Hebreus 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isɨ amɨ Autaahaatɨho nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ tɨmanatɨ wɨsasatɨ ahaisɨha wanɨsangi yaha kaanɨhɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ yayaatɨ itiwaatɨ jatɨndɨhaawo, amɨ wiwa samɨ usaatɨ sapɨhɨ naiwɨ noaipapɨ sandɨ ikɨndaatɨwɨndɨ wɨndɨ namaitaawo.
1 Assim, uma vez que permanece a promessa de que entraremos no descanso de Deus, devemos ter cuidado para que nenhum de vocês pense que falhou.
2 Amɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya nyangi ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtandɨhandapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha kanyatauhɨ atisɨhaayo amɨ nyamɨ asoya asisai kaundauhɨ kiya atisohɨpatamatiyaato. Amɨ kiya nyamɨ asoya asisai pɨwɨha katɨwunjohɨha atisawaahandɨ kandɨ nehɨ atihɨraahɨ atiwɨ namapɨ amɨ kiya kaapɨ gɨmunyaapɨ amɨ ka wɨndɨ namehauhɨ kiyai ka wɨndɨ maawɨtatamase.
2 Porque essas boas-novas também nos foram anunciadas, como a eles, mas a mensagem de nada lhes valeu, pois não a receberam com fé e não se uniram àqueles que ouviram.
3 Amɨ nyahɨ kopɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ komɨ ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahaayo amɨ ko sawaho Autaahaatɨho satatɨ katipatamatiyaato:
3 Pois nós, os que cremos, entramos em seu descanso. Quanto aos demais, Deus disse: “Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”, embora suas obras estejam prontas desde a criação do mundo.
4 O amɨ Autaahaatɨho kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ asisɨha sepenɨhetɨ ko ikinjɨtɨhandapɨ katisɨhaahɨ komɨ utɨpɨhoaatɨhɨ wapɨhɨ satatɨ jɨpatɨpindise.
4 Sabemos que estão prontas por causa da passagem que menciona o sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todo o seu trabalho”.
5 Iyataatɨ amɨ pɨwɨma kɨmɨka katotɨma wapɨhɨ Autaahaatɨho jɨhaatɨ satatɨ kandaase:
5 Mas, em outra passagem, Deus diz: “Jamais entrarão em meu descanso”.
6 Isɨ amɨ sandɨ nyangisɨ siyatɨ netɨ nanyisataise: Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisɨ kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ katindɨhandɨ yahandɨ kandɨnɨhɨ ahondaise, amɨ kandɨ isɨhiya usa naitaatɨwo. Isɨ kandɨ Autaahaatɨhomɨ ikinjɨtɨhandɨ isɨhiya usa nga naitaapo. O amɨ isɨhiya nyamɨ asoya asisa kandapɨ pɨwɨha wanɨha gaaha kaundauhɨ atisohiyɨhiya komɨ pɨwɨha nepumahotɨhanda kiyaisɨ Autaahaatɨho kandɨ ikɨndaatɨwɨhandɨ wɨndɨ namumwihɨ amɨ kiya kandaatɨhɨ wɨndɨ namɨndaahopo.
6 Portanto, o descanso está disponível para que alguns entrem nele, mas os primeiros que ouviram essas boas-novas não entraram por causa de sua desobediência.
7 Aihɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa namɨhanataise. Iyatɨ Asisa saapɨ kandaatɨ, “wanɨ kɨmuraaro,” tatɨ kandaase. Aihɨ ipotɨ wura Autaahaatɨho netɨ Daawitɨhoai gɨwunyaasɨhɨ amɨ ko jɨhɨ satatɨ katihɨ jɨpatɨpindihɨ aimɨ katohɨhaare.
7 Por isso Deus estabeleceu outra ocasião para que entrem em seu descanso, e essa ocasião é “hoje”. Ele anunciou isso por meio de Davi muito tempo depois, nas palavras já citadas: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração”.
