Gálatas 3
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Garesiyaahiyaate, samɨ amɨtɨha napa netɨ nasopɨsasihɨ amɨ sangi wɨndɨ namaasesɨpatatɨ naharimainje? Sangi ndɨ pɨwɨha asa asɨretɨ kasatihe? Kɨraisiho ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ napwindɨhandapɨha pɨwɨha tɨtɨhɨ baindɨ nasesɨpatɨ aimɨ nɨnɨ sangi kasato.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Sahɨ pɨwɨma kɨmaapɨ katɨwɨse. Sahɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa baiwɨ japepihɨrotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho newaayowo, e pɨwɨha gaaha Kɨraisiho kaiwaiwaapɨha atiwɨ akaahe, tɨwɨ gwɨnyaahotɨhandaahɨ Itɨpɨho newaayowo?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Samɨ amɨtɨha aimɨ nasosasɨnataiso? Sahɨ samɨ dahopa wanɨhapa Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaahoraahɨ namasawɨ kaiwɨ noaipapɨhiyaate. Saiwɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhoraahɨ sahɨ samɨ dahopa wanɨhapa amɨ bimohɨtɨhandɨ wanɨhandɨ namasawɨ noaipaposawɨ, amɨ sahɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ sawanaatɨ nehɨ isɨhiyaatamɨ watɨpɨhanda dahopa daiwɨ owemaitaatɨwo? Amɨ sandɨhɨ tɨtɨhɨmaahe.
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Samɨhetɨ wiwa nasoaipasɨhɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaahohɨwiwa nehɨhaiwa nasoaipatatɨ notɨ owetɨtando? Saiwa samɨhetɨ nasoaipasɨwiwa nehɨ nasoaipataamaise.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Autaahaatɨho komɨ Itɨpɨho Gaaho nasanyatɨ komɨ watɨpɨhaiwa samɨ otɨhapɨhɨ kaiwɨmaiwa sahɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa baiwɨ napaitɨwɨ japepihɨrotɨhandapɨ Autaahaatɨho jasonataatɨ kiyataiso, e sahɨ pɨwɨha gaaha wanɨha atiwɨ nepɨ gwɨnyaahauhɨ kandapɨ komɨ watɨpɨhaiwa kaiso?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ Abɨraahamɨho kaindɨhandapɨ satatɨ ahotise. “Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ Autaahaatɨho koai usonataatɨ kɨnyɨ tɨtɨhoŋe undataase,” tatɨ ahotise.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Isɨ sahɨ sandapɨ gwɨnyaapɨse. Isɨhiya pɨwɨha gaaha wanɨha Kɨraisiho kaiwaiwaapɨha pɨwɨhaapɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ kiya noaipapɨ Abɨraahamɨhomɨ mwaaya maatiya saisatoyaimatawaayopo.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Iyataatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiya pɨwɨha gaaha wanɨha atiwɨ nepɨ kaapɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai Autaahaatɨho sahɨ tɨtɨhiyaate, undɨtandɨhandapɨ Autaahaatɨho aimɨ jɨhura mmonatɨ gwɨnyaase. Iyataatɨ jɨhɨ aimɨhura Autaahaatɨho pɨwɨha gaaha wanɨha Abɨraahamɨhoai kaundisɨha satatɨ jɨpatɨpindise. “Kɨnyɨ nisapɨ gɨnunyaahingɨtɨhandaahɨ nɨnɨ isɨhiya nahatiyai gaahatɨ kawito,” tatɨ katisɨha jɨpatɨpindise.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaasɨhɨ Autaahaatɨho koai gaahatɨ kawipatamatiyatɨ amɨ nyangisangi gɨwunyaahohiyɨhiyaanangi naasɨkatɨ kiyatɨ gaahatɨ kanyitaise.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Iyataatɨ isɨhiya satɨwɨ, nyahɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtɨhaawɨ gaare, tɨwɨ japepihɨrohiyɨhiyai Autaahaatɨho netɨ nopɨsasonɨhɨ kiya nepɨ nopɨsasɨndaapo. Amɨ sandɨ nɨnɨ apaapɨmaato, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpindise. “Utaaho wo wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Judaahiyai numwimbɨpaamɨ pɨwɨha nahata wɨndɨ biyatɨ minjapepihɨrataataahɨ koai Autaahaatɨho netɨ nopɨsasatɨ mɨmaipɨwisamaitaise,” tatɨ jɨpatɨpindise.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Utaaho wo ko wɨnɨhapɨpa japepihɨrindɨhandaahɨ ko noaipatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhometɨtaise. Sandɨ apaapɨmaato, amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpindise. “Utaaho wo Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaasɨho soaisaahɨhɨ Autaahaatɨho saundatɨ “kɨnyɨ tɨtɨhoŋe,” undonɨhohɨhɨ asɨtimatɨtandɨhandɨ netɨ nasisoaarɨ bimɨtaise,” tatɨ jɨpatɨpindise.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandɨ sandɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨmaahe. Owetise. O amɨ sandɨ apaapɨmaato, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ satatɨ jɨpatɨpindihɨto. “Utaaso wɨnɨhapɨpa nahataapa biyatɨ japepihɨratɨ kapa katimbɨpa kaiso so biyatɨ nga bimɨtaise,” tatɨ jɨpatɨpindihɨto.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Amɨ wɨnɨhapɨpaahɨ sandaase. “Isɨhiya nahatiya wɨnɨhapɨpaamɨ pɨwɨha nahata wɨndɨ nga minjapepihɨrohiyɨhiya nepɨ nopɨsasɨnɨwɨ napopɨse,” ndaase. Satatɨ katihɨhandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpindise “Isɨhiya ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaapɨ tiwauhɨ nimaatohiyɨhiya apɨpaahɨ daahɨ nepɨ nopɨsasɨnɨwɨ napwɨtaatɨwɨhiye, tatɨ Autaahaatɨho usonataise,” tatɨ jɨpatɨpindise. Aihɨ amɨ nyapɨ wɨnɨhapɨpaamɨ pɨwɨha satisɨhai Kɨraisiho nyamɨhetapɨ nematɨ, amɨ ko nyamɨ aunahɨpatɨ netɨ nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨ wɨnɨhapɨpaamɨ pɨwɨhai netɨ akaahematɨ gaamatɨ netɨ nopɨsasɨnatɨ napotaise. Iyatɨ ko ambɨpatɨ satatɨ, “Utaaho Autaahaatɨho netɨ nopɨsasihɨ netɨ nopɨsasinjɨhore,” tatɨhatɨ netaise.
