Lucas 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Jisaasihomɨhetɨ Itɨpɨho Gaaho pɨhɨtatɨ tɨwisaitataise. Aihɨ Jisaasiho waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaatɨ namasi japɨhɨ naihɨ Itɨpɨho Gaaho wapa gaahapa iwɨwɨrɨho namaawa isɨhiya owehapɨhɨ numwaasi notaise.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Siyatɨ notɨ Jisaasiho isɨhiya owehapɨhɨ bimihɨ waatɨho naasohɨtihɨ amɨ asisɨha ikwɨmaindɨmwɨ 10 kiyatɨ nusoaipataise. Siyatɨ Jisaasiho asisɨha utaarɨhandetɨ bimihɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nemwaitando tatɨ nunjenataise. Aihɨ sura asisa saiwetɨ Jisaasiho nandapa wɨndɨ namainjɨhɨ jaumanataise.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Aihɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “Kɨnyɨ Autaahaatɨhomɨ mwaahoŋɨtapaapaahɨ kɨma nawɨma noaipatɨ nandapa bɨretɨhandimatɨtandɨ kaunde,” undatɨ nunjenataise.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha sandaase.
4 Jesus respondeu:
5 Aihɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ koai numwaasi niyatɨ ketɨ kuraanɨhɨ isɨhiya jaawɨ bimohɨwaiwa yapɨhaiwa nahatewa maapɨ yapɨpatambɨhaiwa nunjataise.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Nunjatɨ koai saundataase. “Saiwa isɨhiyaamɨ yapɨhaiwa nahatewa amɨ kiyaamɨ kahapaamapɨpa yundanya gaahaiwa nahatewa kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ jatɨtaapɨ gi nahɨmɨto. Nahataapa gisɨ nahɨmisanɨhɨ kapa kɨnyɨ jatapaapɨ kapetapɨ ambɨpatɨ awaipatɨ autaahɨ naitaise. Iyataatɨ saiwa yapɨmaiwaunɨ amɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa nahataapa noaipatɨ aimɨ nisɨhapaare. Isɨ nɨnɨ utaaho woai kapa numwɨtandɨ gwɨnyaatɨ maaritataahoai numwɨto.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Isɨ kɨnyɨ nisapɨ atotɨpɨwesapɨ nisapɨ gaapɨnundisamaahɨ saiwa nahatewa noaipatɨ kinyɨhaiwaatɨtaise,” undataase.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Saundihɨhandɨ kandɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha sataha jɨpatɨpindise.
8 Jesus respondeu:
9 Aihɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ Jisaasihoai numwaasi Jerusaremɨhanda niyatɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaasɨnɨ autaahɨ nɨwaataatɨ mɨhasɨnɨ ahɨwisataise. Ahɨwisatosatɨ koai saundataase. “Amɨ akɨtɨnɨhɨ kɨnyɨ Autaahaatɨhomɨ mwaahoŋɨtapaapaahɨ kɨmasɨnapɨ mɨhaapɨ naapwaate.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wa sata jɨpatɨpindiso.
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Aiwɨ kiya kiyaamɨ ikwɨraahɨ gisɨ giwasaihɨ nawɨhaara kɨnyɨ kinyɨ ikwauhɨrɨ asundusoaapɨ mɨmaahɨwɨtaise,’ Aunɨhɨhɨrɨ 91:11-12
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Aihɨ amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha pɨwɨha Bwaasɨrɨhɨri satatɨ kaundataase. “Amɨ pɨwɨha wa Autaahaatɨhomɨ utɨpɨhoaatɨhɨ sataha jɨpatɨpindataise.
12 Então Jesus respondeu:
13 Siyatɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ kɨhɨra kɨhɨraapɨ Jisaasihoai nunjenatɨ owematɨ namɨhaataise. Iyatɨ sɨhɨ waaraahapo tatɨ Jisaasihoai numwɨhaataise.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Aihɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhomɨ watɨpɨhandisaho Garirihandaahapɨ japɨhɨ notaise. Japɨhɨ naihɨ isɨhiya kapɨhɨ bimohiyɨhiya Jisaasiho aimɨ yamo japɨhɨ napɨse nnɨwɨ pɨwɨha nesi kihoaaŋɨ gaamapɨ kanɨwɨ atisawaayopo.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Jisaasiho kiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahaiwaatɨhɨ notɨ nandaatɨ pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ isɨhiya nahatiya koai mepɨ autaahepumapɨ kopɨ waatɨ maaritawaapo.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Aihɨ Jisaasiho Nasaretɨhanda notaise. Satɨ aunahɨpitɨ Jisaasiho sangɨho jɨhura bindataatɨ kataahapɨ gwɨnyainjɨpate. Isɨ kata asisɨha Saraarehura Sapaatɨhandɨ Judaahiya ikɨnawaasohɨhetɨ Jisaasiho komɨ kaipatɨ kiyatɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanawaasohɨpɨpɨhɨ nandaataise. Nandaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha awɨtɨtandɨ isɨhiyai mandusosatɨ dotɨ bitondaise.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Dotɨ bitosɨhɨ pɨropetɨ Aisaiyaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhomɨ utɨpɨho koai nepunyawaayopo. Nepunyauhɨ ko netɨ utɨpɨhandɨ kandɨ napapopɨwɨhandisɨ nesɨpatɨ nupwiyaatɨ pɨwɨha sataha jɨpatɨpindisɨha mmonatɨ awɨndaise.
