Lucas 9
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyai gaatatɨ numwaatɨ ahoya kiyai pɨwɨha kaundatɨ isɨhiyaamɨhetapɨ itɨpɨho maipɨhapa nemwamapɨ amɨ timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwɨtaatɨwɨ watɨpɨhandɨ kiyai nunyataise.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Iyatɨ kiyai natausaasataise kiya nuwɨ Autaahaatɨho isɨhiyai winjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha ausaapɨ kaundɨwɨ amɨ isɨhiyaamɨ timbɨpa nepumaitaatɨwo.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Iyatɨ Jisaasiho kiyai sata kaundataase. “Sahɨ nowaawɨ kahapaamapɨpa wɨndɨ mipɨse. Gɨrɨhɨrɨ ikihɨ nandapa bɨretɨhandɨ nawɨho apotɨhɨrɨ niyoaitɨhɨrɨ isɨrɨhɨrɨ sapa wɨndɨ mipɨse. Owetane.
3 E disse-lhes:
4 Aiwɨ sahɨ aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ nuwɨ nandaawaawaahɨ kapɨhɨ nuwɨ nandaahohɨpɨpɨhɨ bimaamɨ nuwɨ kapɨhɨ aunahɨpatɨ namasi nowaawɨ kaaŋɨ aŋaaŋɨ bimohaaŋaaŋɨ namasi nuwɨse.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Sahɨ naisaihɨ isɨhiya wɨndɨ maaritɨwɨ namaasamaasaihaahɨ satɨ aunahɨpitɨ sangi isɨhiya namaasamaahohɨpitaahɨ namasi nuwɨse. Namasi nowaawɨ samɨ atasɨhaatɨhɨ ikwaatɨpɨho namaasandisɨho tɨwɨhamapɨ nuwɨse kiya sangi namaasamaahohɨtɨhandapɨ gɨwunyaatɨtando,” undatɨ kiyai natausaasataise.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Saunda ko natausaasihɨ kiya aunahɨpatɨ kahatɨ kahataahɨmapɨ nahataapɨpɨhɨ nuwɨ pɨwɨha gaaha wanɨha ausaapɨ kaundɨwɨ isɨhiyaamɨ timbɨpa nepumapɨ tɨtɨhɨwiwawaapo.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Awaisɨho Erotɨho yapɨpatɨ Garirihandɨ jaatɨ bimisɨho Jisaasiho kaiwaiwaapɨ atisataise. Iyatɨ amɨ ko pɨwɨha wa satɨwɨ katauhɨ atisataise, “Jonɨho aimɨ napwisɨho japɨhɨ nepataise,” tɨwɨ katauhɨ atisataatɨ waatɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataise. Ko siyatɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ tɨtɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaase.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Aihɨ amɨ usa satawaatopo, “Eraijaaho aimɨ noaipataise,” tawaatopo. Aihɨ amɨ usa satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhɨ aimehuraahiyaamɨ wo wanɨ japɨhɨ noaipataise,” tawaatopo.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Aihɨ Erotɨho sata kandaase, “Jonɨhoai aimɨ naahutarɨhɨrɨ nisatɨtɨ titɨ yamwaahonɨhɨ aimɨ owetisɨ so diyaamahopɨ katauhɨ nɨnɨ atiso?” ndaase. Iyatɨ ko Erotɨho Jisaasihoai usondandɨ gwɨnyaataise.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Aihɨ kiya Jisaasiho otɨpɨpatɨ nunya natausaasisawɨhiya japɨhɨ napɨwɨ noaipapɨ kiya otɨpɨpatɨ kaiwɨ daayotɨhandapɨ pɨwɨha siya siya otɨpɨpatɨ kiyahaayo undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ isɨhiya usa owetihɨ nehɨ tɨtɨhɨ ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaisaahɨhɨ Jisaasiho numwaasi nehɨ sawanaahɨhɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ katamɨ ambɨpatɨ Betɨsaitaahandaahapɨ nowaayopo.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Niyauhɨ isɨhiya wɨrisandɨhandɨ Jisaasihopɨ sapɨhɨ sihoaaŋɨ naise tauhɨ atisawaawɨ ipotɨ nowaayopo. Niyauhɨ Jisaasiho kiyaapɨ maaritatɨ numwaatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya timbɨpaisahiyaamɨ timbɨpa nemwataise.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Aihɨ asahataahura ipɨho aimɨ naihɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨ maindɨwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiya napɨwɨ koai saundawaatopo. “Nandapa kaanɨhɨ ahotatɨ amɨ kɨmbɨhɨ isɨhiya owehapɨhisɨ kɨnyɨ kɨmiya isɨmiya taahɨtɨmandi natɨpusoaase kiya nuwɨ aunahɨpata detɨ nandapa nepɨ nanɨwɨ nanoaitaatɨwo,” undawaatopo.
