Lucas 11

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Asisɨha waara Jisaasiho wapɨhɨ taatɨ gaapundataise. Gaapundatɨ namɨhaasɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ wo koai saundataase. Awaisɨhoŋe nyahɨ gaapundɨtɨhaahandapɨ satɨwɨ gaapundɨwɨse tɨpɨ katɨpɨnyase Jonɨho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kataunjipatamataimbo undataase.
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Aihɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ gaapundawaawɨ satɨwɨ gaapundɨwɨse. ‘Apore kinyɨ ambɨpatɨ nehɨ naasaipatɨhɨ nyahɨ newa awaindewaamaitaano. Kɨnyɨ nyangi nyainjaapɨ bimaamɨ numwe.
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Asisɨha nahatewetɨ asisɨ nɨnaasetapɨhapa nandapa nanyinyamɨ numwe
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Isɨhiya nyangi maipɨhaiwa kanyisauhɨ nyahɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nyangi kanyisohɨwaiwa newaumahohɨpatamataimbɨ nyamɨ maipɨhaiwa nepɨnyamape. Aimbɨ nyangi wapa nanyisendandɨhandaatɨhɨ nanyamaasi namumwe’ tɨwɨ gaapundɨwɨse” undataase.
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Iyatɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Samɨ woŋɨ kinyɨ naisoho bimonɨhɨ apɨpaahɨ apwɨtetetɨ numbwɨ kinyɨ naisohoai saundɨtaise. ‘Naisohoŋe nandapa bɨretɨhandɨ mairɨma naninye. Amɨ japɨhɨ bosonɨhɨ nisɨhandɨ nahɨmɨtaano.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Nisɨ naisoho wo daihɨra napinjaho wanɨ konɨhɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipasɨhɨ nandapa koai numwɨtandɨhapa owetihɨtono’ undɨtaise.
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Saundisamɨhɨ kinyɨ naisoho mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ nanototisɨho gi sahɨtɨtaise. ‘Kɨnyɨ nɨngi naapɨnuraapɨ namame. Maasomwaaŋɨ aimɨ anɨtindɨ napwɨtɨtɨ nisɨ metɨhonyaisatɨ maasɨ nanotondaayono. Isɨ nɨnɨ nepatɨ nandapa wapa namaahɨmɨto,’ hɨtɨtaise.
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Utaaho aŋɨtɨtɨhɨ nanomasɨho nisɨ naisohoso tatɨ gwɨnyaataatɨ nepatɨ nandapa neunyataamaise. Owe. Nandapa katohɨpɨpa naninye undatɨ jinjɨhaatema konɨhɨ kaundonɨhɨ poundonɨhɨ kandapɨ bɨpi nepatɨ katimbɨpa pɨhɨtatɨ nemwɨtaise.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Isɨ nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ wapa nausetɨtonɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai nunjenɨwɨse amɨ ko kapa nasamɨtaiso. Sahɨ Autaahaatɨho wapa nasamɨtandɨhapaapɨ koaapɨhɨ daapɨse daahohɨpɨpa ko nasanyonɨhɨ sahɨ naitaawo. Sahɨ Autaahaatɨhomɨ maasomwaaŋɨ tipɨ kwɨtapɨse amɨ Autaahaatɨho atɨsisatɨ maasomwaaŋɨ sapɨ nasuwɨtaiso.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Amɨ isɨhiya nahatiya wapaapɨ nunjenohiyɨhiyai kapa koai nunjenɨhohɨpɨpa Autaahaatɨho kiyai nunyahore. Iyatɨ amɨ utaaho wo wapaapɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ daasɨhoai amɨ ko daasɨpɨpa kapa koai Autaahaatɨho netɨ nunjahore. Iyatɨ amɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ maasomwaaŋɨ tiwatɨ kwɨtɨwataataahɨ amɨ kopɨ Autaahaatɨho maasomwaaŋɨ ko nandaitandɨ nɨwuwahore.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 “Samɨ wonyɨ kimwaaho sapɨhongi apore araihopɨnyisɨ nandaanɨ naninye hɨtonɨhɨ sapɨhoŋɨ araiho namunyapɨ akwɨranɨho maipɨhapa numwɨtaino?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Iyataatɨ amɨ metɨhonjɨ kohomɨ mwaaho kwaatanipatapɨ sapɨhongi naninye hɨtonɨhɨ kɨnyɨ sapɨhoŋɨ namapɨ naapɨho maipɨhapa akosɨho nepumwɨtaino? Owe. Kɨnyɨ sapɨhoŋɨ wɨndɨ saimbɨ kamaitaise.
