Lucas 11

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Asisɨha waara Jisaasiho wapɨhɨ taatɨ gaapundataise. Gaapundatɨ namɨhaasɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ wo koai saundataase. Awaisɨhoŋe nyahɨ gaapundɨtɨhaahandapɨ satɨwɨ gaapundɨwɨse tɨpɨ katɨpɨnyase Jonɨho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kataunjipatamataimbo undataase.
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Aihɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ gaapundawaawɨ satɨwɨ gaapundɨwɨse. ‘Apore kinyɨ ambɨpatɨ nehɨ naasaipatɨhɨ nyahɨ newa awaindewaamaitaano. Kɨnyɨ nyangi nyainjaapɨ bimaamɨ numwe.
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Asisɨha nahatewetɨ asisɨ nɨnaasetapɨhapa nandapa nanyinyamɨ numwe
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Isɨhiya nyangi maipɨhaiwa kanyisauhɨ nyahɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nyangi kanyisohɨwaiwa newaumahohɨpatamataimbɨ nyamɨ maipɨhaiwa nepɨnyamape. Aimbɨ nyangi wapa nanyisendandɨhandaatɨhɨ nanyamaasi namumwe’ tɨwɨ gaapundɨwɨse” undataase.
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Iyatɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Samɨ woŋɨ kinyɨ naisoho bimonɨhɨ apɨpaahɨ apwɨtetetɨ numbwɨ kinyɨ naisohoai saundɨtaise. ‘Naisohoŋe nandapa bɨretɨhandɨ mairɨma naninye. Amɨ japɨhɨ bosonɨhɨ nisɨhandɨ nahɨmɨtaano.
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Nisɨ naisoho wo daihɨra napinjaho wanɨ konɨhɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipasɨhɨ nandapa koai numwɨtandɨhapa owetihɨtono’ undɨtaise.
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Saundisamɨhɨ kinyɨ naisoho mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ nanototisɨho gi sahɨtɨtaise. ‘Kɨnyɨ nɨngi naapɨnuraapɨ namame. Maasomwaaŋɨ aimɨ anɨtindɨ napwɨtɨtɨ nisɨ metɨhonyaisatɨ maasɨ nanotondaayono. Isɨ nɨnɨ nepatɨ nandapa wapa namaahɨmɨto,’ hɨtɨtaise.
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Utaaho aŋɨtɨtɨhɨ nanomasɨho nisɨ naisohoso tatɨ gwɨnyaataatɨ nepatɨ nandapa neunyataamaise. Owe. Nandapa katohɨpɨpa naninye undatɨ jinjɨhaatema konɨhɨ kaundonɨhɨ poundonɨhɨ kandapɨ bɨpi nepatɨ katimbɨpa pɨhɨtatɨ nemwɨtaise.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 Isɨ nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ wapa nausetɨtonɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai nunjenɨwɨse amɨ ko kapa nasamɨtaiso. Sahɨ Autaahaatɨho wapa nasamɨtandɨhapaapɨ koaapɨhɨ daapɨse daahohɨpɨpa ko nasanyonɨhɨ sahɨ naitaawo. Sahɨ Autaahaatɨhomɨ maasomwaaŋɨ tipɨ kwɨtapɨse amɨ Autaahaatɨho atɨsisatɨ maasomwaaŋɨ sapɨ nasuwɨtaiso.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Amɨ isɨhiya nahatiya wapaapɨ nunjenohiyɨhiyai kapa koai nunjenɨhohɨpɨpa Autaahaatɨho kiyai nunyahore. Iyatɨ amɨ utaaho wo wapaapɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ daasɨhoai amɨ ko daasɨpɨpa kapa koai Autaahaatɨho netɨ nunjahore. Iyatɨ amɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ maasomwaaŋɨ tiwatɨ kwɨtɨwataataahɨ amɨ kopɨ Autaahaatɨho maasomwaaŋɨ ko nandaitandɨ nɨwuwahore.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Samɨ wonyɨ kimwaaho sapɨhongi apore araihopɨnyisɨ nandaanɨ naninye hɨtonɨhɨ sapɨhoŋɨ araiho namunyapɨ akwɨranɨho maipɨhapa numwɨtaino?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Iyataatɨ amɨ metɨhonjɨ kohomɨ mwaaho kwaatanipatapɨ sapɨhongi naninye hɨtonɨhɨ kɨnyɨ sapɨhoŋɨ namapɨ naapɨho maipɨhapa akosɨho nepumwɨtaino? Owe. Kɨnyɨ sapɨhoŋɨ wɨndɨ saimbɨ kamaitaise.