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaahoai natausaasihɨ nasatɨ nisɨhetɨndaise. Aihɨ amɨ sandapɨ Autaahaatɨho nɨngi nanɨmahanataise. Isɨhiya wapa owehiya taanahiyɨhiyai Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaatɨ kaundɨtando. Ko Awaisɨho nɨngi natanoaasihɨ nasataayo isɨhiyai saundɨtandɨ sangi isɨhiya usa nepɨ wɨsirapɨ nasapuhohiyɨhiyaatɨ samɨ naputohɨtɨhandaatɨhapɨ noaipapɨse. Sahɨ ndɨha niyotatɨ asahatisawɨhiyaatɨ jahɨra samɨ ndɨha norɨhaapɨ jasawise. Ko nɨngi natanoaasihɨ nasataayo amɨ isɨhiya usai isɨhiya usa tipɨ nepɨ gwaapwɨwɨ mɨmaipɨwisauhɨ pɨwɨha owehiya bimohiyɨhiyai samɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasatɨ naaŋasindɨhandɨ nesamataayo undɨtande.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Aindɨ Awaisɨho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaatɨ gaahandɨ kawitandɨhuraapɨ aimɨ asisɨha kɨma noaipataise undɨtandɨ nɨngi ko natanoaasataise,” Aisaiyaaho 61:1-2
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Siyatɨ Jisaasiho pɨwɨha awɨtatɨ owetihɨ japɨhɨ mmatɨ napapotɨmanatɨ utɨpɨhandɨ jatisɨhoai nunyatosatɨ isɨhiyai kataunjɨtandɨ bindataise. Bimihɨ isɨhiya nahatiya aŋɨhandɨ gwɨharaahandɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨtɨhandaatɨhɨ ahoyanohɨtɨtɨhɨ bimohiyɨhiya kiyaamɨ ndɨha nehɨ Jisaasihomɨhetɨ mwɨtɨpisawɨ iwinjatawaapo.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Saiwɨ kiyaamɨ ndɨha nahata komɨhetɨ ahotihɨ iwinjatauhɨ ko namasatɨ kiyai pɨwɨha sata kaundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha satatɨ jɨpatɨpindisɨha nɨnɨ awɨtonɨhɨ amɨ sahɨ atisauhɨ wanɨ kɨmura ka noaipatɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ akaahaimatataise,” undataase.
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Aihɨ kiya kopɨ satɨwɨ “Ese ko utaaho gaahore. Ko pɨwɨha gaaha kandaase,” tɨwɨ kopɨ kiya maaritawaayopo. Aiwɨ pɨwɨha gaaha ko katihɨ amɨ kiya atisohɨhaapɨ kiya waatɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Gwɨnyapenɨwɨ kiya kopɨ satawaatopo. “Utaaho kɨmo nɨnapitiyahoe nyahɨ Josepɨhomɨ mwaahoe taatiyono koai woro?” tawaatopo.
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Satɨwɨ katauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Amɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ sahɨ nɨngi isɨhiya usa pɨwɨha satɨwɨ katohɨha nepɨ kandɨtaapo. ‘Dokɨtaahoŋe, kinyɨ timbɨpa kɨnyɨ kɨwahoŋɨ nepɨ tɨtɨhemate.’ Aimbɨ aunahɨpa Kapaniyaamɨhanda kɨnyɨ watɨpɨhaiwa wiwa kainɨhɨ kaiwaapɨ nyahɨ aimɨ atisonɨ kapɨhɨ kaingɨpɨpa naasɨkapa kɨmbɨhɨ kɨnyɨ kinyɨ aunahɨpɨmataahisangi kaime ndɨtaapo,” undataase.
