João 10
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Jisaasiho pɨwɨha wa sandaase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Sipɨsipɨhandamɨ naaporɨhɨrotɨ utaaho wo nandaitandaahɨ ko tɨtɨhɨ onepatetapɨ nandaitaise. Amɨ ko nehɨhetɨ wɨraapɨ naaporɨhɨrɨ nehɨmwaatɨ nandaahonaahɨ amɨ sohɨ utaaho ikohore. Ko sipɨsipɨhandɨ ikondandɨ nandaataise.
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 Amɨ utaaho tɨtɨhɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho sipɨsipɨhandi biyatɨ jatisɨho onepatɨ nuwatosatɨ naaporɨhɨrotɨ nandaitaise.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Iyataatɨ utaaho onepatɨ maasomwaaŋɨ jatisɨho onepatɨ nɨwusɨhɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho nandaataise. Aihɨ sipɨsipɨhandɨ ko satɨho jatisɨhomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwisataise tɨtɨhɨ atɨwisahandiso. Iyataatɨ sipɨsipɨhandɨ nehɨ nɨnaasaindamɨ ambɨpatɨ gaatatɨ jatisɨho gwɨtihɨ komɨ pɨwɨha gapɨpa atɨwisatɨ sipɨsipɨhandɨ koenda nasataise. Aihɨ satɨho jatisɨho sipɨsipɨhandɨ nahandi gwɨtatɨ numwaasi noaipataise.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Siyatɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho komɨ sipɨsipɨhandɨ nahandi nehɨhaatɨ ipaahaapɨ numwaasi noaipataise. Numwaasi ipaahaapɨ noaipatɨ ko jɨhɨ naihɨ amɨ komɨ sipɨsipɨhandɨ satɨhomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwisahandisɨ nɨwipinjai komɨ ipotɨ notaise.
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 Iyataatɨ amɨ utaaho nehɨ koai woaisaahɨ sipɨsipɨhandɨ wɨndɨ namaawipinjɨtaise. Daahɨ kopɨ yanɨhɨmaitaise amɨ nehɨ utaaho koai womɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ wɨndɨ atɨhomaawisahandiso,” undataase.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jisaasiho pɨwɨha kɨma nepemaahɨwatɨ kaundihɨhandɨ kandɨ kiya kaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ mohopo. Owetise.
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Saiwɨ kiya wɨndɨ monɨhauhɨ Jisaasiho jahaatɨ sandaase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ onepɨhonɨnɨ maasomɨhonɨne.
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 Nisɨ jɨhɨ nasohiyɨhiya siya ikohiyaasɨ isɨhiya usaamɨhapa ikonɨwɨ nepɨ nopɨsasohiyɨhiyaare. Ikohiyaasɨ amɨ sipɨsipɨhandɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawise.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ onepɨhonɨnɨ maasomɨhonɨne. Utaaho itapaatɨ wo waatɨ nɨnɨ maasomwaaŋɨ nɨwusanɨhɨ nandaasɨho nandaasaamaati Autaahaatɨho japɨhɨ numwaitaise. Autaahaatɨho siyatɨ numwaasɨho numwaasaamaatɨ nandaatɨ amɨ noaipatɨ notɨ nasayatɨ ko kaati iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwɨtandɨhapa nandapa amɨ wapaisangi naitaise.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 Ikoho so nehɨ nasataamaise. Ko sipɨsipɨhandɨ ikonatɨ amɨ netɨ siwaiwai tiwamatɨ amɨ netɨ kaiwai nopɨsasɨtandɨ nasataise. Amɨ nɨnɨhɨ isɨhiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwisanɨhɨ amɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nga nepɨ bimɨtaatɨwɨ nasataayo.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Iyataatɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨhonɨnɨ gaahonɨnɨ baindɨ iwinjatohɨhonɨne. Sipɨsipɨhandi jatisɨho gaaho sipɨsipɨhandi netɨ itatamanatɨ japɨhɨ numwaitandɨ komɨ ambɨpatɨ nihɨrahore.
