Marcos 7

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Isɨhiya usa Parisihiyaunɨ amɨ usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jerusaremɨhandaahapɨ napɨwɨ Jisaasihoai otaatemapɨ ahoyanawaayopo.
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 Bindawa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya usa kiyaamɨ ikwɨrɨ jɨhɨ waapohora bahomusawɨ nehɨ nandapa nanɨhauhɨ kiya usonawaayopo. Saiwɨ kiya kiyaamɨ satoya kiyohɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ ikwɨrɨ nehɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare. Isɨ Parisihiya kɨretɨ japepihɨrɨwɨ katawaatopo.
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 Parisihiyaunɨ amɨ isɨhiya nahatiya Judaahiyaisangi satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjauhɨ nehohɨpɨpa namaamapɨ anɨtiwɨ isɨwatawaayopo. Saiwɨ anɨtiwɨ wɨnɨhapɨpa isɨwatawaahiyaasɨ nandapa nandaatɨwɨhura jɨhɨ ikwɨrɨ bausawosawɨ ipotɨ nandapa isɨpɨ nanawaayopo.
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Iyataatɨ amɨ wiwa saiwɨ kaiwɨhiyaare isɨhiya ahoyanɨwɨ nandapa nunyawɨ nawɨho nehohɨpɨpɨhapɨ wapa nawɨho nunyawɨ newaawaahɨ amɨ ikwɨrɨ nandapa ahoyawɨ bausawɨhiyaare. Ikwɨrɨ jɨhɨ bausawosawɨ nandapa nanawaayopo. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa kɨmbaahɨmaahe. Kiya satoyaamɨ wɨnɨhapɨpa nehohɨpɨpa taahɨpɨpaare. Saiwɨ kiya kiyohɨwɨmaiwa saiwa nyaihandɨ onɨha maasanaihɨrɨ kopuho gwaasɨha nawopɨ itatamanɨwɨ tɨwɨhaapɨ bausohɨpatamataiwɨ napaitɨwɨ nɨwipɨhaiwaimaawɨ bausawɨhiyaare.
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 Saiwɨ kaiwɨhiyaasɨ kaiwaapɨ gɨwunyainjɨhɨ kandapɨ namapɨ Jisaasihoai Parisihiyaunɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kinyɨ otɨpɨpatɨmiya asoyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwɨnyasauhɨ atisa newa japepihɨrohɨpɨpa napaapɨ minjapepihɨropo? Kiya napaapɨ ikwɨrɨ bahomusawɨ kipatisawɨ nandapa nanɨhopo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Sahɨ apɨpaahɨ jaipɨmundatɨ otaatapɨhiyaatapɨ Aisaiyaaho tɨtɨhɨ katise. Iyatɨ ko sapɨ satatɨ jɨpatɨpaise:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Kiya nehɨ sawanaamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe tɨwɨ isɨhiyai katɨwunjawaayopo.
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Sahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nawisapipɨ nehɨhinemaposawɨ nehɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ katɨwunjohɨwaiwa kaiwɨ amɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiyai saundɨwɨhiyaate: Kɨmba Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe undɨwɨhiyaate,” undataase.
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Sata kaundatosatɨ amɨ wa saundataase. “Sahɨ nawɨhaiwɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nehɨhaatemaposawɨ sahɨ isɨhiyai sawanaatamɨ katɨwunjohɨwaiwaahɨhɨ isɨwatɨwɨ kaiwaahɨhɨ japepihɨrɨwɨhiyaate.
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaisangi sahɨ nepɨ asɨretɨ ahiyawɨhiyaate. Mosesiho wɨnɨhapɨpa siyahapa jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaapɨto. ‘Kɨniya gapiyaamɨ ambɨpatɨ nɨwimape.’ Aimbɨ amɨ, ‘Kɨniyɨ gapiyai wɨretundɨpɨ maipɨhaiwa kaundapaapaahɨ tɨhɨwisaihɨ napwɨtaape,’ tatɨ ahaihɨhandɨ kandɨ sahɨ satɨwɨ ahiyawɨ katɨwunjawɨhiyaate.
