Lucas 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Isɨhiya taahɨtɨhandɨ ambɨpatɨ owehandɨ wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasihoaapɨhɨ itɨpunɨwɨ ipwɨsaatɨwɨ ahoyanawaayopo. Saiwɨ taawɨ ahoyanɨhauhɨ sura Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai jɨhɨ sata kaundataase. “Isɨhiya Parisihiyaamɨhetapɨ waatɨ nipɨsatɨ noaipasɨtɨhandapɨ sahɨ jaawo. Sandɨ nɨnɨ kasatohɨtɨmandɨ Parisihiya nyahɨ awaisawɨhiyaanɨnɨ gaahiyaaniso tɨwɨ nawɨhaiwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ genanɨwɨ jaipaiwɨhaiwa kiyohɨwaiwaapɨto.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Isɨhiya wapa noaasawɨ kaiwɨ amɨ pɨwɨha noaasawɨ bɨpi pɨwanɨhohɨha Autaahaatɨho isɨhiyai auta netɨ nunjatɨ kaundonɨhɨ nahatiya mmonɨwɨ atitaapo. Sandɨ asisɨha ipotɨhetɨ Autaahaatɨho kiyonɨhɨ siyatɨ noaipaitaise.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Isɨ siyatɨsɨ kɨnyɨ wapa apatɨhɨ katingɨpɨpaunɨ amɨ wapa nehɨ nɨwipɨhɨrotɨ bɨpi usaamɨ atihɨropɨ katɨpɨ wɨwihingɨpɨpaunɨ auta isɨhiya ahoyanopɨpɨhɨ katisaihɨ nahatiya atitaapo.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Nisɨ naisɨhiyaate, nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Isɨhiya nehɨ samɨ ambɨpatisaahɨhɨ timawaawɨ amɨ ipotɨ wapa samɨ maarɨhoaisɨ wɨndɨ kamaawitaatɨwɨhiyaapɨ sahɨ wɨndɨ apɨpaahɨ yamaiwɨse. Owe.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Sahɨ nehɨ naasopaahɨhɨ yaitaatɨwɨ nɨnɨ kɨmandɨ kasatataato. Utaaho watɨpɨhaiwaisaho samɨ ambɨpati tiwatosatɨ amɨ ipotɨ samɨ maarɨhoai netɨ apɨpaahɨ maipɨhapɨmaitandɨhopaahɨhɨ akɨtɨnɨhɨ sahɨ kopɨ yaiwɨse.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “Sahɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Isɨhiya kohonya ikwɨ naasairɨtahonya nawɨho asɨhisɨho 2 toyaaho nunyawɨ nehauho. O amɨ Autaahaatɨhohɨ koho mataapɨhapa siyahapaapisɨ wɨndɨ nanɨpɨmimatahoe. Owetise. Kapaapɨ gwɨnyaatɨ jata isɨwatahore.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Ko kinyɨ mɨtɨhoaatɨhɨ misisɨha nahata aimɨ awɨta mmonahore. Sahɨhɨ isɨhiyaatisɨ koho so mataapɨhapai nusatipɨhaapɨhiyaatisɨ wapa nanyoaipaitaiso tɨwɨ wɨndɨ yamaiwɨse,” undataase.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Utaaho wo nisapɨ satatɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨho Saaho Jɨhomɨhonɨne tiso sopɨ Autaahaatɨho isɨhiyai tipɨtapaatɨ usonɨhonɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ko nisɨhore ndɨ Autaahaatɨhoai kaundɨto.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Iyataatɨ amɨ utaaho wo isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ nisapɨ satatɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨho Saaho Jɨhomɨhonɨnɨmaahe tatɨ nɨngi ahosɨnɨmataataahɨ amɨ nisangi koai Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ahosumwaito.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Utaaho wo Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ wapa maipɨhapa katiwaiwa Autaahaatɨho nga nemwaitaise. O amɨ utaaho wo Itɨpɨho Gaahopɨ wapa maipɨhapa katiwaiwa saiwaahɨ Autaahaatɨho wanunɨ amɨ ipotɨ isɨhiyai tipɨtapaatɨ usonataahura wɨndɨ nemwaamahonɨhɨ kaiwaanɨhɨ ahotɨtaise.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Sangi tipɨtapaapɨ jasondaatɨwɨ isɨhiya aŋɨhaiwa ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨwaiwa gwɨharaahaiwaapɨhunɨ amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaapɨhunɨ nasamaasi naisaihɨ sahɨ samaatɨwɨse, nyahɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha kiyai maahɨwa kaundɨtɨhaawe tɨwɨ gɨmunyaapɨse.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Amɨ sandɨ apaapɨmaato, amɨ sangi saiwɨ kasisaihɨ ketɨ suraanɨhɨ Itɨpɨho Gaaho pɨwɨha isɨhiyai sahɨ wihoaaŋɨha kaundɨtaatɨwɨha netɨ gisunyaitaihɨsato,” undataase.
