Lucas 9
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyai gaatatɨ numwaatɨ ahoya kiyai pɨwɨha kaundatɨ isɨhiyaamɨhetapɨ itɨpɨho maipɨhapa nemwamapɨ amɨ timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwɨtaatɨwɨ watɨpɨhandɨ kiyai nunyataise.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Iyatɨ kiyai natausaasataise kiya nuwɨ Autaahaatɨho isɨhiyai winjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha ausaapɨ kaundɨwɨ amɨ isɨhiyaamɨ timbɨpa nepumaitaatɨwo.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Iyatɨ Jisaasiho kiyai sata kaundataase. “Sahɨ nowaawɨ kahapaamapɨpa wɨndɨ mipɨse. Gɨrɨhɨrɨ ikihɨ nandapa bɨretɨhandɨ nawɨho apotɨhɨrɨ niyoaitɨhɨrɨ isɨrɨhɨrɨ sapa wɨndɨ mipɨse. Owetane.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Aiwɨ sahɨ aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ nuwɨ nandaawaawaahɨ kapɨhɨ nuwɨ nandaahohɨpɨpɨhɨ bimaamɨ nuwɨ kapɨhɨ aunahɨpatɨ namasi nowaawɨ kaaŋɨ aŋaaŋɨ bimohaaŋaaŋɨ namasi nuwɨse.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Sahɨ naisaihɨ isɨhiya wɨndɨ maaritɨwɨ namaasamaasaihaahɨ satɨ aunahɨpitɨ sangi isɨhiya namaasamaahohɨpitaahɨ namasi nuwɨse. Namasi nowaawɨ samɨ atasɨhaatɨhɨ ikwaatɨpɨho namaasandisɨho tɨwɨhamapɨ nuwɨse kiya sangi namaasamaahohɨtɨhandapɨ gɨwunyaatɨtando,” undatɨ kiyai natausaasataise.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Saunda ko natausaasihɨ kiya aunahɨpatɨ kahatɨ kahataahɨmapɨ nahataapɨpɨhɨ nuwɨ pɨwɨha gaaha wanɨha ausaapɨ kaundɨwɨ isɨhiyaamɨ timbɨpa nepumapɨ tɨtɨhɨwiwawaapo.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Awaisɨho Erotɨho yapɨpatɨ Garirihandɨ jaatɨ bimisɨho Jisaasiho kaiwaiwaapɨ atisataise. Iyatɨ amɨ ko pɨwɨha wa satɨwɨ katauhɨ atisataise, “Jonɨho aimɨ napwisɨho japɨhɨ nepataise,” tɨwɨ katauhɨ atisataatɨ waatɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataise. Ko siyatɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ tɨtɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaase.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Aihɨ amɨ usa satawaatopo, “Eraijaaho aimɨ noaipataise,” tawaatopo. Aihɨ amɨ usa satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhɨ aimehuraahiyaamɨ wo wanɨ japɨhɨ noaipataise,” tawaatopo.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Aihɨ Erotɨho sata kandaase, “Jonɨhoai aimɨ naahutarɨhɨrɨ nisatɨtɨ titɨ yamwaahonɨhɨ aimɨ owetisɨ so diyaamahopɨ katauhɨ nɨnɨ atiso?” ndaase. Iyatɨ ko Erotɨho Jisaasihoai usondandɨ gwɨnyaataise.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Aihɨ kiya Jisaasiho otɨpɨpatɨ nunya natausaasisawɨhiya japɨhɨ napɨwɨ noaipapɨ kiya otɨpɨpatɨ kaiwɨ daayotɨhandapɨ pɨwɨha siya siya otɨpɨpatɨ kiyahaayo undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ isɨhiya usa owetihɨ nehɨ tɨtɨhɨ ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaisaahɨhɨ Jisaasiho numwaasi nehɨ sawanaahɨhɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ katamɨ ambɨpatɨ Betɨsaitaahandaahapɨ nowaayopo.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Niyauhɨ isɨhiya wɨrisandɨhandɨ Jisaasihopɨ sapɨhɨ sihoaaŋɨ naise tauhɨ atisawaawɨ ipotɨ nowaayopo. Niyauhɨ Jisaasiho kiyaapɨ maaritatɨ numwaatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya timbɨpaisahiyaamɨ timbɨpa nemwataise.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Aihɨ asahataahura ipɨho aimɨ naihɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨ maindɨwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiya napɨwɨ koai saundawaatopo. “Nandapa kaanɨhɨ ahotatɨ amɨ kɨmbɨhɨ isɨhiya owehapɨhisɨ kɨnyɨ kɨmiya isɨmiya taahɨtɨmandi natɨpusoaase kiya nuwɨ aunahɨpata detɨ nandapa nepɨ nanɨwɨ nanoaitaatɨwo,” undawaatopo.