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Amɨ otɨpɨpatɨho nawɨho naitandɨ sipɨsipɨhandi jaatosɨho sohɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho akohomaahe. Owetise. Isɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨhɨrɨ sipɨsipɨhandi tiwatɨ nandandɨ nasonɨhɨ ko iwinjamapɨ sipɨsipɨhandɨ kiyatɨ bitohonɨhɨ namasi yanɨhɨmaitaise. Iyonɨhɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ sipɨsipɨhandi tiwatɨ ikotɨ nanatɨ netɨ kɨhɨra torɨwatɨ tahamanausoaasɨtaise.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 Nawɨhopɨ otɨpɨpatɨ kaisɨho nehɨ nawɨho naitandɨ kiyataahosɨ amɨ sipɨsipɨhandapɨ wɨndɨ pɨhɨtatɨ gɨmunyaahoe. Siyahosɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ nasonɨhɨ usesi yanɨhɨmaitaise.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 “Nɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨhonɨnɨ sipɨsipɨhandi baindɨ jaatohohɨhonɨnɨ gaahonɨne. Nɨnɨ nisɨ sipɨsipɨhandi baindɨ usotɨ mmonɨtɨ usɨtɨwisonɨhɨ amɨ nisɨ sipɨsipɨhandɨ nɨngi biyatɨ nisonatɨ usɨtɨnisahonɨne.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Amɨ nɨngi nisɨ Apɨho biyatɨ nisosɨhɨ amɨ nɨnɨ koai mmonɨtɨ usonɨtɨhonɨne. Amɨ sɨkaindɨ nisɨ sipɨsipɨhandi usotɨhonɨnisɨ nɨnɨ nisɨ sipɨsipɨhandi iwɨtatamanɨtɨ kandi netɨ nopɨsasɨtandɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨ nisɨ ambɨpatɨ namataayo.
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Amɨ nɨnɨ sipɨsipɨhandɨ wiwa yahaiwaisahonɨne. Kaiwa kɨmandɨ sipɨsipɨmandamɨ naaporɨmɨrɨ kɨmɨrotɨ bitosɨtɨmandamɨhatɨhɨ wɨndɨ bɨmitose. Amɨ sipɨsipɨhandɨ sandi maawɨ nɨnɨ numwaasi napɨtɨ kɨmɨrɨ naaporɨmɨrotɨmaitaano. Nesipɨtɨmasanɨhɨ ipotɨhura sipɨsipɨhandɨ noaipatɨ ahoyanatɨ nehɨ naasaindɨtonɨhɨ amɨ sipɨsipɨhandɨ jatisɨho satɨho nehɨ naasohɨtɨto. Iyonɨhɨ sipɨsipɨhandɨ nasatɨ kɨmatɨhɨ nandaasɨtɨhandisangi jatisɨho satɨho nehɨ naasomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwito.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Nɨngi nisɨ Apɨho maarɨho nanɨmindɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ nisɨ isɨhiyaisɨ japɨhɨ numwaitandɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ nehɨ japɨhɨ naitandɨhatɨ katɨ gohɨ nehɨ masɨhonjɨ namahonɨhe.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Nisɨ ambɨpatɨ utaaho wo netɨ nanopisasatɨ wɨndɨ konɨhisɨnɨhɨ nemaanɨmaitaise. Nehɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ maaritɨtɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho namataayo nisɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitando. Saindɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho namatatɨhatɨ amɨ japɨhɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho naitandɨ watɨpɨhandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨhetɨ ahondaise. Amɨ nɨnɨ watɨpɨhonɨnɨ watɨpɨhandisahonɨniso. Nisɨ Apɨho nɨnɨ saitandɨ watɨpɨhandɨ nɨngi nanɨmihɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha watɨpɨha nɨnɨ nesihonɨne,” undataase.
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Aihɨ ko Jisaasiho pɨwɨha saiwa satatɨ katiwɨmaiwaara kopɨ Judaahiya kiyaamɨ kiyohɨrɨhɨretɨ kaiwɨ maarɨho yɨyahwɨ gwɨnyaawaayopo.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 Judaahiyaamɨ isɨhiya taahiyɨhiya usa Jisaasihopɨ satawaatopo. “Itɨpɨho maipɨho komɨhetɨ nasatɨ nandaatɨ koai netɨ nusopɨsasihɨ ko nahɨrisatɨ naharɨndaase. Komɨ pɨwɨha sahɨ atihɨrɨ mwɨtɨpisawɨ napindapɨ atɨwitaatɨwe?” tawaatopo.
