Marcos 12

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha namɨhanaha Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaapɨ kiyai sata kaundataase. “Utaaho wo wɨrɨhɨrɨ wainɨhandɨ niyaamatɨ naporɨhɨrɨ nisatɨ nisɨhoaapotosatɨ amɨ waapoho wainɨhandɨ namwaitandɨhandɨ kiyataise. Kiyatosa amɨ aŋaaŋɨ waaŋɨ isɨhiya wainɨhandɨ ikondaatɨwɨhiyaapɨ tamangɨpɨpɨhapɨ jaawɨ bitoaitaatɨwɨhaaŋɨ autaahɨ nɨwaataatɨ aŋɨmatataise. Siyatɨ kiya owetihɨ isɨhiya usaisɨ saunda nunyataise. ‘Sahɨ nisɨ osaataatɨ wainɨhandɨ kɨmandɨ ninjaawɨ bitosawɨse. Ninjaawɨ bitotawaawɨ wainɨhandɨ ningohonɨhura sapɨhandɨ nanawaawɨ amɨ nɨwahonisapɨhandɨ nanɨmɨtaatɨwo. Aiwɨ amɨ wɨndɨ nunyawɨ isɨhiyai nawɨho naitaatɨwe,’ undatɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmataise. Siyatɨ nunyamapɨ konɨhɨ kaanɨhɨ wapɨhapɨ nomataise.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Nomatɨ ketinjatɨ wainɨhandɨ aimɨ ningotɨ akuraihɨhura komɨ otɨpɨpatɨho woai saundataase. ‘Kɨnyɨ numbwɨ nisɨ wainɨhandɨ ninjaawɨ bitohohiyɨhiyaapɨhɨ noaipasamɨhɨ kiya wainɨhandɨ wɨndɨ nahɨmisaihɨ nanenapɨta numwe,’ undatɨ natausaasataise.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Siyatɨ natausaasihɨ ko naihɨhandɨ kandɨ kiya wainɨhandɨ jasohiyɨhiya komɨ otɨpɨpatɨhoai isɨwatawa tɨmambɨwɨ ahiyawɨ nehɨ taanahɨhoai japɨhɨ nepɨ natɨwusaasawaayopo.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Aihɨ amɨ wainɨhandamɨ satɨho komɨ wainɨhandɨ jaawɨ bimohiyɨhiyaapɨhɨ jɨhaatɨ komɨ otɨpɨpatɨho woai natausaasataise. Aihɨ amɨ koai isɨwatawa mɨtɨhaatɨhɨ tɨmbɨpɨ jɨtɨpɨtahandɨ tipɨ mawahandɨ nunyawaayopo.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Aihɨ wainɨhandamɨ satɨho amɨ komɨ otɨpɨpatɨho woai jɨhaatɨ natausaasataise. Natausaasihɨ ko notɨ kiyai iwinjasɨhɨ kiya koai sohoai tiwawaayopo. Aihɨ wainɨhandamɨ satɨho amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya taahiyɨhiyai natausaasataise. Natausaasihɨ kiya nuwɨ kiyai iwinjahauhɨ jɨhiyai kawisohɨpatɨ katɨ kawiwɨ usai gotɨ tipusoaasawɨ amɨ usai sɨyɨhiyai tiwawaayopo.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Aihɨ amɨ komɨ mwaaho nehɨ naasohɨhɨ maarɨho biyatɨ wɨwiwahoai ipotɨ natausaasɨtandɨ bindataise. Aihɨ ipotaataatɨnɨhɨ sawahomɨ mwaahoai wainɨhandɨ jaawɨ bimohiyɨhiyaapɨhɨ netɨ natausaasataise. Natausaasataatɨ sapɨho sandaase. ‘Nisɨ maasɨhɨhomɨ pɨwɨha kiya baiwɨ atɨwitaapo,’ ndaase.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Satatɨ natausaasihɨ ko notɨ noaipasɨhɨ wainɨhandɨ jaawɨ bimohiyɨhiya taatɨ naihɨ koai iwinjaposawɨ kiya sanawaatopo. ‘Kɨmo utaamo wainɨhandɨ kɨmandamɨ satɨhomɨ tɨtɨhɨ mwaaho akohoe. Isɨ koai sohoai tiwɨtɨhaawɨ napɨwɨse. Tiwisaihɨ ko naponɨhɨ ko wainɨhandɨ osaataatɨ naitotahandɨ namawa nyahɨ kandɨ nesaihɨ nyamimatɨtando,’ nnawaatopo.
