Lucas 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Isɨhiya taahɨtɨhandɨ ambɨpatɨ owehandɨ wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasihoaapɨhɨ itɨpunɨwɨ ipwɨsaatɨwɨ ahoyanawaayopo. Saiwɨ taawɨ ahoyanɨhauhɨ sura Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai jɨhɨ sata kaundataase. “Isɨhiya Parisihiyaamɨhetapɨ waatɨ nipɨsatɨ noaipasɨtɨhandapɨ sahɨ jaawo. Sandɨ nɨnɨ kasatohɨtɨmandɨ Parisihiya nyahɨ awaisawɨhiyaanɨnɨ gaahiyaaniso tɨwɨ nawɨhaiwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ genanɨwɨ jaipaiwɨhaiwa kiyohɨwaiwaapɨto.
1 Milhares de pessoas se ajuntaram, de tal maneira que umas pisavam as outras. Então Jesus disse primeiro aos discípulos:
2 Isɨhiya wapa noaasawɨ kaiwɨ amɨ pɨwɨha noaasawɨ bɨpi pɨwanɨhohɨha Autaahaatɨho isɨhiyai auta netɨ nunjatɨ kaundonɨhɨ nahatiya mmonɨwɨ atitaapo. Sandɨ asisɨha ipotɨhetɨ Autaahaatɨho kiyonɨhɨ siyatɨ noaipaitaise.
2 Tudo o que está coberto vai ser descoberto, e o que está escondido será conhecido.
3 Isɨ siyatɨsɨ kɨnyɨ wapa apatɨhɨ katingɨpɨpaunɨ amɨ wapa nehɨ nɨwipɨhɨrotɨ bɨpi usaamɨ atihɨropɨ katɨpɨ wɨwihingɨpɨpaunɨ auta isɨhiya ahoyanopɨpɨhɨ katisaihɨ nahatiya atitaapo.
3 Assim tudo o que vocês disserem na escuridão será ouvido na luz do dia. E tudo o que disserem em segredo, dentro de um quarto fechado, será anunciado abertamente.
4 “Nisɨ naisɨhiyaate, nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Isɨhiya nehɨ samɨ ambɨpatisaahɨhɨ timawaawɨ amɨ ipotɨ wapa samɨ maarɨhoaisɨ wɨndɨ kamaawitaatɨwɨhiyaapɨ sahɨ wɨndɨ apɨpaahɨ yamaiwɨse. Owe.
4 Jesus continuou:
5 Sahɨ nehɨ naasopaahɨhɨ yaitaatɨwɨ nɨnɨ kɨmandɨ kasatataato. Utaaho watɨpɨhaiwaisaho samɨ ambɨpati tiwatosatɨ amɨ ipotɨ samɨ maarɨhoai netɨ apɨpaahɨ maipɨhapɨmaitandɨhopaahɨhɨ akɨtɨnɨhɨ sahɨ kopɨ yaiwɨse.
5 Vou mostrar a vocês de quem devem ter medo: tenham medo de Deus, que, depois de matar o corpo, tem poder para jogar a pessoa no inferno. Sim, repito: tenham medo de Deus.
6 “Sahɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Isɨhiya kohonya ikwɨ naasairɨtahonya nawɨho asɨhisɨho 2 toyaaho nunyawɨ nehauho. O amɨ Autaahaatɨhohɨ koho mataapɨhapa siyahapaapisɨ wɨndɨ nanɨpɨmimatahoe. Owetise. Kapaapɨ gwɨnyaatɨ jata isɨwatahore.
6 — Por acaso não é verdade que cinco passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? No entanto Deus não esquece nenhum deles.
7 Ko kinyɨ mɨtɨhoaatɨhɨ misisɨha nahata aimɨ awɨta mmonahore. Sahɨhɨ isɨhiyaatisɨ koho so mataapɨhapai nusatipɨhaapɨhiyaatisɨ wapa nanyoaipaitaiso tɨwɨ wɨndɨ yamaiwɨse,” undataase.
