Marcos 5

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ kiya Jisaasihotihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaatihɨ saiwɨ durɨhɨrɨ Garirihandɨ nahaitɨwɨ mɨhihɨnɨ nuwɨ yapɨpatɨ amɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Geraasahiyaamɨhata noaipawaayopo.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Notɨwɨ Jisaasiho kopuho aimɨ namasi taatɨ naihɨ ketɨ utaaho wo itɨpɨho maipɨhapa bimoho Jisaasihoai iwinjatosatɨ napihɨ nutanamaise. So utaaso itapɨpa ahiyohɨpɨpɨhɨ jomaahɨpatɨ nawɨhaatɨhɨ nanotɨ bimainjaho katɨhɨ nasisoaarɨ bisotimbɨpɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ noaipasi nasataise.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 So utaaso itɨpɨho maipɨhapaisaho nahatewetɨ itapɨpa ahiyohɨpɨpɨhɨ jomaahɨpataatɨhɨ nanotɨ bisondaahore. Iyataatɨ isɨhiyaisangi ipipatɨ gwɨhɨrɨ watɨpɨhapaaraahisangi wɨndɨ andɨtitɨwɨ wɨmisasawɨhore.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Isɨhiya ipipatɨ gwɨhɨra anɨtiwɨ wɨsasawɨ ahiyauhisangi nehɨ bɨpi nainjaatɨ ahiyamɨ nahatewetɨ konɨhɨ notoaatihɨ isɨhiya andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ owetihɨ kaimbɨwɨ namɨhaahauhɨhore.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Iyataatɨ apatɨhɨ otapɨhaatɨ jomaahɨpatɨ itapɨpa ahiyohɨwaiwaatɨhɨ nanda noaipa sisɨho sɨhoaarɨhɨrɨ gaamatɨ konyahata nawɨhaara sawaho tunna namautahore.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Isɨ ko jata Jisaasiho kaanɨhɨ wonjɨ taatɨ napihɨ ketɨ ŋuhɨti niyatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ tɨmahiyatɨ komɨ atotɨpatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ detɨ atotɨpɨwesatɨ bindataise.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ Jisaasihoai waatɨ kaahaata saundataase. “Jisaasihoŋe, Autaahaatɨho nahatewai ipatisamatɨ autaahɨ yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhomɨ Mwaahoŋe, kɨnyɨ nɨngi napitɨnitaape? Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpataahɨ watɨpɨndɨ waatɨ kahɨtataatonɨ kɨnyɨ nɨngisɨ yaasɨhandɨ wɨndɨ namaaninye,” undataase.
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Itɨpɨho maipɨho sata kaundindɨmandɨ Jisaasiho amɨ aimɨ saundatɨ, “Kɨnyɨ itɨpɨhoŋɨ maipɨhoŋe, utaamo kɨmoai namasi noaipasi numwe,” undatɨ kaundihɨ kandapɨse.
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Aihɨ Jisaasiho koai saundatɨ, “Kinyɨ ambɨpatɨ napimahoŋe?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ ko saundataase. “Nisɨ ambɨpatɨ Taahɨhonɨne. Sandɨ Taahɨhonɨne hɨtohɨtɨmandɨ amɨ itɨpɨ maipɨhiyaanɨ taahiyɨhiyaanɨnɨ bindɨhaawɨhɨto,” undataase.