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Saundauhɨ amɨ ko kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨmiya nandaatɨwɨhapa sahɨ sawanaatɨ nunyawɨse,” undataase. Aihɨ kiya koai wihoaaŋɨha saundawaatopo. “Nyahɨ bɨretɨhandɨ nehɨ ikwɨ naasairɨtihɨ amɨ araiho yahurɨtihɨ ahondaise. Isɨ nyahɨ nowaatɨ isɨmiya kɨmiya nahatiyaapɨ nandapa nawɨho nunya naitɨhaawɨnyatino?” undawaatopo.
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Sapɨhɨ isɨhiya bimohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨ 5,000 kaiwɨhiyaare.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Saundihɨ kiya otɨpɨpatɨhiya saiwɨ saiwɨ kɨhonjɨ kɨhonjaapɨhɨ bimaawɨse undauhɨ kiya kaiwɨ bimai nowaayopo.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Iyauhɨ Jisaasiho bɨretɨhonya ikwɨ naasairɨtahonyaunɨ amɨ araihurɨ yahurunɨ netɨ isɨwatata autaahɨ yamɨhapataatɨhɨ jatata Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undatosatɨ naumbotɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai nunyataise kiya nesi isɨhiyai nunyawɨ gaamaitaatɨwo.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Nunyawɨ gaamahauhɨ kiya nga pɨhɨtɨwɨ nanɨwɨ gaatihɨ ahotimbɨpa naumbwinjɨpɨpa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya asɨwɨ nepɨ ikɨhaiwa ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahaiwaara kɨpɨwɨ tisaipɨ ahiyawaayopo.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Waara Jisaasiho nehɨ sawahohɨ taatɨ gaapundihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya kapɨhɨ maasɨ bindawaayopo. Bimauhɨ kiyai sata nunjenataise. “Nisapɨ isɨhiya diyaamahoe tawaatopo?” undatɨ kiyai nunjenataise.
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Nunjesɨhɨ kiya koai wihoaaŋɨha saundawaatopo. “Isɨhiya usa kinyapɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoe tawaatopo. Iyauhɨ amɨ usa kinyapɨ Eraijaahoe tawaatopo. Iyauhɨ amɨ usa kinyapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhɨ aimehuraahiyaamɨ wo japɨhɨ nepahore tawaatopo,” undawaatopo.
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Saundauhɨ amɨ ko kiyai saundataase. “O amɨ sahɨ kɨmiyaatɨ nisapɨ diyaamahoe tawaatopo?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ Pitaaho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨnyɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitaapɨ Autaahaatɨho Ahɨngisɨhoŋɨ Kɨraisihoŋe,” undataase.
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Pitaaho Jisaasihoai Kɨnyɨ Kɨraisihoŋe undindɨmandapɨ isɨhiyai ausaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ kamundɨmapɨse undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Kaundatɨ amɨ kiyai ko saundataase. “Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ ambɨpatɨ yaasahandɨ pɨhɨndɨ naito. Isɨhiya mɨtɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ amɨ isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaitumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya jɨhiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ nɨngi ahosɨnɨmaitaapo. Ahosɨnɨmapɨ nɨngi nɨwisaihɨ napwɨto. Nɨwisaihɨ napomatatɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ japɨhɨ nɨnɨ asohonimandɨ nepaito,” undataase.