7 Até os fios dos cabelos de vocês estão todos contados. Não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos!
8 “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Utaaho wo nisapɨ satatɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨho Saaho Jɨhomɨhonɨne tiso sopɨ Autaahaatɨho isɨhiyai tipɨtapaatɨ usonɨhonɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ko nisɨhore ndɨ Autaahaatɨhoai kaundɨto.
8 Jesus disse ainda:
9 Iyataatɨ amɨ utaaho wo isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ nisapɨ satatɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨho Saaho Jɨhomɨhonɨnɨmaahe tatɨ nɨngi ahosɨnɨmataataahɨ amɨ nisangi koai Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ahosumwaito.
9 Mas aquele que disser publicamente que não é meu, o Filho do Homem também dirá diante dos anjos de Deus que essa pessoa não é dele.
10 “Utaaho wo Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ wapa maipɨhapa katiwaiwa Autaahaatɨho nga nemwaitaise. O amɨ utaaho wo Itɨpɨho Gaahopɨ wapa maipɨhapa katiwaiwa saiwaahɨ Autaahaatɨho wanunɨ amɨ ipotɨ isɨhiyai tipɨtapaatɨ usonataahura wɨndɨ nemwaamahonɨhɨ kaiwaanɨhɨ ahotɨtaise.
10 — Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, porém quem
11 “Sangi tipɨtapaapɨ jasondaatɨwɨ isɨhiya aŋɨhaiwa ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨwaiwa gwɨharaahaiwaapɨhunɨ amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaapɨhunɨ nasamaasi naisaihɨ sahɨ samaatɨwɨse, nyahɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha kiyai maahɨwa kaundɨtɨhaawe tɨwɨ gɨmunyaapɨse.
11 — Quando levarem vocês para serem julgados nas
12 Amɨ sandɨ apaapɨmaato, amɨ sangi saiwɨ kasisaihɨ ketɨ suraanɨhɨ Itɨpɨho Gaaho pɨwɨha isɨhiyai sahɨ wihoaaŋɨha kaundɨtaatɨwɨha netɨ gisunyaitaihɨsato,” undataase.
12 Pois naquela hora o Espírito Santo lhes ensinará o que devem dizer.
13 Isɨhiya kapɨhɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ wo sata Jisaasihoai kaundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, nisɨ taasɨhoai kaunde ko apɨhomɨ kahapaamapɨpa ikɨpɨpa tipɨtapaatɨ nɨngi wihoaaŋɨhapa naninyatɨ ko wihoaaŋɨhapa naitando,” undataase.
13 Um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, mande o meu irmão repartir comigo a herança que o nosso pai nos deixou.
14 Aihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha saundataase. “Utaahoŋe, nɨngi sandapɨ kɨnyɨ saimbɨ kaitaape ndatɨ ndɨ ahɨnihe sɨhoaasangi kahapaamapɨpa japɨhomɨhapa wihɨwihoaaŋɨ tipɨtapaatɨ nasamɨtando?” undataase.
14 Jesus disse:
15 Undatosatɨ isɨhiya nahatiyai saundataase. “Sahɨ jaawo! Kahapaamapɨpa pɨhɨndɨ ahoaindɨ noaipatɨ kahapaamapɨpaisahonɨnimatɨtando tɨpɨ waatɨ gɨmunyaape. Utaaho komɨ asohoematatɨ nasisoaarɨ konɨhɨ ko bimɨtandɨhandɨ kahapaamapɨpa netɨ ahoyatoaatimbɨpetapɨ wɨndɨ namaitaise,” undataase.
15 E continuou, dizendo a todos:
16 Undatɨ kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa sɨwipatɨ nepemaahɨwatɨ sata kaundataase. “Utaaho wo kahapaamapɨpa asaketaho komɨ yapɨpatɨ osaataatɨ nandapa pɨhɨtatɨ nimaatatɨ akuraitaise. Akuraayonɨhɨ ko kahapaamapɨpa asaketisɨho siyatɨ sawaho gwɨnyaitaise.
16 Então Jesus contou a seguinte parábola :
17 Nisɨ osaataatɨ nandapa akuraayataisɨ nɨnɨ napɨtaito nisɨ nandapa kɨpwɨtɨ ahaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ oweso tatɨ gwɨnyaataise.