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Iyatɨ itɨpɨho maipɨhapa Jisaasihoai saundɨwɨ, “Nyahɨ kɨmbɨhɨ bimɨtɨhaawiyonɨ nepɨ natɨpɨnyoaasɨtainɨ, owe,” undɨwɨ kaundawaatopo.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Aihɨ kapɨhɨ maasapɨho taahɨho sisɨhonjamɨhinɨ detɨ bitotawaayopo.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Aihɨ itɨpɨho maipɨhapa Jisaasihoai waatɨ kaahaatɨwɨ saundawaatopo. “Jisaasihoŋe, nyahɨ nowa kɨmaiwa maasapɨmaiwaamɨhetɨ nandaitaanɨ nepɨ natɨpɨnyoaase,” undawaatopo.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Satɨwɨ itɨpɨ maipɨhatɨma kaundauhɨ amɨ Jisaasiho, “gaasɨ nuwɨ maasapɨho soetɨ nandaapɨse,” undataase. Satatɨ kaundihɨ itɨpɨ maipɨhatɨma utaahomɨhetapɨ noaipasi nuwɨ maasapɨhoetɨ nandaawaayopo. Nandaahauhɨ maasapɨho so taahɨho ambɨpatɨ owehandisɨ 2,000 kiyaho nahato mɨhetapɨ ŋuhɨti notɨ mɨhopɨ durɨhɨraatɨhɨ nahandɨ witamataise. Siyatɨ nahato 2,000 kiyaho durɨhɨraatɨhɨ witatɨ waapoho nanatɨ nahato konɨhɨ napomataise.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Aihɨ isɨhiya maasapɨho yamanɨwɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya sandɨ mmonɨwɨmapɨ ŋuhɨti nuwɨ isɨhiya osaataatɨ bitohohiyɨhiyaisunɨ amɨ aunahɨpata bimohiyɨhiyaisunɨ kaundɨwɨ gaamawaayopo. Aihɨ isɨhiya kiyaamɨ pɨwɨha atiwɨmapɨ mmondaatɨwɨ ŋuhɨti nasawaayopo.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Kiya ŋuhɨti napɨwɨ mmonawa utaaho itɨpɨho maipɨhapa komɨhetɨ bimihɨ konyahɨta naharisa daayatoaatisɨho naharindɨhandɨ owetatɨ komɨ amɨtɨha biyatɨ iwinjapwaatihɨ nanɨhiyatɨ utɨ apotina nanɨhiya bimihɨ napɨwɨ usonawaayopo. Kiya koai saiwɨ usonawaawɨ aungwohandɨ waatɨ yayawaayopo.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Aihɨ kiya utaaho itɨpɨho maipɨhapaisaho Jisaasiho tɨtɨhemwasɨhoaisunɨ amɨ maasapɨho nahato durɨhɨraatɨhɨ witatɨ waapoho nanatɨ napwindɨhandunɨ mmonɨwɨ pɨwɨha nesi nuwɨ isɨhiya nahatiyai kaundɨwɨ gaamawaayopo.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Aihɨ kiya saiwa atiwɨ mmonawaawɨ Jisaasihoai kiya namasawɨ saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyamɨ yapɨpatɨ kɨmatɨ namasi wapɨhapɨ ketɨ kɨmɨkuraanɨhɨ dosisɨ numwe,” undawaatopo.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Jisaasiho aimɨ japɨhɨ nutandɨ kopuhotɨ nasaamasɨhɨ amɨ utaaho itɨpɨho maipɨhaiwa komɨhetɨ bimihɨ tɨtɨhemwasɨho Jisaasihoai nunjenatɨ saundataase. “Nɨnɨ gisatɨ maasɨ nutaanɨ kɨnyɨ gaare nde?” undatɨ nunjenataise.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Sata ko nunjesɨhɨ Jisaasihomɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨnyɨ nɨngisapɨ wɨndɨ namutaise. Owe. Isɨ nehɨ kinyɨ aŋɨpɨpɨhapɨ numwe. Numbwɨ amɨ kɨnyɨ kɨwahonyɨhiya nahatiyai Awaisɨho gisɨ gɨtatamanɨtandɨ maarɨho wɨhiwatɨ amɨ gaahatɨ kahisatɨ amɨ itɨpɨho maipɨhapa kinyɨhetapɨ nemasɨtɨhandapɨ pɨwɨha ausaapɨ kaunde,” undataase.
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Sata Jisaasiho kaundihɨ ko ketɨ kuraanɨhɨ kapɨhɨ namasi notɨ aunahɨpa wɨtɨ katamɨ ambɨpatɨ aunahɨpa awaipatɨ taunɨhandɨ Dekaporisihandɨ Ikwɨmaitɨmohata noaipataise. Sapɨhɨ noaipatɨ ko satatɨ, “Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapa nisɨhetɨ bimimbɨpa nenɨmasɨhɨ nɨnɨ noaipatɨ wanɨ gaahonɨne,” undatɨ komɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundataase. Kaundihɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha atisawaawɨ ese tɨwɨ maarɨho owetihɨ yaiwɨmapɨ aatɨmawaayopo.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Aihɨ Jisaasiho japɨhɨ kopuho nesi Garirihɨrɨ durɨhɨraatɨhɨ nahaita mɨhihɨnɨ notataise. Notatɨ durɨhɨrainɨ aripataatɨhɨ bitosɨhɨ isɨhiya koai iwinjaposawɨ taahiyɨhiya koaapɨhɨ napɨwɨ koai otaatemapɨ ahoyanawaayopo.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Aihɨ sura utaaho wo Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohaaŋaaŋɨ jatisɨho komɨ ambɨpatɨ Jairaasiho Jisaasihoai usonatosatɨ notɨ komɨ utatototɨ tɨmahiya ahondaise. Tɨmahiyatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ ko atotɨpɨwesataise.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ ahondaatɨ Jisaasihoai gousetɨ saundatɨ nunjenataise. “Nisɨ maasɨhaama metɨhaatɨ aimɨ napwɨtandɨ detɨsɨ amɨ kɨnyɨ kinyɨ ikwɨrɨ kaati ahɨwitaapɨ namme. Ahɨwisamɨhɨ kaatɨ japɨhɨ nepatɨ nga bimɨtando,” undataase.