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Saundauhɨ amɨ ko kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨmiya nandaatɨwɨhapa sahɨ sawanaatɨ nunyawɨse,” undataase. Aihɨ kiya koai wihoaaŋɨha saundawaatopo. “Nyahɨ bɨretɨhandɨ nehɨ ikwɨ naasairɨtihɨ amɨ araiho yahurɨtihɨ ahondaise. Isɨ nyahɨ nowaatɨ isɨmiya kɨmiya nahatiyaapɨ nandapa nawɨho nunya naitɨhaawɨnyatino?” undawaatopo.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Sapɨhɨ isɨhiya bimohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨ 5,000 kaiwɨhiyaare.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Saundihɨ kiya otɨpɨpatɨhiya saiwɨ saiwɨ kɨhonjɨ kɨhonjaapɨhɨ bimaawɨse undauhɨ kiya kaiwɨ bimai nowaayopo.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Iyauhɨ Jisaasiho bɨretɨhonya ikwɨ naasairɨtahonyaunɨ amɨ araihurɨ yahurunɨ netɨ isɨwatata autaahɨ yamɨhapataatɨhɨ jatata Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undatosatɨ naumbotɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai nunyataise kiya nesi isɨhiyai nunyawɨ gaamaitaatɨwo.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nunyawɨ gaamahauhɨ kiya nga pɨhɨtɨwɨ nanɨwɨ gaatihɨ ahotimbɨpa naumbwinjɨpɨpa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya asɨwɨ nepɨ ikɨhaiwa ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahaiwaara kɨpɨwɨ tisaipɨ ahiyawaayopo.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Waara Jisaasiho nehɨ sawahohɨ taatɨ gaapundihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya kapɨhɨ maasɨ bindawaayopo. Bimauhɨ kiyai sata nunjenataise. “Nisapɨ isɨhiya diyaamahoe tawaatopo?” undatɨ kiyai nunjenataise.
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Nunjesɨhɨ kiya koai wihoaaŋɨha saundawaatopo. “Isɨhiya usa kinyapɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoe tawaatopo. Iyauhɨ amɨ usa kinyapɨ Eraijaahoe tawaatopo. Iyauhɨ amɨ usa kinyapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhɨ aimehuraahiyaamɨ wo japɨhɨ nepahore tawaatopo,” undawaatopo.
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Saundauhɨ amɨ ko kiyai saundataase. “O amɨ sahɨ kɨmiyaatɨ nisapɨ diyaamahoe tawaatopo?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ Pitaaho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨnyɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitaapɨ Autaahaatɨho Ahɨngisɨhoŋɨ Kɨraisihoŋe,” undataase.
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Pitaaho Jisaasihoai Kɨnyɨ Kɨraisihoŋe undindɨmandapɨ isɨhiyai ausaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ kamundɨmapɨse undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Kaundatɨ amɨ kiyai ko saundataase. “Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ ambɨpatɨ yaasahandɨ pɨhɨndɨ naito. Isɨhiya mɨtɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ amɨ isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaitumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya jɨhiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ nɨngi ahosɨnɨmaitaapo. Ahosɨnɨmapɨ nɨngi nɨwisaihɨ napwɨto. Nɨwisaihɨ napomatatɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ japɨhɨ nɨnɨ asohonimandɨ nepaito,” undataase.
