João 5
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Amɨ saiwa siyatɨ sanaihɨ Judaahiya Jerusaremɨhanda ahoyanɨwɨ kiyaamɨ kimbapɨho wo mmonawaayopo. Iyauhɨ amɨ Jisaasiho Jerusaremɨhanda kimbapɨho ko mmondandɨ niyataise.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Iyataatɨ Jerusaremɨhanda sipɨsipɨhandamɨ onepatɨ awaipatamɨ detɨ kapɨhɨ durɨhɨrɨ waapatɨhɨrɨ gwɨharaahɨrɨ wɨrɨ ahendaise. Iyataatɨ sɨrɨ duriramɨ ambɨpatɨ Judaahiyaamɨ pɨwɨha Aramaikɨhaara katawaawɨ Betesɨta tɨwɨ ambɨhɨtɨwɨhɨre. Iyataatɨ sɨrɨ duriramɨ mangɨrainɨ aŋaaŋɨ usaaŋaipɨhonya (mbarandaahonya) ikwɨrɨ naasairɨ 5 kiyatɨhonya aŋɨmatauhɨ sapɨhɨ aŋɨmatɨndataise.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Aihɨ sapɨhɨ aŋɨ usaaŋaiponyaapɨhɨ isɨhiya timbɨpaisahiya taahiyɨhiya bindawaayopo. Iyawaawɨ kiyaamɨ usa ndɨha niyotahiyaare amɨ usa ikwauhɨrɨ napotɨ bɨwatetɨ namɨhatahiyaare. Amɨ kiyaamɨ usa watɨpɨhandɨ kiya andɨtitɨtaatɨwɨhandɨ owehiyaare. (Iyataatɨ durirɨ sɨrɨ ahoainɨhonɨhapɨ sapɨhɨ jatawaayopo.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Amɨ asisɨha wiwa wiwetɨ yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho enjerɨho nasatɨ duriri netɨ ahoyonɨhapɨ. Siyatɨ ko duriri netɨ ahoyonɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ timbiyohiyɨhiyaamɨ wo jɨhɨ notɨ tɨmandainjɨho komɨ timbɨpa kura ketɨ owendaise).
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Aihɨ utaaho wo sapɨhɨ ko timbiyatoaatihɨ kɨnaungwɨha 38 kiyatɨ sanausoho bindataise.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Aihɨ Jisaasiho koai iwinjataatɨ ko aimɨ apɨpaahɨ kɨnaungwɨha utaarɨhandɨ timbainjahotihɨ gwɨnyaataise. Amɨ siyatɨ usonataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ timbɨpa owetanɨhɨ noaipapɨ gaahoŋimatɨtaapɨ maaritapaino?” undatɨ koai Jisaasiho nunjenataise.
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Nunjesɨhɨ amɨ timbaisɨho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, durɨhɨrɨ waapɨhaatɨ ahoainatɨ tiwayaahonɨhura nɨngi netɨ durɨhɨraatɨhɨ nɨmandaitandɨho utaaho wo nɨnɨ owehonɨne. Iyataatɨ waapɨhaatɨ durɨhɨrɨ ahoainjɨhura nɨnɨ taatɨ nasonɨhɨ utaaho wo jɨhɨ nɨngi nanɨtipatɨ notɨ durɨhɨraatɨhɨ tɨmandainjɨhe,” undataase.
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Saundihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ nepapɨ tɨtɨhɨ dope. Dopɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaumbwɨ nanohingɨpɨpa nawopɨ isɨsi numwe,” undataase.
