Lucas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI
1 Aihɨ sura (Jonɨho noaipatɨ taatɨ gwɨnyainjɨhɨ amɨ Erotɨho Judiyaahandɨ jatihɨ) utaaho wo awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Sisa Okaasɨtaasiho pɨwɨha wa isɨhiya nahatiyaapɨ nusoaasataise. Sa pɨwɨha Romɨhandaahapɨ awaisɨho isɨhiyaapɨ nusaasisa isɨhiya nahatiya gamanɨho Romɨhandaahapɨho jatimbɨpɨhapɨhiya nahatiyaapɨ nusaasataise amɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ kusiwɨ awɨtɨwɨ nepɨ utɨpɨhoaatɨhɨ jɨpatɨpaitaatɨwɨ. Iyataatɨ Romɨhiyaamɨ Gamanɨhomɨ awaisɨho Sisa Okasɨtaasiho katihɨ sandɨ jɨhandɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Gamanɨho jɨhura isɨhiyaamɨ ambɨpatɨ wɨndɨ namehandɨ kɨmandɨ nehɨ namasatɨ jɨhapɨhandɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ netaise. Iyataatɨ sura Kwiriniyaasiho (Sisa Okaasɨtaasihomɨ yatɨhɨ otɨtɨhɨ) yapɨpatɨ pɨropinjɨhandɨ Siriyaahanda jaatɨ bimihɨhuraare.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Aihɨ sandɨ jɨhapɨhandɨ Romɨhandaahapɨ gamanɨho isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ naitandɨ isɨhiya nahatiya nehɨ kiyai kiyai yɨyandɨhɨ kiyaamɨ yapɨpata ambɨpatɨ utɨpɨhoaatɨhɨ ahaitaatɨwɨ nowaayopo.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Aihɨ amɨ Josepɨho so awaisɨho Daawitɨhomɨ isɨhiyaamɨ jɨtɨpatetapɨ namwiyaatohiyɨhiyaamɨhetapɨ noaipahore. Isɨ ko Josepɨho yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhanda namasi yapɨpatɨ Judiyaahanda Daawitɨhomɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhandaahapɨ notaise.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 Notaatɨ ko Josepɨho komɨ apwaataatimatɨtandɨhaatɨ Mariyaahaati numwaasi maasɨ gamanɨho kasanyuramɨ ambɨpatɨ utɨpɨhoaatɨhɨ ahɨwitandɨ nomaise. Iyataatɨ sura Mariyaahaatɨ maaha namwɨtandɨ aimɨ detɨtihɨhuraare.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Saimɨ numwɨ noaipapɨ satɨ aunahɨpita bimihɨ Mariyaahaatɨ maha namwɨtandɨhura asisɨha noaipataise.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Aihɨ kaatɨ kaatamɨ mwaaho bwandɨpɨho woho namotaise. Namotɨ apotɨhɨrɨ masɨmasɨhonyaapɨhɨ napapatɨ kopuho kauho nandapa nainjɨhotɨ nausosatosataise amɨ aŋɨhaiwa isɨhiya nawɨho nunyawɨ nanoaitaatɨwɨhaiwa isɨhiyaapɨ tisaitatɨ owetiho.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Iyataatɨ satɨ aunahɨpita nehɨhaatɨ mangɨrainɨ isɨhiya usa sipɨsipɨhandɨ yamanɨwɨ jaawɨ apatindɨtɨhɨ bitotawaayopo.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Saiwɨ apatindɨtɨhɨ jaawɨ bitohauhɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyaapɨhɨ nasatɨ noaipataise. Aihɨ Awaisɨhomɨ nausainjɨtɨhandɨ yundanyɨha watɨpɨhandɨ waatɨ kiyai nɨwunjainjɨhɨ kiya waatɨ yayawaayopo.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Yayauhɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyai saundataase, “Sahɨ wɨndɨ yamaiwise. Sahɨ atiwɨse. Nɨnɨ sapɨ pɨwɨha wanɨha gaaha isɨsi nasataayo. Sa pɨwɨha wanɨha gaasa isɨhiya nahatiyai maaritɨtaatɨwɨhandɨ nunyonɨhɨ kiya asakaiwɨ waatɨ aungwohandɨ maaritɨtaapo.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Wanɨ asisɨma kɨmetɨ Daawitɨhomɨ aunahɨpata apopaatɨ waatɨ metɨhonjɨ wonjɨ namotaise. Sonjɨ metonjɨ sangi Japɨhɨ Nasamaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhainjɨho Awaisɨhore.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Sahɨ nuwɨse. Nuwɨ mmonawa metonji apotɨhɨraapɨhɨ napapahawɨ kauho nandapa nainjɨho kopuhotɨ nausosawosisaihɨ sahɨ usonawaawaahɨ amɨ so kore,” undataase.