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Amɨ sahɨ isɨhiyaatɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ metɨhonyai nandapa maahoaipatɨ tɨtɨhɨ gaahapaahɨhɨ samɨ metɨhonyai nunyawɨhiyaate. Isɨ amɨ sɨkiyatisɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. O amɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhohɨ isɨhiya usa Itɨpɨho Gaaho nyangi nanyɨnye undɨwɨ nunjenɨhohiyɨhiyai Itɨpɨho Gaaho ko kiyai nunyahore,” undatɨ Jisaasiho otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Itɨpɨho maipɨho maahomwaaŋɨ dɨhɨwatɨ pɨwaamaatahoai Jisaasiho nemataise. Siyatɨ Jisaasiho utaahomɨhetapɨ itɨpɨho maipɨho nemwasɨhɨ aimɨ utaahomɨhetapɨ noaipasi naihɨ ko utaaho pɨwaamaatisoho namasatɨ pɨwandaase. Aihɨ kandapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ mmonawa yaiwɨmapɨ aatɨmawaayopo.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Saihɨhandɨ kandɨ usa satawaatopo. “Itɨpɨho maipɨhapaamɨ awaisɨho Biyerɨsepurɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataise,” tawaatopo.
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Satauhɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyangi nepɨ nanyisapɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ kaime. Kaisamɨhɨ nyahɨ mmonɨhaawɨ Autaahaatɨho koaisatɨndaise taatɨ nyahɨ gwɨnyaitaano,” undawaatopo.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Saiwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ kohɨ kiyaamɨ jaiwaiwɨ gwɨnyaapɨ kaundohɨtɨhandɨ usonataatɨ kiyai saundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ naasɨkataahapɨhiya tipɨtapaatɨwɨ tunawaawaahɨ kiya nosasɨndaapo. Iyataatɨ amɨ nususasɨ tipɨtapaatɨwɨ tunawaawaahɨ kususamɨ bimohɨtɨhandɨ notɨ nosasɨndaise.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Iyataatɨ amɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ tipɨtapaatatɨ tunataataahɨ napitiyatɨ andɨtitatɨ kahapaamapɨpa jaatɨ bimɨtaise, sahɨ nisapɨ ko Berɨsepurɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataise tohɨtɨmando.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nɨnɨ wanɨ Biyerɨsepurɨhomɨ watɨpɨhanda itɨpɨho maipɨhapa nemwasanaahɨ amɨ samɨhiya diyaamɨ watɨpɨhanda itɨpɨho maipɨhapa nemwahopo? Sahɨ satɨwɨ katohɨtɨmandapɨ sahɨ sawanaatamɨ isɨhiya sahɨ jaipɨtɨwɨ naharɨtɨwɨtopo satɨwɨ kasatɨtaapo.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Amɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ itɨpɨho maipɨhapa nemataayo, amɨ sandɨhɨ Autaahaatɨho aimɨ nasatɨ namasatɨ sangi jainjaatɨ bindataise tatɨ netɨ nasisataise.