Marcos 9

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jisaasiho kiyai sata kaundatosatɨ amɨ wa saundataase. “Nɨnɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ kasatataato. Isɨhiya kɨmiya wanɨ kɨmbɨhɨ bitohohiyɨmiya usa sangɨ napwisaihɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ watɨpɨhandisa noaipahonɨhɨ mmondaapo,” undataase.
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Asisɨha aimɨ 6 kiyatɨ sanaihɨhura Jisaasiho Pitaahoaisunɨ Jemɨsihoaisunɨ Jonɨhoaisunɨ numwaasi sisɨho utaarɨhoaasɨnɨ nasaamanataise. Aihɨ kasɨnɨ sisɨhoaasɨnɨ nehɨ sawanaahɨhɨ bitotawaayopo. Aihɨ kingwaasamɨ ndɨhetɨ ketɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ wipetahatɨ noaipataise.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Iyatɨ amɨ komɨ utɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ nehɨ kɨhoepɨ taanahɨtɨndaise. Iyatɨ utaaho wo maapɨ yapɨpatambɨho wapaara bausanatɨ bausonɨhɨ siyatɨ wɨndɨ kɨhoepɨmetɨtaise.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Aihɨ kingwaasɨ jawa Eraijaayɨ Mosesiya kiyaamɨ ndɨhetɨ noaipapɨ Jisaasihoaisamɨ maasɨ taamɨ pɨwaatinjɨhɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ winjawaayopo.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Aihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhoŋe, nyahɨ gaanɨhɨ kɨmbɨhɨ bindɨhaayonɨ aŋɨhaiwa gohaparɨhaiwa nausarisaatɨ maurɨmandɨ aŋɨmatɨtaano. Waaŋɨ kinyapɨtanɨhɨ, waaŋɨ Mosesihopɨtanɨhɨ amɨ waaŋɨ Eraijaahopɨtanɨhɨ nyahɨ aŋɨmatɨtaano,” undataase.
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Pitaahounɨ Jemɨsiyɨ Joniyaunɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ waatɨ yayawaawɨ amɨ pɨwɨha wa Jisaasihoai kaundɨtɨha owetihɨ namatɨ sandɨ Pitaaho kandaase.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Aihɨ tɨwipatɨ wɨtɨ nasatɨ kingwaasi netɨ napapɨhatɨ namaasamataise. Aihɨ katɨ tɨwipataatɨhapɨ pɨwɨha wa Autaahaatɨho Jisaasihopɨ katihɨ sataha noaipataise. “Kɨmo Nisɨ Maasɨhɨho Akohotihɨ Nɨnɨ Koai Maarɨho nunyatɨ wɨwitɨhosɨ ko pɨwɨha kasatonɨha baiwɨ atɨwiwɨse,” taha noaipataise.
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Aihɨ kingwaasɨ pɨwɨha sa atiwosawɨ ketɨ ketɨ nepemainanɨwɨ jawaahandɨ kandɨ isɨhiya usaisɨ maawinjahopo, nehɨ Jisaasiho sawahohɨhɨ bitosɨhɨ iwinjawaayopo.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Sandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonɨwɨ atiwɨmapɨ japɨhɨ sisɨho koaasɨnɨ namasi noaatɨpawaawɨ Jisaasiho kingwaasi saundataase. “Sahɨ sisɨmoaasɨnɨ kɨmandɨ noaipasɨhɨ mmonɨhohɨtɨmandapɨ isɨhiyai saimainje undɨwɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨwɨse. Kamundɨwɨ bimambɨwɨ Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ napomatatɨ japɨhɨ nepasanɨhura sandapɨ isɨhiyai sahɨ ausaapɨ kaundɨtaatɨwe,” undataase.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Aihɨ kingwaasɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ Jisaasiho kaundisɨha atiwɨ nepɨ kaundirɨhɨretɨ japepihɨrawaayopo. Saiwɨ kiyawaahandɨ kandɨ Jisaasiho, “Nɨnɨ japɨhɨ anɨmwaahɨpatombɨ nepaito,” undisɨhaapɨ wɨndɨ namausesɨpainjɨhɨ kaamɨ tanyaaha ko napindapɨnyatindɨho? Nɨwɨ kanawaatopo.
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Aihɨ kingwaasɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo.
