Marcos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Isɨhiya usa Parisihiyaunɨ amɨ usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jerusaremɨhandaahapɨ napɨwɨ Jisaasihoai otaatemapɨ ahoyanawaayopo.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Bindawa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya usa kiyaamɨ ikwɨrɨ jɨhɨ waapohora bahomusawɨ nehɨ nandapa nanɨhauhɨ kiya usonawaayopo. Saiwɨ kiya kiyaamɨ satoya kiyohɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ ikwɨrɨ nehɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare. Isɨ Parisihiya kɨretɨ japepihɨrɨwɨ katawaatopo.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Parisihiyaunɨ amɨ isɨhiya nahatiya Judaahiyaisangi satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjauhɨ nehohɨpɨpa namaamapɨ anɨtiwɨ isɨwatawaayopo. Saiwɨ anɨtiwɨ wɨnɨhapɨpa isɨwatawaahiyaasɨ nandapa nandaatɨwɨhura jɨhɨ ikwɨrɨ bausawosawɨ ipotɨ nandapa isɨpɨ nanawaayopo.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Iyataatɨ amɨ wiwa saiwɨ kaiwɨhiyaare isɨhiya ahoyanɨwɨ nandapa nunyawɨ nawɨho nehohɨpɨpɨhapɨ wapa nawɨho nunyawɨ newaawaahɨ amɨ ikwɨrɨ nandapa ahoyawɨ bausawɨhiyaare. Ikwɨrɨ jɨhɨ bausawosawɨ nandapa nanawaayopo. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa kɨmbaahɨmaahe. Kiya satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa nehohɨpɨpa taahɨpɨpaare. Saiwɨ kiya kiyohɨwɨmaiwa saiwa nyaihandɨ onɨha maasanaihɨrɨ kopuho gwaasɨha nawopɨ itatamanɨwɨ tɨwɨhaapɨ bausohɨpatamataiwɨ napaitɨwɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Saiwɨ kaiwɨhiyaasɨ kaiwaapɨ gɨwunyainjɨhɨ kandapɨ namapɨ Jisaasihoai Parisihiyaunɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kinyɨ otɨpɨpatɨmiya asoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwɨnyasauhɨ atisa newa japepihɨrohɨpɨpa napaapɨ minjapepihɨropo? Kiya napaapɨ ikwɨrɨ bahomusawɨ kipatisawɨ nandapa nanɨhopo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Sahɨ apɨpaahɨ jaipɨmundatɨ otaatapɨhiyaatapɨ Aisaiyaaho tɨtɨhɨ katise. Iyatɨ ko sapɨ satatɨ jɨpatɨpaise:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Kiya nehɨ sawanaamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe tɨwɨ isɨhiyai katɨwunjawaayopo.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Sahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nawisapipɨ nehɨhinemaposawɨ nehɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ katɨwunjohɨwaiwa kaiwɨ amɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiyai saundɨwɨhiyaate: Kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe undɨwɨhiyaate,” undataase.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Sata kaundatosatɨ amɨ wa saundataase. “Sahɨ nawɨhaiwɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nehɨhaatemaposawɨ sahɨ isɨhiyai sawanaatamɨ katɨwunjohɨwaiwaahɨhɨ isɨwatɨwɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaisangi sahɨ nepɨ asɨretɨ ahiyawɨhiyaate. Mosesiho wɨnɨhapɨpa siyahapa jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaapɨto. ‘Kɨniya gapiyaamɨ ambɨpatɨ nɨwimape.’ Aimbɨ amɨ, ‘Kɨniyɨ gapiyai wɨretundɨpɨ maipɨhaiwa kaundapaapaahɨ tɨhɨwisaihɨ napwɨtaape,’ tatɨ ahaihɨhandɨ kandɨ sahɨ satɨwɨ ahiyawɨ katɨwunjawɨhiyaate.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Utaaho wo ikɨpɨpa amɨ nawɨho wapa saniyɨ sapiyai numwɨto tatɨ ahaimbɨpaapɨ, ‘Autaahaatɨhoai aimɨ nunyonɨ gaasɨ sainjaahɨ namapɨ owetane,’ undane tɨwɨ katɨwunjawɨhiyaate.