Marcos 3
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ Jisaasiho japɨhɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨpɨpɨhapɨ niyataise. Niyatɨ nandaatɨ mmonata utaaho wo komɨ ikwɨrɨ namɨhatatɨ bɨwateho sapɨhɨ bimihɨ usonataise.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Aihɨ isɨhiya usa Jisaasihoai iwinjatawaayopo amɨ uta ikwɨ bɨwatesoai Jisaasiho asisɨha Sapaatɨhandetɨ tɨtɨhemwaso tɨwo. Amɨ Jisaasiho koai tɨtɨhemwahonaahɨ kɨnyɨ sandɨ asisɨha ikɨnaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaitɨhaaha Sapaatɨhandɨ nepɨ nopɨsasɨpɨ kiyapaise undɨwɨ kaundɨto tɨwo.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Aihɨ Jisaasiho ikwɨrɨ namɨhatatɨ bɨwatesɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ dopɨ kɨmbɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ nambɨ bitose,” undataase.
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Saundatosa isɨhiya nahatiyai ko sata nunjenataise. “Asisɨha Sapaatɨhandetɨ gaahatɨ kaitɨhaawo e maipɨhatɨ kaitɨhaawo? Isɨhiya yaawatɨ naaŋɨhaiwa nehohiyɨhiya itatamanɨnɨwɨ nga bimɨtaatɨwɨ nyahɨ kiyai iwɨtatamanɨtɨhaawo e daahɨ yaawɨhaiwa nunyaatɨ siyɨhiyai tiwaamaitɨhaawo?” undataase. Aihɨ kiya wihoaaŋɨha wa kamundɨwɨ kaundɨtɨha owetihɨ nehɨ jatawaayopo.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Aihɨ Jisaasiho nahatiyai iwinjataatɨ apousataise. Apowindɨmandɨ kiya Sapaatɨhandapɨ waatɨ gwɨnyaawaawɨ utaahopɨ wɨndɨ maarɨho asɨpɨmaawisauhɨ usonataate. Aihɨ Jisaasiho ikwɨrɨ bɨwatetɨ namɨhatatɨ maipɨtisɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ ikwɨrɨ tɨtɨhipɨ mbape,” undataase. Undihɨ ko atisatɨ komɨ ikwɨrɨ tɨtɨhiwatɨ mbasɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ noaipatɨ gaatatɨ sawanyɨnjapɨhɨrɨndaise.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Siyatɨ Jisaasiho kaihɨ isɨhiya Parisihiya usonɨwɨmapɨ nuwɨ ketɨ awaisɨho Erotɨhomɨhiyaisawɨ Jisaasihoai tiwɨtaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kanawaayopo.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Aihɨ Jisaasihotihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya komɨ otɨpɨpatɨ mmonɨwɨ nepɨ kaiwɨ nɨwipinjohiyɨhiyaatihɨ durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ kapɨhɨ namasi nowaayopo. Niyauhɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Garirihandaahapɨhiya Jisaasihoai nɨwipinjai nowaayopo.
