Lucas 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI
1 Jisaasiho pɨwɨha saiwa aimɨ kaundihɨ kiya aimɨ atiwɨ owetihɨ ko niyatɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Kaparɨniyaamɨhanda nandaataise.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Satɨ aunahɨpitɨ taunɨhanda utaaho wo Romɨhiyaamɨho isɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 100 kaiwɨhiyai jɨhimatatɨ iwinjatisɨho bindataise. Iyataatɨ ko otɨpɨpatɨho woaisahore. Aihɨ so komɨ otɨpɨpatɨhoai uta awaisɨho maarɨho apɨpaahɨ aungwohandɨ nunyamahore. Nunyamahosɨ amɨ ko timbɨpa netɨ timbiyatɨ detɨ aimɨ napwɨtandɨhandɨ ketihɨ bindataise.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Siyatɨ bimihɨ ko tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaiso isɨhiya satɨwɨ Jisaasiho yamo Kapaniyaamɨhanda napise tauhɨ atisataise. Atisataatɨ namatɨ Judaahiyaamɨ gwɨnyaahiya mɨtɨhiyai ko netɨ natausaasataise kiya nuwɨ kaundisaihɨ Jisaasiho nasatɨ komɨ otɨpɨpatɨhomɨ timbɨpa nemwaitando.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Aihɨ kiya nuwɨ Jisaasihoai pɨhɨtɨwɨ waatɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kɨmo utaaho gaahosɨ kɨnyɨ komɨ pɨwɨha atɨwimbɨ andɨtɨwipe. Iyatɨ ko nyahɨ Judaahiyaanangi maarɨho nanyɨnyahore.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Iyatɨ amɨ ko aŋɨ gwɨharaahonya Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaawaatɨ gaapundɨtɨhaawɨ ahoyanohonya nyapɨ anɨnyamatahore,” undawaatopo.
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Saundɨwɨ kaundauhɨ Jisaasiho namatɨ kiyaisatɨ maasɨ notaise. Notɨ ko uta awaisomɨ aŋɨpɨpɨhɨ Jisaasiho noaipaitaahetihɨ ko tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨho mɨtɨho Jisaasihopɨ komɨ naisɨhiyai sata kaunda natausaasataise. “Awaisɨhoŋe, pohɨrimbɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ nambɨ namɨndaape. Nɨnɨ utaahonɨnɨ gaahonɨnɨmaahe amɨ kɨnyɨ nisɨ aŋɨtɨtɨhɨ nambɨ nandaitaapo.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ nɨnɨ awaisɨhonɨnɨ gaahonɨnɨmaahe kɨnyɨ nɨngisaapɨhɨ detɨ napɨtaapo. Isɨ kɨnyɨ sapɨhapɨ nehɨ pɨwɨha katisamɨhɨ nisɨ otɨpɨpatɨhomɨ timbɨpa owetɨtando.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Iyataatɨ amɨ nɨngisangi isɨhiya usa nɨngi ninjatohiyɨhiya watɨpɨhandɨ naninyawɨ ahɨnisauhɨ amɨ nɨnɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai winjaatɨ bindataayo. Aindɨ amɨ utaaho woai ‘kɨnyɨ numwe undonaahɨ amɨ ko atɨnisatɨ notaise. Aindɨ amɨ utaaho woai kɨnyɨ namme undonaahɨ amɨ ko atɨnisatɨ nasataise. Aindɨ amɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoai otɨpɨpatɨ satɨ kɨnyɨ kaime undonaahɨ amɨ ko nisɨha atɨnisatɨ kiyataise,’” undataase.
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Sata Kaundihɨ Jisaasiho atisataatɨ koai ise ta usonataise. Ise ta usonatosatɨ nepemaitatɨ koai isɨhiya nuwipinjai wɨrisandiwɨ taahiyɨhiya niyohiyɨhiyai saundataase. “Utaaho wo siyatɨ awaindɨhandɨ gɨwunyaasɨtɨhandisaho Isɨraherɨhiyaamɨ woai mausoho ndɨ nɨnɨ sangi kasatataato,” undataase.
