Marcos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ACF
1 Isɨhiya usa Parisihiyaunɨ amɨ usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jerusaremɨhandaahapɨ napɨwɨ Jisaasihoai otaatemapɨ ahoyanawaayopo.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Bindawa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya usa kiyaamɨ ikwɨrɨ jɨhɨ waapohora bahomusawɨ nehɨ nandapa nanɨhauhɨ kiya usonawaayopo. Saiwɨ kiya kiyaamɨ satoya kiyohɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ ikwɨrɨ nehɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare. Isɨ Parisihiya kɨretɨ japepihɨrɨwɨ katawaatopo.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Parisihiyaunɨ amɨ isɨhiya nahatiya Judaahiyaisangi satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjauhɨ nehohɨpɨpa namaamapɨ anɨtiwɨ isɨwatawaayopo. Saiwɨ anɨtiwɨ wɨnɨhapɨpa isɨwatawaahiyaasɨ nandapa nandaatɨwɨhura jɨhɨ ikwɨrɨ bausawosawɨ ipotɨ nandapa isɨpɨ nanawaayopo.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Iyataatɨ amɨ wiwa saiwɨ kaiwɨhiyaare isɨhiya ahoyanɨwɨ nandapa nunyawɨ nawɨho nehohɨpɨpɨhapɨ wapa nawɨho nunyawɨ newaawaahɨ amɨ ikwɨrɨ nandapa ahoyawɨ bausawɨhiyaare. Ikwɨrɨ jɨhɨ bausawosawɨ nandapa nanawaayopo. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa kɨmbaahɨmaahe. Kiya satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa nehohɨpɨpa taahɨpɨpaare. Saiwɨ kiya kiyohɨwɨmaiwa saiwa nyaihandɨ onɨha maasanaihɨrɨ kopuho gwaasɨha nawopɨ itatamanɨwɨ tɨwɨhaapɨ bausohɨpatamataiwɨ napaitɨwɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Saiwɨ kaiwɨhiyaasɨ kaiwaapɨ gɨwunyainjɨhɨ kandapɨ namapɨ Jisaasihoai Parisihiyaunɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kinyɨ otɨpɨpatɨmiya asoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwɨnyasauhɨ atisa newa japepihɨrohɨpɨpa napaapɨ minjapepihɨropo? Kiya napaapɨ ikwɨrɨ bahomusawɨ kipatisawɨ nandapa nanɨhopo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Sahɨ apɨpaahɨ jaipɨmundatɨ otaatapɨhiyaatapɨ Aisaiyaaho tɨtɨhɨ katise. Iyatɨ ko sapɨ satatɨ jɨpatɨpaise:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Kiya nehɨ sawanaamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe tɨwɨ isɨhiyai katɨwunjawaayopo.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Sahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nawisapipɨ nehɨhinemaposawɨ nehɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ katɨwunjohɨwaiwa kaiwɨ amɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiyai saundɨwɨhiyaate: Kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe undɨwɨhiyaate,” undataase.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Sata kaundatosatɨ amɨ wa saundataase. “Sahɨ nawɨhaiwɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nehɨhaatemaposawɨ sahɨ isɨhiyai sawanaatamɨ katɨwunjohɨwaiwaahɨhɨ isɨwatɨwɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaisangi sahɨ nepɨ asɨretɨ ahiyawɨhiyaate. Mosesiho wɨnɨhapɨpa siyahapa jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaapɨto. ‘Kɨniya gapiyaamɨ ambɨpatɨ nɨwimape.’ Aimbɨ amɨ, ‘Kɨniyɨ gapiyai wɨretundɨpɨ maipɨhaiwa kaundapaapaahɨ tɨhɨwisaihɨ napwɨtaape,’ tatɨ ahaihɨhandɨ kandɨ sahɨ satɨwɨ ahiyawɨ katɨwunjawɨhiyaate.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Utaaho wo ikɨpɨpa amɨ nawɨho wapa saniyɨ sapiyai numwɨto tatɨ ahaimbɨpaapɨ, ‘Autaahaatɨhoai aimɨ nunyonɨ gaasɨ sainjaahɨ namapɨ owetane,’ undane tɨwɨ katɨwunjawɨhiyaate.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Sahɨ saiwɨ wɨnɨhapɨpa asɨretɨ ahiyawɨ katɨwunjauhɨ amɨ utaaho saniyɨ sapiyai nawɨho wapa iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwɨtandɨ numwɨtotahandɨ kandɨ samɨ pɨwɨhaara namumwise. Owe.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Sahɨ nehɨ sawanaatamɨ wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjawaawɨ kandaahɨ Autaahaatɨho pɨwɨha wɨnɨhapɨpa watɨpɨtatɨ katimbɨpa nemawaayopo. Aiwɨ amɨ sahɨ wiwa taahɨwaiwa sɨkiyahaiwa kaiwɨhiyaate,” undataase.