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Isɨhiya kapɨhɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ wo sata Jisaasihoai kaundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, nisɨ taasɨhoai kaunde ko apɨhomɨ kahapaamapɨpa ikɨpɨpa tipɨtapaatɨ nɨngi wihoaaŋɨhapa naninyatɨ ko wihoaaŋɨhapa naitando,” undataase.
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Aihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha saundataase. “Utaahoŋe, nɨngi sandapɨ kɨnyɨ saimbɨ kaitaape ndatɨ ndɨ ahɨnihe sɨhoaasangi kahapaamapɨpa japɨhomɨhapa wihɨwihoaaŋɨ tipɨtapaatɨ nasamɨtando?” undataase.
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Undatosatɨ isɨhiya nahatiyai saundataase. “Sahɨ jaawo! Kahapaamapɨpa pɨhɨndɨ ahoaindɨ noaipatɨ kahapaamapɨpaisahonɨnimatɨtando tɨpɨ waatɨ gɨmunyaape. Utaaho komɨ asohoematatɨ nasisoaarɨ konɨhɨ ko bimɨtandɨhandɨ kahapaamapɨpa netɨ ahoyatoaatimbɨpetapɨ wɨndɨ namaitaise,” undataase.
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Undatɨ kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa sɨwipatɨ nepemaahɨwatɨ sata kaundataase. “Utaaho wo kahapaamapɨpa asaketaho komɨ yapɨpatɨ osaataatɨ nandapa pɨhɨtatɨ nimaatatɨ akuraitaise. Akuraayonɨhɨ ko kahapaamapɨpa asaketisɨho siyatɨ sawaho gwɨnyaitaise.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Nisɨ osaataatɨ nandapa akuraayataisɨ nɨnɨ napɨtaito nisɨ nandapa kɨpwɨtɨ ahaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ oweso tatɨ gwɨnyaataise.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Siyatɨ gwɨnyaatosatɨ sandaase. ‘Nisɨ nandapaunɨ amɨ ikɨpɨpaunɨ ahiyohɨwaiwa aŋɨhaiwa gwɨharaahaiwaasɨ namatɨ nupwɨsasɨtɨ waitɨ aungwohaiwa awaiwaiwa aŋɨmatɨtaano. Aŋɨmatɨtosatɨ nandapa kɨpwɨtɨ kapaunɨ amɨ nisɨhapa ikɨpɨpaunɨ kaiwaatɨhɨ ahɨnotɨtando.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Ahɨnotanɨhɨ nɨnɨ saindɨ gwɨnyaitande. Ikɨpɨpa nandapa kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ nga ahɨnotanɨhɨ asakaindɨ maaritɨtɨ tahaapaindɨ ikɨndɨ nandɨ usaimanɨndɨ bimɨtando,’ tatɨ gwɨnyaataise.
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Kohɨ siyatɨ gwɨnyaasɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ apɨpaahɨ naharɨhoŋe. Wanɨ kɨmura apɨmatɨhɨ napomasamɨhɨ kinyɨhapa nepɨ irɨhapɨwipɨ ahaingɨpɨpa ndɨ naitaise?’ undataase.
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Isɨ sɨkiyate, isɨhiya kahapaamapɨpa nepɨ irɨhapɨwipɨ ahiyawaawɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ apɨpaahɨ nenoaahɨtɨmawaayopo,” undatɨ kiyai kaundataase.
