Lucas 21
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bitonda winjasɨhɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandamɨ bokisihandɨ onɨhopɨ nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiya nawɨho gaarehandapɨho wiwawaayopo.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Wihauhɨ amɨ apopaatɨ waatɨ nawɨho kahapaamapɨpa apɨpaahɨ owehaatɨ nawɨho taanauhɨho tuhɨnɨpɨhurɨ nehɨ yahurɨ nesotɨ wisɨhɨ Jisaasiho kaati iwinjataise.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Iwinjatosatɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Kɨmaatɨ apopɨ osɨnɨmaatɨ isɨhiya nahatiya nawɨho gaarehandapɨho tɨmahotɨhoai nusatipɨhaatɨ tɨmataise.
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Kɨmiya isɨmiya nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiyaasɨ nawɨho isoho nesipɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyawaayopo. O amɨ kɨmaatɨ apopɨ osɨnɨmaatɨhɨ nawɨho owehaatɨ nandapa netɨ nanatɨ bimɨtandɨho nawɨho owetihɨhandɨ kandɨ konɨhɨ Autaahaatɨhoai nunyataise,” undataase.
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ usa Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandapɨ satawaatopo. “Kɨma nawɨha gaaha otiwa kambwaahaunɨ amɨ Autaahaatɨhoai gaarehandɨ wapa nunyohɨpɨpaaraahimaawɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋɨsɨ sanahɨwendaise,” tawaatopo. Satauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase.
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 “Kɨmaiwai wanɨ sahɨ usonɨhohɨwɨmaiwa siyatɨ tiwatɨ nyepinatɨ biyatɨ wɨndɨ ahɨmotɨtaise. Asisɨha waara isɨhiya nepɨ tumbwɨwɨ nepuhɨwɨ nopɨsasɨtaapo,” undataase.
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Aihɨ amɨ kiya Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, saiwa kanyatingɨwɨmaiwa maahɨwura noaipaitaise? Nɨnapitiyahandɨ jɨhɨ noaipahonɨhɨ nyahɨ mmondo? Mmonaatɨ komɨ kanyatindɨhandɨ aimɨ koaipaitande taatɨ mmona gwɨnyaitaano?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Isɨhiya usa sangisɨ jaiwɨsatɨtaawɨ sahɨ baiwɨ jaawɨhiyaato. Isɨhiya usa napɨwɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtɨwɨ ‘Nɨnɨ Kɨraisihonɨne,’ satɨtaapo. Aiwɨ amɨ kiya sasatɨtaapo. ‘Asisɨha aimɨ ipotɨha koaipataise,’ satisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha napaitɨwɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kiyaamɨhinɨ detɨ namuwɨse.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Pwɨsɨpatɨ siyahatɨ aungwohandɨ noaipataise tɨwɨ katisaihɨ sahɨ atisawaawɨ waatɨ kandapɨ yaiwɨ itɨmipɨse. Saiwaahɨ jɨhɨ kiyatɨ noaipataahandɨ kandɨ asisɨha ipotɨha akaaha sura wɨndɨ ketɨ namoaipaitaise,” undataase.
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Jisaasiho wɨndɨ namaamɨhaatɨ konɨhɨ kiyai amɨ sata kaundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya dosi nuwɨ yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaisawɨ tundaapo. Iyonɨhɨ amɨ awaisɨho wo iwinjaatɨ bimisawɨhiya dosi nuwɨ awaisɨho wo iwinjaatɨ bimisawɨhiyaisawɨ tundaapo.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Iyonɨhɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ aungwohaiwa waatɨ ipɨpatɨpindaise. Iyatɨ amɨ jarɨho aungwohaiwa noaipatɨ amɨ timbɨpa saiwa nahataapɨpɨhɨ noaipaitaise. Iyatɨ yamɨhapataatɨhɨ wapa watɨpɨhapa motɨnɨhapa noaipataatɨ sangisɨ yasimatɨtaise.