Lucas 21
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ACF
1 Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bitonda winjasɨhɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandamɨ bokisihandɨ onɨhopɨ nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiya nawɨho gaarehandapɨho wiwawaayopo.
1 E, olhando ele, viu os ricos lançarem as suas ofertas na arca do tesouro;
2 Wihauhɨ amɨ apopaatɨ waatɨ nawɨho kahapaamapɨpa apɨpaahɨ owehaatɨ nawɨho taanauhɨho tuhɨnɨpɨhurɨ nehɨ yahurɨ nesotɨ wisɨhɨ Jisaasiho kaati iwinjataise.
2 E viu também uma pobre viúva lançar ali duas pequenas moedas;
3 Iwinjatosatɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Kɨmaatɨ apopɨ osɨnɨmaatɨ isɨhiya nahatiya nawɨho gaarehandapɨho tɨmahotɨhoai nusatipɨhaatɨ tɨmataise.
3 E disse: Em verdade vos digo que lançou mais do que todos, esta pobre viúva;
4 Kɨmiya isɨmiya nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiyaasɨ nawɨho isoho nesipɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyawaayopo. O amɨ kɨmaatɨ apopɨ osɨnɨmaatɨhɨ nawɨho owehaatɨ nandapa netɨ nanatɨ bimɨtandɨho nawɨho owetihɨhandɨ kandɨ konɨhɨ Autaahaatɨhoai nunyataise,” undataase.
4 Porque todos aqueles deitaram para as ofertas de Deus do que lhes sobeja; mas esta, da sua pobreza, deitou todo o sustento que tinha.
5 Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ usa Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandapɨ satawaatopo. “Kɨma nawɨha gaaha otiwa kambwaahaunɨ amɨ Autaahaatɨhoai gaarehandɨ wapa nunyohɨpɨpaaraahimaawɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋɨsɨ sanahɨwendaise,” tawaatopo. Satauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase.
5 E, dizendo alguns a respeito do templo, que estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse:
6 “Kɨmaiwai wanɨ sahɨ usonɨhohɨwɨmaiwa siyatɨ tiwatɨ nyepinatɨ biyatɨ wɨndɨ ahɨmotɨtaise. Asisɨha waara isɨhiya nepɨ tumbwɨwɨ nepuhɨwɨ nopɨsasɨtaapo,” undataase.
6 Quanto a estas coisas que vedes, dias virão em que não se deixará pedra sobre pedra, que não seja derrubada.
7 Aihɨ amɨ kiya Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, saiwa kanyatingɨwɨmaiwa maahɨwura noaipaitaise? Nɨnapitiyahandɨ jɨhɨ noaipahonɨhɨ nyahɨ mmondo? Mmonaatɨ komɨ kanyatindɨhandɨ aimɨ koaipaitande taatɨ mmona gwɨnyaitaano?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
7 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, quando serão, pois, estas coisas? E que sinal haverá quando isto estiver para acontecer?
8 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Isɨhiya usa sangisɨ jaiwɨsatɨtaawɨ sahɨ baiwɨ jaawɨhiyaato. Isɨhiya usa napɨwɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtɨwɨ ‘Nɨnɨ Kɨraisihonɨne,’ satɨtaapo. Aiwɨ amɨ kiya sasatɨtaapo. ‘Asisɨha aimɨ ipotɨha koaipataise,’ satisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha napaitɨwɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kiyaamɨhinɨ detɨ namuwɨse.
8 Disse então ele: Vede não vos enganem, porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu, e o tempo está próximo. Não vades, portanto, após eles.
9 Pwɨsɨpatɨ siyahatɨ aungwohandɨ noaipataise tɨwɨ katisaihɨ sahɨ atisawaawɨ waatɨ kandapɨ yaiwɨ itɨmipɨse. Saiwaahɨ jɨhɨ kiyatɨ noaipataahandɨ kandɨ asisɨha ipotɨha akaaha sura wɨndɨ ketɨ namoaipaitaise,” undataase.