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Amɨ sandapɨ nɨnɨ sangi kasatataato. Sahɨ itatamanɨnɨwɨ usaimanɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandapɨ waatɨ pɨhɨtɨwɨ satɨwɨ gɨmunyaapɨse. Nyahɨ nandapa nandɨhaahapa owesɨ napa nandɨhaawe? Nyahɨ nyamɨ ambɨpatisɨ namaasaitɨhaahapa owesɨ napa niyowaatɨ namaasatɨtɨhaawe? Tɨwɨ waatɨ gɨmunyaapɨse.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Isɨhiya baiwɨ usaimanɨnɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nandapaisɨ apɨpaahɨ nusatipɨhaahande. Aihɨ amɨ ambɨpatisangi yutɨhɨrɨ apotɨhɨri apɨpaahɨ nusatipɨhaataise.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Sahɨ kohopɨ gwɨnyapenɨwɨse. Koho so otɨpɨpatɨ kiyatɨ amɨ nandapa niyaamatɨ kɨpohomaahe. Iyatɨ koho so nandapa kɨpotɨ ahoaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ owehore. Siyatɨ koho nandapa owehotihɨ Autaahaatɨho sawaho nunyataise. O amɨ sahɨ isɨhiyaatɨhɨ koho soaisɨ apɨpaahɨ nusatipɨhaapɨhiyaate.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Saiwaapɨ samɨ wo pɨhɨtatɨ gwɨnyaataatɨ komɨ bimɨtandɨhandɨ masɨhonjɨ netɨ utaarɨmaitaiso?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Sahɨ saiwɨ masɨwonjɨ samɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nepɨ onehɨmiwawaawaahɨ kahapaamapɨpa wapa awaimbɨpaametɨhapaapɨ napaapɨ sahɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaahopo?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Tandɨpɨho nawatɨ saniyatɨ ahetindɨhandapɨ gwɨnyaapɨse. Tandɨpɨho otɨpɨpatɨ kiyatɨ utɨ apotɨhɨrɨ nasatɨ niyotaamaise. Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Jɨhura Soromonɨho utɨ apotɨhɨrɨ sanahɨpɨpa otiwa kambwaahapa gaahapa utɨ apotinatɨ yundanyainjɨpɨpa so tandɨpɨhomɨ kwɨtaahomatiyahapa sanahɨpɨpa gaahapa otiwa kambwaahapa niyotɨ nipaata yundanyainataamaise.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Kɨtarɨhɨrɨ woyɨha wanɨ nga ahetinjatɨ bosonaahɨ isɨhiya tisatɨwɨ sisɨhaapɨhɨ tɨhoaitaatɨwɨhapaisɨsɨ Autaahaatɨho utɨ apotɨwisataise. Sahɨ Autaahaatɨhopɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ gɨwunyaapɨhiyaate, Autaahaatɨho utɨ apotɨsitaise.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Isɨ amɨ sahɨ gwɨnyapenawaawɨ nandapa maahapa nandɨhaawe, waapoho maaho nandɨhaawe, tɨwɨ pɨhɨtɨwɨ kapaapɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Sandɨ katotɨmandɨ isɨhiya maipɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaatahiya kɨmaapɨ yapɨmbatambɨhiya saiwa nahatewa pɨhɨtɨwɨ nehɨ kaiwaapaahɨhɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Amɨ sahɨhɨ samɨ japɨho Autaahaatɨho sahɨ nenoaahɨtohɨpɨpaapɨ jasonatɨ aimɨ gwɨnyaahosɨ kapa tɨtɨhɨ nasamɨtaise.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Isɨ Autaahaatɨho sangi jainjaatɨ bimindɨhandapɨ jɨhɨ pɨhɨtɨwɨ baiwɨ daapɨse. Daasaihɨ sahɨ nenoaahɨtihɨ saiwa maahapɨhapɨ naito tɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwaahɨ aimɨ ko mmonatɨ gwɨnyapese. Isɨ Autaahaatɨho sangi nahatewa nasamɨtaise.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Sipɨsipɨhandɨ yahonyaamataiwɨ isɨ yahonyaate, sahɨ wɨndɨ yamaiwɨse. Kahapaamapɨpai Autaahaatɨho osamatɨ jaatɨ bindataatɨ komɨ Jaatɨ Bimiwaiwaamɨ wiwa sahɨ awaisawɨhiyaatimatɨwɨ kahapaamapɨpa koaisawɨ maasɨ jaawɨ bimɨtaatɨwɨ samɨ Japɨho aimɨ gwɨnyaasɨ nasamɨtaise.