Lucas 10
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Saiwa siyatɨ aimɨ owetihɨ Awaisɨho isɨhiya usa taahiyɨhiya 72 kaiwɨhiyai aunahɨpa nahatewaara natiwɨ daimɨ nutaatɨwɨ namɨhanataise. Namɨhanatɨ komɨ jɨhɨ yahwɨ yahwɨ aunahɨpatɨ kahatɨ kahataahapɨ sawaho ipotɨ nutandɨ tɨmetiwaiwaaraahapɨ netɨ natausaasataise.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Natausaasataatɨ Jisaasiho kiyai satatɨ kaundataase. “Osaataatɨ nandapa akuraayatɨ asakendaise. Siyatɨ nandapa asakendaahandɨ kandɨ nandapa kapa kupɨwɨ ahoaiwɨ naasaimbɨpɨmaitaatɨwɨhiya isɨhiya wɨndɨ taahiyɨyaamaahe, owe, nehɨ naasiyaahɨhe. Isɨ sahɨ osaataatamɨ satɨhopɨ gaapundɨwɨse ko osaataatamɨ satɨho isɨhiya taahiyɨhiya kapa nandapa kɨpɨwɨ nepɨ naasaimbɨpɨhɨmapɨ ahoaitaatɨwɨhiyai sawaho natausaasɨtando.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Sahɨ nuwɨse Sipɨsipɨhandɨ mwaahomataiwɨhiyaatangi suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨramɨ otɨhapɨhɨ nɨnɨ nandɨsisoaasataayono.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Sahɨ nawɨhomɨ ikihɨ nawɨhoaisahɨhunɨ amɨ nandapaapɨ ikihunɨ amɨ asuipatunɨ wɨndɨ mipɨ nehɨ taanahiyaatɨ nuwɨse. Aiwɨ nowaawɨ isɨhiya daihɨra nutanawaahiyai ipɨhɨrete undɨwɨ pɨwaamundɨwɨse.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Aiwɨ sahɨ nuwɨ aŋɨhandɨ wɨndaatɨhɨ nandaawaawaahɨ sandɨ aŋɨndɨ nandaahotɨndaatɨhɨ isɨhiya bimohiyɨhiyai sangɨ pɨwaundɨwiwatawa jɨhɨ saundɨwɨse. ‘Sahɨ kɨmandɨ aŋɨmandaatɨhɨ bimohiyɨhiyaate, sangi Autaahaatɨho gaahandɨ kasisatɨ amɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ netɨ japatisa yatɨhɨsiwatɨ napaisaatisamane,’ undɨwɨse.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Saundisaihɨ amɨ sandɨ aŋɨndaapɨhɨ utaaho wo komɨ maarɨho ambɨpatɨ biyatɨ yatɨhɨwitatɨ napaisaatɨtaho bindataataahɨ samɨ pɨwɨha kiyai kaundohɨha komɨhetɨ niyonɨhɨ komɨ maarɨho ambɨpatɨ biyatɨ yatɨhɨwitatɨ napaisaatumatɨtaise. O amɨ utaaho siyaho wo sapɨhɨ bɨmindataataahɨ amɨ samɨ pɨwɨha satɨwɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ biyatɨ yatɨhɨsitatɨ napaisaatɨtane undɨwɨ kaundohɨha nepemaitatɨ japɨhɨ nasatɨ sahɨ sawanaatamɨhetɨtɨtaise.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Saundɨwɨmapɨ nandaapɨ sahɨ aŋɨhandɨ bimotɨhandɨ kandɨ naasaindaapɨhɨ bimaawɨse. Bindawaawɨ nandapa waapoho kapɨhɨ aŋɨndaatɨhɨ sahɨ bimohɨpɨpɨhɨ bimohiyɨhiya nasamisaihɨ nanɨwɨse. Amɨ sapa nandapa samɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ daayotɨhandapɨ nasanyawaayowo. Amɨ utaaho otɨpɨpatɨ wɨtɨ kaisɨho nawɨho nesɨtɨhandiso. Aiwɨ aŋɨhandɨ kɨhandɨ kɨhandaapɨhɨmapɨ namuwɨse.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Amɨ sahɨ nuwɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ wɨnda noaipasaihɨ isɨhiya sandɨ taunɨndaahapɨhiya sapɨ maaritɨwɨ nasamaapɨ nasamaasi kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ nuwɨ nandapa nasanyohɨpɨpa nepɨ nanɨwɨse.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Aiwɨ amɨ sahɨ satɨ aunahɨpatɨ taunɨndaahapɨhiya isɨhiya timbɨpaisahiyai kiyaamɨ timbɨpa nepumapɨ tɨtɨhɨwipɨse. Aiwɨ kiyai saundɨwɨse. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandɨ wanɨ aimɨ detɨ samɨhinɨ nasatɨ ahondaise undɨwɨse.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 O amɨ sahɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ wɨnda nuwɨ noaipasaihɨ isɨhiya sandɨ taunɨndaahapɨhiya sapɨ wɨndɨ maarɨmitɨwɨ nasamaasi kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ namaisaihaahɨ sahɨ nuwɨ sandɨ taunɨndamɨ daihɨra bitotawa satɨwɨ katɨwɨse. Kɨmandɨ taunɨmandaahapɨ yapɨpatɨ ikwaatɨpɨho nyamɨ auhɨramɨ atasɨhaatɨhɨ nanyamɨhatisɨho nyahɨ namawa ko ikwaatɨpɨho tɨwɨhaawa japɨhɨ sawanaatamɨhetɨmahaayo.