22 dizendo:
23 Saundatosatɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya nahatiyaisunɨ amɨ isɨhiya usaisunɨ sata kaundataase. “Isɨhiya usa nisɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨ amɨ nɨngi nanipinjɨtaatɨwaahɨ sawanaapɨ nanɨpimatɨwɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatɨ nɨnɨ katetɨ napwɨtandɨhatɨ tɨpwɨtohɨpatamataiwɨ kiya yaawɨhaiwa nepɨ napwɨtaatɨwɨhatɨ asisɨha nahatewetɨ nepɨ tɨpwɨtɨwɨ nanipinjawɨse.
23 Jesus dizia a todos:
24 Nɨnɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ isɨhiya usa kiyaamɨ kɨmaapɨ bimɨtaatɨwɨhandapimatonɨhɨ kandapɨ gwɨnyaawaawɨ kandɨ anɨtiwɨ isɨwatawaawaahɨ amɨ sandɨ kandapɨ kiya ipotɨhura asɨyaimatɨwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ wɨndɨ namepɨ nihɨrɨtaapo. O amɨ isɨhiya usa nisapimatonɨhɨ kiyaamɨhapa namapɨ nanɨpimatɨwɨ nisɨ otɨpɨpatɨhɨ kaniwɨ nɨngi nanipinjawaawaahɨ amɨ kiya ipotɨhura asɨyaimatɨwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ naitaapo.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Amɨ utaaho wo maapɨ yapɨpatambɨhapa pɨhɨtatɨ netɨ ahoyatɨ isɨwatataataahɨ sawaho netɨ nopɨsasɨnatɨ owematataise. Isɨ amɨ kahapaamapɨpa ko isɨwatimbɨpa napitiyatɨ koai andɨtɨwiwɨtaise? Amɨ kaiwaahɨ koai wɨndɨ andɨtɨmaawiwɨtaise.
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 O amɨ utaaho wo nisapunɨ nisɨ pɨwɨhaapunɨ mawataataahɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnimandɨ nisɨ awaindɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ yundanyɨha otiwa kambwaatɨ watɨpɨhandisatunɨ amɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨhomɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ watɨpɨhandɨ yundanyɨhaisatunɨ amɨ Apɨho Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ watɨpɨhandɨ yundanyɨha otiwa kambwaahaiwaisatunɨ nasataahura utaaso sopɨ nɨngi manyɨtaise. Manyonɨhɨ amɨ nɨnɨ kopɨ satɨto, ‘soai nɨnɨ wɨndɨ mausotɨhoe. Amɨ ko nisɨ otɨpɨpatɨhomaahe,’ tɨto.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ isɨhiyaatɨ wanɨ kɨmbɨhɨ bitohohiyɨmiyaatɨ usaatɨ sangɨ napopɨ bindawaawɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ asisɨha ipotɨhetɨ noaipahonɨhɨ mmondaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Jisaasiho kiyai pɨwɨha satatɨ kaundatosatɨ bimihɨ asisɨha ikwɨ naasairɨtihɨ winɨnɨhɨramɨ mairɨma aimɨ sanaihɨ Pitaahoaisunɨ Jonɨhoaisunɨ Jemɨsihoaisunɨ kingwaasi numwaasi gaapundɨtandɨ sisɨhoaasɨnapɨ niyataise.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Niyatɨ kasɨnɨ sisɨhoaasɨnɨ gaapundatɨ bimihɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ noaipatɨ awaindɨ nausaatamataise. Iyataatɨ amɨ komɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ apɨpaahɨ kɨhoepɨtatɨ kɨnapɨpaamatiyatɨ nausaatamataise.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Aihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaahurɨ wurɨ noaipapɨ koaisamɨ maasɨ taamɨ pɨwaatamaise. Surɨ utaasurɨ Mosesiyɨ Eraijaayaare.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Kurɨ yamɨhapataatɨhapɨ yundanyɨha otiwa kambwaatɨ nausaatɨhapaisamɨ namɨ bitotama Jisaasihoaisamɨ pɨwanamaase ko Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa netɨ akɨpɨpematɨ Jerusaremɨhanda napotɨ kiyamapɨ yamɨhapataatɨhapɨ yapɨpataapɨhɨ namasi naitandɨhandapɨ pɨwanɨwɨ kaundamaase.