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Amɨ sahɨ isɨhiyaatɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ metɨhonyai nandapa maahoaipatɨ tɨtɨhɨ gaahapaahɨhɨ samɨ metɨhonyai nunyawɨhiyaate. Isɨ amɨ sɨkiyatisɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. O amɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhohɨ isɨhiya usa Itɨpɨho Gaaho nyangi nanyɨnye undɨwɨ nunjenɨhohiyɨhiyai Itɨpɨho Gaaho ko kiyai nunyahore,” undatɨ Jisaasiho otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Itɨpɨho maipɨho maahomwaaŋɨ dɨhɨwatɨ pɨwaamaatahoai Jisaasiho nemataise. Siyatɨ Jisaasiho utaahomɨhetapɨ itɨpɨho maipɨho nemwasɨhɨ aimɨ utaahomɨhetapɨ noaipasi naihɨ ko utaaho pɨwaamaatisoho namasatɨ pɨwandaase. Aihɨ kandapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ mmonawa yaiwɨmapɨ aatɨmawaayopo.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Saihɨhandɨ kandɨ usa satawaatopo. “Itɨpɨho maipɨhapaamɨ awaisɨho Biyerɨsepurɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataise,” tawaatopo.
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Satauhɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyangi nepɨ nanyisapɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ kaime. Kaisamɨhɨ nyahɨ mmonɨhaawɨ Autaahaatɨho koaisatɨndaise taatɨ nyahɨ gwɨnyaitaano,” undawaatopo.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Saiwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ kohɨ kiyaamɨ jaiwaiwɨ gwɨnyaapɨ kaundohɨtɨhandɨ usonataatɨ kiyai saundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ naasɨkataahapɨhiya tipɨtapaatɨwɨ tunawaawaahɨ kiya nosasɨndaapo. Iyataatɨ amɨ nususasɨ tipɨtapaatɨwɨ tunawaawaahɨ kususamɨ bimohɨtɨhandɨ notɨ nosasɨndaise.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Iyataatɨ amɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ tipɨtapaatatɨ tunataataahɨ napitiyatɨ andɨtitatɨ kahapaamapɨpa jaatɨ bimɨtaise, sahɨ nisapɨ ko Berɨsepurɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataise tohɨtɨmando.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nɨnɨ wanɨ Biyerɨsepurɨhomɨ watɨpɨhanda itɨpɨho maipɨhapa nemwasanaahɨ amɨ samɨhiya diyaamɨ watɨpɨhanda itɨpɨho maipɨhapa nemwahopo? Sahɨ satɨwɨ katohɨtɨmandapɨ sahɨ sawanaatamɨ isɨhiya sahɨ jaipɨtɨwɨ naharɨtɨwɨtopo satɨwɨ kasatɨtaapo.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Amɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataayo, amɨ sandɨhɨ Autaahaatɨho aimɨ nasatɨ namasatɨ sangi jainjaatɨ bindataise tatɨ netɨ nasisataise.