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Autaahaatɨho jɨhura Abɨraahamɨhomɨ isɨhiya ipotɨ ipotɨhiyai gaahatɨ kawitandɨ pɨwɨha tɨmanatɨ watɨpɨtatɨ wɨsasindɨhandɨ, amɨ wanɨ Kɨraisihoetapɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai gaahatɨ kawɨsataise. Aihɨ amɨ Kɨraisiho napotaise, amɨ nyahɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda Itɨpɨho Gaaho Autaahaatɨho nyangi nanyamɨtandɨ katisɨho nanyɨnyonɨhɨ nyahɨ naitɨhaawo.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nyahɨ isɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ nahatewetɨ kiyohɨrɨhɨretapɨ namɨhandɨ nɨnɨ sandɨ katɨtandiyo. Amɨ utaahurɨ wurɨ yahurɨ wapa kaitaatɨmɨ pɨwɨha kanɨmɨ wɨsasisɨha wo netɨ nopɨsasatunɨ amɨ pɨwɨha kaasɨnɨ bihɨwainjatɨ wa ahɨmaitaise.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Autaahaatɨho Abɨraahamɨhopunɨ komɨ satɨhopunɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ kandaase. Iyataatɨ komɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ utɨpɨhoaatɨhapɨ, “kinyɨ gaasoya gaasisa,” tatɨ taahiyɨhiyaapɨ wɨndɨ katatɨ ahondaamaise. Owetise. Nehɨ tɨtɨhɨ naasopɨ, “gaasɨho,” ndaase. Iyataatɨ so, “gaasɨho,” tiso so Kɨraisihopɨse.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Kɨma pɨwɨma katohɨmaamɨ tanyaaha siyate: Jɨhura Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoaisatɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ wɨsasatɨ ahiyataise. Iyatɨ pɨwɨha wɨsasisɨhaamɨ akɨpɨpa tɨtɨhɨ kaito ndaase. Aihɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwa 430 kiyatɨ aimɨ sanaihɨhura ipotɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoetapɨ Judaahiyai numwimbɨpa noaipataise. Isɨ Autaahaatɨho pɨwɨha watɨpɨtatɨ katatɨ wɨsasatɨ ahaisɨhai wɨnɨhapɨpa wɨndɨ nemaamaitaise. Owetɨtaise.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 O amɨ nyangi wɨnɨhapɨpa Abɨraahamɨhomɨ gaahandɨ Autaahaatɨho kawindɨhandɨ nyangi wɨnɨhapɨpa nga nanyɨnyonaahɨ, amɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai gaahandɨ kawitandɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ katindɨhandɨ noaipatɨ nehɨ pɨwɨhaatɨtaihe. Amɨ sandɨ wɨndɨ siyatɨmaahe. Apɨpaahɨ owe. Amɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai gaahatɨ kawitandɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ wɨsasirɨhɨretɨ Komɨ gaahatɨ kawɨsatɨ nunyataise.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa saiwa napaapɨ Isɨraherɨhiyai numwisono. Autaahaatɨho Isɨraherɨhiyai wɨnɨhapɨpa nunyataise, amɨ tɨtɨhapa amɨ tɨtɨhɨmetɨhapa netɨ kiyai nunjɨtando. Abɨraahamɨhoai metɨho wo Autaahaatɨho numwɨtandɨ katisɨho nasonɨhuraatɨtandɨ nehɨ jɨhɨ sura ko sangɨ napisuraahɨhɨ wɨnɨhapɨpa ahotɨmɨ nasatɨ ko napihɨhurandaise. Iyataatɨ sapa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨmba jɨhura Autaahaatɨho komɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyai nunyataise. Numwihɨ kiya nepawɨ Autaahaatɨhomunɨ isɨhiyaamunɨ otɨhapɨhapɨho Mosesihoai nunyawaayopo. Iyauhɨ amɨ Mosesiho netatɨ komɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai nunyataise.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Autaahaatɨho pɨwɨha watɨpɨtatɨ wɨsasisɨha utaaho wo otɨhapɨhapɨhoetapɨ Abɨraahamɨhoai kaundatɨ namumwise. Amɨ Pɨwɨha wɨsasohɨrɨhɨretɨ yahurɨ wɨsasamaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨho sawahounyaatɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ wɨsasatɨ Abɨraahamɨhoai kaundirɨhɨretɨ wɨndɨ siyatɨ namoaipase, amɨ Autaahaatɨho nehɨ sawaho naasohɨhɨ kiyataato.