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Saundihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaaso soai gausendaise. Iyatɨ komɨ ambɨpatɨ ikwauhɨrɨ andɨtitɨtandɨhandɨ watɨpɨhandɨ ko netaise. Netɨ ko dotɨ komɨ yutɨhɨrɨ nawotɨ isɨsi notaise. Asisɨha sura Jisaasiho utaasoai tɨtɨhemwasura Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨnohɨha Sapaatɨhandetɨ Saararehuraare.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Aihɨ amɨ sandapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya utaaso tɨtɨhɨwimainjoai nɨwisapuposawɨ bitosɨhɨ saundawaatopo. “Kɨma asisɨma nyamɨ Sapaatɨhandetɨ ikɨndɨhaahuraasɨ kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ nawopɨ tɨpwɨtɨpɨ napaapɨ nyamɨ asisɨ Sapaatɨmandɨ nanyopɨsasise? Nyamɨ wɨnɨhapɨpa satiso ‘Kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaapwingɨpɨpa nawopɨ isɨpɨ dahomaime,’ tiso,” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Kiya koai saundauhɨ amɨ ko komɨha kiyai saundataase “Utaaho nɨngi tɨtɨhenɨmasɨho satatɨ kandihe, ‘kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ gwaapwingɨpɨpa nawopɨ isɨsi numwe,’ ndihe,” undataase.
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Saundihɨ amɨ kiya koai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Utaaso so gi satatɨ, ‘kɨnyɨ kinyɨ yutɨhɨrɨ nawopɨ isɨsi numwe,’ hɨtiso diyaamahore,” undɨwɨ nunjenawaayopo.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Saundɨwɨ kiya koai nunjenɨhauhɨhandɨ kandɨ utaaho komɨ timbɨpa owetatɨ tɨtɨhɨwimainjɨho koai tɨtɨhɨwisɨhopɨ wɨndɨ monatɨ gɨmunyaase, amɨ kapɨhɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ bitohauhɨ amɨ kiyaamɨhatɨhɨ Jisaasiho nihɨrɨnatɨ wometiho.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Aihɨ kapɨhata wonjɨ otɨhɨtihɨ utaaso soai Jisaasiho Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ usonataise. Usonataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ maipɨhandɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamaime amɨ wiwa kɨnyɨ apɨpaahɨ daahɨ awaindɨhandɨ naaŋɨhandɨ nepɨ nopɨsasɨndaino,” undatɨ Jisaasiho koai kaundataase.
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Aihɨ utaaso sapɨhɨ namasi notɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyai saundataase. “Utaaho nɨngi tɨtɨhɨnisɨho Jisaasihore,” undataase.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Aihɨ sandɨ Jisaasiho kaindɨmandɨ ko Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ Saararehura kaihɨ kandapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya Jisaasihoai naaŋɨhandɨ nunyawaayopo.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Iyauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Nisɨ Apɨho isɨhiyai iwɨtatamanɨtandɨ otɨpɨpatɨ nasisoaarɨ konɨhɨ taatɨ kaihɨ amɨ nisangi ko kaime dirɨhɨretɨ isɨhiyai netɨ iwɨtatamanɨtandɨ otɨpɨpatɨ taatɨ kiyataayo,” undatɨ kaundataase.
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Amɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya sandɨ atisawaawɨ kandapɨ Jisaasihoai soho koaisɨnɨhɨ nemaitaatɨwɨ mɨtaahɨ awaindɨhandɨ waatɨ gwɨnyaawaayopo. Sandɨ apaapɨmaahe, amɨ ko Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa satatɨ, “Isɨhiya asisɨha kɨmetɨ ikɨndaatɨwɨhuraasɨ otɨpɨpatɨ kamaiwɨse,” tatɨ katimbɨpa netɨ nopɨsasatunɨ amɨ ko satatɨ, “Autaahaatɨho nisɨ Apɨhore,” ndaatɨ ko noaipatɨ sawaho Autaahaatɨhoaisatɨ nauratetatɨ amɨ ko Autaahaatɨhoemainjɨhe.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato, nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨnɨ nehɨ nɨngisunyaatɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ wapa kiyataamaayo. Nisɨ Apɨho taatɨ kaihɨ iwinjahohɨpɨpa sapaahɨhɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnisangi taatɨ kiyataayo.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Amɨ nisɨ Apɨho nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnɨhi maarɨho naninyataatɨ ko sawaho taatɨ nahataapa kaimbɨpa nɨngi netɨ nanɨsataise. Amɨ kɨmaiwa wanɨ nɨnɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaiwaiwa nɨnɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ kaitandɨ nɨngi Apɨho nanɨsɨtaise. Iyonɨhɨ nɨnɨ kaiwa kaisanɨhɨ amɨ sahɨ ese tɨwɨ samɨ maarɨho jandohaiwa mmonɨwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaitaapo.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimasɨhɨ kiya nepahauhɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ kiyai nunyahore. Isɨ amɨ sɨrɨ Apɨho kairirɨ kɨretɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨnɨ nɨnɨ gwɨnyaatɨ maaritɨtɨ isɨhiya kawitaahinyonɨhiyai amɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho isɨhiyai netɨ tipɨtapa tɨtɨhɨ gaahiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandunɨ amɨ maipɨhiyai kiya kiyaanɨhɨ napwɨtaatɨwɨhandunɨ numwɨtandɨhandɨ sawaho wɨndɨ miwatise. Satɨ otɨpɨpatɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usonɨtɨ gaahiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyatɨ amɨ maipɨhiyai kiya napwɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨhandɨ nahandɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonɨngi satɨ otɨpɨpatɨ kinyɨhate ndatɨ naninyataise.
