Lucas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Aihɨ sura (Jonɨho noaipatɨ taatɨ gwɨnyainjɨhɨ amɨ Erotɨho Judiyaahandɨ jatihɨ) utaaho wo awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Sisa Okaasɨtaasiho pɨwɨha wa isɨhiya nahatiyaapɨ nusoaasataise. Sa pɨwɨha Romɨhandaahapɨ awaisɨho isɨhiyaapɨ nusaasisa isɨhiya nahatiya gamanɨho Romɨhandaahapɨho jatimbɨpɨhapɨhiya nahatiyaapɨ nusaasataise amɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ kusiwɨ awɨtɨwɨ nepɨ utɨpɨhoaatɨhɨ jɨpatɨpaitaatɨwɨ. Iyataatɨ Romɨhiyaamɨ Gamanɨhomɨ awaisɨho Sisa Okasɨtaasiho katihɨ sandɨ jɨhandɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Gamanɨho jɨhura isɨhiyaamɨ ambɨpatɨ wɨndɨ namehandɨ kɨmandɨ nehɨ namasatɨ jɨhapɨhandɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ netaise. Iyataatɨ sura Kwiriniyaasiho (Sisa Okaasɨtaasihomɨ yatɨhɨ otɨtɨhɨ) yapɨpatɨ pɨropinjɨhandɨ Siriyaahanda jaatɨ bimihɨhuraare.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Aihɨ sandɨ jɨhapɨhandɨ Romɨhandaahapɨ gamanɨho isɨhiya nahatiyaamɨ ambɨpatɨ naitandɨ isɨhiya nahatiya nehɨ kiyai kiyai yɨyandɨhɨ kiyaamɨ yapɨpata ambɨpatɨ utɨpɨhoaatɨhɨ ahaitaatɨwɨ nowaayopo.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Aihɨ amɨ Josepɨho so awaisɨho Daawitɨhomɨ isɨhiyaamɨ jɨtɨpatetapɨ namwiyaatohiyɨhiyaamɨhetapɨ noaipahore. Isɨ ko Josepɨho yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhanda namasi yapɨpatɨ Judiyaahanda Daawitɨhomɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhandaahapɨ notaise.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Notaatɨ ko Josepɨho komɨ apwaataatimatɨtandɨhaatɨ Mariyaahaati numwaasi maasɨ gamanɨho kasanyuramɨ ambɨpatɨ utɨpɨhoaatɨhɨ ahɨwitandɨ nomaise. Iyataatɨ sura Mariyaahaatɨ maaha namwɨtandɨ aimɨ detɨtihɨhuraare.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Saimɨ numwɨ noaipapɨ satɨ aunahɨpita bimihɨ Mariyaahaatɨ maha namwɨtandɨhura asisɨha noaipataise.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Aihɨ kaatɨ kaatamɨ mwaaho bwandɨpɨho woho namotaise. Namotɨ apotɨhɨrɨ masɨmasɨhonyaapɨhɨ napapatɨ kopuho kauho nandapa nainjɨhotɨ nausosatosataise amɨ aŋɨhaiwa isɨhiya nawɨho nunyawɨ nanoaitaatɨwɨhaiwa isɨhiyaapɨ tisaitatɨ owetiho.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Iyataatɨ satɨ aunahɨpita nehɨhaatɨ mangɨrainɨ isɨhiya usa sipɨsipɨhandɨ yamanɨwɨ jaawɨ apatindɨtɨhɨ bitotawaayopo.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Saiwɨ apatindɨtɨhɨ jaawɨ bitohauhɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyaapɨhɨ nasatɨ noaipataise. Aihɨ Awaisɨhomɨ nausainjɨtɨhandɨ yundanyɨha watɨpɨhandɨ waatɨ kiyai nɨwunjainjɨhɨ kiya waatɨ yayawaayopo.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Yayauhɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyai saundataase, “Sahɨ wɨndɨ yamaiwise. Sahɨ atiwɨse. Nɨnɨ sapɨ pɨwɨha wanɨha gaaha isɨsi nasataayo. Sa pɨwɨha wanɨha gaasa isɨhiya nahatiyai maaritɨtaatɨwɨhandɨ nunyonɨhɨ kiya asakaiwɨ waatɨ aungwohandɨ maaritɨtaapo.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Wanɨ asisɨma kɨmetɨ Daawitɨhomɨ aunahɨpata apopaatɨ waatɨ metɨhonjɨ wonjɨ namotaise. Sonjɨ metonjɨ sangi Japɨhɨ Nasamaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhainjɨho Awaisɨhore.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Sahɨ nuwɨse. Nuwɨ mmonawa metonji apotɨhɨraapɨhɨ napapahawɨ kauho nandapa nainjɨho kopuhotɨ nausosawosisaihɨ sahɨ usonawaawaahɨ amɨ so kore,” undataase.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Aihɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kiyai sata kaundatɨ namɨhaasɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya usa taahɨtɨhandɨ yamɨhapataatɨhapɨ tɨmahiyawɨ ko otɨpɨpatɨho jɨhɨ nasatɨ bitosɨhoaisawɨ maasɨ bitotawa Autaahaatɨhoai satɨwɨ mepɨ autaahepumwawaapo.