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Aihɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyai sata kaundatɨ namɨhaasɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya usa taahɨtɨhandɨ yamɨhapataatɨhapɨ tɨmahiyawɨ ko otɨpɨpatɨho jɨhɨ nasatɨ bitosɨhoaisawɨ maasɨ bitotawa Autaahaatɨhoai satɨwɨ mepɨ autaahepumwawaapo.
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 “Autaahɨ ko bimimbɨpɨhɨ yamɨhapataatɨhiyaanɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahemwawa nɨwimaitɨhaawo. Isɨhiya yapɨpatambɨhiya Autaahaatɨho kiyaapɨ maaritisawɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yatɨhɨwitonɨhɨ kiya nga bimɨto,” tɨwɨ Autaahaatɨhomɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiya katawaatopo.
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Satɨwɨ katɨwɨmapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya sipɨsipɨhandɨ jaawɨ bitohohiyɨhiyai namasi autaahɨ yamɨhapataatɨhapɨ japɨhɨ naiwɨmawaayopo. Saiwɨ aimɨ niyauhɨhura sipɨsipɨhandɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya sawana sanawaatopo. “Betɨrehemɨhanda sandɨ noaipasɨhɨ Awaisɨho aimɨ ausaatɨ kanyatataasɨ nyahɨ sandɨ mmondɨhaawɨ ketɨ tarɨwiyaatɨ nutɨho,” nnawaatopo.
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Kiya sanɨwɨ kanɨwɨmapɨ ketɨ kuraanɨhɨ dosisɨ nowaayopo. Nuwɨ Mariyaahaatisunɨ Josepɨhoaisunɨ usonawaayopo. Aiwɨ amɨ metɨhonjisangi kauho amɨ sipɨsipɨho nandapa nainjɨho kopuhotɨ nanototihɨ usonawaayopo.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Kiya nuwɨ aimɨ usonɨwosawɨ sonjɨ metonjapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho pɨwɨha kaundisɨha ka ausaapɨ isɨhiya sapɨhɨ Betɨrehemɨhanda bimohiyɨhiyai kaundɨwɨ gaamawaayopo.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Kaundauhɨ isɨhiya nahatiya sipɨsipɨho jaawɨ bitohohiyɨhiyaamɨ saiwa pɨwaiwa atisawaawɨ pɨwɨha sa napitɨtahaare tɨwɨ waatɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Aihɨ amɨ Mariyaahaatɨhɨ saiwa pɨwaiwa nahatewa atisa netɨ amɨtetetɨ biyatɨ gwɨnyaatɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ anɨtisa kɨpotɨ gwɨnyaapɨ notaise.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Aihɨ sipɨsipɨho yamanɨwɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya japɨhɨ nowaayopo. Japɨhɨ nowaawɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho kaundimumwaaŋɨ kamwaaŋɨ tɨtɨhɨ noaipasɨhɨ kiyaamɨ ndɨhaara mmonɨwɨ atiwɨ nehohɨtɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ maaritɨwɨ aunɨhɨtɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Mariyaahaatɨ Jisaasihoai namotɨ bimihɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ mairɨma 8 kiyatɨ aimɨ sanawihɨ metɨhonjamɨ ambɨpatɨ namandipapɨ ahoaamawaayopo. Ambɨpatɨ namandipapɨ amɨ ambɨpatɨ Jisaasihoe tɨwɨ ambɨhundawaayopo. Satɨ ambitɨ jɨhɨ Jisaasihopɨ sangɨ Mariyaahaatɨ gwɨsɨtihɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho Jisaasihotane tatɨ aimɨ ambɨhɨtipate.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Maaha asɨhiya namowaahura saiwɨ saiwɨ kaiwise tatɨ Mosesiho wɨnɨhapɨpa katatɨ ahaihɨ ahotirɨhɨretɨ japepihɨratɨ Mariyaahaatɨ kiyatɨ bimainjatɨ aimɨ owetihɨ kaatɨ Mariyaahaatunɨ Josepɨhounɨ metɨhonji numwaasi Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhoai numwɨtaatɨmɨ nomaise.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Iyataatɨ satɨ saiwɨ kaitaatɨwɨ Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ satatɨ ahondaise,