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 “Saiwa siyatɨ sangɨ noaipahonɨhura isɨhiya sangisɨ jaipɨ ambɨpatɨ yaasɨhaiwa nasamɨtaapo. Aiwɨ kiya Judaahiyaamɨ anɨhaiwa gwɨharaahaiwaatɨhɨ nasamaasi nuwɨ pɨwɨha samɨhetɨ nepɨ yasutaapɨ nasapupwɨ amɨ gamanɨhomɨ awaisawɨhiyaapɨhɨ nasamaasi nuwɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨsitaapo. Saiwa nisapɨsatɨwɨ amɨ sahɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiyaatisɨ amɨ sahɨ nisɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ kamaanitaatɨwɨ nasisapupwɨ kasitaapo.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Isɨhiya saiwa kasisohɨtɨndɨ sandɨ nisɨ pɨwɨha ausaapɨ kanundɨtaatɨwɨ kiyawaayowɨ gaasɨ nisɨ pɨwɨha anusaapɨse.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Aiwɨ sahɨ pɨwɨha napitɨtaaha kiyai wihoaaŋɨha kaundɨtɨhaawe tɨwɨ jɨhɨ waatɨ gɨmunyaapɨse.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ pɨwɨha sahɨ kiyai kaundɨtaatɨwɨha samɨ amɨtetetɨ ketɨ ahɨsisatɨ netɨ gɨsunyaasanɨhɨ sahɨ gwɨnyaitaapo. Nisɨ pɨwɨha sangisɨ nasanyotɨha sahɨ kiyaisɨ kaundisaihɨ kiya samɨ tiworisa pɨwɨha ka wɨndɨ ipɨhatiwɨ nemaamaitaapo. Owetɨtaise.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Samɨ sɨnɨnjapiyaunɨ amɨ samɨ sunyɨhoya jaatisa nasamaasi nuwɨ samɨ tiworisamɨ ikwɨraatɨhɨsamaitaapo. Aiwɨ samɨ usaatangi tisausaihɨ napwɨtaapo.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Nisapɨsatɨwɨ sangisɨ isɨhiya taahiyɨhiya pohipɨsiwɨ ahosɨsamaitaapo.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Iyataahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ namopɨsasɨnɨwɨ nga baiwɨ bimɨtaapo.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Isɨ sahɨ baiwɨ andɨtitɨwɨ bimaawɨse asɨyɨhiyaatimatɨwɨ nasisoaarɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ sahɨ naitaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 “Aunahɨpatɨ Awaipatɨ Jerusaremɨhandi isɨhiya pwɨsɨpɨ yaipatɨ kaiwɨ timbiyohiyɨhiya otaatemapɨ bitopɨ nesɨwesɨpɨ bitɨwɨmasaihɨ sahɨ kiyai usonawaawɨ aunahɨpa Jerusaremɨhandi nepɨ nopɨsasisaihɨ katɨ aimɨ nosasɨndande tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Sandɨ siyatɨ noaipahonɨhɨ sahɨ yapɨpatɨ Judiyaahanda bimohiyɨhiyaatɨ yanɨhɨmapɨ sɨhoaarɨhɨrɨ tipatetɨ naitaatɨwe. Amɨ saisaihɨ sahɨ aunahɨpa Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyaatɨ yanɨhɨmapɨ namasi naitaatɨwe. Saisaihɨ amɨ isɨhiya usa aunahɨpatamɨ nehɨhaatɨ ipaahaapɨ bimohiyɨhiyaisangi aunahɨpatɨ kataatɨhɨ wɨndɨ namɨndaitaatɨwe.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Sandɨ apaapɨmaahe. Isɨhiya Autaahaatɨhoai ahosumwapɨ maipɨhaiwa kiyohɨtɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋɨhandɨ numwɨtande. Siyatɨ kiyonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhoaatɨhɨ jɨhura katɨwɨ ahiyotɨha akaaha ausaimanɨnatɨ noaipaitande.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Ese sura naaŋɨhandɨ noaipasura asɨhiya maahaapɨ gwɨsɨtohiyɨhiyaunɨ amɨ awatetetɨ amwɨtɨhɨrɨ nanatɨ nanototisawɨhiyaunɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ naaŋɨhandɨ naitaapo kɨmatɨ yapɨmbataaho. Autaahaatɨhoai apowindɨhandɨ isɨhiya siya natiyaamɨhetɨ noaipaitaise.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Namatanaatɨ kosasaihɨra tiworisa isɨhiya taahiyɨhiyai timaitaapo. Aiwɨ amɨ kiya isɨhiya usai napuwɨtaatɨwɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ kahatɨ kahataahapɨ numwaasi nutaapo. Aiwɨ kiya isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatapɨhiya aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandɨ nepɨ jaawɨ bimaamɨ nuwɨ Autaahaatɨho sura namɨhaitaapo tatɨ katimumwaaŋɨ notɨ kuraatanɨhɨ namɨhaitaapo.