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Sata Jairaasiho kaundatɨ nunjesɨhɨ amɨ Jisaasiho komɨ nunjesɨha atɨwisatɨ koaisatɨ maasɨ komɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Siyatɨ koaisatɨ maasɨ naihɨ isɨhiya taahiyɨhiya wɨrɨsandiwɨ komɨhinɨ numwɨhatɨwɨ nowaayopo.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Aihɨ kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ apopaatɨ waatɨ kɨnaungwɨha pɨhɨtatɨ 12 kiyahaiwetɨ jɨtɨmainjɨhaatɨ kiyaisatɨ maasɨ notaise.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Saatɨ apopaatɨ dokɨtaahiya taahiyɨhiyai iwinjasɨhɨ kiya kaati yaawɨhandɨ pɨhɨtɨwɨ nunyauhɨ nenjɨhaate. Iyatɨ kaatamɨ nawɨho aungwohandɨ kiyai nunyainjɨhaate. Iyataahandɨ kandɨ wɨndɨ gaamausetatɨ daahɨ maipɨtatɨ jɨtɨmainjɨhaate.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Siyatɨ jɨtɨmatɨ ketinjɨhaatisɨ Jisaasiho kaiwaiwaapɨ atisataatɨ koenda nasataise. Nasatɨ Jisaasihomɨ ipotɨ dawaataatɨ notaatɨ Jisaasiho apotɨhɨrɨ nipata niyosɨrɨhɨrɨ isɨwataise.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Kaatɨ Jisaasihomɨ apotɨhɨrɨ isɨwatɨ numwɨhatindɨmandɨ kaatɨ siyatɨ gwɨnyaataate. “Nɨnɨ Jisaasiho apotɨhɨrɨ niyotɨ nipaatirɨhɨrɨ numwɨhatɨtɨ amɨ iwisanɨhisangi nisɨ timbɨpa jɨtɨmatoaasohɨtɨhandɨ nga owetɨtaise,” tatɨ andɨtitatɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahe.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Siyatɨ kaatɨ Jisaasihoai numwɨhatihɨ kaatamɨ jɨtɨmatoaatindɨhandɨ ketɨ kuraanɨhɨ owetatɨ jɨtɨpa dɨhɨwatɨ niyaipasɨhɨ mmotɨnataatɨ aimɨ noaipatɨ gaahaanɨne tatɨ gwɨnyapenataise.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Siyatɨ apopaatɨ Jisaasihomɨ apotɨhɨrɨ isɨwihɨ komɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ aimɨ apopaatamɨhetɨ naihɨ mmotɨnata ketɨ kuraanɨhɨ nepemaitatɨ kapɨhɨ isɨ wɨrɨsandɨhiyai saundataase. “Utaatɨndɨ ndɨ nisɨ apotɨhɨrɨ nise,” tatɨ nasenataise.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya Jisaasihoai saundawaatopo. “Isɨmiya metatɨ kinyɨhinɨ napɨwɨ nangɨmatɨwɨ mɨpanɨndisaatɨmaatɨ nasenɨpɨ ndɨ nanɨmɨhatatɨ nise tɨpɨ namaasenɨme,” undawaatopo.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Satɨwɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya kaundauhɨhandɨ kandɨ wiwatɨ numwɨhatindɨhandɨ nde tatɨ usondandɨ nepemainana mɨhinɨ mɨhinɨ jataise.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ kaatamɨ jɨtɨmasɨtɨhandɨ owetihɨ mmotɨnata aungwohandɨ yayatɨ itipɨ nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ tɨmahiyataise. Siyatɨ kaatɨ komɨ auhɨraapɨhɨ atotɨpɨwesatɨ bindata kaatamɨ timbɨpa jɨtɨmatoaatindɨhandɨ Jisaasihomɨ apotɨhɨrɨ iwisura dɨhɨwatɨ nipiyaipasɨtɨhandapɨ tɨtɨhɨ ausaatɨ koai kaundataase.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Aihɨ Jisaasihomɨha kaati saundataase. “Maasɨhaamo nisapɨ kɨnyɨ satɨpɨ, ‘Koai nɨnɨ numwɨhatɨtɨ wisanaahɨ nisɨ jɨtɨmahohɨtɨhandɨ nga owenetɨtaise,’ tɨpɨ kɨnyɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kɨnyɨ jɨtɨmapoaatingɨtɨhandɨ owesendaise. Isɨ kɨnyɨ jɨtɨmahingɨtɨhandɨ owendaisɨ kinyɨ maarɨho wɨhita napaisatɨtonɨhɨ numwe,” undataase.