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pitaahoaisunɨ komɨ sasaahohurisunɨ apɨpaahɨ naawamasɨhɨ kingwaasɨ nanopotawaayopo. Nanopotɨmbɨwɨ nepapɨ jawa Yundanyɨha Jisaasihomɨhetapunɨ amɨ utaahurɨ Jisaasihoaisamɨ bitosururamɨhetapunɨ apɨpaahɨ nausaatamasɨhɨ jawaayopo.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Kurɨ taamɨ Jisaasihoai numwasi naihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Katɨpinyasingɨhonye, nyahɨ kɨmbɨhɨ gaanɨhɨ bindɨhaanyonɨ gaasɨ aŋaaŋɨ gohɨhaaŋɨ kinyapɨ waanɨtanɨhɨ Mosesihopɨ waanɨtanɨhɨ Eraijaahopɨ waanɨtanɨhɨ anɨsamatɨtaano,” undataase. Pitaaho sandɨ mmonataatɨ ko pɨwɨha katɨtandɨha owetihɨ sa pɨwɨha kandaase.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Pɨwɨha sa Pitaaho taatɨ satatɨ katihɨ tɨwipatɨ nasatetɨ kingwaasi bopɨhataise. Bopɨhihɨ kingwaasi tɨwipatɨ numwaasasɨhɨ yaiwɨmawaayopo.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Yaiwɨmɨhauhɨ katɨhɨ tɨwipataatɨhapɨ pɨwɨha wa sataha noaipataise. “Kɨmo Nisɨ Maasɨhɨho Nɨnɨ Namɨhandɨ Ahɨwisohɨhosɨ ko pɨwɨha katonɨha sahɨ atɨwiwɨse,” taha noaipataise.
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Pɨwɨha sataha noaipatɨ owetihɨ jawa Jisaasiho nehɨ sawahohɨ bitosɨhɨ iwinjawaapoyo. Sandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhotɨhandapɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ sura siyahandɨ noaipasɨhɨ mmonɨhaayo tɨwɨ ausaapɨ wɨndɨ usai kamundopo. Owetise.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Saiwɨ bimambɨwɨ bowihɨ sisɨhoaasɨnɨ namasi noaatɨpapɨ nasauhɨ isɨhiya wɨrisandɨhandisawɨ mɨhaapɨ sisɨhomɨ auhɨraapɨhɨ nutanawaayopo.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Nutanɨwɨ utaaho wo isɨhiya wɨrisandɨhandamɨ otɨhatɨhapɨ waatɨ kaahaata sandaase. “Katɨpinyasingɨhonye, nɨnɨ metɨho nehɨ naasohɨtahonɨnisɨ koai kɨnyɨ usondaapɨ nɨnɨ watɨpɨndɨ nangɨsenataayo.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Asisɨha taahɨwaiwetɨ itɨpɨho maipɨho nisɨ metɨhomɨhetɨ nandaatɨ isɨwatata netɨ nusopɨsasihɨ ko yayatɨ itiwatɨ waatɨ kaahandaase. Iyatɨ itɨpɨho ko metɨhoai netɨ kɨsɨhɨsɨwisatɨ pimbapowisatɨ netɨ yotihɨ maahomwaaŋapɨ sisipa maahoairɨhɨrɨ kiyataise. So itɨpɨho maipɨho nisɨ metɨhoai wɨndɨ namumwaase. Owe. Nehɨ konɨhɨ bindata nisɨ metɨhoai nanusopɨsasataise.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Saihɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiyai itɨpɨho maipɨho soai nemaitaatɨwɨ watɨpɨndɨ kaundonɨhɨ kiya wɨndɨ nepumaamahopo, owetise,” undataase.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Saundatɨ kaundihɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ wanɨ kɨmuraamiyaatɨ nisapɨ wɨndɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨ ko nyangi nga nyatatamanɨtaiso tɨwɨ gɨmaanunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho amɨtɨha gwɨnyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipe. Nɨnɨ napitaindɨhaiwaara sangisatɨ maasɨ bindata samɨ naaŋiwaiwa nesamaitande? Kinyɨ kimwaahoai numwaasi kɨmbɨhɨ namme,” undataase.