9 E, quando ouvirdes de guerras e sedições, não vos assusteis. Porque é necessário que isto aconteça primeiro, mas o fim não será logo.
10 Jisaasiho wɨndɨ namaamɨhaatɨ konɨhɨ kiyai amɨ sata kaundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya dosi nuwɨ yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaisawɨ tundaapo. Iyonɨhɨ amɨ awaisɨho wo iwinjaatɨ bimisawɨhiya dosi nuwɨ awaisɨho wo iwinjaatɨ bimisawɨhiyaisawɨ tundaapo.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Iyonɨhɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ aungwohaiwa waatɨ ipɨpatɨpindaise. Iyatɨ amɨ jarɨho aungwohaiwa noaipatɨ amɨ timbɨpa saiwa nahataapɨpɨhɨ noaipaitaise. Iyatɨ yamɨhapataatɨhɨ wapa watɨpɨhapa motɨnɨhapa noaipataatɨ sangisɨ yasimatɨtaise.
11 E haverá em vários lugares grandes terremotos, e fomes e pestilências; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 “Saiwa siyatɨ sangɨ noaipahonɨhura isɨhiya sangisɨ jaipɨ ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nasamɨtaapo. Aiwɨ kiya Judaahiyaamɨ anɨhaiwa gwɨharaahaiwaatɨhɨ nasamaasi nuwɨ pɨwɨha samɨhetɨ nepɨ yasutaapɨ nasapupwɨ amɨ gamanɨhomɨ awaisawɨhiyaapɨhɨ nasamaasi nuwɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨsitaapo. Saiwa nisapɨsatɨwɨ amɨ sahɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiyaatisɨ amɨ sahɨ nisɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ kamaanitaatɨwɨ nasisapupwɨ kasitaapo.
12 Mas antes de todas estas coisas lançarão mão de vós, e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e às prisões, e conduzindo-vos à presença de reis e presidentes, por amor do meu nome.
13 Isɨhiya saiwa kasisohɨtɨndɨ sandɨ nisɨ pɨwɨha ausaapɨ kanundɨtaatɨwɨ kiyawaayowɨ gaasɨ nisɨ pɨwɨha anusaapɨse.
13 E vos acontecerá isto para testemunho.
14 Aiwɨ sahɨ pɨwɨha napitɨtaaha kiyai wihoaaŋɨha kaundɨtɨhaawe tɨwɨ jɨhɨ waatɨ gɨmunyaapɨse.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de responder;
15 Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ pɨwɨha sahɨ kiyai kaundɨtaatɨwɨha samɨ amɨtetetɨ ketɨ ahɨsisatɨ netɨ gɨsunyaasanɨhɨ sahɨ gwɨnyaitaapo. Nisɨ pɨwɨha sangisɨ nasanyotɨha sahɨ kiyaisɨ kaundisaihɨ kiya samɨ tiworisa pɨwɨha ka wɨndɨ ipɨhatiwɨ nemaamaitaapo. Owetɨtaise.
15 Porque eu vos darei boca e sabedoria a que não poderão resistir nem contradizer todos quantos se vos opuserem.
16 Samɨ sɨnɨnjapiyaunɨ amɨ samɨ sunyɨhoya jaatisa nasamaasi nuwɨ samɨ tiworisamɨ ikwɨraatɨhɨsamaitaapo. Aiwɨ samɨ usaatangi tisausaihɨ napwɨtaapo.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós.
17 Nisapɨsatɨwɨ sangisɨ isɨhiya taahiyɨhiya pohipɨsiwɨ ahosɨsamaitaapo.
17 E de todos sereis odiados por causa do meu nome.
18 Iyataahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ namopɨsasɨnɨwɨ nga baiwɨ bimɨtaapo.
18 Mas não perecerá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Isɨ sahɨ baiwɨ andɨtitɨwɨ bimaawɨse asɨyɨhiyaatimatɨwɨ nasisoaarɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ sahɨ naitaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