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 “Utaaho wo komɨhapa pwɨsɨpɨ yaipatɨ isɨwatɨ nainaamanɨnatɨ biyatɨ komɨ aŋɨpɨpɨhɨ komɨhapaatɨhɨ jatataataahɨ komɨhapa kahapaamapɨpa namosasɨnatɨ biyatɨ ahusotɨtaise.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Iyataatɨ amɨ utaaho wo apɨpaahɨ watɨpɨho nasatɨ koaisamɨ tunamaamɨ koai tiwamatɨ pwɨsɨpɨ yaipatɨ andɨtɨwiwɨtandɨ isɨwatimbɨpa naitaise. Netɨ tipɨtapaatɨ nahataapa isɨhiya usai nemwɨtaise.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 “Utaaho nisɨ naisohoemaamatatɨ amɨ nɨngisatɨ maasɨ tɨmaamaamaitisɨho so nisɨ tiworɨhore. Amɨ utaaho wo nɨngisatɨ maasɨ nisɨ isɨhiyai sipɨsipɨhonyaamatiyatɨ netɨ ahomaisɨho so amɨ nisɨ isɨhiyai netɨ kihɨkihoaaŋematɨ torɨwatɨ tahamanausoaasataise,” ndaase.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 Amɨ sa satatosatɨ wa sandaase. “Itɨpɨho maipɨho utaahomɨhetapɨ noaipasi nehɨhaatɨ awasɨhapɨhɨ notɨ daayatɨ wapɨhɨ ko ikɨndandɨhapɨhapɨ daataise. Nehɨhaatɨ awasɨhapɨhɨ isɨhiya owehapɨhɨ ko ikɨnatɨ biyatɨ bimɨtandɨhapɨhapɨ mmonatɨ dainjatɨ owetihɨ wapɨhɨ monataatɨ sandaase. “Nɨnɨ aŋɨpɨpɨhɨ jɨhɨ bimambɨtɨ noaipasi nasohɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ naitaano,” tɨtaise.
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Naitaano tamapɨ nasatɨ aŋɨhandɨ jɨhɨ bimainjatɨ naindɨhandɨ mmonata isɨhiya sanahɨwaiwɨ naihoaapɨ itatamanɨmɨhauhɨ mmonataise.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Mmonamapɨ naisɨhohɨ notɨ itɨpɨho maipɨhapa ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ yahurɨtahapa 7 kiyatɨ apɨpaahɨ maipɨhapai ko notɨ numwaasɨhoai nusatipɨhaahapai numwaasi napihɨ napɨwɨ nandaapɨ utaahomɨhetɨ bindawaayopo. Bimauhɨ ko jɨhɨ gotɨ mɨmaipiyatɨ bimainjahosɨ wanɨ ipotɨhandɨ daahɨ apɨpaahɨ mɨmaipiyausoaasanatɨ bindataise,” undatɨ kiyai kaundataase.
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Jisaasiho taatɨ sata kaundihɨ isɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ apopaatɨ waatɨ waapɨhɨtatɨ pɨwɨha sata kandaase. “Itapaatɨ kɨnaatɨ gi nangɨmotɨ amwɨtɨhɨnyatɨ gɨtatamasaamaatɨ saati amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho gaahandɨ kawɨsataise. Isɨ amɨ kaatɨ waatɨ maaritane,” tatɨ kandaase.
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Sata Kaatɨ katihɨ Jisaasiho kaati wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Owetise. Isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ amɨ baiwɨ japepihɨrohiyɨhiya siyaahɨhɨ asakaiwɨ maaritɨwɨse, amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho kiyai gaahandɨ kawɨsataiso,” tatɨ kaundataase.