8 O amɨ jɨhura Josuwaaho Isɨraherɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhapɨhɨ Autaahaatɨho katirɨhɨretɨ numwaasi niyonɨhɨ amɨ kiya aimɨ ikinjaihaahɨ amɨ Autaahaatɨho asisɨha wa wuraapɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamaatɨtaihe. Amɨ wura isɨhiya jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ ikɨndaatɨwɨhuraapɨ Autaahaatɨho kandaase.
8 Se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado de outro dia de descanso por vir.
9 Isɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai kiya ikɨndaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandɨ yahandɨ ahotɨmɨ nasataise. Isɨ ko nyangi sandɨ ikɨndɨhaahandɨ nanyamɨtaise. Sandɨ asisɨha Sapaatɨhandapɨ ikɨnotɨhandamatiyahande. Iyatɨ sandɨ Autaahaatɨho jɨhura kahapaamapɨpa kiyatɨ ahiyainjatɨ owetihɨ asisɨha sepenɨhetɨ Sapaatɨhandapɨ ikinjɨtɨhandamatiyahande. Sapaatɨhandɨ ikɨndɨhaahandɨ yaihandɨ taatɨ nasataisɨ nyahɨ komɨ isɨhiyaanɨnɨ ikɨndo Autaahaatɨho ikɨnjɨtɨhandamatiyaato.
9 Logo, ainda há um descanso definitivo à espera do povo de Deus.
10 Amɨ isɨhiya Autaahaatɨho ikinjɨtɨhandaatɨhɨ nandaahohiyɨhiya siya kiyaamɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kaiwɨ owemaposawɨ owetihɨ kiya ikɨnawaayopo, amɨ Autaahaatɨho komɨ otɨpɨpatɨ nahatepɨ kiyatɨ owematɨ owetihɨ ikinjɨpatamataiwo.
10 Porque todos que entraram no descanso de Deus descansam de seu trabalho, como Deus o fez após a criação do mundo.
11 Isɨ nyahɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ andɨtatɨ napawaamaitɨhaawo aunahɨpatɨ ikɨndɨhaahatɨ naitɨhaawo. Amɨ nyahɨ wiwa nyamɨ asoya asisa Isɨraherɨhiya jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nepumawaawɨ otɨhapɨhɨ nehɨhaatɨ nihɨrɨnɨwɨ owetopatamatiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha newaumwɨhaawɨ amɨ nyahɨ nihɨrɨnaatɨ owetaanɨpano.
11 Portanto, esforcemo-nos para entrar nesse descanso. Mas, se desobedecermos, como no exemplo citado, cairemos.
12 Amɨ Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha apɨpaahɨ watɨpɨhaare. Iyatɨ amɨ ka watɨpɨtatɨ otɨpɨpatɨ kiyataise. Iyatɨ ka otɨpɨpatɨ kairɨhɨretɨ namatana kosasaihɨrɨ wihɨwihoaaŋɨ apɨpaahɨ tɨmwipɨhanaati apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nusatipɨhaahaare. Ka setahaasɨ mɨhatɨhɨ isɨhiyaanamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ nandaatɨ nahataapa nyahɨ gwɨnyaahohɨpɨpaunɨ amɨ kaitɨhaawiyohɨpɨpaunɨ netɨ ausaimanatɨ tipɨtapaatɨ nyasonataise. Iyatɨ amɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kanyatisɨhaara nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ nyamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨhetɨ kinyamundiwaiwaapɨ kaiwa tɨtɨho e maipo tatɨ netɨ nyangi nanyisataise.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa. É mais cortante que qualquer espada de dois gumes, penetrando entre a alma e o espírito, entre a junta e a medula, e trazendo à luz até os pensamentos e desejos mais íntimos.
