João 5
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Amɨ saiwa siyatɨ sanaihɨ Judaahiya Jerusaremɨhanda ahoyanɨwɨ kiyaamɨ kimbapɨho wo mmonawaayopo. Iyauhɨ amɨ Jisaasiho Jerusaremɨhanda kimbapɨho ko mmondandɨ niyataise.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 Iyataatɨ Jerusaremɨhanda sipɨsipɨhandamɨ onepatɨ awaipatamɨ detɨ kapɨhɨ durɨhɨrɨ waapatɨhɨrɨ gwɨharaahɨrɨ wɨrɨ ahendaise. Iyataatɨ sɨrɨ duriramɨ ambɨpatɨ Judaahiyaamɨ pɨwɨha Aramaikɨhaara katawaawɨ Betesɨta tɨwɨ ambɨhɨtɨwɨhɨre. Iyataatɨ sɨrɨ duriramɨ mangɨrainɨ aŋaaŋɨ usaaŋaipɨhonya (mbarandaahonya) ikwɨrɨ naasairɨ 5 kiyatɨhonya aŋɨmatauhɨ sapɨhɨ aŋɨmatɨndataise.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 Aihɨ sapɨhɨ aŋɨ usaaŋaiponyaapɨhɨ isɨhiya timbɨpaisahiya taahiyɨhiya bindawaayopo. Iyawaawɨ kiyaamɨ usa ndɨha niyotahiyaare amɨ usa ikwauhɨrɨ napotɨ bɨwatetɨ namɨhatahiyaare. Amɨ kiyaamɨ usa watɨpɨhandɨ kiya andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ owehiyaare. (Iyataatɨ durirɨ sɨrɨ ahoainɨhonɨhapɨ sapɨhɨ jatawaayopo.
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 Amɨ asisɨha wiwa wiwetɨ yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho enjerɨho nasatɨ duriri netɨ ahoyonɨhapɨ. Siyatɨ ko duriri netɨ ahoyonɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ timbiyohiyɨhiyaamɨ wo jɨhɨ notɨ tɨmandainjɨho komɨ timbɨpa kura ketɨ owendaise).
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Aihɨ utaaho wo sapɨhɨ ko timbiyatoaatihɨ kɨnaungwɨha 38 kiyatɨ sanausoho bindataise.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Aihɨ Jisaasiho koai iwinjataatɨ ko aimɨ apɨpaahɨ kɨnaungwɨha utaarɨhandɨ timbainjahotihɨ gwɨnyaataise. Amɨ siyatɨ usonataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ timbɨpa owetanɨhɨ noaipapɨ gaahoŋimatɨtaapɨ maaritapaino?” undatɨ koai Jisaasiho nunjenataise.
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Nunjesɨhɨ amɨ timbaisɨho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, durɨhɨrɨ waapɨhaatɨ ahoainatɨ tiwayaahonɨhura nɨngi netɨ durɨhɨraatɨhɨ nɨmandaitandɨho utaaho wo nɨnɨ owehonɨne. Iyataatɨ waapɨhaatɨ durɨhɨrɨ ahoainjɨhura nɨnɨ taatɨ nasonɨhɨ utaaho wo jɨhɨ nɨngi nanɨtipatɨ notɨ durɨhɨraatɨhɨ tɨmandainjɨhe,” undataase.
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Saundihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ nepapɨ tɨtɨhɨ dope. Dopɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaumbwɨ nanohingɨpɨpa nawopɨ isɨsi numwe,” undataase.