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Isɨhiya taahɨtɨhandɨ taapɨwɨ koaapɨhɨ ahoyanɨhauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiya apɨpaahɨ maatɨmaatiwɨ maipɨhiyaare. Kiya sɨwipatɨ watɨpɨhandisɨhatɨ mmondaatɨwɨ nasenawaayopo. Sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ mmondaatɨwɨ nasenɨhauhɨhandɨ kandɨ nɨnɨ kiyai sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ wɨndɨ kaindɨ namunjɨto owe nehɨ jɨhura Jonaaho kaindɨhandapaahɨhɨ kaundɨtaano kiya gwɨnyaitaatɨwo.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Sandɨ apaapɨmaato amɨ jɨhura Jonaaho kaindɨhandɨ isɨhiya Niniwehandaahiyai nunjataise. Aihɨ amɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaatangi nasisataise.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ipɨhomɨ bopihihoaaŋɨ mɨhombɨhaatɨ waatɨ apopaatɨ yapɨpatɨ isɨhiya kahapaamapɨpa jaatɨ bimisaamaatɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaisatɨ asisɨha Autaahaatɨho netɨ isɨhiyai tipɨtapaatɨ usondandɨhetɨ doaitaise. Asisɨha ketɨ isɨhiyai kaatɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa netɨ ausaimanatɨ nunjɨtaise. Sandɨ napaape, jɨhura kaatɨ mɨhopɨ yapɨpatamɨ otasaahaapɨhapɨhaatɨ Soromonɨhomɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ mmona komɨ pɨwɨha atitandɨ nasataise. Aihɨ amɨ wanɨ kɨmura Soromonɨhoai apɨpaahɨ nusatipɨhaatɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaaho kɨmbɨhɨ noaipatɨ kɨmo bindataise.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Asisɨha Autaahaatɨho isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhetɨ isɨhiya Niniwehandaahapɨhiyaunɨ amɨ wanɨ kɨmura taawɨ namoyaatohiyɨhiyaatunɨ japɨhɨ nepapɨ Niniwehandaahiya sangi saiwɨ saiwɨ maipɨhaiwa kaiwɨhiyaate satɨtaapo o amɨ kiyaahɨ Jonaaho pɨwɨha ausaasɨhɨ atiwɨ nepɨ aimɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasi nepemaitɨwɨhiyaaso. Amɨ wanɨhɨ Jonaahoai nusatipɨhaahandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaaho wanɨ kɨmbɨhɨ kɨmo bindataise.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Isɨhiya sisɨha tɨpopɨ aŋaaŋamɨ otɨtɨhunɨ amɨ yutɨhɨraatɨhunɨ noaasawɨ ahiyawaamaayopo. Owetise. Sisɨha tɨpopɨ autaahɨ nimaatarɨhɨretɨ nimaaposawaayopo isɨhiya aŋɨtɨtɨhɨ napɨwɨ nandaahohiyɨhiya sisɨha ka nausaatonɨhɨ japɨ nandaitaatɨwo.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Kinyɨ ndɨha ambɨpatamɨ sisɨhaare. Kinyɨ ndɨha maiwɨ namaayotatɨ maipɨmendaataahɨ amɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨsangi sisɨha gaamatɨ nausaatɨtaise. Iyataahandɨ kandɨ kinyɨ ndɨha maiwɨ niyotamataataahɨ amɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨ katɨnɨhɨ gaamatɨ asahatamaitaise.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Sisɨha samɨhetɨ nausaatatɨ ahotisɨha niyotatɨ asɨhatindɨhandɨ nasamaasaitaisɨ sahɨ baiwɨ jatɨwɨse.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Kinyɨ ambɨpatɨ wihoaaŋɨhatɨ asɨhɨmetatɨ nahatepɨ gaamatɨ nausaatamataataahɨ sisɨha kinyɨhetɨ nangusaatipatamatiyatɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨ gaamatɨ nausaatamaitaise,” undatɨ kiyai Jisaasiho kaundataase.