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Aihɨ isɨhiya ko natausaasisawɨhiya japɨhɨ nuwɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipapɨ mmonawa komɨ otɨpɨpatɨhomɨ timbɨpa aimɨ owetihɨ tɨtɨhɨ nepatɨ gaaho ainahɨho bimihɨ usonawaayopo.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Sandɨ kiyatɨ owetihɨ amɨ wɨndɨ otɨhɨmetihɨ ketɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ katamɨ ambɨpatɨ Nainɨhandaahapɨ Jisaasiho niyataise. Naihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa wɨrisandɨhandɨ maasɨ koai nuwipinjai satɨ aunahɨpitaahapɨ niyawaayopo.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Jisaasiho niyatɨ aimɨ aunahɨpatamɨ matambɨpaamɨ onepataapɨhɨ noaipasɨhɨ utaaho waimwaaho wo napwihɨhoai aimɨ isɨsi yamwaitaatɨwɨ noaipawaayopo. So meto itapaatɨ osɨnɨhaatamɨ mwaaho nehɨ naasohisɨ amɨ kɨmɨko napohore. Aihɨ amɨ satɨ aunahɨpitaahapɨhiya isɨhiya taahɨtɨhandɨ kaatisawɨ maasɨ nasawaayopo.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Aihɨ kaati Awaisɨho usonataatɨ kaatapɨ maarɨho tundihɨ namatɨ kaati Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ wɨndɨ gomaatɨme,” undataase.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Saundatosatɨ Jisaasiho niyatɨ gwɨtɨho waimwaaho soho ahotisɨho isɨwatɨ numwɨhatihɨ isɨhiya sohoai isɨsi niyohiyɨhiya namuwɨ kapɨhɨ namapɨ bitotawaayopo. Bitohauhɨ Jisaasiho koai saundataase. “Uta waimwaamoŋe, nɨnɨ gi japɨhɨ nepape hɨtataatonɨ kɨnyɨ nepape,” undataase.
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Saundihɨ utaaho aimɨ napomasɨho japɨhɨ nepatɨ tɨtɨhɨ bindata pɨwandaase. Aihɨ Jisaasiho koai numwaatɨ sanaati nusoaasataise.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Aihɨ isɨhiya nahandɨ sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ ese tɨwɨ gwɨnyaapɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahepumawaayopo. Aiwɨ amɨ kiya satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaatɨ kanyatɨtandɨho awaisɨho kɨmo nyamɨ otɨhapɨhɨ noaipataise,” tawaatopo. Aiwɨ amɨ kiya satawaatopo. “Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai andɨtɨwiwɨtandɨ aimɨ nasataise,” tawaatopo.
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Sandɨ siyatɨ Jisaasiho kaindɨmandapɨ isɨhiya pɨwɨha nesi yapɨpatɨ Judiyaahanda nahataapɨpɨhunɨ amɨ wapɨhunɨ nesi kanɨwɨ gaamawaayopo. Aiwɨ amɨ yapɨpatɨ kapɨhɨ detɨ ahetiwaiwaaraahimaawɨ kanɨwɨ gaamawaayopo.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Jonɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya Jisaasiho isɨhiyaamɨ timbɨpa nemwatɨ amɨ napwauhɨhiyai ahowimasɨwɨmaiwaapɨ atiwɨmapɨ nuwɨ kaiwaapɨ Jonɨhoai kaundauhɨ ko atisataise. Atisatosatɨ komɨ otɨpɨpatɨhurɨ yahuri gaatatɨ numwaataise.
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 Gaata Numwaatɨ Awaisɨhoai pɨwɨha satɨmɨha nunjenɨmɨ kaundɨtaatɨmɨ kuri sata kaundatɨ natausaasataise. “Utaaho wo napɨtaise tɨwɨ katohɨhoŋo e nyahɨ wopɨ jatɨtɨhaawo?” undɨmɨ nunjenɨmɨse undataase.
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Satatɨ kuri natausaasihɨ kurɨ numwɨ Jisaasihoaapɨhɨ noaipamaise. Noaipapɨ Jisaasihoai kurɨ saundamaase. “Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho yahuraanyangi natanyoaasihɨ gisenda nasahaayo pɨwɨha Jonɨho satatɨ nanyamisɨha gi nangɨsendɨhaawo. Utaaho wo napɨtaise tohɨhoŋɨ nambɨhoŋo e utaaho wopɨ nyahɨ jatɨtɨhaawo? Hɨtɨha gi nangɨsendɨhaawɨ natanyoaasataise,” undamaase. Saundɨmɨ Jonɨho kuri kaundatɨ Jisaasihopɨ nusoaasisɨha ka kurɨ Jisaasihoai kaundamaase.
