João 10
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Jisaasiho pɨwɨha wa sandaase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Sipɨsipɨhandamɨ naaporɨhɨrotɨ utaaho wo nandaitandaahɨ ko tɨtɨhɨ onepatetapɨ nandaitaise. Amɨ ko nehɨhetɨ wɨraapɨ naaporɨhɨrɨ nehɨmwaatɨ nandaahonaahɨ amɨ sohɨ utaaho ikohore. Ko sipɨsipɨhandɨ ikondandɨ nandaataise.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Amɨ utaaho tɨtɨhɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho sipɨsipɨhandi biyatɨ jatisɨho onepatɨ nuwatosatɨ naaporɨhɨrotɨ nandaitaise.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Iyataatɨ utaaho onepatɨ maasomwaaŋɨ jatisɨho onepatɨ nɨwusɨhɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho nandaataise. Aihɨ sipɨsipɨhandɨ ko satɨho jatisɨhomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwisataise tɨtɨhɨ atɨwisahandiso. Iyataatɨ sipɨsipɨhandɨ nehɨ nɨnaasaindamɨ ambɨpatɨ gaatatɨ jatisɨho gwɨtihɨ komɨ pɨwɨha gapɨpa atɨwisatɨ sipɨsipɨhandɨ koenda nasataise. Aihɨ satɨho jatisɨho sipɨsipɨhandɨ nahandi gwɨtatɨ numwaasi noaipataise.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Siyatɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho komɨ sipɨsipɨhandɨ nahandi nehɨhaatɨ ipaahaapɨ numwaasi noaipataise. Numwaasi ipaahaapɨ noaipatɨ ko jɨhɨ naihɨ amɨ komɨ sipɨsipɨhandɨ satɨhomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwisahandisɨ nɨwipinjai komɨ ipotɨ notaise.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Iyataatɨ amɨ utaaho nehɨ koai woaisaahɨ sipɨsipɨhandɨ wɨndɨ namaawipinjɨtaise. Daahɨ kopɨ yanɨhɨmaitaise amɨ nehɨ utaaho koai womɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ wɨndɨ atɨhomaawisahandiso,” undataase.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jisaasiho pɨwɨha kɨma nepemaahɨwatɨ kaundihɨhandɨ kandɨ kiya kaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ mohopo. Owetise.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Saiwɨ kiya wɨndɨ monɨhauhɨ Jisaasiho jahaatɨ sandaase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ onepɨhonɨnɨ maasomɨhonɨne.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nisɨ jɨhɨ nasohiyɨhiya siya ikohiyaasɨ isɨhiya usaamɨhapa ikonɨwɨ nepɨ nopɨsasohiyɨhiyaare. Ikohiyaasɨ amɨ sipɨsipɨhandɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawise.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nɨnɨ nɨwahonɨnɨ onepɨhonɨnɨ maasomɨhonɨne. Utaaho itapaatɨ wo waatɨ nɨnɨ maasomwaaŋɨ nɨwusanɨhɨ nandaasɨho nandaasaamaati Autaahaatɨho japɨhɨ numwaitaise. Autaahaatɨho siyatɨ numwaasɨho numwaasaamaatɨ nandaatɨ amɨ noaipatɨ notɨ nasayatɨ ko kaati iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwɨtandɨhapa nandapa amɨ wapaisangi naitaise.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Ikoho so nehɨ nasataamaise. Ko sipɨsipɨhandɨ ikonatɨ amɨ netɨ siwaiwai tiwamatɨ amɨ netɨ kaiwai nopɨsasɨtandɨ nasataise. Amɨ nɨnɨhɨ isɨhiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwisanɨhɨ amɨ kiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nga nepɨ bimɨtaatɨwɨ nasataayo.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Iyataatɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨhonɨnɨ gaahonɨnɨ baindɨ iwinjatohɨhonɨne. Sipɨsipɨhandi jatisɨho gaaho sipɨsipɨhandi netɨ itatamanatɨ japɨhɨ numwaitandɨ komɨ ambɨpatɨ nihɨrahore.