Hebreus 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Isɨ amɨ Autaahaatɨho nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ tɨmanatɨ wɨsasatɨ ahaisɨha wanɨsangi yaha kaanɨhɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ yayaatɨ itiwaatɨ jatɨndɨhaawo, amɨ wiwa samɨ usaatɨ sapɨhɨ naiwɨ noaipapɨ sandɨ ikɨndaatɨwɨndɨ wɨndɨ namaitaawo.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨhandapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha kanyatauhɨ atisɨhaayo amɨ nyamɨ asoya asisai kaundauhɨ kiya atisohɨpatamatiyaato. Amɨ kiya nyamɨ asoya asisai pɨwɨha katɨwunjohɨha atisawaahandɨ kandɨ nehɨ atihɨraahɨ atiwɨ namapɨ amɨ kiya kaapɨ gɨmunyaapɨ amɨ ka wɨndɨ namehauhɨ kiyai ka wɨndɨ maawɨtatamase.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Amɨ nyahɨ kopɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ komɨ ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahaayo amɨ ko sawaho Autaahaatɨho satatɨ katipatamatiyaato:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 O amɨ Autaahaatɨho kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ asisɨha sepenɨhetɨ ko ikinjɨtɨhandapɨ katisɨhaahɨ komɨ utɨpɨhoaatɨhɨ wapɨhɨ satatɨ jɨpatɨpindise.
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Iyataatɨ amɨ pɨwɨma kɨmɨka katotɨma wapɨhɨ Autaahaatɨho jɨhaatɨ satatɨ kandaase:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Isɨ amɨ sandɨ nyangisɨ siyatɨ netɨ nanyisataise: Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisɨ kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ katindɨhandɨ yahandɨ kandɨnɨhɨ ahondaise, amɨ kandɨ isɨhiya usa naitaatɨwo. Isɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ ikinjɨtɨhandɨ isɨhiya usa nga naitaapo. O amɨ isɨhiya nyamɨ asoya asisa kandapɨ pɨwɨha wanɨha gaaha kaundauhɨ atisohiyɨhiya komɨ pɨwɨha nepumahotɨhanda kiyaisɨ Autaahaatɨho kandɨ ikɨndaatɨwɨhandɨ wɨndɨ namumwihɨ amɨ kiya kandaatɨhɨ wɨndɨ namɨndaahopo.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Aihɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa namɨhanataise. Iyatɨ Asisa saapɨ kandaatɨ, “wanɨ kɨmuraaro,” tatɨ kandaase. Aihɨ ipotɨ wura Autaahaatɨho netɨ Daawitɨhoai gɨwunyaasɨhɨ amɨ ko jɨhɨ satatɨ katihɨ jɨpatɨpindihɨ aimɨ katohɨhaare.
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 O amɨ jɨhura Josuwaaho Isɨraherɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhapɨhɨ Autaahaatɨho katirɨhɨretɨ numwaasi niyonɨhɨ amɨ kiya aimɨ ikinjaihaahɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa wuraapɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamaatɨtaihe. Amɨ wura isɨhiya jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ ikɨndaatɨwɨhuraapɨ Autaahaatɨho kandaase.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Isɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandɨ yahandɨ ahotɨmɨ nasataise. Isɨ ko nyangi sandɨ ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtaise. Sandɨ asisɨha Sapaatɨhandapɨ ikɨnotɨhandamatiyahande. Iyatɨ sandɨ Autaahaatɨho jɨhura kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ owetihɨ asisɨha sepenɨhetɨ Sapaatɨhandapɨ ikinjɨtɨhandamatiyahande. Sapaatɨhandɨ ikɨndɨhaahandɨ yaihandɨ taatɨ nasataisɨ nyahɨ komɨ isɨhiyaanɨnɨ ikɨndo Autaahaatɨho ikɨnjɨtɨhandamatiyaato.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Amɨ isɨhiya Autaahaatɨho ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahohiyɨhiya siya kiyaamɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kaiwɨ owemaposawɨ owetihɨ kiya ikɨnawaayopo, amɨ Autaahaatɨho komɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kiyatɨ owematɨ owetihɨ ikinjɨpatamataiwo.