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 Iyahaahandɨ kandɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Autaahaatɨho isɨhiyai winjaatɨ bimaamɨ naindɨhandɨ aimɨ nasatɨ detɨ ahondaise undɨwɨse.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Amɨ nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ sandɨ kasatataato. Isɨhiyai Autaahaatɨho netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨ ko asisɨha namɨhainjɨhetɨ sandɨ taunɨndaahapɨhiyai yaawɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ numwɨtaise jɨhura isɨhiya Sotomɨhandaahiyai numwindɨhandɨ nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nunyonɨhɨ kiya naitaapo,” undataase.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Iyatɨ Jisaasiho sandaase. “Ese apɨpaahɨ sahɨ isɨhiyaatɨ Korasinɨhandaahunɨ Betɨsaitaahandaahunɨ bimohiyɨhiyaate, nɨnɨ kɨmbɨhɨ samɨ aunahɨpɨmatɨ taunɨmanda watɨpɨhaiwa kiyohɨwɨmaiwaamatiyatɨ utaaho wo Taiyaahandaahunɨ Saitonɨhandaahunɨ watɨpɨhaiwa kiyonaahɨ isɨhiya saurɨ taunauraahaapɨhiya ketɨ kuraanɨhɨ apotɨhɨrɨ maarɨho asɨpaiwɨ gwɨtaatɨwɨhɨrɨ niyopɨ detɨ sisɨhainɨ bindawa waatɨpatɨ nopiyanɨwɨ gwɨwɨ nepemaitɨtauhe.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Autaahaatɨho isɨhiyai netɨ tipɨtapaataahura isɨhiya Taiyaahandaahiyaunɨ Saitonɨhandaahiyaunɨ yaawɨhandɨ gotɨ nesaihɨ amɨ sahɨhɨ kiyai nusatipɨhaapɨ apɨpaahɨ waatɨ awaindɨhandɨ naitaapo.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Iyataatɨ amɨ sahɨ Kapaniyaamɨhandaahiyaate, sangisaahɨ isɨhiya nepɨ taunɨhandɨ apɨpaahɨ kandi awaindɨhande tɨwɨ autaahɨ yamɨhapataatɨhepɨsamaamaitaapo. Owetɨtaise. Sangi Autaahaatɨho netɨ daahɨ mɨmaipɨsisatɨ nasopɨsasamaitaise,” ndaase.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Satatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya natausaasɨtandɨhiyai saundataase. “Utaaho wo samɨ pɨwɨha atɨsisɨho so nisɨ pɨwɨhaisangi atɨnisataise. O amɨ utaaho wo samɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaasisatɨ sapɨ ponje tatɨ ahosɨsamasɨho so mɨkandɨ amɨ nisapimaawɨ poundihɨ ahosɨnɨmaitaise. Utaaho nisapɨ poundihɨ ahosɨnɨmaso so amɨ mɨkandɨ nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhopɨ poundihɨ koai ahosumwataise,” undatɨ kiyai natausaasataise.
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Isɨhiya usa taahiyɨhiya 72 kaiwɨhiyai Jisaasiho otɨpɨpatɨ nunyatɨ natausaasihɨ niyohiyɨhiya apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maaritɨmɨ japɨhɨ nasawaayopo. Kiya napɨwɨ satawaatopo. “Awaisɨhonye, nyahɨ kinyɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtonɨhɨ itɨpɨho maipɨhapaisangi nyamɨ pɨwɨha bɨpi atɨnyisataise,” undawaatopo.