17 Então ele começou a pensar: “Eu não tenho lugar para guardar toda esta colheita. O que é que vou fazer?
18 Siyatɨ gwɨnyaatosatɨ sandaase. ‘Nisɨ nandapaunɨ amɨ ikɨpɨpaunɨ ahiyohɨwaiwa aŋɨhaiwa gwɨharaahaiwaasɨ namatɨ nupwɨsasɨtɨ waitɨ aungwohaiwa awaiwaiwa aŋɨmatɨtaano. Aŋɨmatɨtosatɨ nandapa kɨpwɨtɨ kapaunɨ amɨ nisɨhapa ikɨpɨpaunɨ kaiwaatɨhɨ ahɨnotɨtando.
18 Ah! Já sei! — disse para si mesmo. — Vou derrubar os meus depósitos de cereais e construir outros maiores ainda. Neles guardarei todas as minhas colheitas junto com tudo o que tenho.
19 Ahɨnotanɨhɨ nɨnɨ saindɨ gwɨnyaitande. Ikɨpɨpa nandapa kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ nga ahɨnotanɨhɨ asakaindɨ maaritɨtɨ tahaapaindɨ ikɨndɨ nandɨ usaimanɨndɨ bimɨtando,’ tatɨ gwɨnyaataise.
19 Então direi a mim mesmo: ‘Homem feliz! Você tem tudo de bom que precisa para muitos anos. Agora descanse, coma, beba e alegre-se.’ ”
20 Kohɨ siyatɨ gwɨnyaasɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ apɨpaahɨ naharɨhoŋe. Wanɨ kɨmura apɨmatɨhɨ napomasamɨhɨ kinyɨhapa nepɨ irɨhapɨwipɨ ahaingɨpɨpa ndɨ naitaise?’ undataase.
20 Mas Deus lhe disse: “Seu tolo! Esta noite você vai morrer; aí quem ficará com tudo o que você guardou?”
21 Isɨ sɨkiyate, isɨhiya kahapaamapɨpa nepɨ irɨhapɨwipɨ ahiyawaawɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ apɨpaahɨ nenoaahɨtɨmawaayopo,” undatɨ kiyai kaundataase.
21 Jesus concluiu:
22 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Amɨ sandapɨ nɨnɨ sangi kasatataato. Sahɨ itatamanɨnɨwɨ usaimanɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandapɨ waatɨ pɨhɨtɨwɨ satɨwɨ gɨmunyaapɨse. Nyahɨ nandapa nandɨhaahapa owesɨ napa nandɨhaawe? Nyahɨ nyamɨ ambɨpatisɨ namaasaitɨhaahapa owesɨ napa niyowaatɨ namaasatɨtɨhaawe? Tɨwɨ waatɨ gɨmunyaapɨse.
22 Então Jesus disse aos seus discípulos:
23 Isɨhiya baiwɨ usaimanɨnɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nandapaisɨ apɨpaahɨ nusatipɨhaahande. Aihɨ amɨ ambɨpatisangi yutɨhɨrɨ apotɨhɨri apɨpaahɨ nusatipɨhaataise.
23 Pois a vida é mais importante do que a comida, e o corpo é mais importante do que as roupas.
24 Sahɨ kohopɨ gwɨnyapenɨwɨse. Koho so otɨpɨpatɨ kiyatɨ amɨ nandapa niyaamatɨ kɨpohomaahe. Iyatɨ koho so nandapa kɨpotɨ ahoaitandɨhaaŋɨ aŋaaŋɨ owehore. Siyatɨ koho nandapa owehotihɨ Autaahaatɨho sawaho nunyataise. O amɨ sahɨ isɨhiyaatɨhɨ koho soaisɨ apɨpaahɨ nusatipɨhaapɨhiyaate.
24 Vejam os corvos: não semeiam, não colhem, não têm despensas nem depósitos, mas Deus dá de comer a eles. Será que vocês não valem muito mais do que os pássaros?