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Sahɨ saiwɨ wɨnɨhapɨpa asɨretɨ ahiyawɨ katɨwunjauhɨ amɨ utaaho saniyɨ sapiyai nawɨho wapa iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwɨtandɨ numwɨtotahandɨ kandɨ samɨ pɨwɨhaara namumwise. Owe.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Sahɨ nehɨ sawanaatamɨ wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjawaawɨ kandaahɨ Autaahaatɨho pɨwɨha wɨnɨhapɨpa watɨpɨtatɨ katimbɨpa nemawaayopo. Aiwɨ amɨ sahɨ wiwa taahɨwaiwa sɨkiyahaiwa kaiwɨhiyaate,” undataase.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ netɨ ahoyatɨ pɨwɨha saundataase. “Isɨhiyaatɨ kɨmiyaatɨ nisɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ gwɨnyaapɨse.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nandapa nehɨhaatapɨ kumbwɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaara kinyɨ omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ nangopɨsasatɨ ainjotatɨ maipɨndaamaise. Owetise. Nehɨ isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipaiwɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨwɨ kiyohɨwaiwaahɨhɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa noaipataise,” undataase.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 “Isɨ sahɨ atihɨrisahiyaatisɨ pɨwɨha sa baiwɨ atiwɨ nepɨse” undataase.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai namasi niyatɨ aŋaaŋɨ nandaasɨhɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya komɨ pɨwɨha sɨwipatɨ katisaapɨ kaamɨ tanyaahaapɨ nunjenawaayopo.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ isɨmiya kɨmiyaamataiwɨ wɨndɨ gɨmunyaahowo? Sahɨ wɨndɨ monɨwɨhiyaato? Nehɨ nandapa nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ maipɨtatɨ ainjɨmotɨtaise.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Sandɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaasato amɨ nandapaahɨ nainjamɨhɨ notɨ witataatɨhɨ kɨpwɨndisa ahorɨmaitaise. Nandapa kɨnyɨ nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨhoaatɨhɨ netɨ maipɨtɨtandɨhandɨ owe.” Amɨ Jisaasiho sandaatɨ, nandapa nahataapa nehɨ gaahapaare wapa isɨhiya wɨndɨ namandaatɨwɨhapa wɨndɨ ahɨmotise. Owe, tatɨ kandaase.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Iyatɨ Jisaasiho pɨwɨha onɨhiwatɨ jɨhaatɨ kiyai saundataase. “Isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨhohɨwaiwa nehɨhaatɨ ausaimanɨhauhɨ kaiwa isɨhiyaamɨhetɨ ainjotatɨ maipɨndaise.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 — ausente —
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 — ausente —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 — ausente —
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jisaasiho pɨwɨha sata kaundamapɨ aunahɨpatɨ katɨ namasi aunahɨpatɨ awaipatɨ Taiyaahandamɨ amɨ yapɨpata notaise. Notɨ noaipatɨ isɨhiya kopɨ yaho napise nɨwɨ maanondotatɨ aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ nandaatɨ bɨpi bindataise. Iyataahandɨ kandɨ ko isɨhiyaapɨ wɨndɨ nga namoaatise. Owe.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Aihɨ apopaatɨ waatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhaatɨ kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨhapa netɨ daahɨ ipɨhatisa timbɨpa numwihɨ bimihɨhaatamɨ sanaatɨ Jisaasihopɨ isɨhiya aimɨ yaho napise tauhɨ atisataise. Atisamapɨ ketɨ ŋihɨti nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ utatototɨ tɨmahiyataise.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhiyaamɨhaatɨ amɨ isɨhiya Pinisiyaahiya Romɨhandamɨ Pɨropinjɨhandɨ Siriyaahanda bimohiyɨhiyaamɨhaate. Isɨ kaatɨ Jisaasihoai gousetɨ kaatamɨ maataatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨhoai nematɨ tahamanausoaasɨtandɨ nunjenataise.