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Ye, mandɨhɨ akɨte. Kiya akɨtɨ tɨtɨhɨ katawaatopo. Eraijaaho kahapaamapɨpa netɨ japɨhɨ tɨtɨhemaitandɨ ko jɨhɨ napɨtaise. Iyataahandɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho Awaisɨho yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ pɨhɨtatɨ naitaise. Iyatɨ amɨ isɨhiya koai nehɨ wapaamataiwɨ, ‘mmopɨ nɨwɨsapɨ nemapɨ ahosumwapɨ pohipɨwitaapo,’ tatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ napaapɨ jɨpatɨpindise?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ sandɨ kasatataato. Eraijaahohɨ aimɨ napise. Aimɨ napihɨ amɨ isɨhiya koai kawitaatɨwɨ maaritohɨpɨpa kɨretɨ aimɨ kawisopo amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ jɨpatɨpindirɨhɨretɨ japepihɨrɨwo,” undatɨ Jonɨho isɨhiyai baawusisɨhopɨ gwɨnyaataatɨ sa pɨwɨha kaundataase.
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Aihɨ Jisaasiho Pitaaho Nemɨsiho amɨ Jonɨho Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya usenda japɨhɨ napɨwɨ nɨwipaawaayopo. Napɨwɨ iwinjawa isɨhiya apɨpaahɨ kiyai otaatemapɨ bitotawa amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya pɨwɨhaara pwɨsɨpataahamataiwɨ tunnɨwɨ kanɨhaunɨ iwinjawaayopo.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Aihɨ Jisaasiho aimɨ nasa noaipasɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiya winjaposawɨ waatɨ yaiwɨpwitawaayopo. Waatɨ yaiwɨpwitɨwɨmapɨ ketɨ dosi ŋuhɨti detɨ Jisaasihoaapɨhɨ nuwɨ, “Aimɨ soŋɨ nasapaino?” undɨwɨ pɨwaundawaayopo.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata nunjenataise. “Sahɨ kɨmiya isɨmiyaisawɨ pwɨsɨpataahamataiwɨ pɨwɨhaara napaapɨ tunnɨhopo?” undatɨ nunjenataise.
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Aihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ utaaho wo dotatɨ Jisaasihoai saundataase. “Katɨpunjingɨhoŋe, nɨnɨ nisɨ maasɨhɨhoai gisenda numwaasi nasataayo. Itɨpɨho maipɨho komɨhetɨ bindata timbɨpa nunyatɨ komɨ pɨwɨha nematɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapusɨhɨ amɨ ko pɨwɨha biyatɨ wɨndɨ pɨwaamaatiho.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Iyataatɨ kɨmo nisɨ metɨmoai itɨpɨho maipɨho nahatewetɨ siyatɨ isɨwatataatɨ koai netɨ waatɨ maahutatɨ yapɨpatetɨ netɨ tusaataise. Sawihɨ nisɨ metɨmo komɨ maahomwaaŋɨ mipatetɨ sisipa maahoairɨhɨrɨ nasatɨ noaamatɨ amɨ mangɨrɨ netɨ sawaho ikwɨnatɨ ikɨtɨhɨtisataise. Iyatɨ amɨ komɨ ambɨpatɨ tɨhɨrotɨpɨtatɨ yahamipɨndaise. Aihɨ wanɨ nɨnɨ koai kinyɨ otɨpɨpatɨmiyaapɨhɨ kiya koai tɨtɨhɨwiwɨtondɨ numwaasi nasataayo. Numwaasi kiyaapɨhɨ nasonɨhandɨ kandɨ kiya metɨmomɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨhoai wɨndɨ nga nemaamahopo,” undataase.
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha sa atisatosatɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyaisunɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaisunɨ saundataase. “Ese, sahɨ isɨmiyaatɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo. Nɨnɨ sangisatɨ napitiyahaiwaara maasɨ bindataatɨ kaindɨsasɨtande? Napitaindɨhaiwaara bindata samɨ naaŋiwaiwa netɨ awɨsɨtɨmapɨ notoaatɨtande? So metɨhoai nɨngisaapɨhɨ numwaasi napɨwisono!” undataase.