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Satɨwɨ kanawaawɨ namapɨ komɨ mwaahoai isɨwatawa sohoai tipɨ osaataatamɨ nehɨhaatɨ yotawaapo.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 “Isɨ wainɨhandamɨ satɨho kiyaisɨ napitɨwitaise. Osaataatamɨ satɨho nasatɨ kiyaisɨ siyɨhiyai tiwamaitaise. Tiwamatɨ komɨ wainɨhandɨ osaataatɨ usai nemwɨtaise.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Pɨwɨha kɨma sata jɨpatɨpindisɨha sahɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhiyaato:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Awaisɨho sawaho sandɨ siyatɨ kaihɨ nyahɨ mmonɨhaawɨ apɨpaahɨ gaatihɨ maaritɨhaayo,’ Aunɨhɨhɨrɨ 118:22-23
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Sata Jisaasiho kiyai kaundihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya komɨ pɨwɨha atɨwisawaawɨ ko nyapɨ pɨwɨha sa namɨhanaha kandaase tɨwɨ Jisaasihoai isɨwɨtotɨwɨ gwɨnyaahohiyɨhiya namapɨ isɨhiyaapɨ yayawaawɨ koai namasi nowaayopo.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Saiwɨmapɨ nuwawɨ bowihɨ isɨhiya Parisihiyaamɨ usaisunɨ amɨ Erotɨhomɨhiyaamɨ usaisunɨ ko napitɨnyatise tɨwɨ bɨpi iwinjatawa nunjendaatɨwɨ Jisaasihoaapɨhɨ natɨwusaasawaayopo. Aiwɨ amɨ pɨwɨha wa wipɨta asɨretɨ kaundonaahɨ asɨretɨ satɨpɨhoŋe undɨwɨ pɨwɨha komɨhetɨ nutotɨwo.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Aihɨ kiya nuwɨ Jisaasihoaapɨhɨ noaipapɨ koai saundawaatopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, nyahɨ gwɨnyaahaayo kɨnyɨ utaahoŋɨ ainahɨhoŋɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ gaahaahɨhɨ katɨpɨhoŋɨtinɨho. Aimbɨ amɨ kɨnyɨ isɨhiyaamɨ gwɨnyaahohɨwaiwaapunɨ kɨnyapɨ itɨhɨtohɨwaiwaapunɨ wɨndɨ yamaimbɨ andɨtitɨpɨ bitotapa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha naasɨka Akɨtɨhaahɨhɨ katɨpɨnyasapɨhoŋe, isɨhiya awaisawɨhiyaisunɨ gwɨharaahiyaisuno. Isɨ wanɨ nyangi kanyate. Nyahɨ awaisɨho Sisaaho Romɨhanda nahataapɨpɨhɨ jatisɨhoai nawɨho gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨho nunyahaawaahɨ sandɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa newa nopɨsasɨhaayono e owetiso? Isɨ Sisaahoai nawɨho nunyaano e namunyaano?” undɨwɨ kiya nunjenawaapo.
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Aihɨ Jisaasiho kiyaamɨ jaiwaiwɨ iwinjatawa nunjenɨhotɨhandɨ usonataise. Usonataatɨ kiyai wihoaaŋɨha saundataase. “Sahɨ napaapɨ napɨwɨ nɨngi ninjatawa jaiwaiwɨ taawɨ nanɨsehopo? Nawɨho taanauhɨho wo isɨsi nasawaawaahɨ naninyawewɨse nɨnɨ mmondaano,” undataase.
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Undihɨ kiya nawɨho wo nunyauhɨ ko netɨ mmonatosatɨ amɨ kiyai saundatɨ nunjenataise. “Kɨmatɨ sɨwipɨmatunɨ ambɨmbatunɨ diyaamɨhate?” undataase. Aihɨ kiya saundawaatopo. “O awaisɨho Sisaahomɨhate,” undawaatopo.
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 “O siyonaahɨ wapa awaisɨho Sisaahomɨhapanaahɨ amɨ koai tɨtɨhɨ komɨhapa nunyawɨse. O amɨ wapa Autaahaatɨhomɨhapanaahɨ amɨ tɨtɨhɨ kapa Autaahaatɨhoai nunyawɨse,” undataase. Undatɨ Jisaasiho pɨwɨha kaundihɨ kaapɨ kiya namapɨ yaiwɨmapɨ maaroamapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Judaahiyaamɨ usa isɨhiya Satiyusihiya Jisaasihoaapɨhɨ napɨwɨ noaipawaayopo. Isiya siya Satiyusisiya satɨwɨhiyaare. Isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ wɨndɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨ katɨwɨhiyaare.