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Isɨhiya Jisaasiho kaiwaiwaapɨ pɨwɨha atiwɨ newaawɨ yapɨpatɨ Judiyaahandaahapɨhiyaatihɨ amɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandaahapɨhiyaatihɨ amɨ yapɨpatɨ Itumeyaahandaahapɨhiyaatihɨ amɨ yapɨhaiwa waapɨhaatɨ Jorɨtaanɨhaataihoaaŋɨ ahetiwaiwaaraahapɨhiyaatihɨ amɨ yapɨpatɨ Taiyaahandaahapɨhiyaatihɨ amɨ yapɨpatɨ Saitonɨhandaahapɨhiyaatihɨ taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Nasauhɨ Jisaasiho usonata isɨhiya taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ ahoyanɨhauhɨ namatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Isɨhiya taahiyɨhiya waatɨ ahoyanawaayowɨ nisɨhinɨ waatɨ nasawaawɨ nepɨ nɨhipɨ nɨhawɨtaawɨ kopuhotɨ yandɨhɨ durɨhɨraatɨhɨ bindata pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtaanɨ kopuho wo nepɨ nɨmanɨwɨse amɨ isɨhiya nɨngi wɨndɨ nepɨ nɨhipɨ maanɨhiwɨto,” undataase.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Jɨhɨ isɨhiya usai kiyaamɨ timbɨpa nemwatɨ tɨtɨhemwasɨhɨ usopɨhiyaasɨ kandapɨ amɨ usa timbɨpaisahiya koai numwɨhatɨwɨ uwiwɨtaatɨwɨ komɨhinɨ detɨ detɨ nasawaayopo.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Aihɨ itɨpɨho maipɨhapaisawɨhiyaisangi nuwɨ detɨ Jisaasihomɨhinɨ tɨmahiyawɨ ahosauhɨ itɨpɨho maipɨho isɨhiyai timbɨpa nunya bimisɨho kiyaamɨhetapɨ waatɨ kaahaata Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahoŋe,” undatɨ kaundataase.
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Sata itɨpɨho maipɨho kaundihɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapai, saundataase. “Itɨpɨhoŋɨ maipɨhapaaraŋɨ nisɨ ambɨpatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ ausaapɨ kamaatɨme,” undatɨ watɨpɨtatɨ nɨwisapuwatɨ kaundataase.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Jisaasiho niyatɨ nasaamana sisɨhoaasɨnɨ bindata komɨ gwɨnyaatɨ maaritatɨ numwaasawɨhiyaapɨ gandaase. Gaatihɨ kiya nuwɨ Koai winjawaayopo.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Jisaasiho isɨhiya koaisawɨ maasɨtɨtaatɨwunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha awusaitaatɨwɨ gaata numwaasawɨhiya 12 kaiwɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaare. Isɨ kiyai Jisaasiho ambɨpatɨ wɨtɨ asɨpatɨ satatɨ, “aposerɨhiyaate,” unda ambɨhundataase.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Amɨ ko kiyai itɨpɨho maipɨhapa isɨhiyaamɨhetapɨ nemaitaatɨwɨ watɨpɨhandɨ numwɨtandɨ gaatatɨ numwaataise.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Iyataatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨrɨ maindɨmwɨtihɨ amɨ auhɨramɨ yahurɨtahiya 12 kaiwɨhiyai namɨhainjawɨhiyaamɨ ambɨpatɨ kɨmate: Wo Saimonɨhoe. Amɨ koai Jisaasiho ambɨpatɨ wɨtɨ Pita unda nusoaasataise.
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Aihɨ amɨ wurɨ Jemɨsiyɨ Joniye. Surɨ Sepetihomɨ mwaahure. Amɨ kuri Jisaasiho ambɨpatɨ wɨtɨ Boaanesesihuraahe undatɨ ambɨhundataase. Satɨ ambitamɨ tanyaaha “asoaahaamataimɨhuraahe,” undataase.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Aihɨ amɨ usa kɨmiyaare: Endɨruho Piripɨho Batɨromiyuho Matiyuho Tomaasiho Arɨpiyaasihomɨ mwaaho Jemɨsiho Taatiyaasiho Saimonɨho isɨhiya Jerotɨhiyaamɨhotihɨ,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 amɨ Judaasiho aunahɨpatɨ Kariyotɨhandaahapɨhotihɨ siyaare. Judaasiho so Jisaasihoai ipotɨhura komɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨmasɨhore.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Aihɨ Jisaasiho kaundatɨ kiyamapɨ aŋaaŋɨ nandaasɨhɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya waatɨ ahoyanɨhauhɨ Jisaasihounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ nandapa nandaatɨwɨhandɨ owe.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Aihɨ Jisaasihopɨ isɨhiya satɨwɨ, “Ko nandapa wɨndɨ nandandɨhandɨ owetauhɨ,” amɨ komɨ saingoya sanaapwɨsa amɨ sanaatɨ atisawaayopo. Saiwɨ atisawaawɨ, “Ko naharisataise,” tɨwɨ gwɨnyaapɨ koai numwaitaatɨwɨ nowaayopo.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Aihɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya Jerusaremɨhandaahapɨ napɨwɨ Jisaasihopɨ satawaatopo. “Kɨmo utaamo Berɨsepurɨho Bwaasɨrɨhɨrisahore. Iyatɨ Berɨsepurɨho itɨpɨho maipɨhapaamɨ mɨtɨhomɨ watɨpɨhanda Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapai nemataise,” tawaatopo.