25 Saiwaapɨ samɨ wo pɨhɨtatɨ gwɨnyaataatɨ komɨ bimɨtandɨhandɨ masɨhonjɨ netɨ utaarɨmaitaiso?
25 Qual de vocês pode encompridar a sua vida, por mais que se preocupe com isso?
26 Sahɨ saiwɨ masɨwonjɨ samɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nepɨ onehɨmiwawaawaahɨ kahapaamapɨpa wapa awaimbɨpaametɨhapaapɨ napaapɨ sahɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaahopo?
26 Portanto, se vocês não podem conseguir uma coisa assim tão pequena, por que se preocupam com as outras?
27 “Tandɨpɨho nawatɨ saniyatɨ ahetindɨhandapɨ gwɨnyaapɨse. Tandɨpɨho otɨpɨpatɨ kiyatɨ utɨ apotɨhɨrɨ nasatɨ niyotaamaise. Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Jɨhura Soromonɨho utɨ apotɨhɨrɨ sanahɨpɨpa otiwa kambwaahapa gaahapa utɨ apotinatɨ yundanyainjɨpɨpa so tandɨpɨhomɨ kwɨtaahomatiyahapa sanahɨpɨpa gaahapa otiwa kambwaahapa niyotɨ nipaata yundanyainataamaise.
27 Vejam como crescem as flores do campo: elas não trabalham, nem fazem roupas para si mesmas. Mas eu afirmo a vocês que nem mesmo Salomão, sendo tão rico, usava roupas tão bonitas como uma dessas flores.
28 Kɨtarɨhɨrɨ woyɨha wanɨ nga ahetinjatɨ bosonaahɨ isɨhiya tisatɨwɨ sisɨhaapɨhɨ tɨhoaitaatɨwɨhapaisɨsɨ Autaahaatɨho utɨ apotɨwisataise. Sahɨ Autaahaatɨhopɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ gɨwunyaapɨhiyaate, Autaahaatɨho utɨ apotɨsitaise.
28 É Deus quem veste a erva do campo, que hoje está aqui e amanhã desaparece, queimada no forno. Então é claro que ele vestirá também vocês, que têm uma fé tão pequena!
29 Isɨ amɨ sahɨ gwɨnyapenawaawɨ nandapa maahapa nandɨhaawe, waapoho maaho nandɨhaawe, tɨwɨ pɨhɨtɨwɨ kapaapɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse.
29 Portanto, não fiquem aflitos, procurando sempre o que comer ou o que beber.
30 Sandɨ katotɨmandɨ isɨhiya maipɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaatahiya kɨmaapɨ yapɨmbatambɨhiya saiwa nahatewa pɨhɨtɨwɨ nehɨ kaiwaapaahɨhɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Amɨ sahɨhɨ samɨ japɨho Autaahaatɨho sahɨ nenoaahɨtohɨpɨpaapɨ jasonatɨ aimɨ gwɨnyaahosɨ kapa tɨtɨhɨ nasamɨtaise.
30 Pois os pagãos deste mundo é que estão sempre procurando todas essas coisas. O Pai de vocês sabe que vocês precisam de tudo isso.
31 Isɨ Autaahaatɨho sangi jainjaatɨ bimindɨhandapɨ jɨhɨ pɨhɨtɨwɨ baiwɨ daapɨse. Daasaihɨ sahɨ nenoaahɨtihɨ saiwa maahapɨhapɨ naito tɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwaahɨ aimɨ ko mmonatɨ gwɨnyapese. Isɨ Autaahaatɨho sangi nahatewa nasamɨtaise.
31 Portanto, ponham em primeiro lugar na sua vida o
32 “Sipɨsipɨhandɨ yahonyaamataiwɨ isɨ yahonyaate, sahɨ wɨndɨ yamaiwɨse. Kahapaamapɨpai Autaahaatɨho osamatɨ jaatɨ bindataatɨ komɨ Jaatɨ Bimiwaiwaamɨ wiwa sahɨ awaisawɨhiyaatimatɨwɨ kahapaamapɨpa koaisawɨ maasɨ jaawɨ bimɨtaatɨwɨ samɨ Japɨho aimɨ gwɨnyaasɨ nasamɨtaise.
