Hebreus 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Isɨ amɨ Autaahaatɨho nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ tɨmanatɨ wɨsasatɨ ahaisɨha wanɨsangi yaha kaanɨhɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ yayaatɨ itiwaatɨ jatɨndɨhaawo, amɨ wiwa samɨ usaatɨ sapɨhɨ naiwɨ noaipapɨ sandɨ ikɨndaatɨwɨndɨ wɨndɨ namaitaawo.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨhandapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha kanyatauhɨ atisɨhaayo amɨ nyamɨ asoya asisai kaundauhɨ kiya atisohɨpatamatiyaato. Amɨ kiya nyamɨ asoya asisai pɨwɨha katɨwunjohɨha atisawaahandɨ kandɨ nehɨ atihɨraahɨ atiwɨ namapɨ amɨ kiya kaapɨ gɨmunyaapɨ amɨ ka wɨndɨ namehauhɨ kiyai ka wɨndɨ maawɨtatamase.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Amɨ nyahɨ kopɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ komɨ ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahaayo amɨ ko sawaho Autaahaatɨho satatɨ katipatamatiyaato:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 O amɨ Autaahaatɨho kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ asisɨha sepenɨhetɨ ko ikinjɨtɨhandapɨ katisɨhaahɨ komɨ utɨpɨhoaatɨhɨ wapɨhɨ satatɨ jɨpatɨpindise.
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Iyataatɨ amɨ pɨwɨma kɨmɨka katotɨma wapɨhɨ Autaahaatɨho jɨhaatɨ satatɨ kandaase:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Isɨ amɨ sandɨ nyangisɨ siyatɨ netɨ nanyisataise: Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisɨ kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ katindɨhandɨ yahandɨ kandɨnɨhɨ ahondaise, amɨ kandɨ isɨhiya usa naitaatɨwo. Isɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ ikinjɨtɨhandɨ isɨhiya usa nga naitaapo. O amɨ isɨhiya nyamɨ asoya asisa kandapɨ pɨwɨha wanɨha gaaha kaundauhɨ atisohiyɨhiya komɨ pɨwɨha nepumahotɨhanda kiyaisɨ Autaahaatɨho kandɨ ikɨndaatɨwɨhandɨ wɨndɨ namumwihɨ amɨ kiya kandaatɨhɨ wɨndɨ namɨndaahopo.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Aihɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa namɨhanataise. Iyatɨ Asisa saapɨ kandaatɨ, “wanɨ kɨmuraaro,” tatɨ kandaase. Aihɨ ipotɨ wura Autaahaatɨho netɨ Daawitɨhoai gɨwunyaasɨhɨ amɨ ko jɨhɨ satatɨ katihɨ jɨpatɨpindihɨ aimɨ katohɨhaare.
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 O amɨ jɨhura Josuwaaho Isɨraherɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhapɨhɨ Autaahaatɨho katirɨhɨretɨ numwaasi niyonɨhɨ amɨ kiya aimɨ ikinjaihaahɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa wuraapɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamaatɨtaihe. Amɨ wura isɨhiya jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ ikɨndaatɨwɨhuraapɨ Autaahaatɨho kandaase.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Isɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandɨ yahandɨ ahotɨmɨ nasataise. Isɨ ko nyangi sandɨ ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtaise. Sandɨ asisɨha Sapaatɨhandapɨ ikɨnotɨhandamatiyahande. Iyatɨ sandɨ Autaahaatɨho jɨhura kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ owetihɨ asisɨha sepenɨhetɨ Sapaatɨhandapɨ ikinjɨtɨhandamatiyahande. Sapaatɨhandɨ ikɨndɨhaahandɨ yaihandɨ taatɨ nasataisɨ nyahɨ komɨ isɨhiyaanɨnɨ ikɨndo Autaahaatɨho ikɨnjɨtɨhandamatiyaato.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Amɨ isɨhiya Autaahaatɨho ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahohiyɨhiya siya kiyaamɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kaiwɨ owemaposawɨ owetihɨ kiya ikɨnawaayopo, amɨ Autaahaatɨho komɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kiyatɨ owematɨ owetihɨ ikinjɨpatamataiwo.