8 Então Jesus disse:
9 Saundihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaaso soai gausendaise. Iyatɨ komɨ ambɨpatɨ ikwauhɨrɨ andɨtitɨtandɨhandɨ watɨpɨhandɨ ko netaise. Netɨ ko dotɨ komɨ yutɨhɨrɨ nawotɨ isɨsi notaise. Asisɨha sura Jisaasiho utaasoai tɨtɨhemwasura Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨnohɨha Sapaatɨhandetɨ Saararehuraare.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Aihɨ amɨ sandapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya utaaso tɨtɨhɨwimainjoai nɨwisapuposawɨ bitosɨhɨ saundawaatopo. “Kɨma asisɨma nyamɨ Sapaatɨhandetɨ ikɨndɨhaahuraasɨ kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ nawopɨ tɨpwɨtɨpɨ napaapɨ nyamɨ asisɨ Sapaatɨmandɨ nanyopɨsasise? Nyamɨ wɨnɨhapɨpa satiso ‘Kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaapwingɨpɨpa nawopɨ isɨpɨ dahomaime,’ tiso,” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Kiya koai saundauhɨ amɨ ko komɨha kiyai saundataase “Utaaho nɨngi tɨtɨhenɨmasɨho satatɨ kandihe, ‘kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaapwingɨpɨpa nawopɨ isɨsi numwe,’ ndihe,” undataase.
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Saundihɨ amɨ kiya koai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Utaaso so gi satatɨ, ‘kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ nawopɨ isɨsi numwe,’ hɨtiso diyaamahore,” undɨwɨ nunjenawaayopo.
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Saundɨwɨ kiya koai nunjenɨhauhɨhandɨ kandɨ utaaho komɨ timbɨpa owetatɨ tɨtɨhɨwimainjɨho koai tɨtɨhɨwisɨhopɨ wɨndɨ monatɨ gɨmunyaase, amɨ kapɨhɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ bitohauhɨ amɨ kiyaamɨhatɨhɨ Jisaasiho nihɨrɨnatɨ wometiho.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Aihɨ kapɨhata wonjɨ otɨhɨtihɨ utaaso soai Jisaasiho Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ usonataise. Usonataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ maipɨhandɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamaime amɨ wiwa kɨnyɨ apɨpaahɨ daahɨ awaindɨhandɨ naaŋɨhandɨ nepɨ nopɨsasɨndaino,” undatɨ Jisaasiho koai kaundataase.
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Aihɨ utaaso sapɨhɨ namasi notɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyai saundataase. “Utaaho nɨngi tɨtɨhɨnisɨho Jisaasihore,” undataase.
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Aihɨ sandɨ Jisaasiho kaindɨmandɨ ko Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ Saararehura kaihɨ kandapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya Jisaasihoai naaŋɨhandɨ nunyawaayopo.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Iyauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Nisɨ Apɨho isɨhiyai iwɨtatamanɨtandɨ otɨpɨpatɨ nasisoaarɨ konɨhɨ taatɨ kaihɨ amɨ nisangi ko kaime dirɨhɨretɨ isɨhiyai netɨ iwɨtatamanɨtandɨ otɨpɨpatɨ taatɨ kiyataayo,” undatɨ kaundataase.
17 Então Jesus disse a eles:
18 Amɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya sandɨ atisawaawɨ kandapɨ Jisaasihoai soho koaisɨnɨhɨ nemaitaatɨwɨ mɨtaahɨ awaindɨhandɨ waatɨ gwɨnyaawaayopo. Sandɨ apaapɨmaahe, amɨ ko Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa satatɨ, “Isɨhiya asisɨha kɨmetɨ ikɨndaatɨwɨhuraasɨ otɨpɨpatɨ kamaiwɨse,” tatɨ katimbɨpa netɨ nopɨsasatunɨ amɨ ko satatɨ, “Autaahaatɨho nisɨ Apɨhore,” ndaatɨ ko noaipatɨ sawaho Autaahaatɨhoaisatɨ nauratetatɨ amɨ ko Autaahaatɨhoemainjɨhe.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato, nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨnɨ nehɨ nɨngisunyaatɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ wapa kiyataamaayo. Nisɨ Apɨho taatɨ kaihɨ iwinjahohɨpɨpa sapaahɨhɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnisangi taatɨ kiyataayo.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Amɨ nisɨ Apɨho nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnɨhi maarɨho naninyataatɨ ko sawaho taatɨ nahataapa kaimbɨpa nɨngi netɨ nanɨsataise. Amɨ kɨmaiwa wanɨ nɨnɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaiwaiwa nɨnɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ kaitandɨ nɨngi Apɨho nanɨsɨtaise. Iyonɨhɨ nɨnɨ kaiwa kaisanɨhɨ amɨ sahɨ ese tɨwɨ samɨ maarɨho jandohaiwa mmonɨwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaitaapo.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimasɨhɨ kiya nepahauhɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ kiyai nunyahore. Isɨ amɨ sɨrɨ Apɨho kairirɨ kɨretɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnɨ nɨnɨ gwɨnyaatɨ maaritɨtɨ isɨhiya kawitaahinyonɨhiyai amɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho isɨhiyai netɨ tipɨtapa tɨtɨhɨ gaahiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandunɨ amɨ maipɨhiyai kiya kiyaanɨhɨ napwɨtaatɨwɨhandunɨ numwɨtandɨhandɨ sawaho wɨndɨ miwatise. Satɨ otɨpɨpatɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usonɨtɨ gaahiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyatɨ amɨ maipɨhiyai kiya napwɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨhandɨ nahandɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨngi satɨ otɨpɨpatɨ kinyɨhate ndatɨ naninyataise.