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Sahɨ kahapaamapɨpa isɨwasohɨpɨpa isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho nepɨse. Nawɨho kahapaamapɨpa nunyawɨ nehotɨho isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtohiyɨhiyai andɨtɨwipɨ nunyawɨse. Nawɨhomɨ ikihɨ wɨndɨ napwɨrɨnatɨ namosasɨndandɨhihɨ baiwɨ daapɨ nepɨse. Sahɨ baiwɨ mmonɨwinjawɨ wapa nehɨ tɨtɨhɨ gaahapaahɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ nepɨ ahoaiwɨse. Aiwɨ kɨnyɨ woŋɨ Yamɨhapataatɨhɨ kahapaamapɨpa gaahapaahɨhɨ nepɨ ahoaingɨpɨpa wɨndɨ nihɨrɨnatɨ nosasɨnatɨ owemetɨtaise. Iyataatɨ amɨ ikohiyaisangi kapɨhɨ kinyɨ gaahapa ahɨngisotimbɨpɨhɨ detɨ wɨndɨ namaitaapo. Iyonɨhɨ amɨ naapɨho kapaisangi wɨndɨ netɨ ipwɨratɨ namopɨsasɨtaise.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Samɨ kahapaamapɨpa gaahapa ahisisotimbɨpɨpɨhɨ amɨ sapɨhɨ kapɨhɨ samɨ maarɨhoaisangi ahɨsisotɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Sahɨ apotɨhɨrɨ nuhɨrɨhɨrɨ niyopɨ yamepatɨ apotɨhɨrɨ ipɨhatiwɨ mmatɨwɨ wɨsasɨnɨwɨse. Aiwɨ samɨ sisɨha norɨhɨrɨ ramɨhandɨ tɨpopɨ tɨmetɨwɨse.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Otɨpɨpatɨhiya kiyaamɨ awaisɨho namaatonɨhɨ nandapa tɨhohɨpɨpaatɨhɨ bimainja namasi japɨhɨ napɨtandɨhandapɨ jaawɨ bimohɨpatamataiwo. Komɨ otɨpɨpatɨhiya awaisɨho napɨtaiso tɨwɨ jaawɨ kiyaanɨhɨ bimaambɨwɨ kiyaamɨ awaisɨho nasatɨ maasomwaaŋɨ nanupwɨse tatɨ maasomwaaŋɨ tiwatɨ kwɨtɨwonɨhɨ kiya atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ nihɨtɨwɨ nɨwuwɨtaapo.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Komɨ otɨpɨpatɨhiya nanɨhaiwɨ wɨndɨ namopotɨwɨ kiyaanɨhɨ baiwɨ jaawɨ binyaihɨ kiyaamɨ awaisɨho nasatɨ usosawɨhiya siya awaindɨhandɨ maaritɨtaapo. Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatataato. Ko sawaho apotɨhɨrɨ nuhɨmatɨ niyotɨ yamepatɨ wɨsasanatosatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai ganɨhomɨhinɨ ahɨwisatosatɨ sawaho nandapa numwɨtaise.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Iyataatɨ amɨ kiyaamɨ awaisɨho apatɨhɨ apwɨtetetisangi amɨ otɨpwɨsɨpaatɨ gaatisuraisangi nasatɨ usonata komɨ otɨpɨpatɨhiya wɨndɨ namopɨ tɨmetisaihɨ usosawiya siya waatɨ maaritɨtaapo.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 “Isɨ amɨ nɨnɨ sangi pɨwɨha kɨma sandɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Aŋaaŋamɨ satɨho utaaho ikopaisaho sura napɨtaise tatɨ mmonatɨ gwɨnyaataataahɨ anɨtinatɨ tɨmanɨnatɨ jaatɨ bimonɨhɨ ikopaisaho wɨndɨ nasatɨ komɨ aŋaaŋɨ nurɨwatatɨ komɨhapa iwɨrɨmaawitaise.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Isɨ sɨkiyatisɨ namaapɨtaise tɨwɨ nanɨhaiwɨ binyaihɨhura Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨto. Isɨ amɨ sahɨ baiwɨ tɨmanɨnɨwɨ jaawɨ bimaawɨse,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Sata kaundihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awasisɨhoŋe, pɨwɨma kɨma sɨwipatɨ namɨhanɨpɨ katingɨma tɨtɨhɨ nyapɨ katapaino e isɨhiya nahatiyaapɨ osamapɨ katapaino?” undatɨ nunjenataise.