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Amɨ otɨpɨpatɨho nawɨho naitandɨ sipɨsipɨhandi jaatosɨho sohɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨho akohomaahe. Owetise. Isɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨhɨrɨ sipɨsipɨhandi tiwatɨ nandandɨ nasonɨhɨ ko iwinjamapɨ sipɨsipɨhandɨ kiyatɨ bitohonɨhɨ namasi yanɨhɨmaitaise. Iyonɨhɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ sipɨsipɨhandi tiwatɨ ikotɨ nanatɨ netɨ kɨhɨra torɨwatɨ tahamanausoaasɨtaise.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Nawɨhopɨ otɨpɨpatɨ kaisɨho nehɨ nawɨho naitandɨ kiyataahosɨ amɨ sipɨsipɨhandapɨ wɨndɨ pɨhɨtatɨ gɨmunyaahoe. Siyahosɨ suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ nasonɨhɨ usesi yanɨhɨmaitaise.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Nɨnɨ sipɨsipɨhandamɨ satɨhonɨnɨ sipɨsipɨhandi baindɨ jaatohohɨhonɨnɨ gaahonɨne. Nɨnɨ nisɨ sipɨsipɨhandi baindɨ usotɨ mmonɨtɨ usɨtɨwisonɨhɨ amɨ nisɨ sipɨsipɨhandɨ nɨngi biyatɨ nisonatɨ usɨtɨnisahonɨne.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Amɨ nɨngi nisɨ Apɨho biyatɨ nisosɨhɨ amɨ nɨnɨ koai mmonɨtɨ usonɨtɨhonɨne. Amɨ sɨkaindɨ nisɨ sipɨsipɨhandi usotɨhonɨnisɨ nɨnɨ nisɨ sipɨsipɨhandi iwɨtatamanɨtɨ kandi netɨ nopɨsasɨtandɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨ nisɨ ambɨpatɨ namataayo.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Amɨ nɨnɨ sipɨsipɨhandɨ wiwa yahaiwaisahonɨne. Kaiwa kɨmandɨ sipɨsipɨmandamɨ naaporɨmɨrɨ kɨmɨrotɨ bitosɨtɨmandamɨhatɨhɨ wɨndɨ bɨmitose. Amɨ sipɨsipɨhandɨ sandi maawɨ nɨnɨ numwaasi napɨtɨ kɨmɨrɨ naaporɨmɨrotɨmaitaano. Nesipɨtɨmasanɨhɨ ipotɨhura sipɨsipɨhandɨ noaipatɨ ahoyanatɨ nehɨ naasaindɨtonɨhɨ amɨ sipɨsipɨhandɨ jatisɨho satɨho nehɨ naasohɨtɨto. Iyonɨhɨ sipɨsipɨhandɨ nasatɨ kɨmatɨhɨ nandaasɨtɨhandisangi jatisɨho satɨho nehɨ naasomɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨwito.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Nɨngi nisɨ Apɨho maarɨho nanɨmindɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ nisɨ isɨhiyaisɨ japɨhɨ numwaitandɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ nehɨ japɨhɨ naitandɨhatɨ katɨ gohɨ nehɨ masɨhonjɨ namahonɨhe.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Nisɨ ambɨpatɨ utaaho wo netɨ nanopisasatɨ wɨndɨ konɨhisɨnɨhɨ nemaanɨmaitaise. Nehɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ maaritɨtɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho namataayo nisɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitando. Saindɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho namatatɨhatɨ amɨ japɨhɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho naitandɨ watɨpɨhandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨhetɨ ahondaise. Amɨ nɨnɨ watɨpɨhonɨnɨ watɨpɨhandisahonɨniso. Nisɨ Apɨho nɨnɨ saitandɨ watɨpɨhandɨ nɨngi nanɨmihɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha watɨpɨha nɨnɨ nesihonɨne,” undataase.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Aihɨ ko Jisaasiho pɨwɨha saiwa satatɨ katiwɨmaiwaara kopɨ Judaahiya kiyaamɨ kiyohɨrɨhɨretɨ kaiwɨ maarɨho yɨyahwɨ gwɨnyaawaayopo.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Judaahiyaamɨ isɨhiya taahiyɨhiya usa Jisaasihopɨ satawaatopo. “Itɨpɨho maipɨho komɨhetɨ nasatɨ nandaatɨ koai netɨ nusopɨsasihɨ ko nahɨrisatɨ naharɨndaase. Komɨ pɨwɨha sahɨ atihɨrɨ mwɨtɨpisawɨ napindapɨ atɨwitaatɨwe?” tawaatopo.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Usa satauhɨ amɨ kiyaamɨ usa satawaatopo. “Kɨmaiwa pɨwaamaiwa ko katiwɨmaiwa utaaho itɨpɨho maipɨho bimoho katimumwaaŋɨ kandaamaase. Amɨ itɨpɨho maipɨho utaaho komɨ ndɨha niyotatɨ maipɨtisɨhoai nga nusorɨhaatɨ tɨtɨhemwaitaindɨho?” tɨwɨ sawana nasenawaapo.
