Marcos 1

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɨma Pɨwɨma Gaaha Wanɨha Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisasɨ Kɨraisiho katatɨ kataunjatɨ kaiwaiwaapɨhaare.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho Pɨropetɨho Aisaiyaaho sata katatɨ ahairɨhɨretɨ namasatɨ noaipataise:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 “Isɨhiya iwɨwɨrɨho owehapɨhɨ utaaho wo bindata isɨhiyai gaata numwaatɨ pɨwɨha ausaatɨ sata kaundɨtaise. ‘Awaisɨho napɨtandɨhɨra daihɨra tɨtɨhepumapɨ daawupɨse,’ undɨtaise,” Aisaiyaaho 40:3
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Aihɨ ipotɨhura utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Jonɨho isɨhiya iwɨwɨrɨho owehapɨhɨ noaipatɨ bindataise. Noaipatɨ bindata isɨhiyai gaata numwaatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ waapohora baawusataise. So Jono Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨhetapɨ katisɨhore. Isɨ ko Jonɨho isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ sata kaundataase. “Samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namamapɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatimatɨtaatɨwɨ namɨhanɨwɨ waapoho nepɨse. Aiwɨ baiwɨ akɨtɨnɨhɨ nepemaitɨwɨ waapoho nesaihɨ amɨ Autaahaatɨho sahɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa nesamaitaise,” undataase.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Aihɨ sura isɨhiya yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpɨhaiwa nahatewaaraahapɨhiyaunɨ amɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya nahatiyaunɨ Jonɨhoaapɨhɨ komɨ pɨwɨha atitaatɨwɨ niyawaayopo. Naiwɨ Jonɨhomɨ pɨwɨha atisawaawɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa ausaahauhɨ Jonɨho waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaata baawusataise.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Jonɨho sura maasapɨho kamerɨhandamɨ atɨtatɨ nausohaatɨ niyohore. Iyatɨ tapaatɨpɨhounɨ apɨpaamɨ mwaahounɨ nanataise. Iyatɨ Jonɨho yamepatɨ autaahɨ komɨ bwandɨpataapɨhɨ wɨsasanahore.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 — ausente —
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 — ausente —
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Aihɨ suraanɨhɨ Jisaasiho yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhanda namasi nasatɨ Jonɨhoaapɨhɨ noaipasɨhɨ Jonɨho waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaata baawusataise.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Siyatɨ Jonɨho Jisaasihoai baawusihɨ Jisaasiho nehɨhaatɨ notataahetɨ jata yamɨhapatɨ tɨwatawamasɨhɨ jataise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho koho dɨpɨhomatiyatɨ autaahapɨ pɨrɨruti nasatɨ Jisaasihomɨhetɨ bindataise.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Aihɨ pɨwɨha wa yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨho Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ nisɨ Maasɨhɨhoŋɨtinɨhɨ maarɨho nahɨnyatɨ amɨ gi maarɨho wɨhiwataatɨ kinyapɨ nɨnɨ maaritataayo,” undataase.
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Aihɨ sura ketɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Jisaasihoai numwaasi yapɨpatɨ isɨhiya iwɨwɨrɨho owehata notaise.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Siyatɨ notɨ isɨhiya iwɨwɨrɨho owehapɨhɨ bimihɨ waatɨho wo sanawihɨ wo nusaipataise. Siyatɨ asisɨha utaarɨhandetɨ bimihɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nemaso amɨ napitaise tatɨ nunjenataise. Siyatɨ Jisaasiho kohasɨpɨhoaisataahɨhɨ bimihɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya napɨwɨ koai andɨtɨwipɨ iwɨtatamanawaayopo.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Jonɨho isɨhiyai waapohora baawusisɨho aimɨ napwinjɨhɨ Jisaasiho Garirihanda niyataise. Niyatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyai iwɨtatamanɨtandɨha ausaatɨ kaundataase.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Ausaatɨ Isɨhiya usɨhiya asɨhiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ ausaimanɨnatɨ waatɨ noaipaitandɨ wanɨ kɨmura akururandaatɨ aimɨ nasatɨ detɨndaise. Isɨ sahɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha baiwɨ gɨwunyaapɨse,” undataase.
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Jisaasiho sata kaundamapɨ durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ niyataise. Niyatɨ utaahurɨ wurɨ saingɨho saaho ikihɨ araiho kɨpwɨnɨhonɨhɨ noaitaatɨwɨhihɨ durɨhɨraatɨhɨ taamɨ tɨmasɨhɨ kuri usonataise. Saahomɨ ambɨpatɨ Saimonɨhore. O saingɨhomɨ ambɨpatɨ Endɨruhore. Kuramɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ bimipatɨ araiho noaitaatɨwɨhatɨ kaimɨ bindamaahure.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Aihɨ Jisaasiho kuri saundataase. “Isɨhiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨhiyai numwaitaatɨmɨhandapɨ nɨnɨ sahuraasangi kaindɨsasɨtaanɨ nɨngi nanipinjai namɨse,” undataase.