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Aihɨ kiya metoai numwaasi Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo. Aihɨ itɨpɨho maipɨho Jisaasihoai usonataatɨ yayatɨ ketɨ kuraanɨhɨ metoai netɨ yapɨpatetɨ maahuta wonamaatɨhɨ tusaataise. Aihɨ metɨho nehaatatɨ tɨwaapananatɨ ahonda sisipa maahoairɨhɨrɨ kiyataise.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Aihɨ Jisaasiho metomɨ sapɨhoai sata nunjenataise. “Kinyɨ metɨmo napitiyahaiwaara kɨmiyatɨ kiyataise?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ metomɨ sapɨho Jisaasihoai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Metɨho sangɨhohuraape.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Iyataatɨ amɨ wiwetɨ itɨpɨho maipɨho nisɨ metɨmoai sohoai tiwamaitotatɨ sisɨhaapɨhɨ netɨ tɨhoaatɨ amɨ osetetɨ netɨ tɨmandaatɨ kiyatoandaise. Isɨ amɨ kɨnyɨ ganaahɨ metɨmoai wapa kawimbɨ yaindaanyangisɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” undataase.
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Aihɨ Jisaasiho metɨhomɨ sapɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi sandapaase. ‘Kɨnyɨ gaatanaaho, ndapaase.’ Ye, nɨnɨ nge. Kɨnyɨ nisapɨ gɨnunyaapaapaahɨ amɨ kɨnyɨ nisapɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda nahataapa taatɨ nanɨhiyatɨ kɨnyɨ gɨnunyaahingɨrɨhɨrɨ kɨretɨ noaipaitaise,” undataase.
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Aihɨ ketɨ kuraanɨhɨ metomɨ sapɨho waatɨ kaahaata saundataase. “Jisaasihoŋe, kinyapɨ kɨmo metɨmoetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨho nga nemaitaise ndɨ nɨnɨ gɨhunyaataayo. Saindɨ gɨhunyaataahandɨ kandɨ nisɨ kinyapɨ gɨhunyaahohɨtɨhandɨ wonjɨ nenoaahɨtonɨ kɨnyɨ nepɨ andɨtɨnipe kinyapɨ nɨnɨ gɨhunyaahohɨtɨhandɨ noaipatɨ watɨpɨtɨtando,” undataase.
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Aihɨ Jisaasiho jata isɨhiya taahɨtɨhandɨ kapɨhɨ nihɨti nasauhɨ itɨpɨho maipɨhoai pɨwɨha watɨpɨha saundataase. “Kɨnyɨ itɨpɨ maipɨhoŋɨ isɨhiyaamɨ atihɨrɨ nepɨ nɨwisapuhɨnɨhɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ amɨ maahomwaaŋɨ nepɨ nɨwisapuhɨnɨhɨ pɨwaamaatohɨhoŋe, kɨmo metɨmomɨhetapɨ noaipasi koŋɨnɨhɨ numwe. Kɨnyɨ japɨhɨ nambɨ komɨhetɨ namɨndaape. Koŋɨnɨhɨ numbwɨmape,” undatɨ itɨhundatɨ tahamanatɨ nemataise.
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Aihɨ itɨpɨho maipɨho waatɨ kaahaatatɨ noaipasi notataahetɨ metɨhoai netɨ waatɨ kɨsɨhɨsisa kwaanɨhoaaniya yotamapɨ noaipasi notaise. Siyatɨ itɨpɨho maipɨho metɨhoai netɨ yotindɨhandapɨ metɨho kwaapanɨmaasatɨ napomataahomatiyatɨ yapɨpatetɨ ahondaise. Aihɨ isɨhiya taahiyɨhiya mmonawaawɨ metɨho aimɨ napomataise tawaatopo.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Iyauhɨ amɨ Jisaasiho metɨhomɨ ikwɨrɨ iwiwatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ ko nepatɨ dotɨ tɨtɨhɨ bitondaise.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Siyatɨ Jisaasiho kiyamapɨ aŋaaŋɨ nandaasɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya nehɨ sawanaahɨhɨ Jisaasihoaisawɨ bindawa koai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Nyahɨ napindapɨ itɨpɨho maipɨho soai nga wɨndɨ newaamaamaho?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Aihɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha saundataase. “Itɨpɨho maipɨho setahoaisaahɨ nehɨ gaapɨpataahɨhɨ nga nemaitaapo,” undataase.