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Sata ko nunjesɨhɨ Awaisɨho Pitaahoai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Utaaho komɨ amɨtɨha gaahaisaho diyaamahonɨhɨ otɨpɨpatɨ biyatɨ kaitaise komɨ awaisɨho saundatɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiya siyai iwinjaapɨ bindapa nawɨho nandapapɨho tɨtɨhɨ kura nunye undatɨ ahɨwisonɨho?
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Otɨpɨpatɨho otɨpɨpatɨ biyatɨ napaitatɨ kiyatɨ bimonɨhɨ komɨ awaisɨho japɨhɨ nasatɨ mmonata nisɨ otɨpɨpatɨho otɨpɨpatɨ nga kanisataise tatɨ usosɨho so apɨpaahɨ waatɨ awaindɨhandɨ maaritɨtaise.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Utaaho siyahoai komɨ awaisɨho nisɨhapa nahataapa kahapaamapɨpa awaisɨhoŋimatɨpɨ ninjaapɨ bime undatɨ ahɨwitaise.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 O amɨ so otɨpɨpato komɨ awaisɨho ahɨwisɨho komɨ maarɨhoaatɨhapɨ siyatɨ gwɨnyaatɨ nisɨ awaisɨho wɨndɨ ketɨ namaasatɨ konɨhɨ utaarɨhandɨ ketamaitaise tatɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ namatɨ otɨpɨpatɨhiya ko winjaatɨ bimisawɨhiya usɨhiyaisunɨ amɨ asɨhiyaisunɨ ahoyatɨ tiwatɨ mɨmaipɨwisatɨ amɨ nandapa nipinjatɨ gwɨsɨha taupɨmatɨ nanatɨ amɨ waapoho pɨhɨtatɨ nanatɨ naharisatɨ nanɨhiyatɨ bimɨtaise.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Siyatɨ awaisɨho namaapɨtaiso tatɨ nanɨhiyatɨ bimonɨhɨ komɨ awaisɨho asisɨha wetɨ wura akohɨ napɨtaise. Nasatɨ ko koai tiwatɨ otipatɨ iwinjɨwatɨ isɨhiya kiyaamɨ awaisɨhiyaamɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemahohiyɨhiyai yaawɨhandɨ nunyohɨtɨhandɨ nunyonɨhɨ kandɨ ko netɨ kiyaisatɨ bimɨtaise.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ aimɨ mmonatɨ gwɨnyaaho amɨ ko sawaho netɨ wɨndɨ tɨmaamaŋɨnatɨ amɨ komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritimbɨpa wɨndɨ kamaisoai apɨpaahɨ waatɨ komɨ ambɨpatɨ maipiyatɨ yaawɨhandɨ komɨ awaisɨho taahɨwaiwaara yupwoaitaise.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 O amɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaaho amɨ wapa komɨ awaisɨho wɨndɨ gɨmunyaatɨ amɨ maarɨmitimbɨpa nanɨhiyatɨ kaisɨho soai awaisɨho waatɨ taahɨwaiwetɨ wɨndɨ yamupwoaitaise. Utaaho woai wapa Autaahaatɨho taahɨpɨpa numwisɨho so amɨ Autaahaatɨhoai japɨhɨ taahɨpɨpa numwɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyaataise. Iyatɨ amɨ utaaho woai Autaahaatɨho pɨhɨtatɨ apɨpaahɨ taahɨpɨpa numwisɨho so amɨ Autaahaatɨhoai japɨhɨ apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ waatɨ taahɨpɨpa numwɨtandɨ Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaataise,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Jisaasiho sata kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Kɨmaapɨ yapɨpataapɨhɨ sisɨha tɨhoaatɨ tɨpotɨ yapɨpatetɨ tɨhɨtandɨ ahaitandɨ napɨtɨhonɨne. Sisɨha tɨhoaatɨ tɨpohotɨha ketɨ tahatɨ tɨhwɨtisatɨ ketɨ netɨ yapɨpati tɨhomaatato ndɨ nisɨ mandɨha yaasataise.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya waapoho newaawɨ mɨhatɨhɨ nawatiwɨ nandaahohɨpatamataindɨ nɨnɨ nandaatɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhandɨ naitandɨhaiwa yɨhaiwa taatɨ nasataise. Taatɨ napihɨ nɨnɨ kaiwa ketɨ tarɨwaindɨ netɨ owemaitando ndɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho netɨ nanopɨsasɨnatɨ naninjɨhandataise. Amɨ kaiwa nɨnɨ sangɨ netaato.