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Usa satauhɨ amɨ kiyaamɨ usa satawaatopo. “Kɨmaiwa pɨwaamaiwa ko katiwɨmaiwa utaaho itɨpɨho maipɨho bimoho katimumwaaŋɨ kandaamaase. Amɨ itɨpɨho maipɨho utaaho komɨ ndɨha niyotatɨ maipɨtisɨhoai nga nusorɨhaatɨ tɨtɨhemwaitaindɨho?” tɨwɨ sawana nasenawaapo.
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Sura Judaahiyaamɨ asisɨha awaisɨha wa Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaitaatɨwɨ Jerusaremɨhanda ahoyandaatɨwɨha noaipataise. Iyataatɨ sa asisa jɨhura Aŋɨ Awaindɨhandɨ Jerusaremɨhanda ahetindɨhandɨ japɨhɨ nepɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋemapɨ namɨhanohururaapɨ gwɨnyaapɨ maaritɨtaatɨwɨha asisɨha noaipataise. Iyataatɨ Sura apɨpaahɨ bwaahuraare.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Aihɨ sura Jisaasiho mɨhatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandamɨ naaporɨhɨrotɨ masaataatɨ amɨ usaaŋaipatɨ Soromonɨhomɨ usaaŋaipato tɨwɨhatainɨ daayatɨ bitondaise.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Aihɨ Judaahiya napɨwɨ koai otaatemapɨ nesɨwesɨpɨ bitotawaawɨ amɨ koai saundawaatopo. “Kɨnyɨ kɨwahonyapɨ ahonɨne nyatɨpɨ ausaapɨ kanyate amɨ nyahɨ kinyapɨ ko utaaho diyaamahotindɨho taatɨ awaindɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahoaatɨhaayono. Amɨ kɨnyɨ komɨ isɨhiyaisɨ japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨho nangɨmɨhainjɨhoŋɨtapaapaahɨ ausaapɨ kanyate,” undawaatopo.
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 Saundauhɨ amɨ Jisaasiho kiyaamɨ pɨwɨhaamɨ wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi aimɨ ausaatɨ kasato. Kasatonɨhandɨ kandɨ sahɨ posatihɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo. Nisɨ Apɨhomɨ ambɨpataahunɨ amɨ komɨ watɨpɨhandaahunɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨmaiwa nɨnɨ kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ sangi netɨ nasisataise.
25 Jesus respondeu:
26 Nɨnɨ watɨpɨmaiwa kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ netɨ nasɨsihɨhandɨ kandɨ sahɨ nisɨhiyaatɨ nisɨ sipɨsipɨhiyaatɨmendaatɨ amɨ sahɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo. Amɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ namɨhainjɨhoe tɨwo.
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 Nisɨ sipɨsipɨhandɨ nisɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨnihɨ amɨ nɨnɨ baindɨ usohonɨhɨ amɨ kandɨ nɨngi atɨnisatɨ nanipinjataise.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Aihɨ nisɨ sipɨsipɨhandi asɨtimatɨtandɨhandɨ nunyataayo. Kiya wɨndɨ namaapopɨ amɨ wɨndɨ owemetɨtaapo. Utaaho wo nisɨ ikwɨraatɨhapɨ nisɨ sipɨsipɨhandi ahɨwatɨ nemaanɨmaitaise.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Nisɨ Apɨho nisɨ sipɨsipɨhandɨ nɨnɨ yamaŋɨtandɨ nɨngi nanoaasataise. Iyataatɨ ko nisɨ Apɨho watɨpɨhaiwa amɨ watɨpɨhiya nahataapa nahatiyai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ watɨpɨho awaisɨhore. Isɨ komɨ ikwɨraatɨhapɨ nisɨ sipɨsipɨhandi wapa amɨ wo ahɨwatɨ nemaanɨmaitaise.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Iyataatɨ nɨnunɨ nisɨ Apɨhounɨ noaipɨha tɨmaamaitɨha nehɨ naasaindindaaŋe,” undataase.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Saundihɨ Judaahiya pɨwɨha sa atiwosawɨ Jisaasihoai sohoai timaitaatɨwɨ nawɨha awaiwaiwa jahaatɨ pɨnuwɨ newaayopo.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Saiwɨ nehauhɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi Apɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa pɨhɨndɨ kaindɨ nasɨso. Kaiwaamɨ maahɨwiwaapɨ sahɨ nɨngi tipɨnɨmaitaatɨwiyopo?” undataase.