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Nɨnɨ Bwaasɨrɨhɨrisɨ iwinjahonɨhɨ amɨ kɨrɨ yamɨhapataatɨhapɨ kɨnapɨpaamatiyatɨ kɨnapaahinɨmɨ tɨmɨhaise.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Sahɨ atiwɨse. Nɨnɨ sangi aimɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandɨ nasanyataayo akwɨranɨho amɨ akosɨho sapai itɨpapɨ kapaamɨ autaahɨ daisaihɨ kapa sangi wɨndɨ ikomaasawɨtando. Aiwɨ amɨ sahɨ samɨ tiworɨho yapɨpatambɨhomɨ watɨpɨhaiwa nahatewai ipɨhatiwɨmaitaatɨwɨ watɨpɨhandɨ aimɨ nasanyataayo. Sahɨ saisaihɨ sangi wapa netɨ ipɨhatisamaamaitaise.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Amɨ sandɨ itɨpɨho maipɨhapa samɨ pɨwɨha atɨsindɨndapɨ itɨpɨho maipɨhapa nyamɨ pɨwɨha atɨnyisataiso tɨwɨ sahɨ maarɨmitɨwɨse. Nehɨ sahɨ satɨwɨ nyamɨ ambɨpatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨho aimɨ jɨpatɨpinyisatɨ ahɨnyihɨhiyaaniso tɨwɨ maaritɨwɨse,” undataase.
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Aihɨ ketɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho Jisaasihoai maaritɨtandɨhandɨ numwihɨ ko Jisaasiho sata kandaase. “Apore, yapɨpatamunɨ yamɨhapatamunɨ Awaisɨhoŋe. Gi nɨnɨ kɨnyɨ gaahoŋe gaare hɨtɨtɨ mepɨ autaahehɨmataayo. Amɨ kɨnyɨ isɨhiya amɨtɨha awaindɨhandisawɨhiyaapunɨ amɨ isɨhiya isɨhiya usai katɨwunjauhɨ mmonɨwɨ nehohiyɨhiyaapunɨ anɨtimbɨ nepɨ saiwa noaasapaapɨ amɨ kaiwa wanɨ Kɨnyɨ isɨhiya kiyaamɨ amɨtɨha maarɨho manyinyaamataiwɨhiya masɨhonya gwɨnyaahohiyɨhiyai nepɨ nunjinɨho. Ye akɨte Apore. Kɨnyɨ gwɨnyaapɨ maaritingɨrɨhɨretɨ sɨkɨrete. Isɨ kɨnyɨ kɨretɨ kiyapaise,” ndaase.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Satatosatɨ amɨ sandaase. “Kahapaamapɨpa nahataapa Apɨho nɨngi naninyataise. Iyataatɨ nɨnɨ komɨ mwaahonisapɨ utaaho wo mmonatɨ netɨ gɨmaawunyainje. Amɨ nehɨ nisɨ Apɨhohɨhɨ nɨnɨ komɨ mwaahonisapɨ mmonatɨ gɨwunyaatahore. Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨhopɨ isɨhiya wɨndɨ mmonɨwɨ gɨmaawunyainje. Nehɨ nɨnɨ komɨ mwaahonɨnɨhɨ Apɨhopɨ mmonɨtɨ gɨnunyaatahonɨne. Isɨ amɨ isɨhiya usai nɨnɨ komɨ mwaahonɨnɨ nisɨ gwɨnyaatɨ maaritotɨhandaahɨ nisɨ Apɨho siyatɨ setahore undɨtɨ kometirɨhɨretapɨ netɨ kiyai nunjisanɨhiyaisaahɨhɨ nisɨ Apɨhopɨ kiyai gɨwunyaatatɨ nusesɨpatonɨhɨ mmondaapo,” ndaase.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Sandɨ satatosatɨ amɨ sapɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaimaawɨ bimauhisɨ kiya nehɨ sawanaahɨ yatɨhɨ bindawa Jisaasiho nepemaitatɨ kiyai saundataase. “Sahɨ kɨmaiwa mmonɨhohɨwɨmaiwaapɨ amɨ nyahɨ gaanɨhɨ kɨmaiwa mmonɨhaayo tɨwɨ maaritɨwɨse.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Amɨ nɨnɨ sangi sandɨ kasatataato. Sahɨ wanɨ kɨmaiwa noaipasɨhɨ taawɨ mmonɨhohɨwɨmaiwa mmondotɨwɨ awaisawɨhiya yapɨpatɨ isɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ jɨhura maaritawaahandɨ kandɨ kiya wɨndɨ mohopo. Aiwɨ amɨ kiya pɨwɨha kɨma sahɨ wanɨ taawɨ atisohɨma kiya atitaatɨwɨ maaritawaahandɨ kandɨ kiya wɨndɨ atɨhomisopo,” undataase.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Wura utaaho wo Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho Jisaasihoenda ko pɨwɨha napitiyaha kandise tatɨ jaiwiya pɨwɨha wa nunjendandɨ nasataise. Ko nasatɨ Jisaasihoai sata nunjenataise. “Katɨpɨnyasingɨhonye, nɨnɨ nɨnapitiyataatɨnɨhɨ asohonimatɨtandɨhandɨ netɨ nasisoaarɨ bimɨtande?” undatɨ nunjenataise.