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Saundatosatɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya nahatiyaisunɨ amɨ isɨhiya usaisunɨ sata kaundataase. “Isɨhiya usa nisɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨ amɨ nɨngi nanipinjɨtaatɨwaahɨ sawanaapɨ nanɨpimatɨwɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatɨ nɨnɨ katetɨ napwɨtandɨhatɨ tɨpwɨtohɨpatamataiwɨ kiya yaawɨhaiwa nepɨ napwɨtaatɨwɨhatɨ asisɨha nahatewetɨ nepɨ tɨpwɨtɨwɨ nanipinjawɨse.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nɨnɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ isɨhiya usa kiyaamɨ kɨmaapɨ bimɨtaatɨwɨhandapimatonɨhɨ kandapɨ gwɨnyaawaawɨ kandɨ anɨtiwɨ isɨwatawaawaahɨ amɨ sandɨ kandapɨ kiya ipotɨhura asɨyaimatɨwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ wɨndɨ namepɨ nihɨrɨtaapo. O amɨ isɨhiya usa nisapimatonɨhɨ kiyaamɨhapa namapɨ nanɨpimatɨwɨ nisɨ otɨpɨpatɨhɨ kaniwɨ nɨngi nanipinjawaawaahɨ amɨ kiya ipotɨhura asɨyaimatɨwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ naitaapo.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Amɨ utaaho wo maapɨ yapɨpatambɨhapa pɨhɨtatɨ netɨ ahoyatɨ isɨwatataataahɨ sawaho netɨ nopɨsasɨnatɨ owematataise. Isɨ amɨ kahapaamapɨpa ko isɨwatimbɨpa napitiyatɨ koai andɨtɨwiwɨtaise? Amɨ kaiwaahɨ koai wɨndɨ andɨtɨmaawiwɨtaise.
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 O amɨ utaaho wo nisapunɨ nisɨ pɨwɨhaapunɨ mawataataahɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnimandɨ nisɨ awaindɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ yundanyɨha otiwa kambwaatɨ watɨpɨhandisatunɨ amɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨhomɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ watɨpɨhandɨ yundanyɨhaisatunɨ amɨ Apɨho Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ nausaatatɨ saasanotindɨhandɨ watɨpɨhandɨ yundanyɨha otiwa kambwaahaiwaisatunɨ nasataahura utaaso sopɨ nɨngi manyɨtaise. Manyonɨhɨ amɨ nɨnɨ kopɨ satɨto, ‘soai nɨnɨ wɨndɨ mausotɨhoe. Amɨ ko nisɨ otɨpɨpatɨhomaahe,’ tɨto.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ isɨhiyaatɨ wanɨ kɨmbɨhɨ bitohohiyɨmiyaatɨ usaatɨ sangɨ napopɨ bindawaawɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ asisɨha ipotɨhetɨ noaipahonɨhɨ mmondaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jisaasiho kiyai pɨwɨha satatɨ kaundatosatɨ bimihɨ asisɨha ikwɨ naasairɨtihɨ winɨnɨhɨramɨ mairɨma aimɨ sanaihɨ Pitaahoaisunɨ Jonɨhoaisunɨ Jemɨsihoaisunɨ kingwaasi numwaasi gaapundɨtandɨ sisɨhoaasɨnapɨ niyataise.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Niyatɨ kasɨnɨ sisɨhoaasɨnɨ gaapundatɨ bimihɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ noaipatɨ awaindɨ nausaatamataise. Iyataatɨ amɨ komɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ apɨpaahɨ kɨhoepɨtatɨ kɨnapɨpaamatiyatɨ nausaatamataise.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Aihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaahurɨ wurɨ noaipapɨ koaisamɨ maasɨ taamɨ pɨwaatamaise. Surɨ utaasurɨ Mosesiyɨ Eraijaayaare.