨ maarɨho witɨtandɨhapɨhapɨ daataise. Daataatɨ amɨ ko ikɨndandɨhapɨhɨ wɨndɨ monataise.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Monataatɨ ko sawaho sanataase. ‘Nɨnɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi nasohɨpɨpɨhapɨ jahɨra naitaano,’ ndaase. Satamapɨ jahɨra jɨhura namasi naimbɨpɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ niyatɨ mmonataise. Niyatɨ mmonataatɨ kaaŋɨ aŋaaŋɨ nipɨtatɨ naihoanda sanahɨwiya itatamanɨndataise.
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 Setihɨ mmonamapɨ notɨ itɨpɨho maipɨhaiwa ikwɨrɨ naasairɨhɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurɨtahaiwa 7 kiyatɨ koai nusatipɨhaapɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwai numwaasi nasataise. Numwaasi nasatɨ koaisawɨ maawɨ aŋɨndaatɨhɨ utaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nandaapɨ bindawaayopo. Nandaapɨ bindawa utaaso soai apɨpaahɨ nepɨ nusopɨsasawaayopo. Nusopɨsasauhɨ ko daahɨ apɨpaahɨ maipɨtatɨ wuwanɨ kaimumwaaŋɨ nusatipɨhaatɨ nopɨsasɨnataise. Saisɨ sɨrɨ kɨretɨ isɨhiya maipɨhiya nisɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ baiwɨ akɨtɨnɨhɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ namepemaitohiyɨhiya awaindɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaatɨhɨ nandaapɨ nepɨ nopɨsasɨndaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Iyatɨ Jisaasiho taatɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai pɨwɨha konɨhɨ kaundɨmɨ naihɨ kura komɨ sanaatunɨ saingoyaunɨ koenda napɨwɨ noaipawaayopo. Noaipapɨ ipaahaapɨ bitotawa koaisawɨ pɨwaatɨndotɨwɨ nasenawaayopo.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Pɨwaatɨndaanɨ maahe tɨwɨ nasenɨhauhɨ kapɨhɨ isɨhiyaamɨ wo Jisaasihoai saundataase, “Jasapeme, kinyɨ kɨnaatunɨ kwɨnyɨhoyaunɨ wanɨ kɨmiya ipaahaapɨ bitotawaawɨ pɨwaahɨtɨtaatɨwɨtopo,” undataase.
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Undihɨ amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha sandaase, “Diyaamɨhaatɨ nisɨ naate? Diyaamahiya nisɨ nɨhoaarɨse?” ndaase.
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Satatosa Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyai ikuwɨsatɨ sandaase. “Jasawewɨse, kɨmiya nisɨ naatɨ nisɨ nɨhoaarɨsaare.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Isɨhiya wowaatɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho ko kaatɨ saito saito tatɨ kiyaapɨ gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kiyohiyɨhiya siyaahɨhɨ nisɨ nɨhoaarɨho nisɨ naapwɨraatɨ nisɨ naate,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.