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ netɨ ahoyatɨ pɨwɨha saundataase. “Isɨhiyaatɨ kɨmiyaatɨ nisɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ gwɨnyaapɨse.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Nandapa nehɨhaatapɨ kumbwɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaara kinyɨ omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ nangopɨsasatɨ ainjotatɨ maipɨndaamaise. Owetise. Nehɨ isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipaiwɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨwɨ kiyohɨwaiwaahɨhɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa noaipataise,” undataase.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 “Isɨ sahɨ atihɨrisahiyaatisɨ pɨwɨha sa baiwɨ atiwɨ nepɨse” undataase.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai namasi niyatɨ aŋaaŋɨ nandaasɨhɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya komɨ pɨwɨha sɨwipatɨ katisaapɨ kaamɨ tanyaahaapɨ nunjenawaayopo.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ isɨmiya kɨmiyaamataiwɨ wɨndɨ gɨmunyaahowo? Sahɨ wɨndɨ monɨwɨhiyaato? Nehɨ nandapa nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ maipɨtatɨ ainjɨmotɨtaise.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Sandɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaasato amɨ nandapaahɨ nainjamɨhɨ notɨ witataatɨhɨ kɨpwɨndisa ahorɨmaitaise. Nandapa kɨnyɨ nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨhoaatɨhɨ netɨ maipɨtɨtandɨhandɨ owe.” Amɨ Jisaasiho sandaatɨ, nandapa nahataapa nehɨ gaahapaare wapa isɨhiya wɨndɨ namandaatɨwɨhapa wɨndɨ ahɨmotise. Owe, tatɨ kandaase.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Iyatɨ Jisaasiho pɨwɨha onɨhiwatɨ jɨhaatɨ kiyai saundataase. “Isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨhohɨwaiwa nehɨhaatɨ ausaimanɨhauhɨ kaiwa isɨhiyaamɨhetɨ ainjotatɨ maipɨndaise.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 — ausente —
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 — ausente —
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 — ausente —
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jisaasiho pɨwɨha sata kaundamapɨ aunahɨpatɨ katɨ namasi aunahɨpatɨ awaipatɨ Taiyaahandamɨ amɨ yapɨpata notaise. Notɨ noaipatɨ isɨhiya kopɨ yaho napise nɨwɨ maanondotatɨ aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ nandaatɨ bɨpi bindataise. Iyataahandɨ kandɨ ko isɨhiyaapɨ wɨndɨ nga namoaatise. Owe.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Aihɨ apopaatɨ waatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhaatɨ kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨhapa netɨ daahɨ ipɨhatisa timbɨpa numwihɨ bimihɨhaatamɨ sanaatɨ Jisaasihopɨ isɨhiya aimɨ yaho napise tauhɨ atisataise. Atisamapɨ ketɨ ŋihɨti nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ utatototɨ tɨmahiyataise.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhiyaamɨhaatɨ amɨ isɨhiya Pinisiyaahiya Romɨhandamɨ Pɨropinjɨhandɨ Siriyaahanda bimohiyɨhiyaamɨhaate. Isɨ kaatɨ Jisaasihoai gousetɨ kaatamɨ maataatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨhoai nematɨ tahamanausoaasɨtandɨ nunjenataise.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Aihɨ Jisaasiho kaati wihoaaŋɨha saundataase. “Manyinyaamɨ nandapa bɨretɨhandɨ newaatɨ suhɨri numwɨtɨhaawɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe. Owe. Jɨhɨ manyinya kiyaamɨ maaritɨwɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ nanɨwɨ ngaatɨtande,” undataase.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ko saundihɨhandɨ kandɨ amɨ apopaatɨ kaatamɨha Jisaasihoai saundataase. “Ye, Awaisɨhoŋe, amɨ suhɨrɨsangi nandapa bɨretɨhandɨ manyinya nanawaawɨ naumbwɨwɨmɨhauhɨ mwɨtisɨha nawɨpɨpa ganɨhomɨ otɨtɨhɨ tɨmɨhaimbɨpa netɨ nanataise,” undataase.