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Utaaho wo komɨhapa pwɨsɨpɨ yaipatɨ isɨwatɨ nainaamanɨnatɨ biyatɨ komɨ aŋɨpɨpɨhɨ komɨhapaatɨhɨ jatataataahɨ komɨhapa kahapaamapɨpa namosasɨnatɨ biyatɨ ahusotɨtaise.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Iyataatɨ amɨ utaaho wo apɨpaahɨ watɨpɨho nasatɨ koaisamɨ tunamaamɨ koai tiwamatɨ pwɨsɨpɨ yaipatɨ andɨtɨwiwɨtandɨ isɨwatimbɨpa naitaise. Netɨ tipɨtapaatɨ nahataapa isɨhiya usai nemwɨtaise.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Utaaho nisɨ naisohoemaamatatɨ amɨ nɨngisatɨ maasɨ tɨmaamaamaitisɨho so nisɨ tiworɨhore. Amɨ utaaho wo nɨngisatɨ maasɨ nisɨ isɨhiyai sipɨsipɨhonyaamatiyatɨ netɨ ahomaisɨho so amɨ nisɨ isɨhiyai netɨ kihɨkihoaaŋematɨ torɨwatɨ tahamanausoaasataise,” ndaase.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Amɨ sa satatosatɨ wa sandaase. “Itɨpɨho maipɨho utaahomɨhetapɨ noaipasi nehɨhaatɨ awasɨhapɨhɨ notɨ daayatɨ wapɨhɨ ko ikɨndandɨhapɨhapɨ daataise. Nehɨhaatɨ awasɨhapɨhɨ isɨhiya owehapɨhɨ ko ikɨnatɨ biyatɨ bimɨtandɨhapɨhapɨ mmonatɨ dainjatɨ owetihɨ wapɨhɨ monataatɨ sandaase. “Nɨnɨ aŋɨpɨpɨhɨ jɨhɨ bimambɨtɨ noaipasi nasohɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ naitaano,” tɨtaise.
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Naitaano tamapɨ nasatɨ aŋɨhandɨ jɨhɨ bimainjatɨ naindɨhandɨ mmonata isɨhiya sanahɨwaiwɨ naihoaapɨ itatamanɨmɨhauhɨ mmonataise.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Mmonamapɨ naisɨhohɨ notɨ itɨpɨho maipɨhapa ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ yahurɨtahapa 7 kiyatɨ apɨpaahɨ maipɨhapai ko notɨ numwaasɨhoai nusatipɨhaahapai numwaasi napihɨ napɨwɨ nandaapɨ utaahomɨhetɨ bindawaayopo. Bimauhɨ ko jɨhɨ gotɨ mɨmaipiyatɨ bimainjahosɨ wanɨ ipotɨhandɨ daahɨ apɨpaahɨ mɨmaipiyausoaasanatɨ bindataise,” undatɨ kiyai kaundataase.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Jisaasiho taatɨ sata kaundihɨ isɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ apopaatɨ waatɨ waapɨhɨtatɨ pɨwɨha sata kandaase. “Itapaatɨ kɨnaatɨ gi nangɨmotɨ amwɨtɨhɨnyatɨ gɨtatamasaamaatɨ saati amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho gaahandɨ kawɨsataise. Isɨ amɨ kaatɨ waatɨ maaritane,” tatɨ kandaase.
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Sata Kaatɨ katihɨ Jisaasiho kaati wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Owetise. Isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ amɨ baiwɨ japepihɨrohiyɨhiya siyaahɨhɨ asakaiwɨ maaritɨwɨse, amɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho kiyai gaahandɨ kawɨsataiso,” tatɨ kaundataase.