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nunjesɨhɨ Jisaasiho koai saundataase. “Pɨwɨha wɨnɨhapɨpaatɨhɨ napitɨtaha jɨpatɨpindihɨ kɨnyɨ awɨtɨpɨ mmonapaise? Aimbɨ amɨ ka pɨwɨha napitɨtaha ahotihɨ awɨtɨpɨ mmonapaise?” undataase.
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Saundihɨ ko wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Kɨnyɨ Autaahaatɨhoai kinyɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kandɨnɨhɨ amɨ kinyɨ maarɨho nahato konɨhɨ amɨ kinyɨ andɨtatɨ andɨtitingɨtɨhandɨ watɨpɨhandɨ kandɨhɨ amɨ kinyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandɨ kandɨnɨhɨ saiwa nahatewa komɨhetɨ niyonɨhɨ kinyɨ Awaisɨho Autaahaatɨhoai maarɨho nunye. Aimbɨ amɨ kɨnyɨ isɨhiya kinyɨhiya aunahɨpatɨ yapɨpatɨ naasaipitɨ kataahapɨhiyai maarɨho nunye amɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ kinyɨ maarɨho kinyɨ ambɨpati nunyapɨ itatamanɨhingɨpatamataimbo tatɨ jɨpatɨpindise,” undataase.
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ tɨtɨhɨ akaaha nga katapaase. Isɨ kɨnyɨ wanɨ katingɨpatamataimbɨ tɨtɨhɨ kiyapaapaahɨ asohoŋimatɨpɨ nasisoaarɨ bimɨtaise,” undataase.
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Sata kaundihɨhandɨ kandɨ ko wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho sawaho Jisaasihoai nunjesɨtɨhandapɨ siyatɨ gwɨnyaataise. Wiwa nisapɨ Jisaasiho satatɨ ko nɨngi nanisesɨtɨhandamɨ wihoaaŋɨhandɨ gwɨnyaahondaahandɨ kandɨ amɨ ko nɨngi napindapɨ nanisese tɨtaiso taunyaatɨ Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “Amɨ kɨnyɨ sandɨpɨ kɨnyɨ kɨwahonyɨ isɨhiya naisɨhiyai maarɨho nunye dingɨyɨhiya diyaapise?” undatɨ nunjenataise.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Saundatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha koai sata kaundataase. “Utaaho wo Jerusaremɨhanda namasi Jerikohandaahapɨ daihɨra taatɨ notaise. Naihɨ isɨhiya maatɨmaatiwɨ ikohiya nutanɨwɨ koai isɨpɨ komɨ utɨ apotɨhɨrɨ nausohaapɨ nusepɨ somaahomwapɨ koai pɨhɨtɨwɨ tipɨ daihɨra ahiyamapɨ niyauhɨ ko asisɨwiratihɨ kwaapanɨmaasatɨ ahondaise.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Aihɨ amɨ utaaho wo pɨrisiho Autaahaatɨhoai nandapa tɨhatɨ dɨpumasɨho daihɨra kɨra notaise. Notɨ mmonata utaaho daihɨra ahotihɨ usonamapɨ wɨndɨ koai namumatɨtandɨ kɨsetɨ daihɨramɨ wihɨnɨhɨraapɨ nusatipatɨ notaise.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Aihɨ amɨ utaaho wo isɨhiya Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandamɨ otɨpɨpatɨ ipaahambɨhapa kiyohiyɨhiya Ripaihiyaamɨho daihɨra kɨra nasaho mmonata utaaho daihɨra ahotihɨ mmonamapɨ naasɨkatɨ kiyatɨ kisetɨ daihɨraamɨ wihɨnɨhɨraapɨ nusatipatɨ notaise.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 “Saimɨ utaahurɨ surɨ usonamaahandɨ kandɨ nehɨ iwinjapɨ mmonɨmapɨ naihɨ amɨ utaaho nehɨ koai wo isɨhiya Samariyaahiyaamɨho daihɨra kɨra nasataaho nasatɨ ko ahotimbɨpɨhɨ noaipataise. Nasatɨ noaipatɨ mmonata utaaho mɨmaipiyatɨ ahotihɨ kopɨ maarɨho waatɨ asɨpɨwisataise.