23 Então Jesus disse:
24 Saundatosatɨ pɨwɨha wa jɨhaatɨ bihɨwatɨ saundataase. “Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ pɨwɨha kɨma kasatataato. Utaaho wo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho tɨtɨhɨ komɨ aunahɨpata pɨwɨha komɨhiyai kaunda kiyonɨhɨ komɨ pɨwɨha atɨhomaawitaapo. Atɨhomaawiwɨ kiya koai maarɨho namunyawɨ wɨndɨ maaritɨwɨ namumwaapɨ koai pohipɨwitaapo.
24 E continuou:
25 Nɨnɨ apɨpaahɨ pɨwɨha akaaha kɨma sangi kasatataato. Sahɨ atiwɨse. Jɨhɨ Eraijaaho bimisura Isɨraherɨhanda asɨhiya osɨnɨhiya taahiyɨhiya bindawaayopo. Aihɨ sura wipatɨ wɨndɨ wimaawatɨ yatɨhɨrɨ ahotɨmɨ naihɨ kɨnaungwɨha mairɨmaatihɨ waatɨho ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨtahaiwa kɨnaungwɨha 3 kiyatɨ amɨ waatɨho 6 kiyatɨ sanotaise. Aihɨ jarɨho aungwohandɨ nahataapɨpɨhɨ noaipataise.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Siyatɨ jarɨho noaipasɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho Eraijaahoai Isɨraherɨhanda osɨnɨhiyaamɨ waataapɨhɨ kaati wapa nausetɨtanɨhapaapɨ iwɨtatamanɨtandɨ natausaasataamaise. Owetise. Nehɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Saitonɨhanda aunahɨpa wɨtɨ Sarepatɨhanda apopaatɨ waatɨ osɨnɨhaatɨ bimihɨhaatenda kaati iwɨtatamanɨtandɨ natausaasataise.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho Erisaaho bimisuraisangi isɨhiya pɨhɨtahiya kiyaamɨ ambɨpatetɨ timbɨpa asaahaisahiya Isɨraherɨhanda bindawaayopo. Iyataatɨ kiya timbɨpa asaahaisahiyaamɨ otɨhatɨhapɨ utaaho wo nehɨ naasoaisangi Erisaaho wɨndɨ tɨtɨhemwaamase. Owetise. Nehɨ utaaho koai wo yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨho Namaanɨhomɨ timbɨpa asaaha tɨtɨhemwase,” tatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Aihɨ isɨhiya nahatiya Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ gwɨharaahaaŋɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ bimohiyɨhiya sa pɨwɨha atisawaawɨ apɨpaahɨ apousataise.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Apowihɨ kiya dopawɨ Jisaasihoai nepɨ aisi tiwɨtaatɨwɨ kiyaamɨ aunahɨpatamɨ nehɨhaatɨ mangɨrainapɨ noaipasi nowaayopo. Iyataatɨ kiyaamɨ aunahɨpitɨ satɨ sisɨho woaasɨnɨ ahendaise. Isɨ Jisaasihoai aisi nepatɨhopɨ nesuwɨ nepandɨtaatɨwɨ nowaayopo.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Saiwɨ aisi niyauhɨhandɨ kandɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandamɨ otɨhatɨhɨ daimɨ koai isɨhiya wɨndɨ maawiwasauhɨ kiyai numwasi konɨhɨ nomataise.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Saiwɨ kiya kawɨsauhɨ Jisaasiho aunahɨpa taunɨhandɨ Kapaniyaamɨhandaahapɨ noaatɨpataise. Satɨ aunahɨpitɨ taunɨhandɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhande. Isɨ kata asisɨha Judaahiya ikɨnohɨha Saraarehura Sapaatɨhandetɨ Jisaasiho isɨhiyai pɨwɨha kataunjataise.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Aihɨ komɨ pɨwɨha kiya atisawaawɨ kaapɨ “ese” tɨwɨ waatɨ yaiwɨmawaapo. Kiya siyohɨtɨmandɨ amɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha watɨpɨhandisɨha kiyai kataunjihɨ atisawaawe.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Iyataatɨ sandɨ aŋɨ gwɨharandɨ Judaahiya Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ utaaho wo itɨpɨho maipɨhoaisaho bindataise. Bindataatɨ ko waatɨ kaahaata sandaase.