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Kurɨ numwɨ Jisaasihoapɨhɨ noaipasura kura amɨ Jisaasiho taatɨ isɨhiya timbɨpa kahatamatɨpetahapaisahiyai tɨtɨhɨwiwataise. Iyatɨ isɨhiya kiyaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa bimimbɨpai nemwatɨ amɨ isɨhiya ndɨha niyotahiyai netɨ japɨhɨ ndɨha nusorɨhaasɨhɨ kiya jawaayopo.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Iyauhɨ kurɨ Jonɨhomɨ pɨwɨha nesi naisururi Jisaasiho wihoaaŋɨha kuri sata kaunda natausaasataise. “Sahuraahɨ japɨhɨ Jonɨhoenda numwɨ sahuraahɨ sahuraasamɨ ndɨhaara mmonɨmɨ atimɨ nesɨpɨpaapɨ Jonɨhoai satɨmɨ kaundɨmɨse. Ndɨha niyotahiya japɨhɨ nga jawaayopo. Auhɨrɨ bɨwatetɨ namɨhatahiya nga itɨpapɨ daayawaayopo. Isɨhiya kiyaamɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ ambɨpatɨ gaahatɨ nusoaipataise. Isɨhiya kiyaamɨ atihɨrɨ nɨwisaputihɨ pɨwɨha atɨhomisohiyɨhiya pɨwɨha baiwɨ atisawaayopo. Aihɨ amɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepawaayopo. Isɨhiya nopɨsasɨnɨwɨ mɨmaipetahatɨma bimohɨtɨmatɨma Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wanɨha gaaha atisawaayopo.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Iyataatɨ isɨhiya nisapɨ ko Kɨraisihotindɨho tɨwɨ namitanɨwɨ amɨ kiya nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ namosasɨnɨhonɨhɨ andɨtitɨwɨ gɨnunyaahohiyɨhiya maaritɨtaapo nyatataase,” undɨmɨ kaundɨmɨse undatɨ kuri kaunda natausaasataise.
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Jonɨhomɨ pɨwɨha isɨsi naisururɨ aimɨ japɨhɨ naihɨ Jisaasiho Jonɨhopɨ pɨwɨha isɨhiya taahiyɨhiyai sata kaundataase. “Jɨhura isɨhiya owehapɨhɨ sahɨ niyohɨtɨndɨ napindɨ mmondaatɨwɨ niyopo. Mbɨpaara awaatɨpatɨ nesi kihɨkihoaaŋemasɨhɨ mmonta niyowo? Owetise.
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Owetise amɨ sahɨ akɨtɨndɨ napindɨ mmonta niyopo? Utaaho wo utɨ apotɨhɨrɨ gaahapa niyotɨ yundanyainatɨ bitosɨhɨ koai usonda niyowo? Owetise. Isɨhiya saiwɨ gaahapa niyopɨ yundanyainɨwɨhiya siyaahɨ isɨhiya awaisawɨhiyaimatɨwɨ yapɨpati amɨ isɨhiyai osamapɨ jatohiyɨhiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ bindawaayopo.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Isɨ amɨ sahɨ napindɨ mmonta niyopo? Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoai usonda niyowo? Ye akɨte. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoai usonda niyopo. So Jonɨho isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyai nusatipɨhaaho awaisɨhore.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 So utaamopɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ satatɨ ahotisɨhore. ‘Utaaho woaisɨ nisɨ pɨwɨha nunyatɨ nandusaasɨto. Nandusoaasisanɨhɨ ko kinyɨ jɨhɨ notɨ daihɨra kinyapɨ netɨ tɨtɨhehɨmaitaise,’ tatɨ kopɨ ahotisɨhore.