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Asɨpɨwisatɨ komɨhinɨ detɨ notɨ komɨ asaahaatɨhɨ atɨpatɨ werɨhandɨ amɨ wainɨhandɨ nuhaatɨ iwinjaatɨ nurɨmaasatɨ asaaha urɨmataise. Iyatɨ ko koai naimaatɨ komɨ dongihoaasɨnɨ ahiyatɨ isɨsi notɨ aŋɨhandɨ wɨndɨ nawɨho nunyawɨ nanohotɨhandaapɨhɨ ahɨwisatosatɨ winjaatɨ bindataise.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Aihɨ asisɨha kasɨnɨhetɨ nawɨho taanauhɨho siriwaahonyurɨ nawɨhomɨ ikihombɨ niyaatɨ aŋɨhandɨ sandɨ jaatɨ bimisɨhoai nunyatɨ saundataase. ‘Kɨmo utaamopɨ nawɨho wapa kinyɨhapa owemapɨ tɨmapaapaahɨ nɨnɨ kɨmihoaaŋɨ japɨhɨ napɨtɨhura nawɨho kopɨ owemapɨ tɨmahingɨhopɨ wihoaaŋɨ nahɨmɨtaanɨ kɨmoai kɨnyɨ iwinjaapɨ bime,’ undataase.
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Isɨ amɨ isɨmiya kɨmingwaasamɨ maahɨwo utaaho maatɨmaatiwɨ ikohiya tipɨ nusopɨsasohɨhopɨ awaindɨhandɨ maarɨho nunyatɨ asɨpiyatɨ iwɨtatamanataise?” undatɨ nunjenataise.
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Saundatɨ nunjesɨhɨ ko Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Utaaho kopɨ maarɨho asɨpɨwisatɨ iwɨtatamasɨhore,” undataase. Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “O amɨ kɨnyɨ numbwɨ sɨkatɨ kaimbɨ isɨhiya usaisɨ iwɨtatamanɨpɨ bime,” undataase.
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Saimɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaimaawɨ daimɨ Jerusaremɨhandaahapɨ taawɨ nowaayopo. Taawɨ nowaawɨ Jisaasiho aunahɨpatɨ wɨta notɨ nandaatɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ satɨ aunahɨpita apopaatɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Mataahaatɨ bindataise. Bindataatɨ kaatɨ Jisaasihoai kaatamɨ aŋɨpɨpɨhɨ numwaasi notɨ aŋaaŋɨ nunyatɨ nandapa tɨhatɨ yainjaraawisataise.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mataahaatɨ saatɨ kaatamɨ sanaapwɨhaatisahaate. Kaatamɨ ambɨpatɨ Mariyaahaate. Aihɨ kaatɨ Mariyaahaatɨ Jisaasihomɨhinɨ detɨ nasatɨ bindataatɨ Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwisataise.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Saihɨ amɨ Mataahaatɨhɨ nandapaapaahɨ nonasaya nandapa tɨhatɨ tɨmanataise. Siyatɨ kainjatɨ notɨ Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ nɨwɨhaanɨnɨ nundɨ napɨtaindɨ nandapa tɨhɨtɨ tɨmanataayo. Isɨ kɨnyɨ nɨngi nisonapaino? Naapwɨraati natɨpusoaase kaatɨ andɨtɨnihonɨhɨ maimburaaŋɨ nandapa maasɨ tɨhaha tɨmanɨtaano,” undataase.
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Saundihɨ amɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha kaati sata kaundataase. “Mataahaaŋe, kɨnyɨ wapa pɨhɨtatɨ taahɨpɨpaapɨ gwɨnyapenapaise.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Siyapaahandɨ kandɨ kɨnyɨ nehɨ wɨndɨ naasaindapaahɨ nenoaahɨtapaise. Iyataatɨ sandɨ kɨnyɨ nenoaahɨtingɨtɨndɨ Mariyaahaatɨ kandɨ gaahandɨ naitandaise. Sandɨ kaatɨ nesɨtɨndɨ isɨhiya usa kaatamɨhetapɨ wɨndɨ nemaamaitaapo. Owetɨtaise,” undatɨ Mataahaati Jisaasiho kaundataase.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.