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Autaahɨ ko bimimbɨpɨhɨ yamɨhapataatɨhiyaanɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahemwawa nɨwimaitɨhaawo. Isɨhiya yapɨpatambɨhiya Autaahaatɨho kiyaapɨ maaritisawɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yatɨhɨwitonɨhɨ kiya nga bimɨto,” tɨwɨ Autaahaatɨhomɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiya katawaatopo.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Satɨwɨ katɨwɨmapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya sipɨsipɨhandɨ jaawɨ bitohohiyɨhiyai namasi autaahɨ yamɨhapataatɨhapɨ japɨhɨ naiwɨmawaayopo. Saiwɨ aimɨ niyauhɨhura sipɨsipɨhandɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya sawana sanawaatopo. “Betɨrehemɨhanda sandɨ noaipasɨhɨ Awaisɨho aimɨ ausaatɨ kanyatataasɨ nyahɨ sandɨ mmondɨhaawɨ ketɨ tarɨwiyaatɨ nutɨho,” nnawaatopo.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Kiya sanɨwɨ kanɨwɨmapɨ ketɨ kuraanɨhɨ dosisɨ nowaayopo. Nuwɨ Mariyaahaatisunɨ Josepɨhoaisunɨ usonawaayopo. Aiwɨ amɨ metɨhonjisangi kauho amɨ sipɨsipɨho nandapa nainjɨho kopuhotɨ nanototihɨ usonawaayopo.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Kiya nuwɨ aimɨ usonɨwosawɨ sonjɨ metonjapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho pɨwɨha kaundisɨha ka ausaapɨ isɨhiya sapɨhɨ Betɨrehemɨhanda bimohiyɨhiyai kaundɨwɨ gaamawaayopo.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Kaundauhɨ isɨhiya nahatiya sipɨsipɨho jaawɨ bitohohiyɨhiyaamɨ saiwa pɨwaiwa atisawaawɨ pɨwɨha sa napitɨtahaare tɨwɨ waatɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Aihɨ amɨ Mariyaahaatɨhɨ saiwa pɨwaiwa nahatewa atisa netɨ amɨtetetɨ biyatɨ gwɨnyaatɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ anɨtisa kɨpotɨ gwɨnyaapɨ notaise.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Aihɨ sipɨsipɨho yamanɨwɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya japɨhɨ nowaayopo. Japɨhɨ nowaawɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho kaundimumwaaŋɨ kamwaaŋɨ tɨtɨhɨ noaipasɨhɨ kiyaamɨ ndɨhaara mmonɨwɨ atiwɨ nehohɨtɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ maaritɨwɨ aunɨhɨtɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Mariyaahaatɨ Jisaasihoai namotɨ bimihɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ mairɨma 8 kiyatɨ aimɨ sanawihɨ metɨhonjamɨ ambɨpatɨ namandipapɨ ahoaamawaayopo. Ambɨpatɨ namandipapɨ amɨ ambɨpatɨ Jisaasihoe tɨwɨ ambɨhundawaayopo. Satɨ ambitɨ jɨhɨ Jisaasihopɨ sangɨ Mariyaahaatɨ gwɨsɨtihɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho Jisaasihotane tatɨ aimɨ ambɨhɨtipate.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Maaha asɨhiya namowaahura saiwɨ saiwɨ kaiwise tatɨ Mosesiho wɨnɨhapɨpa katatɨ ahaihɨ ahotirɨhɨretɨ japepihɨratɨ Mariyaahaatɨ kiyatɨ bimainjatɨ aimɨ owetihɨ kaatɨ Mariyaahaatunɨ Josepɨhounɨ metɨhonji numwaasi Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhoai numwɨtaatɨmɨ nomaise.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Iyataatɨ satɨ saiwɨ kaitaatɨwɨ Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ satatɨ ahondaise,