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 Amɨ isɨhiya nisɨ Apɨhoai nepɨ mepɨ autaahemwahohiyɨya amɨ sɨrɨ kɨretɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonisangi nepɨ nanimaapɨ nɨngi kiya mepɨ autaahepɨnɨmaitaatɨwo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa nɨnɨ komɨ Mwaahonɨngi maaritɨwɨ nepɨ wɨndɨ mepɨ autaahepɨnɨmaanɨmahohiyɨhiya amɨ kiya sɨrɨ kɨretɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhoai maaritɨwɨ wɨndɨ mepɨ autaahepumaamawaayopo.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 “Amɨ nɨnɨ sangi apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Isɨhiya wowaatɨ nisɨ pɨwɨha ka japepihɨrɨwɨ amɨ nɨngi natanoaasisɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aimɨ kɨmura wanɨ namasawɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ taawɨ newaayopo. Amɨ kiya aimɨ napwɨtaatɨwɨhandɨ namasi asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ taawɨ newaayopo. Isɨ Autaahaatɨho kiyai netɨ wɨndɨ pɨwɨhaapematɨ wɨndɨ tipɨtapaatɨ mausondaise. Owetɨtaise.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Nɨnɨ sangi apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato asisɨha wa yaha taatɨ nasataise. Iyataatɨ amɨ asisa sa aimɨ wanɨ kɨmɨkuraare isɨhiya asɨyɨhiya kiya amɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhɨ bindawaawɨ aimɨ napomahohiyɨhiya nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨnɨ pɨwɨha ausaatɨ kandɨ kandunjisanɨha atitaatɨwɨhuraaro. Iyataatɨ isɨhiya nisɨ pɨwɨha akɨtɨnɨhɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrohiyɨhiya kiyai pɨwɨha ka nga numwaatɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyonɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨtaapo.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Amɨ siyatɨ nisɨ Apɨho isɨhiya asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandamɨ sawaho tanyaahosɨ amɨ isɨhiyai kiya wɨndɨ namaapopɨ asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyataise. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ nisɨ Apɨho isɨhiyai kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwipatamataindɨ isɨhiyai kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ nɨngi watɨpɨhandɨ aimɨ nanɨmihɨ nɨnɨ noaipatɨ isɨhiya kiyaanɨhɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandamɨ tanyaahonɨnimatataayo.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Iyataatɨ ko Apɨho nɨngi isɨhiyai tipɨtapaatɨ usondandɨhandɨ watɨpɨhandɨ aimɨ nanɨmise amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnɨtiho.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 Kɨmandɨ taatɨ nɨnɨ sangi kasatohɨtɨmandapɨ sahɨ wɨndɨ pɨhɨtɨwɨ gɨmunyaapɨse amɨ asisɨha wa taatɨ nasataise ketɨ isɨhiya napohiyɨhiya kiya napopɨ ahotohɨpɨpɨhapɨ nisɨ pɨwɨha gapɨpa atɨnitaatɨwɨhuraaro.