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Kurɨ yamɨhapataatɨhapɨ yundanyɨha otiwa kambwaatɨ nausaatɨhapaisamɨ namɨ bitotama Jisaasihoaisamɨ pɨwanamaase ko Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa netɨ akɨpɨpematɨ Jerusaremɨhanda napotɨ kiyamapɨ yamɨhapataatɨhapɨ yapɨpataapɨhɨ namasi naitandɨhandapɨ pɨwanɨwɨ kaundamaase.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Pitaahoaisunɨ komɨ sasaahohurisunɨ apɨpaahɨ naawamasɨhɨ kingwaasɨ nanopotawaayopo. Nanopotɨmbɨwɨ nepapɨ jawa Yundanyɨha Jisaasihomɨhetapunɨ amɨ utaahurɨ Jisaasihoaisamɨ bitosururamɨhetapunɨ apɨpaahɨ nausaatamasɨhɨ jawaayopo.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Kurɨ taamɨ Jisaasihoai numwasi naihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Katɨpinyasingɨhonye, nyahɨ kɨmbɨhɨ gaanɨhɨ bindɨhaanyonɨ gaasɨ aŋaaŋɨ gohɨhaaŋɨ kinyapɨ waanɨtanɨhɨ Mosesihopɨ waanɨtanɨhɨ Eraijaahopɨ waanɨtanɨhɨ anɨsamatɨtaano,” undataase. Pitaaho sandɨ mmonataatɨ ko pɨwɨha katɨtandɨha owetihɨ sa pɨwɨha kandaase.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Pɨwɨha sa Pitaaho taatɨ satatɨ katihɨ tɨwipatɨ nasatetɨ kingwaasi bopɨhataise. Bopɨhihɨ kingwaasi tɨwipatɨ numwaasasɨhɨ yaiwɨmawaayopo.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Yaiwɨmɨhauhɨ katɨhɨ tɨwipataatɨhapɨ pɨwɨha wa sataha noaipataise. “Kɨmo Nisɨ Maasɨhɨho Nɨnɨ Namɨhandɨ Ahɨwisohɨhosɨ ko pɨwɨha katonɨha sahɨ atɨwiwɨse,” taha noaipataise.
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Pɨwɨha sataha noaipatɨ owetihɨ jawa Jisaasiho nehɨ sawahohɨ bitosɨhɨ iwinjawaapoyo. Sandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhotɨhandapɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ sura siyahandɨ noaipasɨhɨ mmonɨhaayo tɨwɨ ausaapɨ wɨndɨ usai kamundopo. Owetise.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Saiwɨ bimambɨwɨ bowihɨ sisɨhoaasɨnɨ namasi noaatɨpapɨ nasauhɨ isɨhiya wɨrisandɨhandisawɨ mɨhaapɨ sisɨhomɨ auhɨraapɨhɨ nutanawaayopo.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Nutanɨwɨ utaaho wo isɨhiya wɨrisandɨhandamɨ otɨhatɨhapɨ waatɨ kaahaata sandaase. “Katɨpinyasingɨhonye, nɨnɨ metɨho nehɨ naasohɨtahonɨnisɨ koai kɨnyɨ usondaapɨ nɨnɨ watɨpɨndɨ nangɨsenataayo.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Asisɨha taahɨwaiwetɨ itɨpɨho maipɨho nisɨ metɨhomɨhetɨ nandaatɨ isɨwatata netɨ nusopɨsasihɨ ko yayatɨ itiwatɨ waatɨ kaahandaase. Iyatɨ itɨpɨho ko metɨhoai netɨ kɨsɨhɨsɨwisatɨ pimbapowisatɨ netɨ yotihɨ maahomwaaŋapɨ sisipa maahoairɨhɨrɨ kiyataise. So itɨpɨho maipɨho nisɨ metɨhoai wɨndɨ namumwaase. Owe. Nehɨ konɨhɨ bindata nisɨ metɨhoai nanusopɨsasataise.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Saihɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiyai itɨpɨho maipɨho soai nemaitaatɨwɨ watɨpɨndɨ kaundonɨhɨ kiya wɨndɨ nepumaamahopo, owetise,” undataase.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Saundatɨ kaundihɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ wanɨ kɨmuraamiyaatɨ nisapɨ wɨndɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨ ko nyangi nga nyatatamanɨtaiso tɨwɨ gɨmaanunyaapɨ amɨ samɨ maarɨho amɨtɨha gwɨnyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipe. Nɨnɨ napitaindɨhaiwaara sangisatɨ maasɨ bindata samɨ naaŋiwaiwa nesamaitande? Kinyɨ kimwaahoai numwaasi kɨmbɨhɨ namme,” undataase.