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Isɨhiya taahɨtɨhandɨ taapɨwɨ koaapɨhɨ ahoyanɨhauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiya apɨpaahɨ maatɨmaatiwɨ maipɨhiyaare. Kiya sɨwipatɨ watɨpɨhandisɨhatɨ mmondaatɨwɨ nasenawaayopo. Sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ mmondaatɨwɨ nasenɨhauhɨhandɨ kandɨ nɨnɨ kiyai sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ wɨndɨ kaindɨ namunjɨto owe nehɨ jɨhura Jonaaho kaindɨhandapaahɨhɨ kaundɨtaano kiya gwɨnyaitaatɨwo.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Sandɨ apaapɨmaato amɨ jɨhura Jonaaho kaindɨhandɨ isɨhiya Niniwehandaahiyai nunjataise. Aihɨ amɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaatangi nasisataise.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Ipɨhomɨ bopihihoaaŋɨ mɨhombɨhaatɨ waatɨ apopaatɨ yapɨpatɨ isɨhiya kahapaamapɨpa jaatɨ bimisaamaatɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaisatɨ asisɨha Autaahaatɨho netɨ isɨhiyai tipɨtapaatɨ usondandɨhetɨ doaitaise. Asisɨha ketɨ isɨhiyai kaatɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa netɨ ausaimanatɨ nunjɨtaise. Sandɨ napaape, jɨhura kaatɨ mɨhopɨ yapɨpatamɨ otasaahaapɨhapɨhaatɨ Soromonɨhomɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ mmona komɨ pɨwɨha atitandɨ nasataise. Aihɨ amɨ wanɨ kɨmura Soromonɨhoai apɨpaahɨ nusatipɨhaatɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaaho kɨmbɨhɨ noaipatɨ kɨmo bindataise.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Asisɨha Autaahaatɨho isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhetɨ isɨhiya Niniwehandaahapɨhiyaunɨ amɨ wanɨ kɨmura taawɨ namoyaatohiyɨhiyaatunɨ japɨhɨ nepapɨ Niniwehandaahiya sangi saiwɨ saiwɨ maipɨhaiwa kaiwɨhiyaate satɨtaapo o amɨ kiyaahɨ Jonaaho pɨwɨha ausaasɨhɨ atiwɨ nepɨ aimɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasi nepemaitɨwɨhiyaaso. Amɨ wanɨhɨ Jonaahoai nusatipɨhaahandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaaho wanɨ kɨmbɨhɨ kɨmo bindataise.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Isɨhiya sisɨha tɨpopɨ aŋaaŋamɨ otɨtɨhunɨ amɨ yutɨhɨraatɨhunɨ noaasawɨ ahiyawaamaayopo. Owetise. Sisɨha tɨpopɨ autaahɨ nimaatarɨhɨretɨ nimaaposawaayopo isɨhiya aŋɨtɨtɨhɨ napɨwɨ nandaahohiyɨhiya sisɨha ka nausaatonɨhɨ japɨ nandaitaatɨwo.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Kinyɨ ndɨha ambɨpatamɨ sisɨhaare. Kinyɨ ndɨha maiwɨ namaayotatɨ maipɨmendaataahɨ amɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨsangi sisɨha gaamatɨ nausaatɨtaise. Iyataahandɨ kandɨ kinyɨ ndɨha maiwɨ niyotamataataahɨ amɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨ katɨnɨhɨ gaamatɨ asahatamaitaise.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Sisɨha samɨhetɨ nausaatatɨ ahotisɨha niyotatɨ asɨhatindɨhandɨ nasamaasaitaisɨ sahɨ baiwɨ jatɨwɨse.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Kinyɨ ambɨpatɨ wihoaaŋɨhatɨ asɨhɨmetatɨ nahatepɨ gaamatɨ nausaatamataataahɨ sisɨha kinyɨhetɨ nangusaatipatamatiyatɨ kinyɨ ambɨpatɨ nahatepɨ gaamatɨ nausaatamaitaise,” undatɨ kiyai Jisaasiho kaundataase.