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 Amɨ isɨhiya nisɨ Apɨhoai nepɨ mepɨ autaahemwahohiyɨya amɨ sɨrɨ kɨretɨ nɨnɨ komɨ Mwaahonisangi nepɨ nanimaapɨ nɨngi kiya mepɨ autaahepɨnɨmaitaatɨwo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa nɨnɨ komɨ Mwaahonɨngi maaritɨwɨ nepɨ wɨndɨ mepɨ autaahepɨnɨmaanɨmahohiyɨhiya amɨ kiya sɨrɨ kɨretɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhoai maaritɨwɨ wɨndɨ mepɨ autaahepumaamawaayopo.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Amɨ nɨnɨ sangi apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Isɨhiya wowaatɨ nisɨ pɨwɨha ka japepihɨrɨwɨ amɨ nɨngi natanoaasisɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aimɨ kɨmura wanɨ namasawɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ taawɨ newaayopo. Amɨ kiya aimɨ napwɨtaatɨwɨhandɨ namasi asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ taawɨ newaayopo. Isɨ Autaahaatɨho kiyai netɨ wɨndɨ pɨwɨhaapematɨ wɨndɨ tipɨtapaatɨ mausondaise. Owetɨtaise.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Nɨnɨ sangi apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato asisɨha wa yaha taatɨ nasataise. Iyataatɨ amɨ asisa sa aimɨ wanɨ kɨmɨkuraare isɨhiya asɨyɨhiya kiya amɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhɨ bindawaawɨ aimɨ napomahohiyɨhiya nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨnɨ pɨwɨha ausaatɨ kandɨ kandunjisanɨha atitaatɨwɨhuraaro. Iyataatɨ isɨhiya nisɨ pɨwɨha akɨtɨnɨhɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrohiyɨhiya kiyai pɨwɨha ka nga numwaatɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyonɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨtaapo.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Amɨ siyatɨ nisɨ Apɨho isɨhiya asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandamɨ sawaho tanyaahosɨ amɨ isɨhiyai kiya wɨndɨ namaapopɨ asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyataise. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ nisɨ Apɨho isɨhiyai kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwipatamataindɨ isɨhiyai kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ nɨngi watɨpɨhandɨ aimɨ nanɨmihɨ nɨnɨ noaipatɨ isɨhiya kiyaanɨhɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandamɨ tanyaahonɨnimatataayo.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Iyataatɨ ko Apɨho nɨngi isɨhiyai tipɨtapaatɨ usondandɨhandɨ watɨpɨhandɨ aimɨ nanɨmise amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnɨtiho.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Kɨmandɨ taatɨ nɨnɨ sangi kasatohɨtɨmandapɨ sahɨ wɨndɨ pɨhɨtɨwɨ gɨmunyaapɨse amɨ asisɨha wa taatɨ nasataise ketɨ isɨhiya napohiyɨhiya kiya napopɨ ahotohɨpɨpɨhapɨ nisɨ pɨwɨha gapɨpa atɨnitaatɨwɨhuraaro.