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Iyataatɨ amɨ Awaisɨhomɨ wɨnɨhapɨpa wapaisangi satatɨ ahondaise maaha naumbwɨ bimambɨpɨ Autaahaatɨhoai gaare undɨtaapɨ koho dɨpɨhurɨ yahurisangi amɨ koho dɨpisɨho gwɨtɨpɨho sangɨho yahurisangi nesaimbɨ Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undɨpɨ nunye tatɨ ahondaise. Siyatɨ ahotahandisɨ Josepɨyɨ Mariyaaya kɨretɨ japepihɨrɨmɨ kapa tɨtɨhɨ isɨsi kaitaatɨmɨ kasanyurɨ Jerusaremɨhanda numwɨ kiyamaise. Amɨ kasanyurɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ popɨtɨhasanyurɨtɨtaatɨmɨ sandɨ kiyamaise.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Iyataatɨ sura utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Simiyonɨho sapɨhɨ Jerusaremɨhanda bindataise. So utaaso tɨtɨhɨ gaaho amɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa biyatɨ japepihɨratɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahɨhɨ gaapundatɨ bindataahore. Iyatɨ amɨ utaaho Isɨraherɨhiyai kiyaamɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhapɨ japɨhɨ numwaatɨ amɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ yatɨhɨwiwatɨ japɨhɨ numwaitandɨhoai Autaahaatɨho netɨ natausaasɨtandɨhuraapɨ koai usondandɨ konɨhɨ jaatɨ bisotinjahore. Iyatɨ ko Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho koaisatɨ maasɨtahore.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 So utaasoai Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho sata kaunda gɨwunyaasɨhore kɨnyɨ ketɨ wɨndɨ namaapwɨtaise. Namaapopɨ bindapaapɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Kɨraisihoai usonɨmapɨhura napwɨtaise undatɨ gɨwunyaasɨhɨ gwɨnyaatɨ jatinjahore.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Aihɨ koaisɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhapɨ naime undatɨ gɨwunyaasɨhɨ ko dosisɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhapɨ niyataise. Aihɨ metɨhonjɨ Jisaasihoai saniyɨ sapiya wɨnɨhapɨpa katatɨ ahotirɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨrɨmɨ metonjapɨ kapa kaitotɨmɨ taamɨ metɨhonji numwaasi nandaamaise.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Numwaasi nandaasɨhɨ Simiyonɨho konjɨ metonji numwaatɨ komɨ ikwɨraatɨhɨ netɨ isɨwatataatɨ konjapɨ Autaahaatɨhoai gaahoŋe undatɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwatɨ sata kandaase.
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Awaisɨhoŋe, wanɨ kɨnyɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ nehɨ nanɨhaindɨ kaindɨ bɨpi napaisaatɨ napwɨtaanɨ amɨ nehɨ nanɨhaimbɨ ninjase. Amɨ kɨnyɨ jɨhura nɨngi sandapaase, ‘Kɨnyɨ namaapopɨ bimambɨpɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨho noaipahonɨhɨ usonɨmapɨ napwɨtaise,’ dingɨha wanɨ tɨtɨhɨ akaaha noaipasɨhɨ nɨnɨ nisɨ ndɨhaara koai usonataatɨ nisɨ maarɨho wɨnitatɨ yatɨhɨ nɨpatisanataise.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Iyataatɨ Kɨmonjɨ metɨmonjɨ sisɨha jɨpwɨtɨhɨramatiyahore isɨhiya nahandɨ Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai nɨwusaatɨtando. Nɨwusaatonɨhɨ kiya nepemaitɨwɨ kopɨ gɨwunyaasaihɨ kɨnyɨ kiyai japɨhɨ numwaitaapo. Numwaasamɨhɨ kiya kɨnyɨ kinyɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyaisapɨ kiyaamɨhatɨhɨ bindapaapɨ kiyai taapɨ numwaahingɨtɨmandaahɨ kinyapimatonɨhɨ Isɨraherɨhiyaapɨ maaritɨwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ awaindepumaitaatɨwo,” tatɨ Simiyonɨho kandaase.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Sonjɨ metonjapɨ Simiyonɨho pɨwɨha sata katihɨ metonjamɨ saniyɨ sapiya kaapɨ kanjanyuramɨ omaŋɨtɨtɨhɨ bɨpi waatɨ pɨhɨtɨmɨ gwɨnyaamaise.