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 Isɨ kiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaapo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, Mosesiho nyapɨ wɨnɨhapɨpa kɨmba sata jɨpatɨpiya ahiyataise. ‘Utaaho sɨhɨmwaaha manyinya oweho nehɨ bimainja apwaataati namasi naponaahɨ sotisomɨ tɨtɨhɨ saingɨho osɨnɨhaati netɨ wɨrane. Iyonɨhɨ manyinya koaapɨhapɨ noaipahohiyɨhiya komɨ aunahɨpa naitaatɨwɨmaahe. Owe. Sotisɨhomɨ aunahɨpa naitaatɨwe,’ tatɨ ahiyataise.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Isɨ isɨhiya sapɨho naasomɨ mwaaya taahiyɨhiya 7 kaiwɨhiya noaipawaayopo. Aihɨ jɨho bwandɨpɨho apopaati netɨ wɨrataise. Ko netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho napotaise.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Aihɨ amɨ komɨ saingɨho komɨhinɨ noaipasɨho saahomɨ osɨnɨhaati netɨ wɨrataise. Wɨratɨ bimainja amɨ koaisangi naasɨkatɨ kiyatɨ maaha oweho napotaise. Aihɨ amɨ kapɨhoaisangi katɨ kiyatɨ netɨ wɨratɨ bimainja maaha oweho napotaise.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Saiwɨ nahatiya kaimɨ nuwɨ ipotaataatɨho 7 hoaisangi naasɨkatɨ kiyatɨ maaha oweho napotaise. Aihɨ ipotɨnɨhɨ kaatɨ apopaatɨ napotaise.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Isɨ saatɨ apopaati saaho saingɨho nahatiya 7 kaiwɨhiya nepɨ wɨrapɨhaatisɨ asisɨha isɨhiya japɨhɨ nepapɨ asɨtimatɨtaatɨwɨha noaipahonɨhura saatɨ apopaatɨ noaipatɨ diyaamahomɨ apwaataatimatɨtaise?” undɨwɨ Jisaasihoai nunjenawaapo.
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Aihɨ Jisaasihomɨha wihoaaŋɨha kiyaisɨ saundataase. “Sahɨ monɨwɨ gɨmunyaapɨhiyaato? Sahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ jɨpatɨpindimbɨpaapunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandapunɨ sahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ monɨwɨ amɨ wɨndɨ gɨmaasunyaatahiyaato? Amɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindiwaiwaapunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandapunɨ wɨndɨ monɨwɨhiyaatɨsɨ sahɨ saiwa nahɨriwɨ katawaatopo.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Isɨhiya japɨhɨ nepawaahura wanamataiwɨ wɨndɨ namaamaatɨndaapo. Owetɨtaise. Nehɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya enjerɨhiyaamataiwɨ bimɨtaapo.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 “Isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaatɨwɨhandapɨ Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha sahɨ aimɨ akɨtɨnɨhɨ awɨtɨwɨhiyaate. Mosesiho pɨwɨha ipatɨ mwinɨhatɨ sisɨha sawɨha tɨhindɨndapɨ jɨpatɨpiya ahaisɨha sahɨ wɨndɨ awɨmɨtowo? Sandɨ ipɨhosɨ aŋɨnetahonjɨ maipɨhonjaatɨhapɨ sisɨha tɨhisɨhaapɨto. Sa pɨwɨhaatɨhɨ Autaahaatɨho Mosesihoai saundise. ‘Nɨnɨ Abɨraahamɨho Aisaakɨho Jekopɨhomɨ Autaahaatɨhonɨne,’ undise.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Autaahaatɨho so isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨmaawunyaapɨhiya napohiyɨhiyaamɨ Autaahaatɨhomaahe. Owetise. Autaahaatɨho so isɨhiya sangɨ napopɨ asɨyɨhiya bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya aimɨ napohiyɨhiya kopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ kiyaanɨhɨ asɨyaimatɨwɨ koaisawɨ bimohiyɨhiyaamɨ Autaahaatɨhore. Isɨ sahɨ nahariwɨhiyaatisɨ pɨwɨha sa apɨpaahɨ naharɨtɨwɨha katawaatopo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Utaaho wo Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho nasataise. Nasatɨ atisata kiya Satiyusihiya nunjenɨhohɨwaiwa Jisaasiho nga wihoaaŋɨha biyatɨ ausaatɨ nusesɨpatɨ kaundihɨ ko wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho atisataise. Siyatɨ biyatɨ gaaha kaundihɨyataatɨ namatɨ komɨha Jisaasihoai sata nunjenataise. “Wɨnɨhapɨpa mahɨwapaanɨhɨ apɨpaahɨ awaimbɨpa jɨhapaare?” undatɨ nunjenataise.