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Aihɨ Jisaasihounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ kapɨhɨ aunahɨpa namasi Garirihandaahɨra kandɨ Garirihandamɨ otɨhapɨhɨ daimɨ nowaayopo. Aiwɨ Jisaasiho isɨhiyaapɨ sawahopɨ aimɨ yamo napise nnawa napɨwɨ usondaatɨwɨhandapɨ wɨndɨ maarɨmitise.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe, komɨ otɨpɨpatɨhiyai taatɨ kataunjataate. Iyatɨ amɨ ko komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨngi isɨhiya tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨnɨmasaihɨ amɨ kiya nɨngi sohonɨhi nɨwɨtaapo. Nɨwisaihɨ napomatatɨ anɨmwaahɨpatombɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ japɨhɨ asohonɨnimandɨ nepaito,” undataase.
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Isɨhiya yaasɨhandɨ naninyawɨ nusaihɨ napomatatɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ japɨhɨ anɨmwaahɨpatombɨ nepaito undisɨmaapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai wɨndɨ gɨmaawunyaatatɨ namausesɨpainje. Siyatɨ namausesɨpainjɨhandɨ kandɨ kiya Jisaasihoai nunjendaatɨwɨhandapɨ yayawaawɨ nesɨpapɨ kanyate undɨwɨ koai wɨndɨ namunjenɨhopo.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Aihɨ Jisaasihounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ aimɨ Kapaniyaamɨhanda noaipapɨ aŋaaŋɨ nandaapɨ bindawaawɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata nunjenataise. “Daihɨra nyahɨ taawa nasɨhaawɨ sahɨ akɨtɨndɨ napindapɨ pɨwɨha wihɨwihoaaŋɨ kanɨmɨ nasopo?” undatɨ nunjenataise.
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Aihɨ kiya wihoaaŋɨha sapaapɨ katɨhaato undɨwɨ wɨndɨ kamundopo. Amɨ wihoaaŋɨha kamundohɨtɨmandɨ amɨ kiya daihɨra wihɨwihoaaŋɨ sanɨwɨ, “nyamɨmatɨhapɨ diyaamaho awaisɨhore?” nɨwɨ kanɨwawɨhandɨtihɨ namapɨ kiya yatɨhitawaayopo.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Jisaasiho yatɨhɨ bindata komɨ otɨpɨpatɨhiya 12 kaiwɨhiyaasɨ kiyai gaatatɨ detɨ komɨhinɨ ahoyatosatɨ ko kiyai saundataase. “Samɨ wo noaipatɨ jɨhoematɨtandaahɨ so isɨhiya nahatiyaamɨ nehɨ ipotɨhoematatɨ amɨ isɨhiya nahatiyaamɨ yatɨhɨ otɨtɨhɨ nehɨ otɨpɨpatɨhoematatɨ otɨpɨpatɨ kiyane,” undataase.
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Sata kaundatosatɨ Jisaasiho metɨhonjɨ wonji numwaatɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ otɨhapɨhɨ ahɨwihɨ bitondaise. Bitosɨhɨ konji komɨ ikwɨraatɨhɨ numwaatɨ isɨwatataatɨ kiyai saundataase.
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Utaaho wo metɨhonjɨ kɨmonjamatiyahonjɨ amɨ nisapimatonɨhɨ wonjɨ metɨhonji numwaatɨ iwɨtatamanataataahɨ so nɨngi nanɨmaataise. Iyatɨ amɨ nɨngisɨ wo nanɨmaatɨ nɨtatamaso so amɨ nɨngisɨ nanɨmaataamaise amɨ nɨngisɨ natanoaasisɨhoai numwaataise,” undataase.
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Aihɨ Jonɨho Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhoŋe, utaaho wo namaanyipinjaho kinyɨ ambɨpataahɨ itɨpɨho maipɨhoai utaaho womɨhetapɨ taatɨ tahamana nemasɨhɨ nyahɨ usonɨhaawɨ kɨnyɨ saimbɨ kamaime undaatɨ itɨhunda nimbɨpuwɨhaayo,” undataase.