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Numwaasi namme undihɨ ko metɨhoai sapɨho numwaasi taatɨ Jisaasihoaapɨhɨ naihɨ itɨpɨho maipɨho metɨhoai netɨ kɨsɨhɨsisatɨ waatɨ wonamaatɨhɨ yapɨpatetɨ netɨ yotamataise. Saihɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhoai itɨhundatɨ nematɨ so metoai netɨ tɨtɨhɨwiwatɨ sapɨhoai japɨhɨ netɨ nusoaasataise.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Saihɨ isɨhiya sandɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonawa yaiwɨ aatɨmawaayopo.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kɨma pɨwɨma nɨnɨ sangi kasatɨtandiyohɨma sahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨ gwɨnyaapɨse. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨhi isɨhiya nepɨ awaisawɨhiyaamɨ ikwɨraatɨnɨmaitaapo,” undataase.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Satatɨ kaundihɨhandɨ kandɨ kiya komɨ pɨwɨha sata kaundisɨhaapɨ wɨndɨ biyatɨ gɨmaawunyaata namusesɨpainjɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo. Owetise. Iyataatɨ amɨ sa pɨwaamɨ tanyaaha wɨndɨ amusaimanatɨ noaasandihɨhaasɨ kiyai wɨndɨ gɨmaawunyainje. Amɨ Kiya yayawaawɨ pɨwɨha kaapɨ wɨndɨ baiwɨ namunjenɨhopo. Owetise.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya sawana nyamɨ awaisɨho jɨhimatisɨho diyaamahoe tɨwɨ kanawaatopo.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Satɨwɨ kanɨhaunɨ namatɨ kandapɨ Jisaasiho kiyai usonatosatɨ metɨhonjɨ wonji numwaatɨ komɨhinɨ detɨ ahɨwihɨ bitondaise.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Bitosɨhɨ kiyai ko sɨwipatɨ namɨhanatɨ saundataase. “Metɨhonjɨ kɨmonji wowaatɨ numwaatɨ nisapimatonɨhɨ konjɨ Jisaasihomɨhonjiso tatɨ andɨtɨwiwatɨ iwɨtatamanataataahɨ sandɨ nɨngi ko kaatɨ nanɨmaatɨ nɨtatamanataise. Iyatɨ amɨ nɨngisaahɨhɨ nanɨmaatɨ nɨtatamanataamaise. Owetise. Amɨ Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhoaimaawɨ numwaatɨ iwɨtatamanataise. Isɨ samɨ otɨhatapɨ wo noaipatɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ambɨpatɨ awaipatɨ oweho nehɨhotisɨho so noaipatɨ samɨ otɨhatɨhɨ awaisɨho jɨhoematɨtaise,” undataase.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Aihɨ Jonɨho Jisaasihoai saundataase. “Nyainjatingɨhonye utaaho wo kinyɨ ambɨpataahɨ itɨpɨho maipɨhapa isɨhiyaamɨhetɨ bimimbɨpai nemwasɨhɨ usonɨhaawɨ ko nyangisahometihɨ owe saimbɨ kɨnyɨ kamaime undaatɨ nɨwisapuwɨhaayo,” undataase.