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Uta kuri kaundihɨ ketɨ kuraanɨhɨ kurɨ atimɨ ikihɨ araiho nosihihɨ kapɨhɨ ahotihɨ namasi Jisaasihoai nuwipinjai niyamaise.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Aihɨ Jisaasiho wonjɨ niyatosatɨ jata Jemɨsihotihɨ saingɨho Jonɨhotihɨ kurɨ kopuhotɨ bindama taamɨ ikihɨ gwɨnɨmɨ tɨtɨhemasɨhɨ winjataise. Surɨ utaasurɨ Sepetihomɨ mwaahure.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Aihɨ Jisaasiho kuri iwinjatosa gaatihɨ kurɨ kuramɨ sapɨhoaisunɨ otɨpɨpatɨhiyaisunɨ namasi Jisaasihoai nuwipinjai niyamaise.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Jisaasihotihɨ kingwaasɨtihɨ naiwɨ aunahɨpa wɨtɨ katamɨ ambɨpatɨ Kapaniyamɨhanda bimauhɨ asisɨha waiwa sanausotaise. Sanawihɨ Judaahiyaanamɨ Sapaatɨhandetɨ Jisaasiho aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ (Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ) isɨhiya ahoyanohaaŋaaŋɨ nandaatɨ isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kataunjataise.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Kataunjihɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiya komɨ kataunjindɨhandapɨ waatɨ yaiwɨmawaapo. Isɨhiya amɨtɨha gaahaiwaisahiya Judaahiya sawanaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamatiyatɨ kataunjataamaise. Owetise. Kohɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandisahosɨ kandɨ watɨpɨhandaahɨ kataunjataise.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Sura utaaho wo komɨhatɨhɨ itɨpɨho maipɨho bindata amɨ iwinjatihɨho sandɨ anɨndaatɨhɨ bindataise. Bindata sata gandaase.
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Nasaretɨhandaahapɨ Jisaasihoŋe kɨnyɨ nehɨ Autaahaatɨho maaritimbɨpaahɨhɨ kaimbɨhoŋɨtihɨ nyahɨ aimɨ gisonaahiyaane. Isɨ kɨnyɨ nyangi nanyopɨsasɨtaapɨ napaapɨ napise? Nehɨ nyainjase?” undawaatopo.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Saundauhɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapai waapɨhɨta saundataase. “Sahɨ utaamoai namasi kaahaamaatɨwɨ nehɨ bɨpi noaipasi nuwɨse,” undataase.
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Sata kaundihɨ itɨpɨho maipɨhapa utaahoai nepɨ waatɨ ahowiwɨ kɨsɨhɨsiwɨ waatɨ kaahaatɨmɨ noaipasi nowaayopo.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Itɨpɨho maipɨhapa Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ bɨpi noaipasi niyauhɨ isɨhiya sandɨ mmonawa nahatiya yaiwɨmapɨ maarɨho owesuetihɨ sawana sanawaatopo. “Kɨmandɨ wanɨ napindɨ noaipasɨtɨho? Kɨmomɨ kanyatindɨmandɨ wanɨhandɨ wipetahandɨ watɨpɨhande. Iyatɨ amɨ itɨpɨho maipɨhapai waapɨhɨta kaundihɨ bɨpi atɨwiwɨ utaahomɨhetapɨ noaipasi nowaayopo,” tɨwɨ kanawaatopo.