19 Na vossa paciência possuí as vossas almas.
20 “Aunahɨpatɨ Awaipatɨ Jerusaremɨhandi isɨhiya pwɨsɨpɨ yaipatɨ kaiwɨ timbiyohiyɨhiya otaatemapɨ bitopɨ nesɨwesɨpɨ bitɨwɨmasaihɨ sahɨ kiyai usonawaawɨ aunahɨpa Jerusaremɨhandi nepɨ nopɨsasisaihɨ katɨ aimɨ nosasɨndande tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Sandɨ siyatɨ noaipahonɨhɨ sahɨ yapɨpatɨ Judiyaahanda bimohiyɨhiyaatɨ yanɨhɨmapɨ sɨhoaarɨhɨrɨ tipatetɨ naitaatɨwe. Amɨ saisaihɨ sahɨ aunahɨpa Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyaatɨ yanɨhɨmapɨ namasi naitaatɨwe. Saisaihɨ amɨ isɨhiya usa aunahɨpatamɨ nehɨhaatɨ ipaahaapɨ bimohiyɨhiyaisangi aunahɨpatɨ kataatɨhɨ wɨndɨ namɨndaitaatɨwe.
21 Então, os que estiverem na Judéia, fujam para os montes; os que estiverem no meio da cidade, saiam; e os que nos campos não entrem nela.
22 Sandɨ apaapɨmaahe. Isɨhiya Autaahaatɨhoai ahosumwapɨ maipɨhaiwa kiyohɨtɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋɨhandɨ numwɨtande. Siyatɨ kiyonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhoaatɨhɨ jɨhura katɨwɨ ahiyotɨha akaaha ausaimanɨnatɨ noaipaitande.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Ese sura naaŋɨhandɨ noaipasura asɨhiya maahaapɨ gwɨsɨtohiyɨhiyaunɨ amɨ awatetetɨ amwɨtɨhɨrɨ nanatɨ nanototisawɨhiyaunɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ naaŋɨhandɨ naitaapo kɨmatɨ yapɨmbataaho. Autaahaatɨhoai apowindɨhandɨ isɨhiya siya natiyaamɨhetɨ noaipaitaise.
23 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias! porque haverá grande aperto na terra, e ira sobre este povo.
24 Namatanaatɨ kosasaihɨra tiworisa isɨhiya taahiyɨhiyai timaitaapo. Aiwɨ amɨ kiya isɨhiya usai napuwɨtaatɨwɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ kahatɨ kahataahapɨ numwaasi nutaapo. Aiwɨ kiya isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatapɨhiya aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandɨ nepɨ jaawɨ bimaamɨ nuwɨ Autaahaatɨho sura namɨhaitaapo tatɨ katimumwaaŋɨ notɨ kuraatanɨhɨ namɨhaitaapo.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos dos gentios se completem.
25 “Iyonɨhɨ amɨ ipɨhoetɨ amɨ waatɨhoetɨ amɨ kaumbwaatetɨ wiwa sɨwipatɨ kahatamatɨpetahaiwa isɨhiya wiwa monɨwɨhaiwa noaipaitaise. Iyatɨ amɨ durɨhɨrɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tiwayaatɨ notɨ nasayata nausɨha pɨhɨtatɨ autaahɨ mɨhotɨ sanainjatɨ niyatesi tɨmɨhiyataatɨ gaatonɨhɨ amɨ isɨhiya yapɨ nahanda nahataapɨpɨhiyaamɨ maarɨho omaaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨha netɨ nusopɨsasɨnɨhonɨhɨ kiya waatɨ awaindɨhandɨ yaitaapo. Aiwɨ kiyaamɨ maarɨho nɨnaawiratatɨ owesoetɨtaise.
25 E haverá sinais no sol e na lua e nas estrelas; e na terra angústia das nações, em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Yapɨpatambɨhiya isɨhiya yapɨhɨ nahanda saiwa siyatɨ noaipaitandaiwaiwaapɨ gwɨnyaawaawɨ apɨpaahɨ yaiwɨmapɨ amɨ kiyaamɨ ndɨha wonɨwonɨwinatɨ asisɨwiraitaise amɨ kahapaamapɨpa yamɨhapataatɨhɨ watɨpɨhaiwa ahotiwaiwa nonasaya ahoyonɨho.