32 Jesus continuou:
33 Sahɨ kahapaamapɨpa isɨwasohɨpɨpa isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho nepɨse. Nawɨho kahapaamapɨpa nunyawɨ nehotɨho isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtohiyɨhiyai andɨtɨwipɨ nunyawɨse. Nawɨhomɨ ikihɨ wɨndɨ napwɨrɨnatɨ namosasɨndandɨhihɨ baiwɨ daapɨ nepɨse. Sahɨ baiwɨ mmonɨwinjawɨ wapa nehɨ tɨtɨhɨ gaahapaahɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ nepɨ ahoaiwɨse. Aiwɨ kɨnyɨ woŋɨ Yamɨhapataatɨhɨ kahapaamapɨpa gaahapaahɨhɨ nepɨ ahoaingɨpɨpa wɨndɨ nihɨrɨnatɨ nosasɨnatɨ owemetɨtaise. Iyataatɨ amɨ ikohiyaisangi kapɨhɨ kinyɨ gaahapa ahɨngisotimbɨpɨhɨ detɨ wɨndɨ namaitaapo. Iyonɨhɨ amɨ naapɨho kapaisangi wɨndɨ netɨ ipwɨratɨ namopɨsasɨtaise.
33 Vendam tudo o que vocês têm e deem o dinheiro aos pobres. Arranjem bolsas que não se estragam e guardem as suas riquezas no céu, onde elas nunca se acabarão; porque lá os ladrões não podem roubá-las, e as traças não podem destruí-las.
34 Samɨ kahapaamapɨpa gaahapa ahisisotimbɨpɨpɨhɨ amɨ sapɨhɨ kapɨhɨ samɨ maarɨhoaisangi ahɨsisotɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
34 Pois onde estiverem as suas riquezas, aí estará o coração de vocês.
35 Sahɨ apotɨhɨrɨ nuhɨrɨhɨrɨ niyopɨ yamepatɨ apotɨhɨrɨ ipɨhatiwɨ mmatɨwɨ wɨsasɨnɨwɨse. Aiwɨ samɨ sisɨha norɨhɨrɨ ramɨhandɨ tɨpopɨ tɨmetɨwɨse.
35 E Jesus disse ainda:
36 Otɨpɨpatɨhiya kiyaamɨ awaisɨho namaatonɨhɨ nandapa tɨhohɨpɨpaatɨhɨ bimainja namasi japɨhɨ napɨtandɨhandapɨ jaawɨ bimohɨpatamataiwo. Komɨ otɨpɨpatɨhiya awaisɨho napɨtaiso tɨwɨ jaawɨ kiyaanɨhɨ bimaambɨwɨ kiyaamɨ awaisɨho nasatɨ maasomwaaŋɨ nanupwɨse tatɨ maasomwaaŋɨ tiwatɨ kwɨtɨwonɨhɨ kiya atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ nihɨtɨwɨ nɨwuwɨtaapo.
36 Sejam como os empregados que esperam pelo patrão, que vai voltar da festa de casamento. Logo que ele bate na porta, os empregados vão abrir.
37 Komɨ otɨpɨpatɨhiya nanɨhaiwɨ wɨndɨ namopotɨwɨ kiyaanɨhɨ baiwɨ jaawɨ binyaihɨ kiyaamɨ awaisɨho nasatɨ usosawɨhiya siya awaindɨhandɨ maaritɨtaapo. Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatataato. Ko sawaho apotɨhɨrɨ nuhɨmatɨ niyotɨ yamepatɨ wɨsasanatosatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai ganɨhomɨhinɨ ahɨwisatosatɨ sawaho nandapa numwɨtaise.
37 Felizes aqueles empregados que o patrão encontra acordados e preparados! Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o próprio patrão se preparará para servi-los, mandará que se sentem à mesa e ele mesmo os servirá.
38 Iyataatɨ amɨ kiyaamɨ awaisɨho apatɨhɨ apwɨtetetisangi amɨ otɨpwɨsɨpaatɨ gaatisuraisangi nasatɨ usonata komɨ otɨpɨpatɨhiya wɨndɨ namopɨ tɨmetisaihɨ usosawiya siya waatɨ maaritɨtaapo.