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Iyatɨ amɨ Simiyonɨho metonjamɨ saniyɨ sapiyai Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ nunyatɨ Autaahaatɨho sausasaatangi gaahandɨ kasisatɨ jainjatɨtaise undatɨ amɨ Mariyaahaatɨ metonjamɨ sanaati Simiyonɨho saundataase. “Kɨnyɨ Atime! Kɨmonjɨ metɨmonji Autaahaatɨho ahɨwisataise. Amɨ komɨ dahopaara Isɨraherɨhiya isɨhiya taahɨtɨhandɨ Autaahaatɨhoai ahosumwapɨ tɨmɨhaitaapo. Aisaihɨ amɨ Isɨraherɨhiya kanaahɨtɨ wɨretɨhandɨ isɨhiya taahɨhandɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ kiyaamɨ Autaahaatɨhoenda japɨhɨ napɨtaapo. Amɨ sandɨ siyatɨ sɨretɨ noaipaitandɨ Autaahaatɨho kɨmonjɨ metɨmonji sɨwipatamatiyatɨ ahɨwisataise. Iyataatɨ kɨmonjɨ metɨmonjɨ Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa nunjatɨ kiyonɨhɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya kopɨ pɨwɨha maipɨhapa katɨwɨ amɨ kiya koai mandɨtɨwitaapo.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Sawisaihɨ sandaahɨ isɨhiya kiyaamɨ amɨtɨhetɨ maipɨhapa mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ amɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨhapa kɨpwɨndimbɨpa auta noaipahonɨhɨ isɨhiya usa wapa noaasandimbɨpa mmondaatɨwo. Iyonɨhɨ saiwa gi kinyɨ maarɨhoaatɨhɨ netɨ namatanaatɨ timbiyatɨ tɨmwipɨhanaatɨ mwɨtɨhanaatamatiyatɨ nangɨmandipatɨ yaasɨhandɨ mɨhɨwɨtaise,” undatɨ Mariyaahaati Simiyonɨho kaundataase.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Sapɨhɨ apopaatɨ waatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaahaatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Anaahaatɨ bindataise. Amɨ Anaahaatɨ saatɨ Panuerɨhomɨ maataate. Amɨ Panuerɨho so Aserɨhomɨhetapɨ namoyaatohiyɨhiyaamɨ noaipahore. Iyataatɨ saatɨ Anaahaatɨ aimɨ apɨpaahɨ aungwaamaate. Jɨhura apwaimaamaatɨhura namaatatɨ warɨhoaisatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ isundɨpɨho yahurɨ 7 kiyatɨ sanausohaate. Sanawihɨ kaatamɨ warɨho napotaise.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Napwihɨ nehɨ osɨnɨhaatɨ kendaise. Ketihɨ kaatamɨ kɨnaukwɨha pɨhɨtatɨ tenɨhaiwa ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ maurɨmandɨtihɨ kaatɨ maurɨmaurɨ 84 kiyatɨ aimɨ sanawihɨhaate. Saatɨ Anaasaatɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ wɨndɨ namaamase. Owe. Asisɨha wiwetɨ nandapa waapoho namaana onaayatɨ nehɨ bindataatɨ Autaahaatɨhopɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ ahoyatɨ gaapundahaate.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Aihɨ sɨkura kaatisangi detɨ nasatɨ Autaahaatɨhoai metonjapɨ gaahoŋe gaare undataase. Iyatɨ amɨ kaatɨ sonjɨ metonjapɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiya Autaahaatɨho Jerusaremɨhandaahiyai japɨhɨ numwaitandɨ jatohiyɨhiya nahatiyai kaundataase.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Saiwɨ wɨnɨhapɨpa Awaisɨhomɨ katatɨ ahotimumwaaŋɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨ owemamapɨ japɨhɨ kusasɨ kusasamɨ aunahɨpa Nasaretɨhandɨ yapɨpatɨ Garirihanda ahetipataahapɨ nowaayopo.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Aihɨ satɨ aunahɨpita konjɨ metɨhonjɨ gwɨnyanatɨ awaisɨhotatɨ amɨ utaaho watɨpɨhondaise. Iyatɨ ko amɨtɨha gwɨnyaasɨtɨhandɨ gaahandɨ pɨhɨtatɨ awaindɨ gwɨnyaataise. Aihɨ amɨ Autaahaatɨho kopɨ maaritatɨ koai andɨtɨwiwataise.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Judaahiya nahatiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimɨ Jisaasihomɨ saniyɨ sapiya kɨnaukwɨha nahatewetɨ Judaahiyaamɨ asisɨha awaisɨha kimbapɨho Pasopaahandetɨ Jerusaremɨhanda numwɨhasanyure. Saimbɨ Asisɨha Pasopaahandɨ mmondaatɨmɨ numwɨhasanyure.