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Isɨ nyahɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ andɨtatɨ napawaamaitɨhaawo aunahɨpatɨ ikɨndɨhaahatɨ naitɨhaawo. Amɨ nyahɨ wiwa nyamɨ asoya asisa Isɨraherɨhiya jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nepumawaawɨ otɨhapɨhɨ nehɨhaatɨ nihɨrɨnɨwɨ owetopatamatiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha newaumwɨhaawɨ amɨ nyahɨ nihɨrɨnaatɨ owetaanɨpano.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Amɨ Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha apɨpaahɨ watɨpɨhaare. Iyatɨ amɨ ka watɨpɨtatɨ otɨpɨpatɨ kiyataise. Iyatɨ ka otɨpɨpatɨ kairɨhɨretɨ namatana kosasaihɨrɨ wihɨwihoaaŋɨ apɨpaahɨ tɨmwipɨhanaati apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nusatipɨhaahaare. Ka setahaasɨ mɨhatɨhɨ isɨhiyaanamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ nandaatɨ nahataapa nyahɨ gwɨnyaahohɨpɨpaunɨ amɨ kaitɨhaawiyohɨpɨpaunɨ netɨ ausaimanatɨ tipɨtapaatɨ nyasonataise. Iyatɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kanyatisɨhaara nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ nyamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨhetɨ kinyamundiwaiwaapɨ kaiwa tɨtɨho e maipo tatɨ netɨ nyangi nanyisataise.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Iyataatɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ siyaatɨ gɨmunyaitɨhaawo. Nyahɨ nyamɨ maarɨhoaatɨhɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ gwɨnyaahohɨwaiwa ko wɨndɨ maanyondaiso taato. Amɨ kohɨ nahataapa kiyatɨ ahaimbɨpa auta ahotihɨ nga mmonahore. Komɨ ndɨhetapɨ nyahɨ wapa wɨndɨ newaatɨ namoaasɨto. Amɨ ko nyainjataahura nyahɨ nyametirɨhɨretunɨ amɨ nyahɨ gwɨnyaawa kiyohɨpɨpa kapa tɨtɨhɨ mmonataise. Kopɨ wapa namoaasandise. Owe. Isɨ amɨ kɨmɨ koaisɨ nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ kiyaatɨ amɨ taawa kaimɨ niyohɨwɨmaiwa siyaatɨ kiyahaayo undaatɨ ipotɨhura akɨtɨ tɨtɨhɨ kaundɨtɨhaawe.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Amɨ nyahɨhɨ nyamɨ utaaho apɨpaahɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho wo yahoaisahiyaane. (Ko nyapɨ nanɨpimatɨ aunahɨpa netɨ bitondaatɨ nyangi nyatatamanɨtandɨ amɨ nahataapa ko netɨ nyapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ kaundɨtandɨho.) Iyataatɨ ko aimɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ niyatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ maasɨ bindataise. Iyataatɨ nɨnɨ utaaso so Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisaasihopɨto. Isɨ amɨ nyamɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ isɨwatɨtɨhaawo amɨ nyahɨ kandɨ ausaawaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaayo taatɨ taawaatɨ katohɨtɨmando.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Iyataatɨ amɨ nyahɨ yawanaanɨ watɨpɨhandɨ owehiyaane amɨ nyahɨ maipɨhandɨ kaitɨhaawɨ nanyisenatɨ nahataapa nyangi nanyoaipasɨpɨpa tipɨnda newaamaitɨhaawo. Iyataahandɨ kandɨ nyahɨ utaaho nyamɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho yahoaisahiyaane, Jisasɨ Kɨraisiho. Ko nyangi nga akɨtɨnɨhɨ maarɨho asɨpɨnyisatɨ nga biyatɨ nyangi nyatamanɨtaise amɨ ko maipɨhandɨ kaitɨhandapɨ nahataapa nyamatiyatɨ koai nusoaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ nehoso. Iyataahandɨ kandɨ ko maipɨhandɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamaayahore. Apɨpaahɨ owetise.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Isɨ amɨ nyahɨ wapaapɨ nitanaatɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaahura wɨndɨ yamaayaatɨ nyamɨ Autaahaatɨho nyangisɨ maarɨho asɨpinyisɨhomɨhinɨ detɨ naitɨhaawo. Amɨ ko komɨ siyaahandɨ gwɨtɨhoaasɨnapɨ nahataapa jatimbɨpɨho. Sapɨhɨ nyahɨ naisaihɨ ko nehɨ koaisunyaatɨ nyangi gaahandɨ kanyitandiyahosɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ gaahandɨ kamaayaahandɨ gaahandɨ kanyisatɨ nyatatamanɨtaise.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.