13 Iyataatɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ siyaatɨ gɨmunyaitɨhaawo. Nyahɨ nyamɨ maarɨhoaatɨhɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ amɨtɨhetɨ gwɨnyaahohɨwaiwa ko wɨndɨ maanyondaiso taato. Amɨ kohɨ nahataapa kiyatɨ ahaimbɨpa auta ahotihɨ nga mmonahore. Komɨ ndɨhetapɨ nyahɨ wapa wɨndɨ newaatɨ namoaasɨto. Amɨ ko nyainjataahura nyahɨ nyametirɨhɨretunɨ amɨ nyahɨ gwɨnyaawa kiyohɨpɨpa kapa tɨtɨhɨ mmonataise. Kopɨ wapa namoaasandise. Owe. Isɨ amɨ kɨmɨ koaisɨ nyahɨ gwɨnyaawaatɨ amɨ kiyaatɨ amɨ taawa kaimɨ niyohɨwɨmaiwa siyaatɨ kiyahaayo undaatɨ ipotɨhura akɨtɨ tɨtɨhɨ kaundɨtɨhaawe.
13 Nada, em toda a criação, está escondido de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante de seus olhos, e é a ele que prestamos contas.
14 Amɨ nyahɨhɨ nyamɨ utaaho apɨpaahɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho wo yahoaisahiyaane. (Ko nyapɨ nanɨpimatɨ aunahɨpa netɨ bitondaatɨ nyangi nyatatamanɨtandɨ amɨ nahataapa ko netɨ nyapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ kaundɨtandɨho.) Iyataatɨ ko aimɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ niyatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ maasɨ bindataise. Iyataatɨ nɨnɨ utaaso so Autaahaatɨhomɨ Mwaaho Jisaasihopɨto. Isɨ amɨ nyamɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ isɨwatɨtɨhaawo amɨ nyahɨ kandɨ ausaawaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaayo taatɨ taawaatɨ katohɨtɨmando.
14 Visto, portanto, que temos um grande Sumo Sacerdote que entrou no céu, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos firmemente àquilo em que cremos.
15 Iyataatɨ amɨ nyahɨ yawanaanɨ watɨpɨhandɨ owehiyaane amɨ nyahɨ maipɨhandɨ kaitɨhaawɨ nanyisenatɨ nahataapa nyangi nanyoaipasɨpɨpa tipɨnda newaamaitɨhaawo. Iyataahandɨ kandɨ nyahɨ utaaho nyamɨ Awaisɨho Mɨtɨho Pɨrisiho yahoaisahiyaane, Jisasɨ Kɨraisiho. Ko nyangi nga akɨtɨnɨhɨ maarɨho asɨpɨnyisatɨ nga biyatɨ nyangi nyatamanɨtaise amɨ ko maipɨhandɨ kaitɨhandapɨ nahataapa nyamatiyatɨ koai nusoaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ nehoso. Iyataahandɨ kandɨ ko maipɨhandɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamaayahore. Apɨpaahɨ owetise.
15 Nosso Sumo Sacerdote entende nossas fraquezas, pois enfrentou as mesmas tentações que nós, mas nunca pecou.
16 Isɨ amɨ nyahɨ wapaapɨ nitanaatɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaahura wɨndɨ yamaayaatɨ nyamɨ Autaahaatɨho nyangisɨ maarɨho asɨpinyisɨhomɨhinɨ detɨ naitɨhaawo. Amɨ ko komɨ siyaahandɨ gwɨtɨhoaasɨnapɨ nahataapa jatimbɨpɨho. Sapɨhɨ nyahɨ naisaihɨ ko nehɨ koaisunyaatɨ nyangi gaahandɨ kanyitandiyahosɨ amɨ nyahɨ wɨndɨ gaahandɨ kamaayaahandɨ gaahandɨ kanyisatɨ nyatatamanɨtaise.
16 Assim, aproximemo-nos com toda confiança do trono da graça, onde receberemos misericórdia e encontraremos graça para nos ajudar quando for preciso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.