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Isɨ nyahɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ andɨtatɨ napawaamaitɨhaawo aunahɨpatɨ ikɨndɨhaahatɨ naitɨhaawo. Amɨ nyahɨ wiwa nyamɨ asoya asisa Isɨraherɨhiya jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nepumawaawɨ otɨhapɨhɨ nehɨhaatɨ nihɨrɨnɨwɨ owetopatamatiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha newaumwɨhaawɨ amɨ nyahɨ nihɨrɨnaatɨ owetaanɨpano.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Amɨ Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha apɨpaahɨ watɨpɨhaare. Iyatɨ amɨ ka watɨpɨtatɨ otɨpɨpatɨ kiyataise. Iyatɨ ka otɨpɨpatɨ kairɨhɨretɨ namatana kosasaihɨrɨ wihɨwihoaaŋɨ apɨpaahɨ tɨmwipɨhanaati apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nusatipɨhaahaare. Ka setahaasɨ mɨhatɨhɨ isɨhiyaanamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ nandaatɨ nahataapa nyahɨ gwɨnyaahohɨpɨpaunɨ amɨ kaitɨhaawiyohɨpɨpaunɨ netɨ ausaimanatɨ tipɨtapaatɨ nyasonataise. Iyatɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kanyatisɨhaara nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ nyamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨhetɨ kinyamundiwaiwaapɨ kaiwa tɨtɨho e maipo tatɨ netɨ nyangi nanyisataise.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Iyataatɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ siyaatɨ gɨmunyaitɨhaawo. Nyahɨ nyamɨ maarɨhoaatɨhɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ gwɨnyaahohɨwaiwa ko wɨndɨ maanyondaiso taato. Amɨ kohɨ nahataapa kiyatɨ ahaimbɨpa auta ahotihɨ nga mmonahore. Komɨ ndɨhetapɨ nyahɨ wapa wɨndɨ newaatɨ namoaasɨto. Amɨ ko nyainjataahura nyahɨ nyametirɨhɨretunɨ amɨ nyahɨ gwɨnyaawa kiyohɨpɨpa kapa tɨtɨhɨ mmonataise. Kopɨ wapa namoaasandise. Owe. Isɨ amɨ kɨmɨ koaisɨ nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ kiyaatɨ amɨ taawa kaimɨ niyohɨwɨmaiwa siyaatɨ kiyahaayo undaatɨ ipotɨhura akɨtɨ tɨtɨhɨ kaundɨtɨhaawe.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Amɨ nyahɨhɨ nyamɨ utaaho apɨpaahɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho wo yahoaisahiyaane. (Ko nyapɨ nanɨpimatɨ aunahɨpa netɨ bitondaatɨ nyangi nyatatamanɨtandɨ amɨ nahataapa ko netɨ nyapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ kaundɨtandɨho.) Iyataatɨ ko aimɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ niyatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ maasɨ bindataise. Iyataatɨ nɨnɨ utaaso so Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisaasihopɨto. Isɨ amɨ nyamɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ isɨwatɨtɨhaawo amɨ nyahɨ kandɨ ausaawaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaayo taatɨ taawaatɨ katohɨtɨmando.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Iyataatɨ amɨ nyahɨ yawanaanɨ watɨpɨhandɨ owehiyaane amɨ nyahɨ maipɨhandɨ kaitɨhaawɨ nanyisenatɨ nahataapa nyangi nanyoaipasɨpɨpa tipɨnda newaamaitɨhaawo. Iyataahandɨ kandɨ nyahɨ utaaho nyamɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho yahoaisahiyaane, Jisasɨ Kɨraisiho. Ko nyangi nga akɨtɨnɨhɨ maarɨho asɨpɨnyisatɨ nga biyatɨ nyangi nyatamanɨtaise amɨ ko maipɨhandɨ kaitɨhandapɨ nahataapa nyamatiyatɨ koai nusoaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ nehoso. Iyataahandɨ kandɨ ko maipɨhandɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamaayahore. Apɨpaahɨ owetise.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Isɨ amɨ nyahɨ wapaapɨ nitanaatɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaahura wɨndɨ yamaayaatɨ nyamɨ Autaahaatɨho nyangisɨ maarɨho asɨpinyisɨhomɨhinɨ detɨ naitɨhaawo. Amɨ ko komɨ siyaahandɨ gwɨtɨhoaasɨnapɨ nahataapa jatimbɨpɨho. Sapɨhɨ nyahɨ naisaihɨ ko nehɨ koaisunyaatɨ nyangi gaahandɨ kanyitandiyahosɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ gaahandɨ kamaayaahandɨ gaahandɨ kanyisatɨ nyatatamanɨtaise.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.