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Aihɨ Jisaasiho kaati wihoaaŋɨha saundataase. “Manyinyaamɨ nandapa bɨretɨhandɨ newaatɨ suhɨri numwɨtɨhaawɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe. Owe. Jɨhɨ manyinya kiyaamɨ maaritɨwɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ nanɨwɨ ngaatɨtande,” undataase.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ko saundihɨhandɨ kandɨ amɨ apopaatɨ kaatamɨha Jisaasihoai saundataase. “Ye, Awaisɨhoŋe, amɨ suhɨrɨsangi nandapa bɨretɨhandɨ manyinya nanawaawɨ naumbwɨwɨmɨhauhɨ mwɨtisɨha nawɨpɨpa ganɨhomɨ otɨtɨhɨ tɨmɨhaimbɨpa netɨ nanataise,” undataase.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Aihɨ Jisaasiho kaati saundataase. “Amɨ kɨnyɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha gaaha kandinga sɨkaasɨ gaasɨ numwe. Amɨ kinyɨ metɨhaatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨho aimɨ kaati numwasi naise,” undataase.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Jisaasiho kaati sata kaundihɨ kaatɨ atisamapɨ japɨhɨ kaatamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Notɨ mmonata kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨho netɨ ipɨhatisa bimisɨho aimɨ noaipasi naihɨ metɨhaatɨ gaahaatɨ betɨhɨretɨ nanototihɨ sanaatɨ usonataise.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Aihɨ Jisaasiho kapɨhɨ Taiyaahanda namasi aunahɨpatɨ Saitonɨhandaahihoaaŋɨ notaise. Notɨ aunahɨpatɨ Ikwɨ Maindɨmohata (Dekaporisihanda) noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainɨhɨra notaise.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Aihɨ isɨhiya utaaho wo komɨ atihɨrɨ naputatɨ amɨ biyatɨ pɨwaamaatatɨ mehɨtatɨ pɨwaatahoai numwasi nasawaayopo. Numwaasi napɨwɨ Jisaasiho utaasoai ikwɨrɨ ahɨwisatɨ atihɨrɨ amɨ maahomwaaŋɨ tɨtɨhemwaitandɨ gɨwusoepɨ nunjenawaayopo.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Aihɨ Jisaasiho koai numwasi isɨhiya taahiyɨhiyaapɨ yandɨhɨ nawisatɨ wapɨhɨ notɨ bitotama atɨhomaahɨpɨhomɨ atihatɨmuropɨ isundɨpɨho ahɨwisatɨ amɨ komɨ isundɨpɨho maahoairisatesi komɨ omasɨhetɨ iwiwataise.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Siyatɨ utaamopɨ maarɨho asɨpiyataatɨ awaindɨhandɨ maarisatɨ komɨ omasɨhai numwɨhatatɨ iwiwatataatɨ yamɨhapataatɨhɨ jatata awaindɨ mbɨpa netɨ maarisatɨ sandaase, “Epata,” ndaase. Sandɨ tanyaaha satatise, “nawatahatɨpɨ nutɨpɨ nausaate,” ndaase.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Sata Jisaasiho kaundihɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaasomɨ atihɨrɨ nurɨwatatatɨ amɨ komɨ omasɨha usaayatɨ gaatihɨ nga atisatɨ amɨ pɨwɨha nga biyatɨ pɨwandaase.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya ahoyanɨhohiyɨhiyai Jisaasiho saundataase. “Kɨmandɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨtɨmandapɨ isɨhiya usaisɨ sahɨ wɨndɨ apɨpaahɨ kamundɨmapɨse. Apɨpaahɨ owetane,” undatɨ kiyai kaundataase. Sata mɨtaahɨ bapiya kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ kiya mwɨtetɨwɨ pɨwɨha ka nesi mɨtaahɨ kanɨwɨ gaamawaayopo.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Isɨhiya kapɨhɨ Jisaasiho kaiwaiwa mmonɨhohiyɨhiya satawaatopo. “Kamaitaahetahaiwaisangi Jisaasiho nahataapa nga kiyataise. Kiyatɨ isɨhiya atɨhomaahɨpɨhiyaamɨ atihɨrɨ nurɨwatasɨhɨ nga atiwɨ amɨ pɨwaamaatisohiyai maahomwaaŋɨ nɨwusoaasɨhɨ nga pɨwaatawaayopo,” tɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ aatɨwɨmawaayopo.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.