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Jisaasiho pɨwɨha satatɨ kaundatɨ aimɨ owetihɨ utaaho isɨhiya Parisihiyaamɨ wo Jisaasihoai nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ nandapa maasɨ nandɨhaawɨ namme undataase. Namme undihɨ Jisaasiho notɨ nandaatɨ nandapa nandandɨ ganɨhoaasɨnɨ nausanatɨ bindataise.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Bindataatɨ Jisaasiho ikwɨrɨ wɨndɨ bahomusatɨ nehɨ nandapa netɨ nainjɨhɨ ko Parisiho Jisaasihoai nandapaapɨ gaata numwaasɨho sandɨ ko ikwɨrɨ jɨhɨ bausatosatɨ namainjo tatɨ waatɨ aatama iwinjatataise.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Aihɨ Awaisɨho koai saundataase. “Sahɨ Parisihiyaatɨ wipatɨ kaapɨhomunɨ nyaihandɨ pɨretɨhomunɨ tiwatɨhetɨ tɨwɨhaapɨ itatamanɨwɨ bausawɨhiyaate. Bausawaahandɨ kandɨ utatopopɨhɨ sahɨ maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ pɨhɨtɨwɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa maipɨhaiwa pɨhɨtatɨ tɨsisaitahiyaate.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Sahɨ apɨpaahɨ nahariwɨhiyaatɨ maipɨhiyaate. Utaaho kapa kiyatɨ Ahaisɨho tiwatɨhetɨ kiyataatɨ utatopopimaawɨ kiyatɨ ahɨmaiho?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Iyataatɨ kahapaamapɨpa wipatɨ kapɨho amɨ nyaihandɨ pɨretɨhoaatɨhɨ mɨhatɨhɨ ahotimbɨpa isɨhiya nenoaahɨtohiyɨhiyai iwɨtatamanɨtandɨ nunye. Saiwɨ kiyawaawaahɨ sahɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ popɨtɨhiyaatɨ gaahiyaatimatɨtaapo. Aisaihɨ amɨ nahataapa gaatatɨ amɨ tɨtɨhɨtɨtaise.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Sahɨ Parisihiyaatɨ jaawo! Sahɨ Autaahaatɨhomɨ katimumwaaŋɨ kamaiwɨ asɨretɨ asɨpatunɨ ainjotisɨhounɨ akonanaatunɨ amɨ wapa nandapa biyatɨ waamainjotɨtandɨhapa kɨpɨwɨ tenɨ tenɨ kaiwɨ tipɨtapaapɨ nehɨ nɨnaasaimbaahɨhɨ nunyawɨhiyaatiso. Saiwɨ kiyawaawɨ tɨtɨhɨ gaahaiwa kaitaatɨwɨhaiwaunɨ Autaahaatɨhoai maarɨho numwɨtaatɨwɨhandunɨ isɨhiyaapɨ maarɨho asɨpaitaatɨwɨhandunɨ namapɨ sehɨmwaapɨhiyaatiso. Sahɨ wapaisangi nanɨpimatɨwɨ namihɨrɨwɨ saiwa nahatewa kiyawaawaahɨ sandɨhɨ amɨ gaatɨtaihe.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Sahɨ Parisihiyaatɨ jaawo. Sandɨ nɨnɨ apaapɨmaasato amɨ anɨhaiwa gwɨharaahaiwa Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ amɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ mɨhotɨ mɨtoaahoaahɨ isɨhiya jainjapɨ bimɨtaatɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨmapɨhiyaatiso. Aiwɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨhohɨpɨpɨhɨ nowaahura isɨhiya nyangi ketɨ ipɨhɨrete nyatɨto tɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨwɨhiyaatiso.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Iyataatɨ Sahɨ Parisihiyaate jaawo! Sahɨ anɨmwaahɨpatɨ ahɨmetise tɨwɨ kataasɨnɨ itɨpapɨ nuwɨ napɨwɨyawaawɨ isɨhiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ maipɨhiyaatohiyɨhiyaamataiwɨhiyaatisɨ jaawo,” undatɨ kiya Parisihiyai kaundataase.
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Sata kaundihɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamɨ wo Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, kɨnyɨ pɨwaamaiwa kɨmaiwa satɨpɨ katapaapɨ kɨnyɨ nyapɨ pɨwɨha maipɨha katapaase,” undataase.