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Siyatɨ Jisaasiho kaindɨhandapɨ pɨwɨha yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpa nahatewaara nesi kanɨwɨ gaamawaayopo.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Siyatɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapai nemwasɨhɨ amɨ kandɨ aŋɨndɨ namasi noaipasi tɨtɨhɨ Saimoniyɨ Endɨruyaamɨ aŋaaŋɨ nandaawaayopo. Aihɨ amɨ Jemɨsiyɨ Joniyaisangi maasɨ nomaise.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Sura Saimonɨhomɨ sanohaamaatɨ sisɨha nusoaipatɨ yaawihɨ nanototihɨhuraasɨ kaatapɨ ketɨ apaipɨ Jisaasihoai kaundawaayopo.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Kaundauhɨ Jisaasiho kaatɨ nanototimbɨpɨhɨ niya ikwɨrɨ iwiwatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ kaati sisɨha nusoaipasɨtɨhandɨ busoaatɨ owesuendaise. Aihɨ kaatɨ Saimonɨhomɨ sanohaamaatɨ kiyaapɨ nandapa turɨhatɨ turɨmanataise.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Aihɨ kura asahataahura ipɨho aimɨ namaatipatɨ asisɨha napandosɨhɨ isɨhiya timbɨpaisahiyaisunɨ amɨ isɨhiya itɨpɨho maipɨhapa netɨ daahɨ ipɨhatisa bimisawɨhiyaisunɨ numwaasi Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Aunahɨpa sataahapɨhiya nahatiya aŋaaŋamɨ maasometetɨ masapɨpɨhɨ ahoyanawaayopo.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Isɨhiya timbɨpa kahapa kahapaisawɨhiyai nemwa tɨtɨhɨwiwa itɨpɨho maipɨhapai netɨ natausaasataise. Iyataatɨ itɨpɨho maipɨhapa Jisaasihopɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahoso tɨwɨ usonɨwɨ gwɨnyaahauhɨ Jisaasiho, “itɨpɨhoŋɨ maipɨhoŋɨ kaahaamaatɨme,” undatɨ maahomwaaŋɨ netɨ nuwisapuwataise.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Asisɨhaatɨhɨ bowɨtandɨ asisepasɨhɨ Jisaasiho nanosɨpɨpɨhɨ namasi niyatɨ isɨhiya oweta watɨminɨhapɨhɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ gaapundataase.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Siyatɨ gaapundatɨ bimihɨ Saimonɨhounɨ komɨ naisɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ daapɨ naiwɨ Jisaasihoai usonawaayopo.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Usonɨwɨ Jisaasihoai saundawaatopo, “Isɨhiya nahatiya kinyapɨ maahapɨhe?” tɨwɨ daawaayopo undawaatopo.
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Undauhɨ Jisaasihomɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nɨnɨ pɨwɨha ausaitandɨ napɨtɨhonɨnisɨ amɨ aunahɨpɨhaiwa detɨ ahetiwaiwaaraahapɨ nutɨhaawo nɨnɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundɨtaano,” undataase.
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Sata Jisaasiho kaundamapaahɨ yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpɨ nahatewaara gaamatɨ daayatɨ kiyaamɨ aŋɨhaiwa kaiwaapɨhɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundataase. Ausaatɨ kaundatɨ isɨhiyaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa bimimbɨpai netɨ tahamanausoaasatɨ nemwataise.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Utaaho wo asaaha pisapɨpaisaho nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ Jisaasihoai sata nunjenataise. “Kɨnyɨ nisɨ asaaha pisapɨmba nepɨnɨmaitaapaahɨ kinyɨhandisɨ nepɨnɨmape?” undatɨ nunjenataise.
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Siyatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho kopɨ maarɨho asɨpɨwihɨ namatɨ ikwɨrɨ komɨhetɨ ahɨwisataatɨ saundataase. “Kinyɨ asaaha pisapɨmba nehɨmaitandɨ gaare. Isɨ kɨnyɨ noaipapɨ yaumbwimanɨnɨpɨ gaahoŋimate,” undataase.
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Jisaasiho sata kaundihɨ ketɨ kuraanɨhɨ komɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ noaipatɨ gaahondaise.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Aihɨ Jisaasiho koai pɨwɨha watɨpɨha sata kaunda natausaasataise.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 “Kɨnyɨ baimbɨ atime. Isɨhiya usaisɨ kinyɨ asaaha pisapɨpa nehɨmahohɨtɨhandapɨ aho nenɨmasɨhe tɨpɨ usaisɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨme. Nehɨ tɨtɨhɨ koŋɨnɨhɨ numbwɨ utaaho pɨrisiho isɨhiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨtandɨ nandapa tɨhisɨhoaapɨhɨ noaipape. Koaapɨhɨ noaipapɨ kinyɨ ambɨpatɨ nunjapɨ nandapa wapa nunye. Nunyamɨhɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨtandɨ ko tahane Mosesiho katatɨ ahaisɨhetɨ japepihɨrato. Saimbɨ kaisamɨhɨ isɨhiya gi gisonawa komɨ pisapɨpa aimɨ owesuendaise tɨwɨ gisondaatɨwo,” undatɨ natausaasataise.
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Sata Jisaasiho kaundihɨhandɨ kandɨ kohɨ notɨ isɨhiya nahatiyai ausaatɨ nahataapɨpɨhɨ kaundatɨ gaamataise. Aihɨ Jisaasiho sandapɨ namatɨ aunahɨpɨhaiwaara isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ namoaipase. Owe. Nehɨhapɨhɨ isɨhiya owehapɨhɨ bimihɨ isɨhiyaahɨhɨ mɨhopɨ mɨhinapɨhiya koaapɨhɨ nasawaayopo.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.