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Jisaasiho pɨwɨha satatɨ kaundatɨ aimɨ owetihɨ utaaho isɨhiya Parisihiyaamɨ wo Jisaasihoai nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ nandapa maasɨ nandɨhaawɨ namme undataase. Namme undihɨ Jisaasiho notɨ nandaatɨ nandapa nandandɨ ganɨhoaasɨnɨ nausanatɨ bindataise.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Bindataatɨ Jisaasiho ikwɨrɨ wɨndɨ bahomusatɨ nehɨ nandapa netɨ nainjɨhɨ ko Parisiho Jisaasihoai nandapaapɨ gaata numwaasɨho sandɨ ko ikwɨrɨ jɨhɨ bausatosatɨ namainjo tatɨ waatɨ aatama iwinjatataise.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Aihɨ Awaisɨho koai saundataase. “Sahɨ Parisihiyaatɨ wipatɨ kaapɨhomunɨ nyaihandɨ pɨretɨhomunɨ tiwatɨhetɨ tɨwɨhaapɨ itatamanɨwɨ bausawɨhiyaate. Bausawaahandɨ kandɨ utatopopɨhɨ sahɨ maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ pɨhɨtɨwɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa maipɨhaiwa pɨhɨtatɨ tɨsisaitahiyaate.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Sahɨ apɨpaahɨ nahariwɨhiyaatɨ maipɨhiyaate. Utaaho kapa kiyatɨ Ahaisɨho tiwatɨhetɨ kiyataatɨ utatopopimaawɨ kiyatɨ ahɨmaiho?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Iyataatɨ kahapaamapɨpa wipatɨ kapɨho amɨ nyaihandɨ pɨretɨhoaatɨhɨ mɨhatɨhɨ ahotimbɨpa isɨhiya nenoaahɨtohiyɨhiyai iwɨtatamanɨtandɨ nunye. Saiwɨ kiyawaawaahɨ sahɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ popɨtɨhiyaatɨ gaahiyaatimatɨtaapo. Aisaihɨ amɨ nahataapa gaatatɨ amɨ tɨtɨhɨtɨtaise.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 “Sahɨ Parisihiyaatɨ jaawo! Sahɨ Autaahaatɨhomɨ katimumwaaŋɨ kamaiwɨ asɨretɨ asɨpatunɨ ainjotisɨhounɨ akonanaatunɨ amɨ wapa nandapa biyatɨ waamainjotɨtandɨhapa kɨpɨwɨ tenɨ tenɨ kaiwɨ tipɨtapaapɨ nehɨ nɨnaasaimbaahɨhɨ nunyawɨhiyaatiso. Saiwɨ kiyawaawɨ tɨtɨhɨ gaahaiwa kaitaatɨwɨhaiwaunɨ Autaahaatɨhoai maarɨho numwɨtaatɨwɨhandunɨ isɨhiyaapɨ maarɨho asɨpaitaatɨwɨhandunɨ namapɨ sehɨmwaapɨhiyaatiso. Sahɨ wapaisangi nanɨpimatɨwɨ namihɨrɨwɨ saiwa nahatewa kiyawaawaahɨ sandɨhɨ amɨ gaatɨtaihe.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 Sahɨ Parisihiyaatɨ jaawo. Sandɨ nɨnɨ apaapɨmaasato amɨ anɨhaiwa gwɨharaahaiwa Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ amɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ mɨhotɨ mɨtoaahoaahɨ isɨhiya jainjapɨ bimɨtaatɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨmapɨhiyaatiso. Aiwɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨhohɨpɨpɨhɨ nowaahura isɨhiya nyangi ketɨ ipɨhɨrete nyatɨto tɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨwɨhiyaatiso.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Iyataatɨ Sahɨ Parisihiyaate jaawo! Sahɨ anɨmwaahɨpatɨ ahɨmetise tɨwɨ kataasɨnɨ itɨpapɨ nuwɨ napɨwɨyawaawɨ isɨhiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ maipɨhiyaatohiyɨhiyaamataiwɨhiyaatisɨ jaawo,” undatɨ kiya Parisihiyai kaundataase.
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Sata kaundihɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamɨ wo Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, kɨnyɨ pɨwaamaiwa kɨmaiwa satɨpɨ katapaapɨ kɨnyɨ nyapɨ pɨwɨha maipɨha katapaase,” undataase.