38 Eles serão felizes se o patrão os encontrar alertas, mesmo que chegue à meia-noite ou até mais tarde.
39 “Isɨ amɨ nɨnɨ sangi pɨwɨha kɨma sandɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Aŋaaŋamɨ satɨho utaaho ikopaisaho sura napɨtaise tatɨ mmonatɨ gwɨnyaataataahɨ anɨtinatɨ tɨmanɨnatɨ jaatɨ bimonɨhɨ ikopaisaho wɨndɨ nasatɨ komɨ aŋaaŋɨ nurɨwatatɨ komɨhapa iwɨrɨmaawitaise.
39 Lembrem disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, não o deixaria arrombar a sua casa.
40 Isɨ sɨkiyatisɨ namaapɨtaise tɨwɨ nanɨhaiwɨ binyaihɨhura Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨto. Isɨ amɨ sahɨ baiwɨ tɨmanɨnɨwɨ jaawɨ bimaawɨse,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
40 Vocês, também, fiquem alertas, porque o
41 Sata kaundihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awasisɨhoŋe, pɨwɨma kɨma sɨwipatɨ namɨhanɨpɨ katingɨma tɨtɨhɨ nyapɨ katapaino e isɨhiya nahatiyaapɨ osamapɨ katapaino?” undatɨ nunjenataise.
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, essa
42 Sata ko nunjesɨhɨ Awaisɨho Pitaahoai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Utaaho komɨ amɨtɨha gaahaisaho diyaamahonɨhɨ otɨpɨpatɨ biyatɨ kaitaise komɨ awaisɨho saundatɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiya siyai iwinjaapɨ bindapa nawɨho nandapapɨho tɨtɨhɨ kura nunye undatɨ ahɨwisonɨho?
42 O Senhor respondeu:
43 Otɨpɨpatɨho otɨpɨpatɨ biyatɨ napaitatɨ kiyatɨ bimonɨhɨ komɨ awaisɨho japɨhɨ nasatɨ mmonata nisɨ otɨpɨpatɨho otɨpɨpatɨ nga kanisataise tatɨ usosɨho so apɨpaahɨ waatɨ awaindɨhandɨ maaritɨtaise.
43 Feliz aquele empregado que estiver fazendo isso quando o patrão chegar!
44 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Utaaho siyahoai komɨ awaisɨho nisɨhapa nahataapa kahapaamapɨpa awaisɨhoŋimatɨpɨ ninjaapɨ bime undatɨ ahɨwitaise.
44 Eu afirmo a vocês que, de fato, o patrão vai colocá-lo como encarregado de toda a sua propriedade.
45 O amɨ so otɨpɨpato komɨ awaisɨho ahɨwisɨho komɨ maarɨhoaatɨhapɨ siyatɨ gwɨnyaatɨ nisɨ awaisɨho wɨndɨ ketɨ namaasatɨ konɨhɨ utaarɨhandɨ ketamaitaise tatɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ namatɨ otɨpɨpatɨhiya ko winjaatɨ bimisawɨhiya usɨhiyaisunɨ amɨ asɨhiyaisunɨ ahoyatɨ tiwatɨ mɨmaipɨwisatɨ amɨ nandapa nipinjatɨ gwɨsɨha taupɨmatɨ nanatɨ amɨ waapoho pɨhɨtatɨ nanatɨ naharisatɨ nanɨhiyatɨ bimɨtaise.
45 Mas imaginem o que acontecerá se aquele empregado pensar que o seu patrão está demorando muito para voltar. E imaginem que esse empregado comece a bater nos outros empregados e empregadas e a comer e a beber até ficar bêbado.
46 Siyatɨ awaisɨho namaapɨtaiso tatɨ nanɨhiyatɨ bimonɨhɨ komɨ awaisɨho asisɨha wetɨ wura akohɨ napɨtaise. Nasatɨ ko koai tiwatɨ otipatɨ iwinjɨwatɨ isɨhiya kiyaamɨ awaisɨhiyaamɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemahohiyɨhiyai yaawɨhandɨ nunyohɨtɨhandɨ nunyonɨhɨ kandɨ ko netɨ kiyaisatɨ bimɨtaise.