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ awaimbɨpa wapaisɨ nusatipɨhaahapa kɨmbaare: ‘Sahɨ Isɨraherɨhiyaate atiwɨse. Nyamɨ Awaisɨho Autaahaatɨho nehɨ naasohɨhɨ ko Awaisɨhore.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Isɨ kɨnyɨ kinyɨ maarɨho kinyɨ amɨtɨha gwɨnyaahingɨtɨhandɨ kinyɨ andɨtitingɨtɨhandɨ kinyɨ watɨpɨhandɨ kinyɨ gwɨsɨha saiwa nahatewa Autaahaatɨho naasomɨhetɨ niyonɨhɨ kinyɨ Awaisɨho Autaahaatɨhoaisaahɨhɨ maarɨho napaitɨpɨ nunye.’
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Aihɨ amɨ wɨnɨhapɨpa wapa awaimbɨpa kapɨhapa kɨmbaare. ‘Kɨnyɨ kɨwahoŋɨ maarɨho namɨnɨpɨ kinyɨ ambɨpatisɨ maarɨho nunyapɨ baimbɨ napaitɨpɨ itatamanɨhingɨpatamataimbɨ kinyɨ naisohoai maarɨho nunyapɨ amɨ komɨ ambɨpatapɨhapa nunyapɨ iwɨtatamanɨme.’ Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa wapa awaimbɨpa kɨmaurisɨ nusatipɨhaatɨ awaimbɨpaatɨtandɨhapa apɨpaahɨ owetise,” undatɨ Jisaasiho koai kaundataase.
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Aihɨ ko wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, kɨnyɨ tɨtɨhɨ pɨwɨha apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ akaaha katapaase, Autaahaatɨho Awaisɨho nehɨ naasohɨhɨ bindataise. O wo autaahaatɨho owetise.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Isɨ nyahɨ biyaatɨ napaita nyamɨ maarɨho nyamɨ gwɨnyaahotɨhandɨ nyamɨ andɨtitotɨhandɨ watɨpɨhandɨ nyamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ saiwa nahatewa akɨtɨnɨhɨ komɨhetɨ niyonɨhɨ koaisaahɨhɨ maarɨho numwɨtɨhaawo. Iyaatɨ amɨ nyahɨ yawanaanɨ nyamɨ ambɨpatisɨ maarɨho nunyaatɨ biyaatɨ napaitaatɨ itatamanɨhopatamatiyaatɨ amɨ naisɨhiya amɨ isɨhiya usaisangi maarɨho nunyaatɨ iwɨtatamanɨtɨhaawe. Isɨ wɨnɨhapɨmaurɨ kɨmaurɨ nyahɨ atisaatɨ biyaatɨ japepihɨrotɨhandɨ nyahɨ gaarehandɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhaatɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohɨwaiwa nahatewaisɨ nusatipɨhaataise,” undataase.