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Aihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaate jaawo! Autaahaatɨho sangi yaasɨhandɨ nasamɨtaise amɨ isɨhiya wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ usaimanɨwɨ daihɨra dahomaawuhowo. Dahomaawupwɨ daahɨ sahɨ naaŋɨhaiwa isɨhiyai nunyawaayowo. Nunyauhɨ kiyai naaŋawisataise.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Samɨ jaasoya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyai tiwauhɨ napohiyɨhiyaamɨ anɨmwaahɨpatɨ nehɨ gwɨnyaitaatɨwɨhatɨ sahɨ taawɨ yaurɨmwaawaayowɨ amɨ jaawo!
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Samɨ jaasoyaamɨ kiyohɨtɨhandapɨ sahɨ gaare tɨwɨ gwɨnyaapɨ isɨhiyai nunjawaayopo. Aiwɨ samɨ jaasoya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyai tiwauhɨ napohiyɨhiyaamɨ anɨmwaahɨpatɨ sahɨ yaurɨmwaahohiyɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ isɨhiyai nepɨ nunjawaayopo.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Sahɨ saiwɨ kaitauhɨ Autaahaatɨho tɨtɨhɨ gaahandɨ gwɨnyaasɨtɨhandaahɨ ko satise. “Nɨnɨ kiyaapɨhɨ nisɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaitaatɨwɨhiyaisunɨ amɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyaisunɨ nandusaasɨto. Nandusoaasisanɨhɨ kiyaamɨ usai siyɨhiyai timapɨ amɨ usai kiyaamɨ ambɨpatɨ yaawɨhaiwa numwɨtaapo,” tatɨ aimɨ katise.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Isɨhiya wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiya wuwanɨhura Autaahaatɨho yapɨpatunɨ yamɨhapatunɨ ahaisuraapɨ namasawɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨhomɨhiya isɨhiyai timapɨ napɨwɨ wanɨ kɨmuraatindɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaatangi Autaahaatɨho nasanyonɨhɨ sahɨ naitaapo.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Jɨhura Aberɨhoai namasawɨ tipɨ napɨwɨ amɨ Jekaraiyaahoai Autaahaatɨhomɨ anɨhandamunɨ nawɨha tiwatɨ nyepaiwɨ ahiyohɨtɨhandɨ arɨtaahandamunɨ mataapɨpɨhɨ tiwauhɨ napwisɨhoaapɨhɨndaise. Isɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ isɨhiyai Autaahaatɨho numwɨtandɨhandɨ wanɨ kɨmura sahɨ namoyaatohiyɨhiyaatamɨhetimaawɨ ahoyatɨ ahɨsisondaise.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 “Wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaate sahɨ jaawo! Isɨhiya gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨhɨraamɨ kihɨrɨ nupwɨ nandaahohɨrɨhɨrɨ sahɨ aimɨ nemapɨhiyaatiso. Nemaposawɨ amɨ sahɨ sawanaatɨsangi wɨndɨ nuposamɨ namandaahopo. Aiwɨ amɨ isɨhiyaisangi nandaitotɨwiyauhɨ sahɨ nɨwisapupwɨhiyaatiso,” undataase.
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Jisaasiho sata kaundamapɨ kapɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ aimɨ namasi naihɨ Parisihiyaunɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ pɨwɨha Jisaasihopɨ kanawaayopo ko pɨwɨha wa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpai netɨ nopɨsasatunɨ amɨ Autaahaatɨhoai netɨ nopɨsasatɨ kopɨ sisɨpɨtɨha kanyaso tɨwɨ jaiwaiwɨ iwinjatawaawɨ kopɨ itɨhɨtɨwɨ wapa pɨhɨtɨwɨhaiwa katɨwɨ koai nunjenawaayopo.
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 Saiwɨ kiya baiwɨ Jisaasihoai komɨ maahomwaaŋɨ jatawaayopo. Ko wa kaundonaahɨ sa pɨwɨha tɨtɨhɨmetaha katapaase undɨwɨ komɨhetɨ pɨwɨma nuto tɨwɨ ahoyanawaayopo.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.