26 Homens desmaiando de terror, na expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto as virtudes do céu serão abaladas.
27 Saiwa siyatɨ noaipahonɨhɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ yundanyɨha amɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandisatɨ tɨwipatisatɨ napɨto. Napisanɨhɨ isɨhiya nɨngi ninjaitaapo.
27 E então verão vir o Filho do homem numa nuvem, com poder e grande glória.
28 Saiwa siyatɨ namasatɨ taatɨ noaipahonɨhɨ sahɨ naingaapɨ jasawɨse sangisɨ japɨhɨ Autaahaatɨho nasamaitandɨhura aimɨ nasatɨ utatototɨndaiso,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
28 Ora, quando estas coisas começarem a acontecer, olhai para cima e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção está próxima.
29 Siyatɨ kaundatosatɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kɨma namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Ipatɨ pikɨhandunɨ amɨ ipatɨ nahatewa wiwaunɨ kairɨhɨretapɨ sahɨ baiwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨse.
29 E disse-lhes uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Ipatɨ pikɨhandamɨ yananaatɨ taatɨ japɨhɨ mwinatɨ nusapaasɨhaahɨ aimɨ yatitandɨ detɨtihe tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
30 Quando já têm rebentado, vós sabeis por vós mesmos, vendo-as, que perto está já o verão.
31 Isɨ sɨkiyate. Naaŋɨhaiwa siyatɨ noaipahonɨhɨ mmonawaawaahɨ Autaahaatɨho nyangi nyainjaatɨ bimɨtandɨhandɨ aimɨ nasatɨ utatototɨtihe tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
31 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que o reino de Deus está perto.
32 “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Isɨhiya nahatiya wanɨ kɨmuraahiya sangɨ napopɨ binyaihɨ saiwa katohɨwɨmaiwa noaipahonɨhɨ mmondaapo.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo aconteça.
33 Yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ notɨ owendaahandɨ kandɨ nisɨ pɨwɨha wɨndɨ siyatɨ owemetatɨ kaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não hão de passar.
34 “Isɨ sahɨ baiwɨ jaawo. Wiwa sahɨ waapoho nasisoaarɨ nanɨwɨ naharitaawo. Aiwɨ amɨ kahapaamapɨpa ambɨpatapɨhapaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasamaitaawo. Ambɨpatamɨhaiwaapɨ gwɨnyaapɨ kaiwaapaahiyawaawɨ Awaisɨhopɨ wɨndɨ namaapɨtaiso tɨwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ binyaihɨ ketɨ kuraanɨhɨ kɨnapaahinatɨ noaipaitaiso.
34 E olhai por vós, não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e venha sobre vós de improviso aquele dia.
35 Asisɨha sa ketɨ yapɨhɨ nahanda gaamatɨ isɨhiyaapɨhɨ noaipaitaise.
35 Porque virá como um laço sobre todos os que habitam na face de toda a terra.
36 Nahatewetɨ nasisoaarɨ jaawɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ namaamɨhaapɨ gaapundɨwɨse saiwa noaipaitandaiwɨmaiwa ipɨhatiwɨmaitaatɨwo. Aiwɨ amɨ sahɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ ndɨhetɨ wɨndɨ yamaiwɨ noaipapɨ bitoaitaatɨwo,” undataase.
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que sejais havidos por dignos de evitar todas estas coisas que hão de acontecer, e de estar em pé diante do Filho do homem.
37 Asisɨha nahatewetɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ isɨhiyai pɨwɨha kataunjataise. Kataunjihɨ napwɨhihɨ niyatɨ sisɨho ipatɨ oripɨhatɨ ahetisɨhoaasɨnɨ nanotaise.
37 E de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, ficava no monte chamado das Oliveiras.
38 Aihɨ isɨhiya nahatiya nahatewetɨ komɨ pɨwɨha atɨwitaatɨwɨ asisɨhaatɨhɨ ketɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhapɨ nowaayopo.
38 E todo o povo ia ter com ele ao templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.