10 Pois Moisés disse:
11 Utaaho wo ikɨpɨpa amɨ nawɨho wapa saniyɨ sapiyai numwɨto tatɨ ahaimbɨpaapɨ, ‘Autaahaatɨhoai aimɨ nunyonɨ gaasɨ sainjaahɨ namapɨ owetane,’ undane tɨwɨ katɨwunjawɨhiyaate.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 Sahɨ saiwɨ wɨnɨhapɨpa asɨretɨ ahiyawɨ katɨwunjauhɨ amɨ utaaho saniyɨ sapiyai nawɨho wapa iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwɨtandɨ numwɨtotahandɨ kandɨ samɨ pɨwɨhaara namumwise. Owe.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Sahɨ nehɨ sawanaatamɨ wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjawaawɨ kandaahɨ Autaahaatɨho pɨwɨha wɨnɨhapɨpa watɨpɨtatɨ katimbɨpa nemawaayopo. Aiwɨ amɨ sahɨ wiwa taahɨwaiwa sɨkiyahaiwa kaiwɨhiyaate,” undataase.
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ netɨ ahoyatɨ pɨwɨha saundataase. “Isɨhiyaatɨ kɨmiyaatɨ nisɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ gwɨnyaapɨse.
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 Nandapa nehɨhaatapɨ kumbwɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaara kinyɨ omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ nangopɨsasatɨ ainjotatɨ maipɨndaamaise. Owetise. Nehɨ isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipaiwɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨwɨ kiyohɨwaiwaahɨhɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa noaipataise,” undataase.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 “Isɨ sahɨ atihɨrisahiyaatisɨ pɨwɨha sa baiwɨ atiwɨ nepɨse” undataase.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyai namasi niyatɨ aŋaaŋɨ nandaasɨhɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya komɨ pɨwɨha sɨwipatɨ katisaapɨ kaamɨ tanyaahaapɨ nunjenawaayopo.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ isɨmiya kɨmiyaamataiwɨ wɨndɨ gɨmunyaahowo? Sahɨ wɨndɨ monɨwɨhiyaato? Nehɨ nandapa nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ maipɨtatɨ ainjɨmotɨtaise.
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Sandɨ kasatotɨmandɨ apaapɨmaasato amɨ nandapaahɨ nainjamɨhɨ notɨ witataatɨhɨ kɨpwɨndisa ahorɨmaitaise. Nandapa kɨnyɨ nanɨhingɨpɨpa kinyɨ maarɨhoaatɨhɨ netɨ maipɨtɨtandɨhandɨ owe.” Amɨ Jisaasiho sandaatɨ, nandapa nahataapa nehɨ gaahapaare wapa isɨhiya wɨndɨ namandaatɨwɨhapa wɨndɨ ahɨmotise. Owe, tatɨ kandaase.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 Iyatɨ Jisaasiho pɨwɨha onɨhiwatɨ jɨhaatɨ kiyai saundataase. “Isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa gwɨnyapenɨhohɨwaiwa nehɨhaatɨ ausaimanɨhauhɨ kaiwa isɨhiyaamɨhetɨ ainjotatɨ maipɨndaise.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 — ausente —
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 — ausente —
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 — ausente —
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Jisaasiho pɨwɨha sata kaundamapɨ aunahɨpatɨ katɨ namasi aunahɨpatɨ awaipatɨ Taiyaahandamɨ amɨ yapɨpata notaise. Notɨ noaipatɨ isɨhiya kopɨ yaho napise nɨwɨ maanondotatɨ aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ nandaatɨ bɨpi bindataise. Iyataahandɨ kandɨ ko isɨhiyaapɨ wɨndɨ nga namoaatise. Owe.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 Aihɨ apopaatɨ waatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhaatɨ kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨhapa netɨ daahɨ ipɨhatisa timbɨpa numwihɨ bimihɨhaatamɨ sanaatɨ Jisaasihopɨ isɨhiya aimɨ yaho napise tauhɨ atisataise. Atisamapɨ ketɨ ŋihɨti nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ utatototɨ tɨmahiyataise.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhapɨhiyaamɨhaatɨ amɨ isɨhiya Pinisiyaahiya Romɨhandamɨ Pɨropinjɨhandɨ Siriyaahanda bimohiyɨhiyaamɨhaate. Isɨ kaatɨ Jisaasihoai gousetɨ kaatamɨ maataatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨhoai nematɨ tahamanausoaasɨtandɨ nunjenataise.