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 Atɨnisawaawɨ kiya napopɨ yamwandɨwɨ ahotohɨpɨpɨhapɨ nepapɨ noaatɨwɨ doaitaapo. Nepapɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kiyohiyɨhiya asɨyɨhiyaimatisaihɨ amɨ maipɨhandɨ kiyohiyɨhiyai Autaahaatɨho saundatɨ, ‘Sahɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ maipɨhaiwaapɨ pɨwɨha nepɨse,’ undatɨ kiyaamɨhetɨ pɨwɨha netɨ yawutaatɨ nemaitaise.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 “Iyataatɨ nɨnɨ nehɨ nɨwahonisɨ watɨpɨhanda wapa wɨndɨ nga kamaito. Nehɨ Autaahaatɨho kɨnyɨ saimbɨ kaime ndatɨ kandatɨ amɨ nanɨsirɨhɨretɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usonataayo. Sandɨ siyataatɨ isɨhiyai nehɨ tɨtɨhɨ nga tipɨtapaatɨ usonataayo. Amɨ sandɨ tɨtɨhɨtindɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasisɨhomɨ maaritimbɨpa kiyataate amɨ nɨnɨ nehɨ nɨwahonisɨ maaritohɨrɨhɨretɨ wɨndɨ kamaindo.
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 “Amɨ nɨnɨ nɨwahonisapɨ pɨwɨha katisanɨhɨ isɨhiya wɨndɨ satɨwɨ, ‘kɨnyɨ kɨwahonyapɨ pɨwɨha katingɨha akɨtɨ akaahe,’ tɨwɨ wɨndɨ namaitaapo.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Iyataatɨ nisɨ Apɨho nisapɨ satatɨ, ‘Ko katatɨ kaiwaiwa akɨtɨhaiwe,’ tatɨ kandaataahɨ amɨ ko akɨtɨ nisapɨ kandaase.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Iyataatɨ sahɨhɨ samɨ pɨwɨha Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoaapɨhɨ nasenɨwɨha nusoaasauhɨ ko nisapɨ satatɨ, ‘Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,’ tatɨ tɨtɨhɨ katise.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Nɨnɨ sa pɨwɨha katohɨma nisapɨ Jonɨhoai sahɨ nunjenɨhauhɨ amɨ ko nisapɨ sangi tɨtɨhɨ kasatataase. ‘Komɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,’ satatɨ kasatisɨhaapɨ kandaato. Amɨ nɨnɨ isɨhiya nisapɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretapɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaataamaato.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho komɨ otɨpɨpatɨ kiyatɨ pɨwɨha katatɨ ausaasɨwaiwa sisɨha norɨhɨrɨ ramɨhandɨ tɨhataatɨ nausaatipatamatiyatɨ nausaatataise. Aihɨ sahɨhɨ nehɨ apɨpaahɨ masɨhonjɨ maaritɨwɨ komɨ nausainjɨtɨhandetɨ masɨhonjɨ pɨnowaayopo.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 “Iyataatɨ nɨnɨ otɨpɨpatɨ nahataapa taatɨ kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ isɨhiyai netɨ nunjataise, amɨ Jonɨho nisapɨ katiwaiwai nusatipɨhaatɨ awaindɨhando. Nɨnɨ nisɨ Apɨho otɨpɨpatɨ nɨnɨ kaindɨ owemaitandɨ nanɨmipatɨ kaindɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwa kaiwa nisapɨ isɨhiyai netɨ nunjatɨ anusaataise. Iyatɨ kɨmɨkaiwa isɨhiyai netɨ nisapɨ kaundatɨ anusaatɨ nunjataise koai Sapɨho natausaasihɨ nasahoe undato.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨho sawaho nisapɨ ausaatɨ ko nisɨ maasɨhɨhoe tatɨ netɨ nasisatɨ pɨwɨha kandaase. Aihɨ amɨ sahɨhɨ ko nisapɨ pɨwaatisɨha wɨndɨ atɨhomiwɨhiyaate. Amɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ wɨndɨ mausopɨhiyaate.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Iyawaawɨ sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nisapɨ satɨwɨ, ‘Autaahaatɨho koai natausoaasihɨ napisɨho kɨmɨkore,’ tɨwɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 Aiwɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhɨ wapɨhɨ jɨpatɨpindiwaiwa baiwɨ itatamanɨwɨ baahaiwɨ mmonawaatawaayopo amɨ sahɨ saiwɨ gwɨnyaawaawo pɨwɨha ketapɨ nyahɨ asɨtimataatɨ bimɨtɨhaahandɨ naito tɨwo. Pɨwɨha jɨpatɨpindihɨ sahɨ awɨtɨwɨ mmonɨhohɨha nisapɨ pɨwɨha katatɨ nasisatɨ netɨ anusaataise.