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 “Iyonɨhɨ amɨ ipɨhoetɨ amɨ waatɨhoetɨ amɨ kaumbwaatetɨ wiwa sɨwipatɨ kahatamatɨpetahaiwa isɨhiya wiwa monɨwɨhaiwa noaipaitaise. Iyatɨ amɨ durɨhɨrɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tiwayaatɨ notɨ nasayata nausɨha pɨhɨtatɨ autaahɨ mɨhotɨ sanainjatɨ niyatesi tɨmɨhiyataatɨ gaatonɨhɨ amɨ isɨhiya yapɨ nahanda nahataapɨpɨhiyaamɨ maarɨho omaaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨha netɨ nusopɨsasɨnɨhonɨhɨ kiya waatɨ awaindɨhandɨ yaitaapo. Aiwɨ kiyaamɨ maarɨho nɨnaawiratatɨ owesoetɨtaise.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Yapɨpatambɨhiya isɨhiya yapɨhɨ nahanda saiwa siyatɨ noaipaitandaiwaiwaapɨ gwɨnyaawaawɨ apɨpaahɨ yaiwɨmapɨ amɨ kiyaamɨ ndɨha wonɨwonɨwinatɨ asisɨwiraitaise amɨ kahapaamapɨpa yamɨhapataatɨhɨ watɨpɨhaiwa ahotiwaiwa nonasaya ahoyonɨho.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Saiwa siyatɨ noaipahonɨhɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ yundanyɨha amɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandisatɨ tɨwipatisatɨ napɨto. Napisanɨhɨ isɨhiya nɨngi ninjaitaapo.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Saiwa siyatɨ namasatɨ taatɨ noaipahonɨhɨ sahɨ naingaapɨ jasawɨse sangisɨ japɨhɨ Autaahaatɨho nasamaitandɨhura aimɨ nasatɨ utatototɨndaiso,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Siyatɨ kaundatosatɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kɨma namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Ipatɨ pikɨhandunɨ amɨ ipatɨ nahatewa wiwaunɨ kairɨhɨretapɨ sahɨ baiwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨse.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Ipatɨ pikɨhandamɨ yananaatɨ taatɨ japɨhɨ mwinatɨ nusapaasɨhaahɨ aimɨ yatitandɨ detɨtihe tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Isɨ sɨkiyate. Naaŋɨhaiwa siyatɨ noaipahonɨhɨ mmonawaawaahɨ Autaahaatɨho nyangi nyainjaatɨ bimɨtandɨhandɨ aimɨ nasatɨ utatototɨtihe tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Isɨhiya nahatiya wanɨ kɨmuraahiya sangɨ napopɨ binyaihɨ saiwa katohɨwɨmaiwa noaipahonɨhɨ mmondaapo.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ notɨ owendaahandɨ kandɨ nisɨ pɨwɨha wɨndɨ siyatɨ owemetatɨ kaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 “Isɨ sahɨ baiwɨ jaawo. Wiwa sahɨ waapoho nasisoaarɨ nanɨwɨ naharitaawo. Aiwɨ amɨ kahapaamapɨpa ambɨpatapɨhapaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasamaitaawo. Ambɨpatamɨhaiwaapɨ gwɨnyaapɨ kaiwaapaahiyawaawɨ Awaisɨhopɨ wɨndɨ namaapɨtaiso tɨwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ binyaihɨ ketɨ kuraanɨhɨ kɨnapaahinatɨ noaipaitaiso.
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 Asisɨha sa ketɨ yapɨhɨ nahanda gaamatɨ isɨhiyaapɨhɨ noaipaitaise.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Nahatewetɨ nasisoaarɨ jaawɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ namaamɨhaapɨ gaapundɨwɨse saiwa noaipaitandaiwɨmaiwa ipɨhatiwɨmaitaatɨwo. Aiwɨ amɨ sahɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ ndɨhetɨ wɨndɨ yamaiwɨ noaipapɨ bitoaitaatɨwo,” undataase.
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Asisɨha nahatewetɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ isɨhiyai pɨwɨha kataunjataise. Kataunjihɨ napwɨhihɨ niyatɨ sisɨho ipatɨ oripɨhatɨ ahetisɨhoaasɨnɨ nanotaise.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Aihɨ isɨhiya nahatiya nahatewetɨ komɨ pɨwɨha atɨwitaatɨwɨ asisɨhaatɨhɨ ketɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhapɨ nowaayopo.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.