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Maapɨ yapɨpataapɨhɨ isɨhiya namɨwiyaahohɨhiyaamɨ namoyaatohiyɨhiyaamɨ wo Jonɨhoai nusatipɨhaaho awaisɨho wo namoaipase. Owetise. Sandɨ Sendaahandɨ kandɨ amɨ utaaho Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjatindɨhandaatɨhɨ nehɨ yatɨhɨ ambɨpatɨ oweho usaisɨ wɨndɨ namusatipɨhaatɨ amɨ apɨpaahɨ wɨndɨ awaisɨhometisɨho Jonɨhoai awaindɨhandɨ nusatipɨhaatɨ awaisɨhore,” undataase.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Isɨhiya nahatiya nehɨhiya amɨ isɨhiya gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨ kaitaatɨwo nawɨho taakisihandɨ nehohiyɨhiyai maawɨ Jisaasihomɨ sa pɨwɨha atisawaawɨ kiya satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ kaindɨhandɨ apɨpaahɨ akɨtɨ tɨtɨhe,” tawaatopo kiyai Jonɨho waapohora baawusahiyaaso.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya Parisihiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ siya Jonɨho waapohora wɨndɨ bahomaawusahiyaasɨ kiya Autaahaatɨhomɨ daihɨra gaahɨra nunjirɨhɨra nepɨ dawaatemapɨ ahosumwawaayopo.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Aihɨ Jisaasiho sata kandaase. “Isɨhiya wanɨ kɨmura bimohiyɨmiyaapɨ napindapɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ katɨtande? Kiya napitetahiyaatindɨho?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Manyinya aunahɨpata masapɨpɨhɨ bindawa metɨhonya sasaahohonyai gaatɨwɨ satɨwɨ kaundohɨpatamataiwɨhiye. ‘Sahɨ waipoaapɨ nawesɨndaatɨwɨ nyahɨ apwɨtɨhɨrɨ ipohonɨhɨ sahɨ wɨndɨ waipoaapɨ namaawesɨnɨhopo. Sahɨ gwɨtaatɨwɨ nyahɨ awirɨtonɨhandɨ sahɨ wɨndɨ gomaatopo,’ undohɨpatamataiwɨhiye.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho nasatɨ nandapa bɨretɨhandɨ amɨ waapoho wainɨhandunɨ wɨndɨ namainjɨhɨ sahɨ kopɨ satawaatopo. ‘Itɨpɨho maipɨho komɨhetɨ bimihe,’ tɨwɨhiyaate.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Aihɨ amɨ wanɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨtɨ waapoho nandapa nanɨhonɨhɨ amɨ sahɨ nisapɨ satawaatopo. ‘Kɨmoai iwinjasawɨse kɨmo nandapa pɨhɨtatɨ nanataise. Iyatɨ amɨ waapoho wainɨhandɨ pɨhɨtatɨ nanataise. Ko gwɨsɨ tauhoe. Iyatɨ ko isɨhiya nawɨho taakisihandɨ gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨho nehohiyɨhiyaamunɨ amɨ isɨhiya maipɨhaiwaisahiyaamunɨ naisohoe,” tɨwɨhiyaate.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ mmonɨwɨ nehohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ gwɨnyaasɨtɨhandapɨ akɨte tɨwɨ nanyisawaayopo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Utaaho wo isɨhiya Parisihiyaamɨho Parisiho Jisaasihoai nandapa nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ maasɨ nandahaawɨ namme unda gaatihɨ Jisaasiho niyatɨ Parisihomɨ aŋaaŋɨ nandaatɨ nandapa nandandɨ nausanatɨ ganɨhomɨhinɨ bindataise.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Satɨ aunahɨpita itapaatɨ waatɨ maipɨhaiwa nasisoaarɨ kiyahaatɨ bindataise. Isɨ kaatɨ Jisaasihopɨ atisataatɨ Jisaasiho Parisihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ nandapa koaisa taatɨ nanataise tauhɨ atisataise. Atisataatɨ kaatɨ atɨpatɨ wipatɨ wɨtɨ apɨpaahɨ gaahatɨ waamainjotahatɨ netɨ isɨsi niyataise.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Niyatɨ Jisaasihomɨ dawaapɨpɨhɨ detɨ komɨ auhɨrainɨ bitonda gotaise. Gwihɨ kaatamɨ kwɨtipatɨ nandɨndɨwatɨ Jisaasihomɨ auhɨretɨ atasɨhaatɨhɨ nurɨhatataise. Nurɨhatihɨ kaatamɨ misisɨhaara kwɨtipatɨ auhɨrepɨ nurɨhatipatɨ nurɨhisatɨ nuwipiyaipataise. Iyatɨ komɨ auhɨrisɨ gerundataise. Gerundatɨ atɨpatɨ wipatɨ isɨsi naipatɨ nuhaatɨ auhɨretɨ iwinjaataise.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Kaatɨ siyatɨ kaihɨ utaaho Parisiho Jisaasihoai nandapaapɨ gaata numwaasɨho sandɨ mmonataatɨ ko siyatɨ gwɨnyaataise. Kɨmo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhondaataahɨ itapɨmaatɨ kɨmaatɨ koai iwiwatɨ numwɨhatisaamɨmaatamɨ maipɨhaiwa kaiwaiwa usonatɨ itapa kɨmaatɨ maipɨhaiwaisahaatɨ setahaate tatɨ usonatɨ gɨmunyaase tatɨ ko komɨ maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaataise.
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Aihɨ ko siyatɨ gwɨnyaasɨtɨhandapɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha saundataase. “Saimonɨhoŋe, nɨnɨ nɨngi pɨwɨha wa kɨma kahɨtɨtandiyonɨ atime,” undataase. Saundatɨ nunjesɨhɨ amɨ Saimonɨho Jisaasihoai komɨha saundataase. “Ye Katɨpunjingɨhoŋe, nɨnɨ atitaanɨ gaasɨ katɨme,” undataase.