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Satauhɨ amɨ Jisaasiho isɨhiyai numwaatɨ netɨ ahoyatɨ pɨwɨha netɨ sɨwipatɨ sɨtorihandɨ nepemaahɨwatɨ kataunjataise. Iyatɨ saundataase, “Bwaasɨrɨhɨrɨ amɨ Bwaasɨrɨhɨri napitiyatɨ nemaitaise?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Iyataatɨ amɨ isɨhiya yapɨpatɨ naasaipitaahapɨhiya tunnawaawaahɨ baiwɨ wɨndɨ bɨmimɨtaapo.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Iyataatɨ amɨ wusasɨ nususasɨ sawusasɨ tunnawaawaahɨ tunnɨwɨ natapaatɨwɨ wɨndɨ nga bɨmimɨtaapo.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Iyataatɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ wihɨwihoaaŋɨ natapaatatesi sawandɨrɨ tunnataataahɨ wɨndɨ andɨtɨmitɨtaise. Andɨtɨmitatɨ netɨ nopɨsasɨnatɨ owetɨtaise.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Iyataatɨ utaaho wo watɨpɨhomɨ aŋaaŋɨ amɨ utaaho wo topɨtaata nandaatɨ ikɨpɨpa ikona namaitaise. Owetɨtaise. Nehɨ jɨhɨ aŋaaŋamɨ satɨhoai anɨtisa wɨrɨhɨra wɨsasatɨ ahiyatosataahɨ nga komɨhapa ikona naitaise.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Nɨnɨ kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatɨtaano maipɨhaiwa nahatewa isɨhiya katɨwɨ kiyohɨwaiwa Autaahaatɨho nga nemwaitaise.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 O amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaahopɨ maipɨhaiwa katɨwɨ sisɨpɨtawaawaahɨ sandɨ kiya sisɨpɨtotɨhandɨ Autaahaatɨho wɨndɨ nemaamahonɨhɨ kandɨnɨhɨ ahotɨtaise,” undataase.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Jisaasiho sata kaundindɨmandɨ isɨhiya usa kopɨ itɨpɨho maipɨhoaisahore tauhɨ kandapunje.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Aihɨ Jisaasihomɨ sanaatunɨ amɨ saingoya sanaapwɨsaunɨ napɨwɨ ipaahaapɨ bitotawa Jisaasihopɨ noaipasi nasane tɨwɨ pɨwɨha nusoaasawaayopo.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Iyauhɨ isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasihoaisawɨ maasɨ mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ koai otaatemapɨ bindawa saundawaatopo. “Kinyɨ kɨnaatɨ kwɨnyɨhoya kɨnaapwɨsa kɨmiya ipaahaapɨ bitotawa kinyapɨ taawɨ gaatawaayopo,” undawaatopo.
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Saundauhɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nisɨ naatɨ nisɨ nɨhoaarɨsa naapwɨrisa diye?” undataase.
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Saundatosa kaaŋɨ aŋaaŋɨ maasɨ Jisaasiho sawɨhoaisawɨ bimohiyɨhiyai winjataise. Iwinjatataatɨ saundataase. “Kɨmiya nisɨ niya nisɨ nɨhoaarɨsa amɨ nisɨ naapwɨrise.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Isɨhiya Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiya siyaahɨhɨ tɨtɨhɨ nisɨhiya akɨyɨhiya nisɨ nɨhoaarɨsa amɨ nisɨ naapwɨrisa amɨ nisɨ naatɨ siyaare,” undataase.
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.