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Aihɨ Jisaasiho kaati saundataase. “Amɨ kɨnyɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha gaaha kandinga sɨkaasɨ gaasɨ numwe. Amɨ kinyɨ metɨhaatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨho aimɨ kaati numwasi naise,” undataase.
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Jisaasiho kaati sata kaundihɨ kaatɨ atisamapɨ japɨhɨ kaatamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Notɨ mmonata kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨho netɨ ipɨhatisa bimisɨho aimɨ noaipasi naihɨ metɨhaatɨ gaahaatɨ betɨhɨretɨ nanototihɨ sanaatɨ usonataise.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Aihɨ Jisaasiho kapɨhɨ Taiyaahanda namasi aunahɨpatɨ Saitonɨhandaahihoaaŋɨ notaise. Notɨ aunahɨpatɨ Ikwɨ Maindɨmohata (Dekaporisihanda) noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainɨhɨra notaise.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Aihɨ isɨhiya utaaho wo komɨ atihɨrɨ naputatɨ amɨ biyatɨ pɨwaamaatatɨ mehɨtatɨ pɨwaatahoai numwasi nasawaayopo. Numwaasi napɨwɨ Jisaasiho utaasoai ikwɨrɨ ahɨwisatɨ atihɨrɨ amɨ maahomwaaŋɨ tɨtɨhemwaitandɨ gɨwusoepɨ nunjenawaayopo.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Aihɨ Jisaasiho koai numwasi isɨhiya taahiyɨhiyaapɨ yandɨhɨ nawisatɨ wapɨhɨ notɨ bitotama atɨhomaahɨpɨhomɨ atihatɨmuropɨ isundɨpɨho ahɨwisatɨ amɨ komɨ isundɨpɨho maahoairisatesi komɨ omasɨhetɨ iwiwataise.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Siyatɨ utaamopɨ maarɨho asɨpiyataatɨ awaindɨhandɨ maarisatɨ komɨ omasɨhai numwɨhatatɨ iwiwatataatɨ yamɨhapataatɨhɨ jatata awaindɨ mbɨpa netɨ maarisatɨ sandaase, “Epata,” ndaase. Sandɨ tanyaaha satatise, “nawatahatɨpɨ nutɨpɨ nausaate,” ndaase.
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Sata Jisaasiho kaundihɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaasomɨ atihɨrɨ nurɨwatatatɨ amɨ komɨ omasɨha usaayatɨ gaatihɨ nga atisatɨ amɨ pɨwɨha nga biyatɨ pɨwandaase.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya ahoyanɨhohiyɨhiyai Jisaasiho saundataase. “Kɨmandɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨtɨmandapɨ isɨhiya usaisɨ sahɨ wɨndɨ apɨpaahɨ kamundɨmapɨse. Apɨpaahɨ owetane,” undatɨ kiyai kaundataase. Sata mɨtaahɨ bapiya kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ kiya mwɨtetɨwɨ pɨwɨha ka nesi mɨtaahɨ kanɨwɨ gaamawaayopo.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Isɨhiya kapɨhɨ Jisaasiho kaiwaiwa mmonɨhohiyɨhiya satawaatopo. “Kamaitaahetahaiwaisangi Jisaasiho nahataapa nga kiyataise. Kiyatɨ isɨhiya atɨhomaahɨpɨhiyaamɨ atihɨrɨ nurɨwatasɨhɨ nga atiwɨ amɨ pɨwaamaatisohiyai maahomwaaŋɨ nɨwusoaasɨhɨ nga pɨwaatawaayopo,” tɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ aatɨwɨmawaayopo.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.