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Iyataatɨ amɨ Awaisɨhomɨ wɨnɨhapɨpa wapaisangi satatɨ ahondaise maaha naumbwɨ bimambɨpɨ Autaahaatɨhoai gaare undɨtaapɨ koho dɨpɨhurɨ yahurisangi amɨ koho dɨpisɨho gwɨtɨpɨho sangɨho yahurisangi nesaimbɨ Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undɨpɨ nunye tatɨ ahondaise. Siyatɨ ahotahandisɨ Josepɨyɨ Mariyaaya kɨretɨ japepihɨrɨmɨ kapa tɨtɨhɨ isɨsi kaitaatɨmɨ kasanyurɨ Jerusaremɨhanda numwɨ kiyamaise. Amɨ kasanyurɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ popɨtɨhasanyurɨtɨtaatɨmɨ sandɨ kiyamaise.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Iyataatɨ sura utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Simiyonɨho sapɨhɨ Jerusaremɨhanda bindataise. So utaaso tɨtɨhɨ gaaho amɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa biyatɨ japepihɨratɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahɨhɨ gaapundatɨ bindataahore. Iyatɨ amɨ utaaho Isɨraherɨhiyai kiyaamɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhapɨ japɨhɨ numwaatɨ amɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ yatɨhɨwiwatɨ japɨhɨ numwaitandɨhoai Autaahaatɨho netɨ natausaasɨtandɨhuraapɨ koai usondandɨ konɨhɨ jaatɨ bisotinjahore. Iyatɨ ko Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho koaisatɨ maasɨtahore.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 So utaasoai Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho sata kaunda gɨwunyaasɨhore kɨnyɨ ketɨ wɨndɨ namaapwɨtaise. Namaapopɨ bindapaapɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Kɨraisihoai usonɨmapɨhura napwɨtaise undatɨ gɨwunyaasɨhɨ gwɨnyaatɨ jatinjahore.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Aihɨ koaisɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhapɨ naime undatɨ gɨwunyaasɨhɨ ko dosisɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhapɨ niyataise. Aihɨ metɨhonjɨ Jisaasihoai saniyɨ sapiya wɨnɨhapɨpa katatɨ ahotirɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨrɨmɨ metonjapɨ kapa kaitotɨmɨ taamɨ metɨhonji numwaasi nandaamaise.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Numwaasi nandaasɨhɨ Simiyonɨho konjɨ metonji numwaatɨ komɨ ikwɨraatɨhɨ netɨ isɨwatataatɨ konjapɨ Autaahaatɨhoai gaahoŋe undatɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwatɨ sata kandaase.
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Awaisɨhoŋe, wanɨ kɨnyɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ nehɨ nanɨhaindɨ kaindɨ bɨpi napaisaatɨ napwɨtaanɨ amɨ nehɨ nanɨhaimbɨ ninjase. Amɨ kɨnyɨ jɨhura nɨngi sandapaase, ‘Kɨnyɨ namaapopɨ bimambɨpɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨho noaipahonɨhɨ usonɨmapɨ napwɨtaise,’ dingɨha wanɨ tɨtɨhɨ akaaha noaipasɨhɨ nɨnɨ nisɨ ndɨhaara koai usonataatɨ nisɨ maarɨho wɨnitatɨ yatɨhɨ nɨpatisanataise.
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 — ausente —
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 Iyataatɨ Kɨmonjɨ metɨmonjɨ sisɨha jɨpwɨtɨhɨramatiyahore isɨhiya nahandɨ Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai nɨwusaatɨtando. Nɨwusaatonɨhɨ kiya nepemaitɨwɨ kopɨ gɨwunyaasaihɨ kɨnyɨ kiyai japɨhɨ numwaitaapo. Numwaasamɨhɨ kiya kɨnyɨ kinyɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyaisapɨ kiyaamɨhatɨhɨ bindapaapɨ kiyai taapɨ numwaahingɨtɨmandaahɨ kinyapimatonɨhɨ Isɨraherɨhiyaapɨ maaritɨwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ awaindepumaitaatɨwo,” tatɨ Simiyonɨho kandaase.