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 Atɨnisawaawɨ kiya napopɨ yamwandɨwɨ ahotohɨpɨpɨhapɨ nepapɨ noaatɨwɨ doaitaapo. Nepapɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kiyohiyɨhiya asɨyɨhiyaimatisaihɨ amɨ maipɨhandɨ kiyohiyɨhiyai Autaahaatɨho saundatɨ, ‘Sahɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ maipɨhaiwaapɨ pɨwɨha nepɨse,’ undatɨ kiyaamɨhetɨ pɨwɨha netɨ yawutaatɨ nemaitaise.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Iyataatɨ nɨnɨ nehɨ nɨwahonisɨ watɨpɨhanda wapa wɨndɨ nga kamaito. Nehɨ Autaahaatɨho kɨnyɨ saimbɨ kaime ndatɨ kandatɨ amɨ nanɨsirɨhɨretɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usonataayo. Sandɨ siyataatɨ isɨhiyai nehɨ tɨtɨhɨ nga tipɨtapaatɨ usonataayo. Amɨ sandɨ tɨtɨhɨtindɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasisɨhomɨ maaritimbɨpa kiyataate amɨ nɨnɨ nehɨ nɨwahonisɨ maaritohɨrɨhɨretɨ wɨndɨ kamaindo.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Amɨ nɨnɨ nɨwahonisapɨ pɨwɨha katisanɨhɨ isɨhiya wɨndɨ satɨwɨ, ‘kɨnyɨ kɨwahonyapɨ pɨwɨha katingɨha akɨtɨ akaahe,’ tɨwɨ wɨndɨ namaitaapo.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Iyataatɨ nisɨ Apɨho nisapɨ satatɨ, ‘Ko katatɨ kaiwaiwa akɨtɨhaiwe,’ tatɨ kandaataahɨ amɨ ko akɨtɨ nisapɨ kandaase.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Iyataatɨ sahɨhɨ samɨ pɨwɨha Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoaapɨhɨ nasenɨwɨha nusoaasauhɨ ko nisapɨ satatɨ, ‘Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,’ tatɨ tɨtɨhɨ katise.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Nɨnɨ sa pɨwɨha katohɨma nisapɨ Jonɨhoai sahɨ nunjenɨhauhɨ amɨ ko nisapɨ sangi tɨtɨhɨ kasatataase. ‘Komɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,’ satatɨ kasatisɨhaapɨ kandaato. Amɨ nɨnɨ isɨhiya nisapɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretapɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaataamaato.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho komɨ otɨpɨpatɨ kiyatɨ pɨwɨha katatɨ ausaasɨwaiwa sisɨha norɨhɨrɨ ramɨhandɨ tɨhataatɨ nausaatipatamatiyatɨ nausaatataise. Aihɨ sahɨhɨ nehɨ apɨpaahɨ masɨhonjɨ maaritɨwɨ komɨ nausainjɨtɨhandetɨ masɨhonjɨ pɨnowaayopo.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Iyataatɨ nɨnɨ otɨpɨpatɨ nahataapa taatɨ kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ isɨhiyai netɨ nunjataise, amɨ Jonɨho nisapɨ katiwaiwai nusatipɨhaatɨ awaindɨhando. Nɨnɨ nisɨ Apɨho otɨpɨpatɨ nɨnɨ kaindɨ owemaitandɨ nanɨmipatɨ kaindɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwa kaiwa nisapɨ isɨhiyai netɨ nunjatɨ anusaataise. Iyatɨ kɨmɨkaiwa isɨhiyai netɨ nisapɨ kaundatɨ anusaatɨ nunjataise koai Sapɨho natausaasihɨ nasahoe undato.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Iyataatɨ amɨ nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨho sawaho nisapɨ ausaatɨ ko nisɨ maasɨhɨhoe tatɨ netɨ nasisatɨ pɨwɨha kandaase. Aihɨ amɨ sahɨhɨ ko nisapɨ pɨwaatisɨha wɨndɨ atɨhomiwɨhiyaate. Amɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ wɨndɨ mausopɨhiyaate.