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Sahɨ wiwa nisapɨ satɨwɨ ko isɨhiyaanɨnɨ itɨhɨnnaatɨ tunaatɨ tipɨtapaata bimohɨtɨhandɨ netɨ owematɨ yatɨhɨ napaisaatenyamaitandɨ nasahoe tɨwɨ gwɨnyaitaawɨ owetise. Nɨnɨ sangi netɨ yatɨhesamatɨ japatindɨ napaisaatisamaitandɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Sahɨ isɨhiyaatangi netɨ tipɨtapaatɨ yɨyandɨhesamaitandɨ napɨtɨhonɨne.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Wanapɨ namasatɨ siyahaiwa noaipaitaise. Isɨhiya ikwɨ naasairɨtahiya nususasɨ aŋaaŋɨ naasaindaapɨhɨ bindawaahiya itɨhɨnnɨwɨ nepɨ yɨyandɨhematɨwɨ tipɨtapaatɨtaapo. Tipɨtapaatɨwɨ wurɨ wihoaaŋɨtanɨhɨ amɨ murɨmo wihoaaŋɨtanɨhɨ itɨhɨnnɨwɨ tundaapo.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Saiwɨ tipɨtapaatɨwɨ sapɨho mwaahoai itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaaho sapɨhoai itɨhunda tiwɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ sanaatɨ maataati itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ maataatɨ sanaati itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaahomɨ apwaataati saihaatɨ itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaahomɨ apwaataatɨ saihaati itɨhunda tiwɨtaise,” undatɨ kiyai Jisaasiho kaundataase.
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai Jisaasiho pɨwɨha wa satahaimaawɨ kaundataase. “Tɨwipatɨ ipɨho nipatihihoaangɨ ahiyatɨ tɨwipatɨ asɨhatihɨ sahɨ jawaawɨ ketɨ sahɨ wipatɨ wipɨwɨtande tɨwɨhiyaate. Satɨwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaahauhɨ amɨ wipatɨ tɨtɨhɨ wipɨwataise.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Iyataatɨ amɨ mbɨpa waatɨ mbwaasɨhɨ japɨ mmonawaawɨ ipɨho ipɨtatɨ yatitande tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Aihɨ amɨ ipɨho ipɨtatɨ yatisataise.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Saiwa siyatɨ yapɨpataapunɨ yamɨhapataatunɨ noaipasɨhɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaawaahandɨ kandɨ sahɨ wanɨ kɨmura taatɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ wɨndɨ mmonɨwɨ gɨmunyaahowɨ sahɨ jaipɨpaisawɨhiyaate,” undatɨ kaundataase.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 Sahɨ sawanaatɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨ sandɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kaitɨhaawo maatɨwɨ napaape?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Utaaho wo pɨwɨha netɨ kɨnyɨhetɨ yangutaatɨ pɨwɨha atisatɨ tipɨtapa mmondandɨhoaapɨhɨ nangɨpuwɨtandɨ nangɨmaasi niyonɨhɨ taamɨ daihɨra nomaamɨ pɨwɨha kaundɨpɨ tɨtɨhemapɨ owemapɨse. Saimbɨ kiyapaapaahɨ ko gi wɨndɨ nangɨmaasi notɨ pɨwɨha ususaamɨ atisatɨ netɨ tipɨtapaatɨ mmosɨhoaapɨhɨmaahɨmaitaise. Iyonɨhɨ amɨ ko nangɨmaatɨ tingaatahaisahiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmahonɨhɨ amɨ kiya nangɨmaapawɨ napwɨtɨwɨ bimohɨpɨpɨhɨmaahɨmaitaapo.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ napwɨtohɨpɨpɨhɨ wɨndɨ namasi namuwɨ bimaamɨ nuwɨ nawɨho ipotɨho owemapɨho nunyamapaahɨ noaipasi nehɨhaatɨ nutaatɨwe,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.