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Sata ko wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho katihɨ Jisaasiho atisata ko biyatɨ tɨtɨhɨ akaaha katihiyataatɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandaatɨhɨ nandaitaapɨ aimɨ detɨtapaise,” undataase. Undatɨ kaundihɨhura isɨhiya nahatiya yayawaawɨ andɨtitɨwɨ pɨwɨha wiwa Jisaasihoai jɨhaatɨ namunjenɨhopo owetise.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ katɨhɨ gotɨtɨpɨhɨrotɨ usaaŋaipatainɨ bitonda pɨwɨha ausaatɨ kataunjataatɨ isɨhiyai saundatɨ nunjenataise. “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya Kɨraisihopɨ Daawitɨhomɨ mwaahoe tɨwɨ napaapɨ katopo?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho netɨ Daawitɨhoai gɨwunyaasɨhɨ amɨ Daawitɨhohɨ sawaho satise:
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Daawitɨhohɨ sawaho koaisɨ nisɨ Awaisɨhoŋe undatɨ ambɨhundataase. Isɨ Kɨraisiho naasɨkura napitiyatɨ Daawitɨhomɨ awaisɨhotatɨ mwaahotɨtaise?” undataase. Undihɨ isɨhiya taahiyɨhiya komɨ pɨwɨha saapɨ asakaiwɨ maaritɨwɨ atɨwisawaayopo.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jisaasiho isɨhiyai pɨwɨha kataunjataatɨ satatɨ kaundataase. “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamɨ kiyohɨwaiwaapɨ sahɨ baiwɨ jaawo. Kiya saiwɨhiye. Isɨhiya nyapɨ awaisawɨhiye nyatɨto tɨwɨ apotɨhɨrɨ gaahapa utaarɨhapa niyosi daitaapo. Aiwɨ amɨ kiya isɨhiya ahoyanɨwɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kahapaamapɨpa nunyawɨ nehohɨpɨpɨhɨ isɨhiya nyangi nyainjapɨ ipɨhɨrete nyatɨto tɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨwɨmapɨhiyaare.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Aiwɨ amɨ aŋaaŋɨ gwɨharaahaaŋɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨpɨpɨhɨ (sinekokɨhandaatɨhɨ) mɨtaahoaahapaahaiwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ awaisawɨhiyaaniso tɨwɨ bimaawɨhiyaare. Aiwɨ wapa usɨpɨpaapɨ ahoyanɨwɨ nandapa awaimbɨpa tɨhauhɨhapɨhɨ noaipawaahura awaisawɨhiyaanɨsɨ nyangisɨ awaisawɨhiyaisawɨ nepɨ ahɨnyisawosawɨ nandapa nyangi maasɨ jɨhɨ nanyamɨto tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Aiwɨ amɨ kiya asɨhiya osɨnɨhiyai jaiwundɨwɨ kiyaamɨ aŋɨtɨtɨhɨ wapa ahusotimbɨpa ikowɨnɨwɨ nusepɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya kiyaamɨ ikopa maipɨhaiwaamɨ tiwatɨhaatapɨ isɨhiya kiyaapɨ gaahiya ainahiyɨhiye tɨto tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapɨpa utaarɨhaiwa aipɨ pɨhɨtɨwɨ gaapundɨwɨhiye. Isɨ kiya saiwɨ kiyohɨwaiwaapɨ ipotɨhura Autaahaatɨho kiyai naaŋatɨ yaawɨhandɨ usai nusatipɨhaahandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ numwɨtaise,” undataase.
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Aihɨ Jisaasiho niyatɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ nandaataise. Nandaatɨ bokisihandɨ nawɨho gaarehandapɨho wihohɨtɨhandamɨhinɨ detɨ bindataise. Bindata iwinjatihɨ isɨhiya taahiyɨhiya nawɨho ikɨpɨpa asaketahiya kandɨ nawɨho wihohɨtɨhandopɨ nawɨho wiwawaayopo. Nawɨho asaketahiya amɨ waatɨ awaisɨho taahɨho kandopɨ wiwawaayopo.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Aihɨ apopaatɨ waatɨ warɨho aimɨ napomasɨhɨ osɨhaamaatɨ kahapaamapɨpa nawɨho taahɨpɨpa owehaatɨ nasataise. Nasatɨ nawɨho nehɨ jisɨhasurɨ yasurɨ kandopɨ iwiwataise.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Aihɨ Jisaasiho kaatɨ osɨhaamaati iwinjatosatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai gaata numwaatɨ detematosatɨ kiyai sata kaundataase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatɨtaato Kɨmaatɨ osɨnɨmaatɨ warɨho owemaatɨ kaatamɨ nawɨho tɨmasɨho isɨhiya nahatiya kɨmiyaamɨ nawɨho awaisɨho kɨmandɨ Aŋɨ Awaindɨmandamɨ nawɨho wihohɨtɨhandopɨ wihohɨhoai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaisɨho iwiwataise.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Iyataatɨ kɨmiya isɨhiya nahatiya nawɨho asaketahiyaasɨ nahato nga kiyatɨ ahusotihɨ nehɨ yandɨhɨ isoho tɨmawaayopo. O kɨmaatɨ osɨnɨmaatɨ nawɨho apɨpaahɨ nenoaahɨta owetihɨhaatɨ kaatɨ kaatamɨ nawɨho kora nandapa nunyatɨ netɨ nandandɨho nahato konɨhɨ tɨmataise. Isɨ kaatɨ nandapaapɨ nunyatɨ netɨ nandandɨho apɨpaahɨ owendaise,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.