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Aihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Utaahurɨ wurɨ utaaho womɨ nawɨho nehɨ (dinauhandɨ kaimɨ) nemaise ipotɨ japɨhɨ nahɨmɨtaano undɨmo. Aimɨ wo 500 kina kiyatɨ nesɨhɨ amɨ wo yatɨhɨ 50 kina kiyatɨ netaise.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Saimɨ kurɨ nawɨho komɨ nusesɨho japɨhɨ ketɨ wɨndɨ namumwɨtaihɨ ko namatɨ nawɨhomɨ satɨho kandɨ (dinauhandɨ) nawɨho nesɨtɨhandɨ nemwatɨ nanɨpimatataise. Isɨ suramɨ maahɨwo koai maarɨho nunyamataise?” undatɨ nunjenataise.
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Saundatɨ nunjesɨhɨ amɨ Saimonɨho komɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai sata kaundataase. “Nawɨho (dinauhandɨ) aungwohandɨ nesɨtɨhandɨ nawɨhomɨ satɨho nemwatɨ nanɨpimatonɨhɨ nawɨho nesɨho nawɨhomɨ satɨhoai maarɨho waatɨ numwɨtaise ndɨ gwɨnyaataayo,” undataase. Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ tɨtɨhɨ gwɨnyapenɨpɨ katapaase,” undataase.
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Saundatosatɨ Jisaasiho kaatɨ apopaatamɨhihoaaŋɨ nepemaitatɨ mandosatɨ bindataatɨ Saimonɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ kɨmaatɨ apomaatamɨ kaindɨmandɨ mmonapaino? Nɨnɨ kinyɨ aŋɨtɨmatɨhɨ napɨtɨ nandaahonɨhɨ kɨnyɨ waapoho wo namaanɨmise nisɨ auhɨrɨ atasɨha bausamaitando. Kɨnyɨ saimbɨ kamaaninɨhandɨ kandɨ kɨmaatɨ apomaatɨ kaatamɨ kwɨtipataahɨ nisɨ auhɨrɨ atasɨha bausanɨmatɨ amɨ kaatamɨ misisɨhaaraahɨ auhɨrɨ nanipiyaipataise.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Amɨ kɨnyɨhɨ nɨngi wɨndɨ gerɨmandise. O amɨ kɨmaatɨ apomaatɨhɨ wuwanɨ napɨtɨ kɨnyɨ aŋɨmaaŋɨ nandaahohuraapɨ namasatɨ nisɨ auhɨrɨ wɨndɨ namaamɨhaatɨ kaatɨnɨhɨ gerɨndɨmɨ notaise.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Kɨnyɨ nɨngi wɨndɨ atɨpatɨ oripɨhatɨ noaapɨ nisɨ mɨtɨhoaatɨhɨ maaninjaahise. O amɨ kɨmaatɨhɨ atɨpatɨ gaahatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ waamainjotahatɨ noaatɨ nisɨ auhɨrepɨ ninjaataise.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Isɨ nɨnɨ sandɨ gi kahɨtataato. Kɨmaatɨ apomaatɨ nɨngi maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ aungwohandɨ nanɨmindɨmandɨ amɨ kaatɨ maipɨhaiwa taahɨwaiwa kaiwaiwa nahatewa Autaahaatɨho aimɨ nemwasɨhe. Isɨhiya usa maipɨhaiwa nehɨ yahonyaahɨhɨ kiyauhɨ konya Autaahaatɨho nemwasawɨhiya siya amɨ nehɨ apɨpaahɨ maipehonjɨ gotɨ nɨngi kiyaamɨ maarɨho naninyawaayopo,” undataase.
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Jisaasiho koai sata kaundatosatɨ amɨ apopaati saundataase. “Kinyɨ maipɨhaiwa nahatewa aimɨ nɨnɨ nehɨmataayo,” undataase.
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Sata Jisaasiho kaati kaundihɨ kapɨhɨ isɨhiya nandapa taawɨ ganɨhoaasɨnɨ nanɨhohiyɨhiya sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo napitetahondaatɨ maipɨhaiwa nemwataatise?” tɨwɨ kanawaatopo.
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Aihɨ Jisaasiho kaatɨ apopaati saundataase. “Kɨnyɨ nisapɨ gɨnunyaahingɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho gi kinyɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ aimɨ japɨhɨ nangɨmaataise. Isɨ kinyɨ maarɨho yatɨhɨngitatɨ napaisaatɨtatɨ wɨngitonɨhɨ numwe,” undataase.
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.