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Sura Judaahiyaamɨ asisɨha awaisɨha wa Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaitaatɨwɨ Jerusaremɨhanda ahoyandaatɨwɨha noaipataise. Iyataatɨ sa asisa jɨhura Aŋɨ Awaindɨhandɨ Jerusaremɨhanda ahetindɨhandɨ japɨhɨ nepɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋemapɨ namɨhanohururaapɨ gwɨnyaapɨ maaritɨtaatɨwɨha asisɨha noaipataise. Iyataatɨ Sura apɨpaahɨ bwaahuraare.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Aihɨ sura Jisaasiho mɨhatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandamɨ naaporɨhɨrotɨ masaataatɨ amɨ usaaŋaipatɨ Soromonɨhomɨ usaaŋaipato tɨwɨhatainɨ daayatɨ bitondaise.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Aihɨ Judaahiya napɨwɨ koai otaatemapɨ nesɨwesɨpɨ bitotawaawɨ amɨ koai saundawaatopo. “Kɨnyɨ kɨwahonyapɨ ahonɨne nyatɨpɨ ausaapɨ kanyate amɨ nyahɨ kinyapɨ ko utaaho diyaamahotindɨho taatɨ awaindɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahoaatɨhaayono. Amɨ kɨnyɨ komɨ isɨhiyaisɨ japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨho nangɨmɨhainjɨhoŋɨtapaapaahɨ ausaapɨ kanyate,” undawaatopo.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Saundauhɨ amɨ Jisaasiho kiyaamɨ pɨwɨhaamɨ wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi aimɨ ausaatɨ kasato. Kasatonɨhandɨ kandɨ sahɨ posatihɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo. Nisɨ Apɨhomɨ ambɨpataahunɨ amɨ komɨ watɨpɨhandaahunɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨmaiwa nɨnɨ kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ sangi netɨ nasisataise.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Nɨnɨ watɨpɨmaiwa kiyohɨwɨmaiwa nisapɨ netɨ nasɨsihɨhandɨ kandɨ sahɨ nisɨhiyaatɨ nisɨ sipɨsipɨhiyaatɨmendaatɨ amɨ sahɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo. Amɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ namɨhainjɨhoe tɨwo.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Nisɨ sipɨsipɨhandɨ nisɨ pɨwɨha naahwɨtarɨhɨrɨ atɨnihɨ amɨ nɨnɨ baindɨ usohonɨhɨ amɨ kandɨ nɨngi atɨnisatɨ nanipinjataise.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Aihɨ nisɨ sipɨsipɨhandi asɨtimatɨtandɨhandɨ nunyataayo. Kiya wɨndɨ namaapopɨ amɨ wɨndɨ owemetɨtaapo. Utaaho wo nisɨ ikwɨraatɨhapɨ nisɨ sipɨsipɨhandi ahɨwatɨ nemaanɨmaitaise.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Nisɨ Apɨho nisɨ sipɨsipɨhandɨ nɨnɨ yamaŋɨtandɨ nɨngi nanoaasataise. Iyataatɨ ko nisɨ Apɨho watɨpɨhaiwa amɨ watɨpɨhiya nahataapa nahatiyai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ watɨpɨho awaisɨhore. Isɨ komɨ ikwɨraatɨhapɨ nisɨ sipɨsipɨhandi wapa amɨ wo ahɨwatɨ nemaanɨmaitaise.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Iyataatɨ nɨnunɨ nisɨ Apɨhounɨ noaipɨha tɨmaamaitɨha nehɨ naasaindindaaŋe,” undataase.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Saundihɨ Judaahiya pɨwɨha sa atiwosawɨ Jisaasihoai sohoai timaitaatɨwɨ nawɨha awaiwaiwa jahaatɨ pɨnuwɨ newaayopo.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Saiwɨ nehauhɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi Apɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa pɨhɨndɨ kaindɨ nasɨso. Kaiwaamɨ maahɨwiwaapɨ sahɨ nɨngi tipɨnɨmaitaatɨwiyopo?” undataase.