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Sahɨ napaapɨ koai nɨwisapuwawaawe. Utaaho wo sangi ahosɨsamatɨ namaasisapuso so samɨ naisohore,” undataase.
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Jisaasihoai Autaahaatɨho yamɨhapataatɨhapɨ numwaasi naitandɨhura aimɨ detɨndaise. Detɨtihɨ amɨ ko komɨ maarɨho naasohɨtihɨ watɨpɨtatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nutandɨ maarɨho nusoaasatɨ gwɨnyaataise.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Siyatɨ watɨpɨtatɨ gwɨnyaatɨ ko isɨhiya usai pɨwɨha kaundatɨ natausaasihɨ kiya jɨhɨ nowaayopo. Nuwɨ isɨhiya usa Samariyaahiyaamɨ aunahɨpatɨ wɨta noaipawaayopo. Noaipapɨ Jisaasiho nanoaitandɨhapɨhɨ kahapaamapɨpa tɨtɨhemaitotɨwɨyawaayopo.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Saiwɨ kaitotɨwɨyauhɨhandɨ kandɨ satɨ aunahɨpitaahapɨhiya isɨhiya Jisaasihoai kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ aunahɨpata maaritɨwɨ numwaitaatɨwɨhandapɨ poundataise. Sandɨ kiya Jisaasihopɨ Jerusaremɨhandaahapɨ notaahoso tɨwɨ gwɨnyaawaawe.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Siyauhɨ namapɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhurɨ Joniyɨ Jemɨsiya sandɨ mmonamaamɨ Jisaasihoai kurɨ saundɨmɨ nunjenamaise. “Awaisɨhoŋe, kɨmiya saiwɨ nyangi kanyɨsotɨmandapɨ nyahɨ yamɨhapataatɨhapɨ sisɨha nasane tisaihɨ nasatɨ isɨmiya kɨmiyai tɨhatɨ owemaitandɨ gaaro?” undɨmɨ nunjenamaise.
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Saimɨ kurɨ nunjesɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kuri nepemaitatɨ satɨmɨ sahuraahɨ napaapɨ katise undatɨ itɨhundataase.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Itɨhundihɨ kapɨhɨ namasi aunahɨpata wɨtaahapɨ nowaayopo.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Saiwɨ kiya taawɨ daihɨra nowaawɨ utaaho wo koai saundataase. “Kɨnyɨ naingɨpɨpɨhɨ nahataapɨpɨhɨ amɨ nɨnɨ nangipinjai napɨtaano,” undataase.
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Saundihɨ koai Jisaasiho wihoaaŋɨha saundataase. “Suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrunɨ kohounɨ akosɨha aŋaaŋɨ itɨha ahetahapaare. Iyataahandɨ kandɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ mɨtɨho ahiyatɨ nanoaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ apɨpaahaaŋɨ owehonɨne,” undataase.
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Saundatɨ ko Jisaasiho woai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi nanipinje,” undataase. Saundihɨhandɨ kandɨ ko saundataase. “Nɨnɨ nundɨ nisɨ apɨhoai jɨhɨ yamwaamapɨhura napɨtaanɨ kɨnyɨ gaare dɨtaino?” undatɨ nunjenataise.
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Napohiyɨhiya sawana kiyaamɨ ambɨpatɨ nepɨ yamwaatɨwɨse. O amɨ kɨnyɨhɨ numbwɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandapɨha pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai kaunde,” undataase.
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Saundihɨ amɨ wo Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ gi nangipinjai napɨtandiyo. Saindɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ nɨnɨ jɨhɨ nundɨ nisɨhiyai ikwɨrɨ ahowindɨ kaindɨmapɨ napɨtaanɨ gaare dɨtaino?” undataase.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Saundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Utaaho mandosihihoaaŋɨ jaatɨ tɨtɨhɨ notaahandɨ kandɨ japɨhɨ nepemaitatɨ dawaataatɨ jatɨ kiyataatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandamɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ biyatɨ kamaitaise,” undataase.
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.