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Ese Nasaretɨhandaahapɨ Jisaasihoŋe, kɨnyɨ nyangi nepɨ napitɨnyitaapɨ napise? Kɨnyɨ nyangi nepɨ nanyopɨsasɨtaapɨ napɨno? Kɨnyɨ akɨtɨnɨhɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨhomɨhoŋɨtihɨ nɨnɨ gisonɨtɨ gwɨnyaataayo,” undataase.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Saundihɨ Jisaasiho ko itɨpɨ maipoai itɨhundatɨ saundataase. “Kɨnyɨ ŋuŋaatɨpɨ pɨwaamaatɨpɨ bɨpi kɨmo utaamoai namasisɨ noaipape,” undataase. Saundihɨ so itɨpɨ maipo utaasoai netɨ yapɨpatetɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ yotamapɨ koai namasi notaatɨ koai wɨndɨ nusopɨsasatɨ tɨmaawise.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Aihɨ isɨhiya nahatiya sandɨ mmonawaawɨ yaiwɨ itiwawaayopo. Itipɨ kiya sawana sanawaatopo. “Pɨwɨha sa napitiyaha kandaatindɨho? Komɨ pɨwɨha katisɨha apɨpaahɨ watɨpɨhandɨ wɨndisahe amɨ ko watɨpɨhandɨ wɨndisahosɨ pɨwɨha katihɨ itɨpɨho maipɨhapa komɨ pɨwɨha atɨwisatɨ noaipasi notaise,” tawaatopo.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Satɨwɨ Jisaasiho sandɨ siyatɨ kaindɨmandapɨ kapɨhɨ kihoaaŋɨ nahataapɨpɨhɨ pɨwɨha nesi gaamapɨ kanɨmɨ nowaayopo.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Jisaasiho Judaahiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahonjɨ namasi Saimonɨ Pitaahomɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Naihɨ Saimonɨhomɨ sanohaamaatɨ yaawatɨ sisɨha tɨhwɨtɨhɨrɨ aungwohandɨ nusoaipasɨhɨ nanotondaise. Nanototihɨ koai kaatapɨ kaatamɨ timbɨpa nemwaito tɨwɨ nunjenɨwɨ kaundawaatopo.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Kaundauhɨ Jisaasiho niyatɨ kaatamɨ nanototimbɨpɨhɨ detɨ bitonda timbɨpa sisɨha tɨhwɨtɨhɨri itɨhundataase. Itɨhundihɨ kaatamɨ timbɨpa ketɨ kuraanɨhɨ nurɨmɨhaatɨ owetihɨ nepatɨ gaahaatɨ bindata kiyaapɨ nandapa netɨ tɨhatɨ turɨmanataise.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨnohɨha Saraarehura Sapaatɨhandɨ ipɨho taatɨ aimɨ nipatisura owendaise. Aihɨ isɨhiya usa kiyaamɨ naisɨhiya timbɨpa kahatamatɨpetahapaisahiyai kiya numwaasi Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo. Aihɨ Jisaasiho komɨ ikwɨrɨ kiya timbɨpaahiyai nɨnaasiyaamɨhasɨnɨ ahɨwisatɨ kiyaamɨ timbɨpa nemwasɨhɨ gaawimatataise.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Iyatɨ ko kiya isɨhiyaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa bimimbɨpa nahataapai nemwasɨhɨ kapa kiyai namasi notaise. Iyataatɨ sapa itɨpɨho maipɨhapa yayatɨ sata kandaase. “Kɨnyɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahoŋe,” tatɨ yayatɨ kandaase. Aihɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨhapai siyatɨ kiya katɨto tatɨ nehɨ maawinjatɨ itɨhundataase. Iyataatɨ itɨpɨho maipɨhapaahɨ Jisaasihopɨ komɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Kɨraisihoe tatɨ gwɨnyaahapaaso.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Aihɨ asisɨhaatɨhɨ koho koaisatɨ satɨ aunahɨpita namasi isɨhiya owehapɨhɨ aupwɨpɨhapɨ notaise. Aihɨ isɨhiya kopɨ daapɨ nuwɨ koai winjawaayopo. Iwinjaposawɨ ko nyangi nanyamasi wɨndɨ namuto tɨwɨ nɨwisapuwɨtotɨwiyawaapo.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Saiwɨ nɨwisapuhauhɨhandɨ kandɨ ko Jisaasiho kiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha aunahɨpatɨ wiwaarahimaawɨ daindɨ ausaatɨ kaitaano amɨ sɨkatɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨ nɨngi Autaahaatɨho natanoaasihɨ napɨtɨhonɨniso,” undataase.
43 Mas Jesus disse:
44 Aihɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aŋɨ gwɨharaahaiwa Judaahiya Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ nahatewaapɨhɨ nandaatɨ pɨwɨha kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨ Jisaasiho ausaatɨ isɨhiyai kaundataase.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.