41 Jesus exclamou:
42 Numwaasi namme undihɨ ko metɨhoai sapɨho numwaasi taatɨ Jisaasihoaapɨhɨ naihɨ itɨpɨho maipɨho metɨhoai netɨ kɨsɨhɨsisatɨ waatɨ wonamaatɨhɨ yapɨpatetɨ netɨ yotamataise. Saihɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhoai itɨhundatɨ nematɨ so metoai netɨ tɨtɨhɨwiwatɨ sapɨhoai japɨhɨ netɨ nusoaasataise.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Saihɨ isɨhiya sandɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonawa yaiwɨ aatɨmawaayopo.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Kɨma pɨwɨma nɨnɨ sangi kasatɨtandiyohɨma sahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨ gwɨnyaapɨse. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨhi isɨhiya nepɨ awaisawɨhiyaamɨ ikwɨraatɨnɨmaitaapo,” undataase.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Satatɨ kaundihɨhandɨ kandɨ kiya komɨ pɨwɨha sata kaundisɨhaapɨ wɨndɨ biyatɨ gɨmaawunyaata namusesɨpainjɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo. Owetise. Iyataatɨ amɨ sa pɨwaamɨ tanyaaha wɨndɨ amusaimanatɨ noaasandihɨhaasɨ kiyai wɨndɨ gɨmaawunyainje. Amɨ Kiya yayawaawɨ pɨwɨha kaapɨ wɨndɨ baiwɨ namunjenɨhopo. Owetise.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya sawana nyamɨ awaisɨho jɨhimatisɨho diyaamahoe tɨwɨ kanawaatopo.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Satɨwɨ kanɨhaunɨ namatɨ kandapɨ Jisaasiho kiyai usonatosatɨ metɨhonjɨ wonji numwaatɨ komɨhinɨ detɨ ahɨwihɨ bitondaise.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Bitosɨhɨ kiyai ko sɨwipatɨ namɨhanatɨ saundataase. “Metɨhonjɨ kɨmonji wowaatɨ numwaatɨ nisapimatonɨhɨ konjɨ Jisaasihomɨhonjiso tatɨ andɨtɨwiwatɨ iwɨtatamanataataahɨ sandɨ nɨngi ko kaatɨ nanɨmaatɨ nɨtatamanataise. Iyatɨ amɨ nɨngisaahɨhɨ nanɨmaatɨ nɨtatamanataamaise. Owetise. Amɨ Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhoaimaawɨ numwaatɨ iwɨtatamanataise. Isɨ samɨ otɨhatapɨ wo noaipatɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ambɨpatɨ awaipatɨ oweho nehɨhotisɨho so noaipatɨ samɨ otɨhatɨhɨ awaisɨho jɨhoematɨtaise,” undataase.
48 e lhes disse:
49 Aihɨ Jonɨho Jisaasihoai saundataase. “Nyainjatingɨhonye utaaho wo kinyɨ ambɨpataahɨ itɨpɨho maipɨhapa isɨhiyaamɨhetɨ bimimbɨpai nemwasɨhɨ usonɨhaawɨ ko nyangisahometihɨ owe saimbɨ kɨnyɨ kamaime undaatɨ nɨwisapuwɨhaayo,” undataase.