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Sonjɨ metonjapɨ Simiyonɨho pɨwɨha sata katihɨ metonjamɨ saniyɨ sapiya kaapɨ kanjanyuramɨ omaŋɨtɨtɨhɨ bɨpi waatɨ pɨhɨtɨmɨ gwɨnyaamaise.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Iyatɨ amɨ Simiyonɨho metonjamɨ saniyɨ sapiyai Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ nunyatɨ Autaahaatɨho sausasaatangi gaahandɨ kasisatɨ jainjatɨtaise undatɨ amɨ Mariyaahaatɨ metonjamɨ sanaati Simiyonɨho saundataase. “Kɨnyɨ Atime! Kɨmonjɨ metɨmonji Autaahaatɨho ahɨwisataise. Amɨ komɨ dahopaara Isɨraherɨhiya isɨhiya taahɨtɨhandɨ Autaahaatɨhoai ahosumwapɨ tɨmɨhaitaapo. Aisaihɨ amɨ Isɨraherɨhiya kanaahɨtɨ wɨretɨhandɨ isɨhiya taahɨhandɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ kiyaamɨ Autaahaatɨhoenda japɨhɨ napɨtaapo. Amɨ sandɨ siyatɨ sɨretɨ noaipaitandɨ Autaahaatɨho kɨmonjɨ metɨmonji sɨwipatamatiyatɨ ahɨwisataise. Iyataatɨ kɨmonjɨ metɨmonjɨ Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa nunjatɨ kiyonɨhɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya kopɨ pɨwɨha maipɨhapa katɨwɨ amɨ kiya koai mandɨtɨwitaapo.
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 Sawisaihɨ sandaahɨ isɨhiya kiyaamɨ amɨtɨhetɨ maipɨhapa mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ amɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨhapa kɨpwɨndimbɨpa auta noaipahonɨhɨ isɨhiya usa wapa noaasandimbɨpa mmondaatɨwo. Iyonɨhɨ saiwa gi kinyɨ maarɨhoaatɨhɨ netɨ namatanaatɨ timbiyatɨ tɨmwipɨhanaatɨ mwɨtɨhanaatamatiyatɨ nangɨmandipatɨ yaasɨhandɨ mɨhɨwɨtaise,” undatɨ Mariyaahaati Simiyonɨho kaundataase.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Sapɨhɨ apopaatɨ waatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaahaatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Anaahaatɨ bindataise. Amɨ Anaahaatɨ saatɨ Panuerɨhomɨ maataate. Amɨ Panuerɨho so Aserɨhomɨhetapɨ namoyaatohiyɨhiyaamɨ noaipahore. Iyataatɨ saatɨ Anaahaatɨ aimɨ apɨpaahɨ aungwaamaate. Jɨhura apwaimaamaatɨhura namaatatɨ warɨhoaisatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ isundɨpɨho yahurɨ 7 kiyatɨ sanausohaate. Sanawihɨ kaatamɨ warɨho napotaise.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Napwihɨ nehɨ osɨnɨhaatɨ kendaise. Ketihɨ kaatamɨ kɨnaukwɨha pɨhɨtatɨ tenɨhaiwa ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ maurɨmandɨtihɨ kaatɨ maurɨmaurɨ 84 kiyatɨ aimɨ sanawihɨhaate. Saatɨ Anaasaatɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ wɨndɨ namaamase. Owe. Asisɨha wiwetɨ nandapa waapoho namaana onaayatɨ nehɨ bindataatɨ Autaahaatɨhopɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ ahoyatɨ gaapundahaate.