39 Vocês estudam as
40 Pɨwɨha saiwa sahɨ awɨtɨwɨ mmonɨhohɨwiwa nisapɨ kasatatɨ anusoaasɨhandɨ kandɨ sahɨ nisenda asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nasamɨtandɨ namaasopo.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 “Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya nɨngi nepɨ mepɨ autaahepɨnɨmaitaatɨwo ndɨ waatɨ gwɨnyaatɨ daataamaayo.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 Amɨ nɨnɨ sangi aimɨ jasoho sahɨ samɨ maarɨho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ namunyawɨhiyaatɨtiho.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Nɨnɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho andɨtɨniwatɨ kandatɨ natanoaasihɨ nasonɨhandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ nɨngi nisonɨwɨ namaanɨmaahopo. Amɨ utaaho wo nehɨ koai sawahounyoaatɨ komɨ watɨpɨhandisa nasonɨhoai sahɨ numwaitaapo.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Iyataatɨ sahɨ sawanaatɨ mepɨ autaahematɨwɨ ambɨpatɨ awaipatɨ namɨndaatɨwɨ maaritawaayopo. Siyawaahandɨ kandɨ sangi Autaahaatɨho jasonatɨ samɨ ambɨpatɨ netɨ autaahɨ nasimaitandɨhɨretɨ sahɨ wapa kaiwɨ bɨmitohopo. Isɨ amɨ sahɨ napitaiwɨ nisapɨ gɨnunyaitaapo?
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 Amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse asisɨha ipotɨhetɨ ko komɨ Sapɨhomɨ ndɨhetɨ nyamɨ maipɨhaiwa netɨ anyusaatɨ yainyutaatɨ sahɨ maipɨhiyaate nyatɨtaiso tɨwo. Amɨ nehɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaahɨhɨ sangi sandɨ kasitaise. Amɨ sahɨ Mosesihomɨ pɨwɨha gwɨnyaahaayo kapa nyangi andɨtinyaihonɨhɨ Autaahaatɨho sahɨ gaahiyaatɨ maipɨhandɨ owehiyaate nyatɨtaise tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Iyawaahandɨ kandɨ sahɨ Mosesihomɨ pɨwɨha wɨndɨ gɨmunyaahowɨ ka wɨndɨ sangi andɨtɨmaasiwɨtaise.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Iyataatɨ Mosesiho pɨwɨha nisapɨ katatɨ pɨwɨha jɨhura jɨpatɨpaise. Isɨ amɨ sahɨ komɨ pɨwɨha nisapɨ jɨpatɨpaisɨha akɨte tɨwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaawaawaahɨ amɨ nɨnɨ wanɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwaapɨ akɨte tɨwɨ gwɨnyaapɨ gɨnunyaitauhe.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Amɨ jɨhura Mosesiho pɨwɨha nisapɨ katatɨ jɨpatɨpiyataise. Jɨpatɨpaihɨhandɨ kandɨ sahɨ komɨ pɨwɨhaapɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo. Amɨ komɨ pɨwɨha nisapɨ katatɨ jɨhɨ jɨpatɨpaisɨhaapɨ sahɨ gɨwunyaawaawaahɨ wanɨ nɨnɨ sangi taatɨ kasatɨtɨ kiyohɨwɨmaiwa amɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaitauhe. Sahɨ saitɨhandɨ kandɨ sahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo amɨ Mosesiho nisapɨ pɨwɨha katatɨ jɨpatɨpaisɨha sahɨ wɨndɨ monɨwɨ gɨmaawunyaapɨhiyaatɨndaato,” undatɨ Jisaasiho kaundataase.
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.