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Iyawaawɨ sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nisapɨ satɨwɨ, ‘Autaahaatɨho koai natausoaasihɨ napisɨho kɨmɨkore,’ tɨwɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Aiwɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhɨ wapɨhɨ jɨpatɨpindiwaiwa baiwɨ itatamanɨwɨ baahaiwɨ mmonawaatawaayopo amɨ sahɨ saiwɨ gwɨnyaawaawo pɨwɨha ketapɨ nyahɨ asɨtimataatɨ bimɨtɨhaahandɨ naito tɨwo. Pɨwɨha jɨpatɨpindihɨ sahɨ awɨtɨwɨ mmonɨhohɨha nisapɨ pɨwɨha katatɨ nasisatɨ netɨ anusaataise.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Pɨwɨha saiwa sahɨ awɨtɨwɨ mmonɨhohɨwiwa nisapɨ kasatatɨ anusoaasɨhandɨ kandɨ sahɨ nisenda asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nasamɨtandɨ namaasopo.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya nɨngi nepɨ mepɨ autaahepɨnɨmaitaatɨwo ndɨ waatɨ gwɨnyaatɨ daataamaayo.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Amɨ nɨnɨ sangi aimɨ jasoho sahɨ samɨ maarɨho Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ namunyawɨhiyaatɨtiho.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Nɨnɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho andɨtɨniwatɨ kandatɨ natanoaasihɨ nasonɨhandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ nɨngi nisonɨwɨ namaanɨmaahopo. Amɨ utaaho wo nehɨ koai sawahounyoaatɨ komɨ watɨpɨhandisa nasonɨhoai sahɨ numwaitaapo.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Iyataatɨ sahɨ sawanaatɨ mepɨ autaahematɨwɨ ambɨpatɨ awaipatɨ namɨndaatɨwɨ maaritawaayopo. Siyawaahandɨ kandɨ sangi Autaahaatɨho jasonatɨ samɨ ambɨpatɨ netɨ autaahɨ nasimaitandɨhɨretɨ sahɨ wapa kaiwɨ bɨmitohopo. Isɨ amɨ sahɨ napitaiwɨ nisapɨ gɨnunyaitaapo?
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Amɨ sahɨ nisapɨ saiwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse asisɨha ipotɨhetɨ ko komɨ Sapɨhomɨ ndɨhetɨ nyamɨ maipɨhaiwa netɨ anyusaatɨ yainyutaatɨ sahɨ maipɨhiyaate nyatɨtaiso tɨwo. Amɨ nehɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaahɨhɨ sangi sandɨ kasitaise. Amɨ sahɨ Mosesihomɨ pɨwɨha gwɨnyaahaayo kapa nyangi andɨtinyaihonɨhɨ Autaahaatɨho sahɨ gaahiyaatɨ maipɨhandɨ owehiyaate nyatɨtaise tɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Iyawaahandɨ kandɨ sahɨ Mosesihomɨ pɨwɨha wɨndɨ gɨmunyaahowɨ ka wɨndɨ sangi andɨtɨmaasiwɨtaise.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Iyataatɨ Mosesiho pɨwɨha nisapɨ katatɨ pɨwɨha jɨhura jɨpatɨpaise. Isɨ amɨ sahɨ komɨ pɨwɨha nisapɨ jɨpatɨpaisɨha akɨte tɨwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaawaawaahɨ amɨ nɨnɨ wanɨ taatɨ kiyohɨwɨmaiwaapɨ akɨte tɨwɨ gwɨnyaapɨ gɨnunyaitauhe.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Amɨ jɨhura Mosesiho pɨwɨha nisapɨ katatɨ jɨpatɨpiyataise. Jɨpatɨpaihɨhandɨ kandɨ sahɨ komɨ pɨwɨhaapɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo. Amɨ komɨ pɨwɨha nisapɨ katatɨ jɨhɨ jɨpatɨpaisɨhaapɨ sahɨ gɨwunyaawaawaahɨ wanɨ nɨnɨ sangi taatɨ kasatɨtɨ kiyohɨwɨmaiwa amɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaitauhe. Sahɨ saitɨhandɨ kandɨ sahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo amɨ Mosesiho nisapɨ pɨwɨha katatɨ jɨpatɨpaisɨha sahɨ wɨndɨ monɨwɨ gɨmaawunyaapɨhiyaatɨndaato,” undatɨ Jisaasiho kaundataase.
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.