46 Então o patrão voltará no dia em que o empregado menos espera e na hora que ele não sabe. Aí o patrão mandará cortar o empregado em pedaços e o condenará a ir para o lugar aonde os desobedientes vão.
47 “Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ aimɨ mmonatɨ gwɨnyaaho amɨ ko sawaho netɨ wɨndɨ tɨmaamaŋɨnatɨ amɨ komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritimbɨpa wɨndɨ kamaisoai apɨpaahɨ waatɨ komɨ ambɨpatɨ maipiyatɨ yaawɨhandɨ komɨ awaisɨho taahɨwaiwaara yupwoaitaise.
47 — O empregado que sabe qual é a vontade do patrão, mas não se prepara e não faz o que ele quer, será castigado com muitas chicotadas.
48 O amɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaaho amɨ wapa komɨ awaisɨho wɨndɨ gɨmunyaatɨ amɨ maarɨmitimbɨpa nanɨhiyatɨ kaisɨho soai awaisɨho waatɨ taahɨwaiwetɨ wɨndɨ yamupwoaitaise. Utaaho woai wapa Autaahaatɨho taahɨpɨpa numwisɨho so amɨ Autaahaatɨhoai japɨhɨ taahɨpɨpa numwɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyaataise. Iyatɨ amɨ utaaho woai Autaahaatɨho pɨhɨtatɨ apɨpaahɨ taahɨpɨpa numwisɨho so amɨ Autaahaatɨhoai japɨhɨ apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ waatɨ taahɨpɨpa numwɨtandɨ Autaahaatɨho maaritatɨ gwɨnyaataise,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
48 Mas o empregado que não sabe o que o patrão quer e faz alguma coisa que merece castigo, esse empregado será castigado com poucas chicotadas. Assim será pedido muito de quem recebe muito; e, daquele a quem muito é dado, muito mais será pedido.
49 Jisaasiho sata kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Kɨmaapɨ yapɨpataapɨhɨ sisɨha tɨhoaatɨ tɨpotɨ yapɨpatetɨ tɨhɨtandɨ ahaitandɨ napɨtɨhonɨne. Sisɨha tɨhoaatɨ tɨpohotɨha ketɨ tahatɨ tɨhwɨtisatɨ ketɨ netɨ yapɨpati tɨhomaatato ndɨ nisɨ mandɨha yaasataise.
49 Jesus continuou:
50 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya waapoho newaawɨ mɨhatɨhɨ nawatiwɨ nandaahohɨpatamataindɨ nɨnɨ nandaatɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ yaasɨhandɨ naitandɨhaiwa yɨhaiwa taatɨ nasataise. Taatɨ napihɨ nɨnɨ kaiwa ketɨ tarɨwaindɨ netɨ owemaitando ndɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho netɨ nanopɨsasɨnatɨ naninjɨhandataise. Amɨ kaiwa nɨnɨ sangɨ netaato.
50 Tenho de receber um batismo e como estou aflito até que isso aconteça!
51 Sahɨ wiwa nisapɨ satɨwɨ ko isɨhiyaanɨnɨ itɨhɨnnaatɨ tunaatɨ tipɨtapaata bimohɨtɨhandɨ netɨ owematɨ yatɨhɨ napaisaatenyamaitandɨ nasahoe tɨwɨ gwɨnyaitaawɨ owetise. Nɨnɨ sangi netɨ yatɨhesamatɨ japatindɨ napaisaatisamaitandɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Sahɨ isɨhiyaatangi netɨ tipɨtapaatɨ yɨyandɨhesamaitandɨ napɨtɨhonɨne.
51 Vocês pensam que eu vim trazer paz ao mundo? Pois eu afirmo a vocês que não vim trazer paz, mas divisão.
52 Wanapɨ namasatɨ siyahaiwa noaipaitaise. Isɨhiya ikwɨ naasairɨtahiya nususasɨ aŋaaŋɨ naasaindaapɨhɨ bindawaahiya itɨhɨnnɨwɨ nepɨ yɨyandɨhematɨwɨ tipɨtapaatɨtaapo. Tipɨtapaatɨwɨ wurɨ wihoaaŋɨtanɨhɨ amɨ murɨmo wihoaaŋɨtanɨhɨ itɨhɨnnɨwɨ tundaapo.