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Sahɨ napaapɨ koai nɨwisapuwawaawe. Utaaho wo sangi ahosɨsamatɨ namaasisapuso so samɨ naisohore,” undataase.
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Jisaasihoai Autaahaatɨho yamɨhapataatɨhapɨ numwaasi naitandɨhura aimɨ detɨndaise. Detɨtihɨ amɨ ko komɨ maarɨho naasohɨtihɨ watɨpɨtatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nutandɨ maarɨho nusoaasatɨ gwɨnyaataise.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Siyatɨ watɨpɨtatɨ gwɨnyaatɨ ko isɨhiya usai pɨwɨha kaundatɨ natausaasihɨ kiya jɨhɨ nowaayopo. Nuwɨ isɨhiya usa Samariyaahiyaamɨ aunahɨpatɨ wɨta noaipawaayopo. Noaipapɨ Jisaasiho nanoaitandɨhapɨhɨ kahapaamapɨpa tɨtɨhemaitotɨwɨyawaayopo.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Saiwɨ kaitotɨwɨyauhɨhandɨ kandɨ satɨ aunahɨpitaahapɨhiya isɨhiya Jisaasihoai kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ aunahɨpata maaritɨwɨ numwaitaatɨwɨhandapɨ poundataise. Sandɨ kiya Jisaasihopɨ Jerusaremɨhandaahapɨ notaahoso tɨwɨ gwɨnyaawaawe.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Siyauhɨ namapɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhurɨ Joniyɨ Jemɨsiya sandɨ mmonamaamɨ Jisaasihoai kurɨ saundɨmɨ nunjenamaise. “Awaisɨhoŋe, kɨmiya saiwɨ nyangi kanyɨsotɨmandapɨ nyahɨ yamɨhapataatɨhapɨ sisɨha nasane tisaihɨ nasatɨ isɨmiya kɨmiyai tɨhatɨ owemaitandɨ gaaro?” undɨmɨ nunjenamaise.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Saimɨ kurɨ nunjesɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kuri nepemaitatɨ satɨmɨ sahuraahɨ napaapɨ katise undatɨ itɨhundataase.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Itɨhundihɨ kapɨhɨ namasi aunahɨpata wɨtaahapɨ nowaayopo.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Saiwɨ kiya taawɨ daihɨra nowaawɨ utaaho wo koai saundataase. “Kɨnyɨ naingɨpɨpɨhɨ nahataapɨpɨhɨ amɨ nɨnɨ nangipinjai napɨtaano,” undataase.
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Saundihɨ koai Jisaasiho wihoaaŋɨha saundataase. “Suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrunɨ kohounɨ akosɨha aŋaaŋɨ itɨha ahetahapaare. Iyataahandɨ kandɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ mɨtɨho ahiyatɨ nanoaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ apɨpaahaaŋɨ owehonɨne,” undataase.
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Saundatɨ ko Jisaasiho woai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi nanipinje,” undataase. Saundihɨhandɨ kandɨ ko saundataase. “Nɨnɨ nundɨ nisɨ apɨhoai jɨhɨ yamwaamapɨhura napɨtaanɨ kɨnyɨ gaare dɨtaino?” undatɨ nunjenataise.
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Napohiyɨhiya sawana kiyaamɨ ambɨpatɨ nepɨ yamwaatɨwɨse. O amɨ kɨnyɨhɨ numbwɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandapɨha pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai kaunde,” undataase.
60 Mas Jesus insistiu:
61 Saundihɨ amɨ wo Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ gi nangipinjai napɨtandiyo. Saindɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ nɨnɨ jɨhɨ nundɨ nisɨhiyai ikwɨrɨ ahowindɨ kaindɨmapɨ napɨtaanɨ gaare dɨtaino?” undataase.
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Saundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Utaaho mandosihihoaaŋɨ jaatɨ tɨtɨhɨ notaahandɨ kandɨ japɨhɨ nepemaitatɨ dawaataatɨ jatɨ kiyataatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandamɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ biyatɨ kamaitaise,” undataase.
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.