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Iyataatɨ sura Jisaasihomɨ kɨnaukwɨha aimɨ awaisɨhaata ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahaiwa 12 Kiyatɨ sanawihɨhura kimbapɨho Pasopaahandamɨ asisɨha awaisɨha noaipasɨhɨ kɨnaungwɨha nahatewetɨ kiyohɨpatamataiwɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Nuwɨ Jerusaremɨhanda kimbapɨho Pasopaahandɨ mmonɨwɨ asisɨha nahatewa aimɨ sanotɨ owetihɨ japɨhɨ niyauhɨ metɨho Jisaasihohɨ Jerusaremɨhanda bindataise. Bimihɨ komɨ saniyɨ sapiyaahɨ Jisaasihopɨ Jerusaremɨhanda binye tɨmɨ wɨndɨ gɨmunyaase. Owe.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Nehɨ kapurɨ saimɨ gwɨnyaamaise Jisaasiho isɨhiya usaisatɨ maasɨ notaiso tɨmɨ gwɨnyaamaise. Saimɨ gwɨnyaamaamɨ namapɨ naihɨ asisɨha naasaahɨ sanausotaise. Aihɨ kapurɨ Jisaasiho metɨhopo tɨmɨ tɨtɨhɨ kapuramɨhiyaapɨhunɨ amɨ naisɨhiya usaapɨhunɨ nunjenɨmɨ pɨhɨtɨmɨ daamaise.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Pɨhɨtɨmɨ dambɨmɨ woai wɨndɨ mausose. Owetise. Aihɨ kapurɨ kopɨ daitaatɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhanda nomaise.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Aihɨ kapurɨ asisɨha mairɨmanyetɨ dambɨmɨhura Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ bimihɨ usonamaise. Ko Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ isɨhiya katɨwunjohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhɨ bindataatɨ kiyaamɨ pɨwɨha atɨwisatɨ netɨ amɨ pɨwɨha komɨhaiwa kiyai taatɨ nunjesɨhɨ kapurɨ usonamaise.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Aihɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiya komɨ amɨtɨha nga gwɨnyaasɨtɨhandapunɨ amɨ komɨ pɨwɨha nga wihoaaŋɨha kataunjisɨhaapunɨ waatɨ yaiwɨmapɨ waatɨ gwɨnyaawaayopo.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Aihɨ kapurɨ saniyɨ sapiya koaisɨ iwinjamaamɨ waatɨ yaimɨmamaise. Yaimɨmaposamɨ metɨhoai sanaatɨ saundataase. “Maasɨho yaimburaaŋɨ kinyapɨ pɨhɨtaha gwɨnyaaha daahaayonɨ kɨmbɨhɨ sandɨ napaapɨ bindapaise? Nɨnunɨ kinyɨ gapɨhounɨ maarɨho naaŋanyisa maarɨho oweta yutɨpɨtihɨ kinyapɨ pɨhɨtaha daahaayono,” undataase.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Aihɨ metɨho Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kapuri sata kaundataase. “Saimburaahɨ nisapɨ napaapɨ daamaise? Nɨnɨ nisɨ Apɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ bimɨtandɨhandapɨ saimburaasangɨ wɨndɨ gɨmaasunyainjo?” undataase.
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Sata ko kaundihɨ kapurɨ komɨ sata kaundisɨmaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ omaŋɨtɨtɨhɨ namausesɨpatatɨ gɨmaawunyainje.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Aihɨ ko japɨhɨ kapurisatɨ maasɨ naihɨ nuwɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhanda noaipawaayopo. Noaipapɨ kapɨhɨ bindawaawɨ komɨ saniyɨ sapiyaamɨ pɨwɨha nahatewetɨ biya atɨwisatɨ kiyataise. Aihɨ komɨ sanaatɨ saiwa pɨwaiwa netɨ kaatamɨ amɨtetetɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyatɨ kaatɨnɨhɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Aihɨ Jisaasiho gwɨnyanatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ amɨ komɨ amɨtɨha gwɨnyaasɨtɨhandɨ noaipatɨ gaahandɨndaise. Aihɨ Autaahaatɨhounɨ amɨ isɨhiyaunɨ koai maarɨho nunyawɨ wɨwipɨ kopɨ maaritawaayopo.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.