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Aihɨ Jisaasiho kaati wihoaaŋɨha saundataase. “Manyinyaamɨ nandapa bɨretɨhandɨ newaatɨ suhɨri numwɨtɨhaawɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe. Owe. Jɨhɨ manyinya kiyaamɨ maaritɨwɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ nanɨwɨ ngaatɨtande,” undataase.
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ko saundihɨhandɨ kandɨ amɨ apopaatɨ kaatamɨha Jisaasihoai saundataase. “Ye, Awaisɨhoŋe, amɨ suhɨrɨsangi nandapa bɨretɨhandɨ manyinya nanawaawɨ naumbwɨwɨmɨhauhɨ mwɨtisɨha nawɨpɨpa ganɨhomɨ otɨtɨhɨ tɨmɨhaimbɨpa netɨ nanataise,” undataase.
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Aihɨ Jisaasiho kaati saundataase. “Amɨ kɨnyɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha gaaha kandinga sɨkaasɨ gaasɨ numwe. Amɨ kinyɨ metɨhaatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨho bimisɨho aimɨ kaati numwasi naise,” undataase.
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 Jisaasiho kaati sata kaundihɨ kaatɨ atisamapɨ japɨhɨ kaatamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Notɨ mmonata kaatamɨ maataati itɨpɨho maipɨho netɨ ipɨhatisa bimisɨho aimɨ noaipasi naihɨ metɨhaatɨ gaahaatɨ betɨhɨretɨ nanototihɨ sanaatɨ usonataise.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Aihɨ Jisaasiho kapɨhɨ Taiyaahanda namasi aunahɨpatɨ Saitonɨhandaahihoaaŋɨ notaise. Notɨ aunahɨpatɨ Ikwɨ Maindɨmohata (Dekaporisihanda) noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainɨhɨra notaise.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Aihɨ isɨhiya utaaho wo komɨ atihɨrɨ naputatɨ amɨ biyatɨ pɨwaamaatatɨ mehɨtatɨ pɨwaatahoai numwasi nasawaayopo. Numwaasi napɨwɨ Jisaasiho utaasoai ikwɨrɨ ahɨwisatɨ atihɨrɨ amɨ maahomwaaŋɨ tɨtɨhemwaitandɨ gɨwusoepɨ nunjenawaayopo.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Aihɨ Jisaasiho koai numwasi isɨhiya taahiyɨhiyaapɨ yandɨhɨ nawisatɨ wapɨhɨ notɨ bitotama atɨhomaahɨpɨhomɨ atihatɨmuropɨ isundɨpɨho ahɨwisatɨ amɨ komɨ isundɨpɨho maahoairisatesi komɨ omasɨhetɨ iwiwataise.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 Siyatɨ utaamopɨ maarɨho asɨpiyataatɨ awaindɨhandɨ maarisatɨ komɨ omasɨhai numwɨhatatɨ iwiwatataatɨ yamɨhapataatɨhɨ jatata awaindɨ mbɨpa netɨ maarisatɨ sandaase, “Epata,” ndaase. Sandɨ tanyaaha satatise, “nawatahatɨpɨ nutɨpɨ nausaate,” ndaase.
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 Sata Jisaasiho kaundihɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaasomɨ atihɨrɨ nurɨwatatatɨ amɨ komɨ omasɨha usaayatɨ gaatihɨ nga atisatɨ amɨ pɨwɨha nga biyatɨ pɨwandaase.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya ahoyanɨhohiyɨhiyai Jisaasiho saundataase. “Kɨmandɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨtɨmandapɨ isɨhiya usaisɨ sahɨ wɨndɨ apɨpaahɨ kamundɨmapɨse. Apɨpaahɨ owetane,” undatɨ kiyai kaundataase. Sata mɨtaahɨ bapiya kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ kiya mwɨtetɨwɨ pɨwɨha ka nesi mɨtaahɨ kanɨwɨ gaamawaayopo.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Isɨhiya kapɨhɨ Jisaasiho kaiwaiwa mmonɨhohiyɨhiya satawaatopo. “Kamaitaahetahaiwaisangi Jisaasiho nahataapa nga kiyataise. Kiyatɨ isɨhiya atɨhomaahɨpɨhiyaamɨ atihɨrɨ nurɨwatasɨhɨ nga atiwɨ amɨ pɨwaamaatisohiyai maahomwaaŋɨ nɨwusoaasɨhɨ nga pɨwaatawaayopo,” tɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ aatɨwɨmawaayopo.
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.