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Sahɨ napaapɨ nɨwimbɨpuwawaawe nehɨ iwinjasawɨse kiyatɨ kaito. Amɨ utaaho wo nisɨ ambɨpata watɨpɨhaiwa wiwa kaisɨho so nisapɨ ketɨ maipɨha wɨndɨ kamaatɨtaiso,” undataase.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 “Isɨhiya usa nyangi nyaipɨndɨwɨ nepɨmaanyamahohiyɨhiya siya amɨ nyamɨ naisɨhiyaare.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Nɨnɨ sangisɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ kasatataato, utaaho wo sangi jasonataatɨ kɨmiya Kɨraisihomɨhiyaaso tatɨ nehɨ waapohoaisangi nasamisɨho soai amɨ nɨnɨ wihoaaŋɨhandɨ gaahandɨ nawɨhomataindɨ numwisanɨhɨ ko naitaise.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 “Amɨ isɨhiya nisapɨ wanɨ namasawɨ taawɨ gɨnunyaahohiyɨhiya kiya manyinyaamataiwɨhiyai utaaho wo maipɨhandɨ sangɨ kiyaunjonɨhɨ amɨ koai nepɨ jɨhɨ nawɨha aungwohandɨ apɨpaahɨ naaŋɨhandɨ komɨ naahutarɨhɨraapɨhɨ wɨrapɨ nahemaposawɨ durɨhɨraatɨhɨ nepɨ tɨmandaasaihɨ nawatisatɨ napotaataahɨ ngaatɨtaise. Autaahaatɨho koai yaawɨhandɨ wɨndɨ namumwɨtando.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Amɨ kinyɨ ikwɨrɨ maipɨhandɨ kɨnyɨ kaitaapɨhandaatɨhɨ angisi niyonaahɨ gaasɨ ketɨ kuraanɨhɨ kɨrisɨ tisatɨmape. Ikwɨrɨ nehɨ naasairɨsapɨ asohoŋimatɨtaapɨhandɨ nga naitaapo. Amɨ wiwa ikwɨrɨ maindɨmurisapɨhoŋɨ opaimbɨ sisɨha kaanɨhɨ namaayotatɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ numbwɨ tɨhoaatɨtaino.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 (Amɨ sapɨhɨ kiya maatɨmaatɨhiyaamɨ pindɨpɨho noaamatɨ kiyaisɨnɨhɨ nisatoaapatɨ nanɨmɨ notoaatɨtaise. Iyatɨ amɨ sisɨha wɨndɨ namaayotatɨ kaanɨhɨ tɨhatɨ kiyai tɨhɨmɨ notoaatɨtaise.)
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Iyataatɨ amɨ kinyɨ auhɨrɨ maipɨhandɨ kaitaapɨhɨra nangɨmaasi niyonɨhɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ kiyapaapaahɨ amɨ kɨrɨ tisatɨmape. Amɨ kɨnyɨ saimbɨ ambɨpatɨ wihoaaŋɨhatɨ tisatɨpɨ nehɨ wihoaaŋɨhatisahoŋɨ asɨtimatɨtaapɨhandɨ nepɨ nga bimɨtaapo amɨ wiwa ambɨpatɨ nahatepɨsapɨhoŋɨ sisɨhaapɨhɨ nutaino.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Amɨ kinyɨ ndɨha maipɨhandɨ kaitaapɨhɨra nangɨmaasi niyonɨhɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ kiyapaapaahɨ amɨ gaasɨ kinyɨ ndɨha wa namwaapɨ yotɨme. Ndɨha nehɨ naasaisapɨhoŋi Autaahaatɨho gisɨ biyatɨ ginjaatɨ bimɨtando amɨ wiwa ndɨha maiwɨsapɨ opaimbɨhongi nepɨ sisɨhaapɨhɨ yangotɨtaawo.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Iyataatɨ sapɨhɨ sisɨhaapɨhɨ pindɨpɨho isɨhiyai pindɨpoaamatɨ nainjɨho wɨndɨ namaapotɨ amɨ sisɨha isɨhiyai tɨhatoaatisɨha wɨndɨ namaayotatɨ kaanɨhɨ tɨhatoaatɨtaise.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “Isɨhiya nahatiya sorɨho sapɨpa nandapaatɨhɨ ahiyauhɨ amɨ nandapa nga jɨpiyataise. Isɨ sɨrɨ kɨretɨ sisɨha isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨhaiwa ahotiwaiwa tɨhamahonɨhɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tɨtɨhɨtatɨ popɨtɨtɨtaise.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Iyataatɨ sorɨho sapɨpa sapa gaahape. Gaahapandaahandɨ kandɨ sapɨpaamɨ jɨpaindɨhandɨ nupwɨhoaatatɨ owendaataahɨ sahɨ japɨhɨ jɨpaindɨhandɨ napitaiwɨ nepɨ ahaitaapo. Isɨ amɨ sahɨ sapɨpaamɨ jɨpaindɨhandɨ samɨhetɨ netɨ tisaitonɨhɨ amɨ sahɨ ususaatɨ bɨpi napaisaatɨ bimaawɨse,” undataase.
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.