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Aihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaate jaawo! Autaahaatɨho sangi yaasɨhandɨ nasamɨtaise amɨ isɨhiya wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ usaimanɨwɨ daihɨra dahomaawuhowo. Dahomaawupwɨ daahɨ sahɨ naaŋɨhaiwa isɨhiyai nunyawaayowo. Nunyauhɨ kiyai naaŋawisataise.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Samɨ jaasoya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyai tiwauhɨ napohiyɨhiyaamɨ anɨmwaahɨpatɨ nehɨ gwɨnyaitaatɨwɨhatɨ sahɨ taawɨ yaurɨmwaawaayowɨ amɨ jaawo!
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Samɨ jaasoyaamɨ kiyohɨtɨhandapɨ sahɨ gaare tɨwɨ gwɨnyaapɨ isɨhiyai nunjawaayopo. Aiwɨ samɨ jaasoya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyai tiwauhɨ napohiyɨhiyaamɨ anɨmwaahɨpatɨ sahɨ yaurɨmwaahohiyɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ isɨhiyai nepɨ nunjawaayopo.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Sahɨ saiwɨ kaitauhɨ Autaahaatɨho tɨtɨhɨ gaahandɨ gwɨnyaasɨtɨhandaahɨ ko satise. “Nɨnɨ kiyaapɨhɨ nisɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaitaatɨwɨhiyaisunɨ amɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyaisunɨ nandusaasɨto. Nandusoaasisanɨhɨ kiyaamɨ usai siyɨhiyai timapɨ amɨ usai kiyaamɨ ambɨpatɨ yaawɨhaiwa numwɨtaapo,” tatɨ aimɨ katise.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Isɨhiya wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiya wuwanɨhura Autaahaatɨho yapɨpatunɨ yamɨhapatunɨ ahaisuraapɨ namasawɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨhomɨhiya isɨhiyai timapɨ napɨwɨ wanɨ kɨmuraatindɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ wanɨ kɨmura namoyaatɨwɨ bimohiyɨhiyaatangi Autaahaatɨho nasanyonɨhɨ sahɨ naitaapo.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Jɨhura Aberɨhoai namasawɨ tipɨ napɨwɨ amɨ Jekaraiyaahoai Autaahaatɨhomɨ anɨhandamunɨ nawɨha tiwatɨ nyepaiwɨ ahiyohɨtɨhandɨ arɨtaahandamunɨ mataapɨpɨhɨ tiwauhɨ napwisɨhoaapɨhɨndaise. Isɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ isɨhiyai Autaahaatɨho numwɨtandɨhandɨ wanɨ kɨmura sahɨ namoyaatohiyɨhiyaatamɨhetimaawɨ ahoyatɨ ahɨsisondaise.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaate sahɨ jaawo! Isɨhiya gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨhɨraamɨ kihɨrɨ nupwɨ nandaahohɨrɨhɨrɨ sahɨ aimɨ nemapɨhiyaatiso. Nemaposawɨ amɨ sahɨ sawanaatɨsangi wɨndɨ nuposamɨ namandaahopo. Aiwɨ amɨ isɨhiyaisangi nandaitotɨwiyauhɨ sahɨ nɨwisapupwɨhiyaatiso,” undataase.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Jisaasiho sata kaundamapɨ kapɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ aimɨ namasi naihɨ Parisihiyaunɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ pɨwɨha Jisaasihopɨ kanawaayopo ko pɨwɨha wa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpai netɨ nopɨsasatunɨ amɨ Autaahaatɨhoai netɨ nopɨsasatɨ kopɨ sisɨpɨtɨha kanyaso tɨwɨ jaiwaiwɨ iwinjatawaawɨ kopɨ itɨhɨtɨwɨ wapa pɨhɨtɨwɨhaiwa katɨwɨ koai nunjenawaayopo.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Saiwɨ kiya baiwɨ Jisaasihoai komɨ maahomwaaŋɨ jatawaayopo. Ko wa kaundonaahɨ sa pɨwɨha tɨtɨhɨmetaha katapaase undɨwɨ komɨhetɨ pɨwɨma nuto tɨwɨ ahoyanawaayopo.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.