52 Porque daqui em diante uma família de cinco pessoas ficará dividida: três contra duas e duas contra três.
53 Saiwɨ tipɨtapaatɨwɨ sapɨho mwaahoai itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaaho sapɨhoai itɨhunda tiwɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ sanaatɨ maataati itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ maataatɨ sanaati itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaahomɨ apwaataati saihaatɨ itɨhunda tiwonɨhɨ amɨ mwaahomɨ apwaataatɨ saihaati itɨhunda tiwɨtaise,” undatɨ kiyai Jisaasiho kaundataase.
53 Os pais vão ficar contra os filhos, e os filhos, contra os pais. As mães vão ficar contra as filhas, e as filhas, contra as mães. As sogras vão ficar contra as noras, e as noras, contra as sogras.
54 Isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai Jisaasiho pɨwɨha wa satahaimaawɨ kaundataase. “Tɨwipatɨ ipɨho nipatihihoaangɨ ahiyatɨ tɨwipatɨ asɨhatihɨ sahɨ jawaawɨ ketɨ sahɨ wipatɨ wipɨwɨtande tɨwɨhiyaate. Satɨwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaahauhɨ amɨ wipatɨ tɨtɨhɨ wipɨwataise.
54 Jesus disse também ao povo:
55 Iyataatɨ amɨ mbɨpa waatɨ mbwaasɨhɨ japɨ mmonawaawɨ ipɨho ipɨtatɨ yatitande tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Aihɨ amɨ ipɨho ipɨtatɨ yatisataise.
55 E, quando sentem o vento sul soprando, dizem: “Vai fazer calor.” E faz mesmo.
56 Saiwa siyatɨ yapɨpataapunɨ yamɨhapataatunɨ noaipasɨhɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaawaahandɨ kandɨ sahɨ wanɨ kɨmura taatɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ wɨndɨ mmonɨwɨ gɨmunyaahowɨ sahɨ jaipɨpaisawɨhiyaate,” undatɨ kaundataase.
56 Hipócritas! Vocês sabem explicar os sinais da terra e do céu. Então por que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
57 Sahɨ sawanaatɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨ sandɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kaitɨhaawo maatɨwɨ napaape?
57 E Jesus terminou, dizendo:
58 Utaaho wo pɨwɨha netɨ kɨnyɨhetɨ yangutaatɨ pɨwɨha atisatɨ tipɨtapa mmondandɨhoaapɨhɨ nangɨpuwɨtandɨ nangɨmaasi niyonɨhɨ taamɨ daihɨra nomaamɨ pɨwɨha kaundɨpɨ tɨtɨhemapɨ owemapɨse. Saimbɨ kiyapaapaahɨ ko gi wɨndɨ nangɨmaasi notɨ pɨwɨha ususaamɨ atisatɨ netɨ tipɨtapaatɨ mmosɨhoaapɨhɨmaahɨmaitaise. Iyonɨhɨ amɨ ko nangɨmaatɨ tingaatahaisahiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmahonɨhɨ amɨ kiya nangɨmaapawɨ napwɨtɨwɨ bimohɨpɨpɨhɨmaahɨmaitaapo.
58 Se alguém fizer uma acusação contra você e levá-lo ao tribunal, faça o possível para resolver a questão enquanto ainda está no caminho com essa pessoa. Isso para que ela não o leve ao juiz, o juiz o entregue ao guarda, e o guarda ponha você na cadeia.
59 Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ napwɨtohɨpɨpɨhɨ wɨndɨ namasi namuwɨ bimaamɨ nuwɨ nawɨho ipotɨho owemapɨho nunyamapaahɨ noaipasi nehɨhaatɨ nutaatɨwe,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
59 Eu lhe afirmo que você não sairá dali enquanto não pagar a multa toda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.