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Saundihɨ Judaahiya kiyaamɨha wihoaaŋɨha koai saundawaatopo. “Nyahɨ gisɨ kɨnyɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kaingɨwaiwaamɨ wɨtapɨ tiwaahɨmaitɨhaawɨmaayo. Owe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ utaahoŋɨtaapaahandɨ kandɨ Nɨnɨ Autaahaatɨhonɨne tipɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpa nehɨnɨhɨ kandapɨ tiwaahɨmaitɨhaawiyo,” undawaatopo.
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Saundauhɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ sawanaatamɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpɨmindiso? ‘Nɨnɨ Autaahaatɨhonɨnɨ sapɨ sandaato sahɨ autaahaatɨhiyaate daato,’ tato?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Amɨ jɨhura Autaahaatɨho isɨhiyaapɨ pɨwɨha sa kandaase. Kandaatɨ kiyaapɨ Autaahaatɨho kiya autaahaatɨhiye ndaase. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨha nasisoaarɨ akɨtɨhaahɨhɨ ahondaise.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Iyataatɨ nɨngi Autaahaatɨho sawaho nanɨmahanatɨ netɨ natanoaasihɨ napɨtɨhonɨne. Isɨ amɨ sahɨ nisapɨ napaapɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨ katopo? ‘Kɨnyɨ nehɨ utaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ kɨnyɨ katɨpɨ kaingɨwɨmaiwaara kɨnyɨ Autaahaatɨhopɨ sisɨpɨtɨpɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpa nepaise,’ tɨwo? Amɨ Autaahaatɨho natanoaasihɨ napɨtɨhonɨnisɨ amɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨne ndɨ kandaataahɨ tɨtɨhɨ akɨtɨ kandaato.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 “Amɨ sahɨ mmonawaawɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho kaiwaiwa wɨndɨ kamaisanaahɨ amɨ nisɨ katohɨhaapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨ nehɨ namapɨse.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 O amɨ nɨnɨ nisɨ Apɨho kaiwaiwa kaiwa kaisanaahɨ nɨnɨ kiyohɨwiwaapɨ akɨte tɨwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ satɨwɨ nisapɨ ‘ko Autaahaatɨhomɨ Mwaahoso,’ tɨwɨ gɨmunyaitaatɨwaahɨ amɨ nehɨ nisɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa taatɨ samɨmatɨhɨ kiyohɨwɨmaiwaapɨ akɨtɨhaiwaaso tɨwɨ gwɨnyaapɨse. Saiwɨ gwɨnyaawaawɨ kɨretapɨ sangi nisapɨ biyatɨ nasesɨpatonɨhɨ sahɨ mmondaatɨwo. Amɨ Sapɨho koaisatɨtihɨ maasɨ tɨmaamaitɨmɨ saiwa otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kiyamaiso tɨwɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaitaatɨwo,” undataase.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Saundihɨ Judaahiya jahaatɨ Jisaasihoai nepɨ isɨwatɨtotɨwiyauhɨ ko kiyai nemapɨ katɨhɨ ketɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ napandɨwatɨ yanɨhɨmataise.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Siyatɨ yanɨhɨmatɨ Jisaasiho waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaatɨ nahaitatɨ wihɨnɨ mɨhihɨnɨ notaise. Iyatɨ jɨhura Jonɨho isɨhiyai baawusisɨho isɨhiyai baawusimbɨpɨhɨ notɨ noaipataise. Noaipatɨ ko sapɨhɨ bindataise.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Ko sapɨhɨ bimihɨ isɨhiya taahiyɨhiya koenda nasawaayopo. Napɨwɨ kiya saundawaatopo. “Jonɨho komɨ pɨwɨha amɨ otɨpɨpatɨ kaiwaiwai netɨ andɨtɨwiwɨtandɨ watɨpɨhaiwa ko wɨndɨ kamaise. Kamaayataahandɨ kandɨ Jonɨho kɨmo utaamopɨ pɨwɨha katiwaiwa nahatewa akɨtɨnɨhɨ noaipataise,” tawaatopo.
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Satɨwɨ Jisaasiho sapɨhɨ bimihɨ isɨhiya taahiyɨhiya kopɨ gɨwunyaawaayopo.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.