32 Mas Jesus lhes disse:
33 Saundihɨ Judaahiya kiyaamɨha wihoaaŋɨha koai saundawaatopo. “Nyahɨ gisɨ kɨnyɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kaingɨwaiwaamɨ wɨtapɨ tiwaahɨmaitɨhaawɨmaayo. Owe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ utaahoŋɨtaapaahandɨ kandɨ Nɨnɨ Autaahaatɨhonɨne tipɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpa nehɨnɨhɨ kandapɨ tiwaahɨmaitɨhaawiyo,” undawaatopo.
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 Saundauhɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ sawanaatamɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpɨmindiso? ‘Nɨnɨ Autaahaatɨhonɨnɨ sapɨ sandaato sahɨ autaahaatɨhiyaate daato,’ tato?
34 Jesus disse:
35 Amɨ jɨhura Autaahaatɨho isɨhiyaapɨ pɨwɨha sa kandaase. Kandaatɨ kiyaapɨ Autaahaatɨho kiya autaahaatɨhiye ndaase. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨha nasisoaarɨ akɨtɨhaahɨhɨ ahondaise.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 Iyataatɨ nɨngi Autaahaatɨho sawaho nanɨmahanatɨ netɨ natanoaasihɨ napɨtɨhonɨne. Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ napaapɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨ katopo? ‘Kɨnyɨ nehɨ utaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ kɨnyɨ katɨpɨ kaingɨwɨmaiwaara kɨnyɨ Autaahaatɨhopɨ sisɨpɨtɨpɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpa nepaise,’ tɨwo? Amɨ Autaahaatɨho natanoaasihɨ napɨtɨhonɨnisɨ amɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨne ndɨ kandaataahɨ tɨtɨhɨ akɨtɨ kandaato.
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 “Amɨ sahɨ mmonawaawɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho kaiwaiwa wɨndɨ kamaisanaahɨ amɨ nisɨ katohɨhaapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ nehɨ namapɨse.
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 O amɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho kaiwaiwa kaiwa kaisanaahɨ nɨnɨ kiyohɨwiwaapɨ akɨte tɨwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ satɨwɨ nisapɨ ‘ko Autaahaatɨhomɨ Mwaahoso,’ tɨwɨ gɨmunyaitaatɨwaahɨ amɨ nehɨ nisɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa taatɨ samɨmatɨhɨ kiyohɨwɨmaiwaapɨ akɨtɨhaiwaaso tɨwɨ gwɨnyaapɨse. Saiwɨ gwɨnyaawaawɨ kɨretapɨ sangi nisapɨ biyatɨ nasesɨpatonɨhɨ sahɨ mmondaatɨwo. Amɨ Sapɨho koaisatɨtihɨ maasɨ tɨmaamaitɨmɨ saiwa otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kiyamaiso tɨwɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaitaatɨwo,” undataase.
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Saundihɨ Judaahiya jahaatɨ Jisaasihoai nepɨ isɨwatɨtotɨwiyauhɨ ko kiyai nemapɨ katɨhɨ ketɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ napandɨwatɨ yanɨhɨmataise.
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Siyatɨ yanɨhɨmatɨ Jisaasiho waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaatɨ nahaitatɨ wihɨnɨ mɨhihɨnɨ notaise. Iyatɨ jɨhura Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho isɨhiyai baawusimbɨpɨhɨ notɨ noaipataise. Noaipatɨ ko sapɨhɨ bindataise.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Ko sapɨhɨ bimihɨ isɨhiya taahiyɨhiya koenda nasawaayopo. Napɨwɨ kiya saundawaatopo. “Jonɨho komɨ pɨwɨha amɨ otɨpɨpatɨ kaiwaiwai netɨ andɨtɨwiwɨtandɨ watɨpɨhaiwa ko wɨndɨ kamaise. Kamaayataahandɨ kandɨ Jonɨho kɨmo utaamopɨ pɨwɨha katiwaiwa nahatewa akɨtɨnɨhɨ noaipataise,” tawaatopo.
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Satɨwɨ Jisaasiho sapɨhɨ bimihɨ isɨhiya taahiyɨhiya kopɨ gɨwunyaawaayopo.
42 E naquele lugar muitos creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.