34 E Jesus disse:
35 Siyatɨ Jisaasiho kaati taatɨ kaundihɨ Jairaasihomɨ aŋɨpɨpɨhapɨhiya pɨwɨha isɨsi noaipapɨ Jairaasihoai saundawaatopo. “Kinyɨ kimaamaatɨ aimɨ napwisɨ napaapɨ nehɨhandɨ kataunjisɨhoai pohɨrundɨpɨ kaundise?” undawaatopo.
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Amɨ Jisaasihohɨ kiya Jairaasihoai kaundohɨha wɨndɨ atɨhomaawise. Nehɨ metɨhaatamɨ sapɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ wɨndɨ yamaime. Owe. Nisapɨ ko nga nisɨ metɨhaati tɨtɨhɨwiwɨtaise tɨpɨ nehɨ gɨnunyaape,” undataase.
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Aihɨ taahiyɨhiya nɨwipinjai niyohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nahatiyaatɨ nanipinjai namaapɨwɨse,” undataase. Saundatosatɨ nehɨ Pitaahoaisunɨ Jemɨsihoaisunɨ amɨ Jemɨsihomɨ saingɨho Jonɨhoaisunɨ numwaasi nehɨ kingwaasisataahɨhɨ Jairaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ notaise.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Jisaasihotihɨ kiyaatihɨ nuwɨ Jairaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipawaayopo. Noaipapɨ Jisaasiho mmonata isɨhiya pɨhɨtɨwɨ ŋuŋa tɨwɨ gwɨwɨ nehotauhɨ usonataise.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Aihɨ Jisaasiho nandaatɨ kaaŋɨ taawɨ gwɨwɨ nehotohiyɨhiyai saundataase. “Kɨmaatɨ metɨmaatɨ napotaamaise. Owe. Nehɨ nanotondaise. Isɨ sahɨ napaapɨ taawɨ gwopo?” undataase.
39 Então ele disse:
40 Sata Jisaasiho kaundihɨ kiya ko kaundisɨhaapɨ etɨtaatɨndaase tɨwɨ sisawaayopo. Aihɨ kiya nahatiyai netɨ ipaahaapɨ natausaasatosatɨ metɨhaatɨ kaatamɨ saniyɨ sapiyaisunɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasisunɨ numwaasi maasɨ metɨhaatɨ napotɨ ahotimbɨpɨhɨ nandaataise.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Nandaapɨ bitotawa Jisaasiho metɨhaatɨ napomasaamaatamɨ ikwɨrɨ netɨ iwiwatata pɨwɨha sawanaamɨhaara saundataase, ‘Tarita Kumwɨ,’ undataase. Sandɨ Tarita Kumwɨ, undindɨmandɨ saundataase. “Metɨhaaŋe, Nɨnɨ gi kahɨtataatonɨ kɨnyɨ nepapɨ dopɨ bitose,” undataase.
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Sata Jisaasiho kaundihɨ kaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ Komɨ pɨwɨhetɨ nepasi daayataise. Saatɨ metaatamɨ kɨnaungwɨha 12 kiyahaate. Aihɨ isɨhiya aŋaaŋɨ Jisaasihoaisawɨ nandaahohiyɨhiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ waatɨ yaiwɨmawaayopo.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Yaiwɨmɨhauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Kɨmaatɨ metɨmaati tɨtɨhɨwihonɨhɨ nepasɨtɨmandapɨ isɨhiyai ausaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨmapɨse,” undatɨ watɨpɨtatɨ kaundataase. Iyatosatɨ amɨ saundataase, “Metɨhaati nandapa wapa nanda nunyawɨse,” undataase.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.