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Wɨnɨhapɨpa saiwa Autaahaatɨho Isɨraherɨhiyai numwimbɨpa nepemaitatɨ Autaahaatɨho satatɨ, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya asɨyɨhiyaimatɨwɨ bimɨtaapo, tatɨ Abɨraahamɨhoai kaundatɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ wɨsasatɨ ahaisɨhaisɨ kwɨtɨwatɨ ipɨhatisamaitaiso? Apɨpaahɨ owetɨtaise. Iyataatɨ amɨ wɨnɨhapɨpa wipiyahapa ahotanɨhɨ kapa isɨhiya japepihɨrawaawɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ nasisoaarɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨhapa ahotanaahɨ kapa kiya napaitɨwɨ japepihɨrisaihɨ Autaahaatɨho, sahɨ maipɨhiyaatisɨ pɨwɨha samɨhetɨ nutande, mundɨtaihe.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Siyatɨtɨtɨhatɨ katɨ owe. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨha jahɨhaatɨhapɨ satise, “Isɨhiya nahatiya maipɨhandaatɨhɨ aimɨ napwɨtɨwɨ bindawaayopo,” tatɨ katise. Iyataatɨ amɨ wapa gaahapa nanyamɨtandɨ Autaahaatɨho jɨhɨ tɨmanatɨ katimbɨpa nyahɨ naitɨhaahɨra nehɨ naasairaahɨhe. Iyataatɨ sɨra nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaitɨhaawe. Sɨraapɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai gaahapa wapa kawɨsatɨ numwɨtandɨ tɨmanatɨ pɨwɨha katatɨ wɨsasimbɨpa nyahɨ naitɨhaawo.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Jɨhura Autaahaatɨho pɨwɨha watɨpɨtatɨ katatɨ wɨsasisɨha noaipaitandɨ jatohura wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Isɨraherɨhiyai numwimbɨpa nyangi nyainjatihɨ bindɨhaayo. Sandɨ wɨnɨhapɨpa netɨ siyatɨ nanyapusɨhɨ napwɨtaatɨ katɨhɨ bindɨhaayo, amɨ Autaahaatɨho Pɨwɨha watɨpɨtatɨ katisɨha noaipahonɨhuraatɨtɨtando.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Siyatɨ wɨnɨhapɨpa nyainjatɨmɨ notɨ Kɨraisiho nasonɨhuraatɨtande. Kapa nyangi siyatɨ nyainjatataise, amɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihɨ kandaahɨ Autaahaatɨho nyangi netɨ sawahoaisatɨ tɨtɨhɨhiyaanenyamaitando.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 O wanɨhɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaitɨhaahɨra noaipasɨhɨ amɨ nyahɨ kopɨ gɨwunyaahonɨhɨ nyangi jɨhɨ wɨnɨhapɨpa nyainjatindɨhandɨ aimɨ kandɨnɨhɨ owetamase.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Isɨ amɨ sahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ sahɨ aimɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ mwaayaatɨ maatiyaatimatawaayopo.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Sahɨ waapoho nehotɨndaahɨ amɨ sahɨ Kɨraisihoaisawɨ aimɨ tɨmaamaitauhɨ amɨ Autaahaatɨho sangi netɨ Kɨraisihomatetahiyaatesamataise.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Nyahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaanɨnɨ so Judaahoe, so Judaahiyaamɨ dawaataatapɨhoe, so otɨpɨpatɨ nawɨho namehatɨ kaisɨhoe, so otɨpɨpatɨ usaamɨ kamaawisa nehɨhoe, amɨ so wohoe, saatɨ apopaate, taatɨ usona katɨtɨhaahandɨ owe, amɨ nyahɨ Kɨraisihoaisaatɨ tɨmaamaitotɨhandaahɨ noaipawaatɨ naisɨhiyaanimatɨhaayo.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Sahɨ noaipapɨ Kɨraisihomɨhiyaatimatawaawaahɨ sandɨhɨ sahɨ aimɨ noaipapɨ Abɨraahamɨhomɨsangi mwaayaatɨ maatiyaatimatawaayopo. Isɨ jɨhura Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai kinyɨhiyai asɨyɨhiyaimatɨwɨ nasisoaarɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto, tatɨ pɨwɨha watɨpɨtatɨ katatɨ ahaindɨhandɨ amɨ sahɨ naitaapo.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.