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Aihɨ sɨkura kaatisangi detɨ nasatɨ Autaahaatɨhoai metonjapɨ gaahoŋe gaare undataase. Iyatɨ amɨ kaatɨ sonjɨ metonjapɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiya Autaahaatɨho Jerusaremɨhandaahiyai japɨhɨ numwaitandɨ jatohiyɨhiya nahatiyai kaundataase.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Saiwɨ wɨnɨhapɨpa Awaisɨhomɨ katatɨ ahotimumwaaŋɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨ owemamapɨ japɨhɨ kusasɨ kusasamɨ aunahɨpa Nasaretɨhandɨ yapɨpatɨ Garirihanda ahetipataahapɨ nowaayopo.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Aihɨ satɨ aunahɨpita konjɨ metɨhonjɨ gwɨnyanatɨ awaisɨhotatɨ amɨ utaaho watɨpɨhondaise. Iyatɨ ko amɨtɨha gwɨnyaasɨtɨhandɨ gaahandɨ pɨhɨtatɨ awaindɨ gwɨnyaataise. Aihɨ amɨ Autaahaatɨho kopɨ maaritatɨ koai andɨtɨwiwataise.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Judaahiya nahatiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimɨ Jisaasihomɨ saniyɨ sapiya kɨnaukwɨha nahatewetɨ Judaahiyaamɨ asisɨha awaisɨha kimbapɨho Pasopaahandetɨ Jerusaremɨhanda numwɨhasanyure. Saimbɨ Asisɨha Pasopaahandɨ mmondaatɨmɨ numwɨhasanyure.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Iyataatɨ sura Jisaasihomɨ kɨnaukwɨha aimɨ awaisɨhaata ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahaiwa 12 Kiyatɨ sanawihɨhura kimbapɨho Pasopaahandamɨ asisɨha awaisɨha noaipasɨhɨ kɨnaungwɨha nahatewetɨ kiyohɨpatamataiwɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Nuwɨ Jerusaremɨhanda kimbapɨho Pasopaahandɨ mmonɨwɨ asisɨha nahatewa aimɨ sanotɨ owetihɨ japɨhɨ niyauhɨ metɨho Jisaasihohɨ Jerusaremɨhanda bindataise. Bimihɨ komɨ saniyɨ sapiyaahɨ Jisaasihopɨ Jerusaremɨhanda binye tɨmɨ wɨndɨ gɨmunyaase. Owe.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 Nehɨ kapurɨ saimɨ gwɨnyaamaise Jisaasiho isɨhiya usaisatɨ maasɨ notaiso tɨmɨ gwɨnyaamaise. Saimɨ gwɨnyaamaamɨ namapɨ naihɨ asisɨha naasaahɨ sanausotaise. Aihɨ kapurɨ Jisaasiho metɨhopo tɨmɨ tɨtɨhɨ kapuramɨhiyaapɨhunɨ amɨ naisɨhiya usaapɨhunɨ nunjenɨmɨ pɨhɨtɨmɨ daamaise.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Pɨhɨtɨmɨ dambɨmɨ woai wɨndɨ mausose. Owetise. Aihɨ kapurɨ kopɨ daitaatɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhanda nomaise.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Aihɨ kapurɨ asisɨha mairɨmanyetɨ dambɨmɨhura Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ bimihɨ usonamaise. Ko Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ isɨhiya katɨwunjohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhɨ bindataatɨ kiyaamɨ pɨwɨha atɨwisatɨ netɨ amɨ pɨwɨha komɨhaiwa kiyai taatɨ nunjesɨhɨ kapurɨ usonamaise.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Aihɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiya komɨ amɨtɨha nga gwɨnyaasɨtɨhandapunɨ amɨ komɨ pɨwɨha nga wihoaaŋɨha kataunjisɨhaapunɨ waatɨ yaiwɨmapɨ waatɨ gwɨnyaawaayopo.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Aihɨ kapurɨ saniyɨ sapiya koaisɨ iwinjamaamɨ waatɨ yaimɨmamaise. Yaimɨmaposamɨ metɨhoai sanaatɨ saundataase. “Maasɨho yaimburaaŋɨ kinyapɨ pɨhɨtaha gwɨnyaaha daahaayonɨ kɨmbɨhɨ sandɨ napaapɨ bindapaise? Nɨnunɨ kinyɨ gapɨhounɨ maarɨho naaŋanyisa maarɨho oweta yutɨpɨtihɨ kinyapɨ pɨhɨtaha daahaayono,” undataase.
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Aihɨ metɨho Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kapuri sata kaundataase. “Saimburaahɨ nisapɨ napaapɨ daamaise? Nɨnɨ nisɨ Apɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ bimɨtandɨhandapɨ saimburaasangɨ wɨndɨ gɨmaasunyainjo?” undataase.
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Sata ko kaundihɨ kapurɨ komɨ sata kaundisɨmaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ omaŋɨtɨtɨhɨ namausesɨpatatɨ gɨmaawunyainje.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Aihɨ ko japɨhɨ kapurisatɨ maasɨ naihɨ nuwɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhanda noaipawaayopo. Noaipapɨ kapɨhɨ bindawaawɨ komɨ saniyɨ sapiyaamɨ pɨwɨha nahatewetɨ biya atɨwisatɨ kiyataise. Aihɨ komɨ sanaatɨ saiwa pɨwaiwa netɨ kaatamɨ amɨtetetɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyatɨ kaatɨnɨhɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Aihɨ Jisaasiho gwɨnyanatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ amɨ komɨ amɨtɨha gwɨnyaasɨtɨhandɨ noaipatɨ gaahandɨndaise. Aihɨ Autaahaatɨhounɨ amɨ isɨhiyaunɨ koai maarɨho nunyawɨ wɨwipɨ kopɨ maaritawaayopo.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.