Atos 9
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Aihɨ suraanɨhɨ Sorɨho isɨhiya Awaisɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai tiwɨtandɨ andɨtitataise. Iyatɨ ko Sorɨho tiwɨtandɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoaapɨhɨ jɨhɨ notaise.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Notɨ koai kaundihɨhura ko awaisɨho utɨpɨhandɨ wɨndɨ jɨpatɨpiyatɨ Judaahiya aunahɨpatɨ Damasɨkaasihanda bimohiyɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiyaapɨ Sorɨhoai nunyataise. Sandɨ utɨpɨndɨ ko sata jɨpatɨpiyataise, “Isɨhiya usɨhiya asɨhiya Jisaasihomɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyai Sorɨho saundɨtande, ‘Sahɨ napwɨtɨtaatɨwo,’ undatɨ numwaasi Jerusaremɨhanda nasatɨ napuwɨtande,” tatɨ ko jɨpatɨpiyataise.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Jɨpatɨpiya Sorɨhoai numwihɨ ko isɨsi notɨ detɨ Damasɨkaasihanda noaipaitaahetihɨ ketɨ kuraanɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ nausainjɨtɨhandɨ aungwohandɨ nasatɨ nɨwusaatataise.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Nɨwusainjɨhɨ Sorɨho osihandaasɨnɨ bimainjahosɨ yapɨpatetɨ mɨhaapɨ nepandataise. Nepandatɨ ahonda pɨwɨha wa sataha atisataise, “Sorɨhoŋe, Sorɨhoŋe, kɨnyɨ nɨngisɨ napaapɨ taapepɨ yaasɨhandɨ naninyapɨ nɨpɨ nanopɨsasapaise?” undataase.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Undihɨ Sorɨho atisataatɨ sandaase, “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ diyaamahoŋise?” undataase. Undihɨ komɨha saundataase, “Nɨnɨ Jisaasihonɨnɨ kɨnyɨ taapepɨ nɨpɨ nanopɨsasingɨhonɨnɨto.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Isɨ kɨnyɨ dosisɨ aunahɨpataahapɨ numwe. Numbwɨ noaipasamɨhɨ utaaho wo ipotɨhura kɨnyɨ wapa kaitaapɨhandapɨ kahɨtɨtaise,” undataase.
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Saundatɨ kaundihɨ isɨhiya Sorɨhoaisawɨ maasɨ niyohiyɨhiya bɨpi pɨwɨha pɨwaamaatɨwɨ bitotawaayopo. Bitotawaawɨ pɨwɨha satatɨ kaundihɨ atɨwisawaahandɨ kandɨ utaaho pɨwaatisɨhoai wɨndɨ mausonɨhopo.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Aihɨ Sorɨho nepatɨ komɨ ndɨha norɨhaatihɨ jataahandɨ kandɨ komɨ ndɨha apɨpaahɨ asɨhatamataise. Komɨ ndɨha siyatɨ asɨhatamasɨhɨ namapɨ isɨhiya koaisawɨ maasɨ niyohiyɨhiya komɨ ikwɨrɨ iwisi nuwɨ Damasɨkaasihanda noaipawaayopo.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Nuwɨ noaipapɨ Damasɨkaasihanda bindawaayopo. Aihɨ kapɨhɨ Sorɨho Autaahaatɨhopɨ gwɨnyapenatɨ gaapundɨtandɨ nandapa waapoho onaayatɨ bindataise. Iyataatɨ komɨ ndɨhaahɨ asisɨha mairɨ ma aimɨ sanawihɨhandɨ kandɨ asɨhatatɨ kaanɨhɨndaise.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Ananaiyaasiho, Jisaasihopɨ gɨwunyaaho aunahɨpa Damasɨkaasihanda bindataise. Aihɨ Ananaiyaasiho sɨwipatɨ wɨtɨ noaipasɨhɨ mmosɨhɨ Awaisɨho sandaase, “Ananaiyaasihoŋe,” tatɨ gaatihɨ Ananaiyaasiho komɨha wihoaaŋɨ saundataase. “Awaisɨhoŋe kɨmonɨne,” undatɨ woundataase.
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Woundihɨ Awaisɨho satatɨ Ananaiyaasihoai kaundataase, “Kɨnyɨ dosi daihɨra ambɨhɨtawaawɨ Tɨtɨhɨraare tɨwɨ ambɨhɨtohɨrɨhɨra numwe. Numbwɨ utaaho wo Judaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipape. Noaipapɨ utaaho wo aunahɨpa taunɨhandɨ Taasaasihandaahapɨho komɨ ambɨpatɨ Sorɨhosɨ ko taatɨ gaapundataisɨ koaisɨ iwinjase.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Iyataatɨ nɨnɨ koai sɨwipatɨ nunjonɨhɨ siyahatɨ aimɨ mmonataise, “Utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Ananaiyaasiho nasatɨ nandaatɨ komɨ ndɨha asɨhatisɨha japɨhɨ nga jaitandɨ koai ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwihɨ sɨwipatɨ siyahatɨ aimɨ mmose,” undatɨ Awaisɨho Ananaiyaasihoai kaundataase.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Aihɨ Ananaiyaasihomɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase, “Awaisɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, nɨnɨ somɨ kaiwaiwaapɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiya nahatiya katauhɨ atindɨhore. Iyatɨ ko kinyapɨ isɨhiya gɨhunyaahohiyɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai maipɨhaiwa kawɨsataise tauhɨ atindɨhore.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Iyatɨ ko isɨhiya nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ pɨwɨha nesi kɨmatɨ aunahɨpɨmata kinyapɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai napuwɨtandɨ kiyahotihɨto,” undataase.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Undihɨ Awaisɨho Jisaasiho saundataase. “So utaaso nisɨ otɨpɨpatɨ niwatɨ bindataatɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ kiyaamɨ awaisawɨhiyaisunɨ Judaahiyaisunɨ pɨwɨha anusaatɨ kanundɨtandɨ nɨnɨ aimɨ ahɨwisataayonɨ gaasɨ yamaimbɨ koenda numwe.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Iyataatɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kiyataatɨ yaawɨtandɨhandunɨ naaŋɨhaiwaunɨ ko naitandɨhandapɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ netɨ nunjɨto,” undataase.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Undihɨ Ananaiyaasiho atisamapɨ notɨ aŋaaŋɨ nandaatɨ Sorɨhoai ikwɨrɨ ahɨwisataatɨ satatɨ kaundataase, “Sorɨhoŋe, nisataimbɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahingɨhoŋe, kɨnyɨ kɨmbɨhapo tɨpɨ taapɨ napinɨhɨ daihɨra gi ginjasɨho Awaisɨho Jisaasiho nɨngi natanoaasihɨ nasataayo. Natanoaasihɨ nasotɨmandɨ kɨnyɨ kinyɨ ndɨha asɨhatisɨha japɨhɨ nga jaitaape. Iyatɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kinyɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tɨngisaitɨtande,” undataase.
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Saundatɨ Ananaiyaasiho kaundihɨ komɨ ndɨhotɨ atɨtɨtatamatetahaiwa ketɨ kuraanɨhɨ owetihɨ Sorɨhomɨ ndɨha japɨhɨ biya nausaatataise. Siyatɨ Sorɨhomɨ ndɨha gandaise. Aihɨ ketɨ kuraanɨhɨ waapoho netaise.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Aihɨ Sorɨho nandapa waapoho onaayatɨ ketinjahosɨ ipotɨhura nandapa waapoho nanataatɨ andɨtitataise.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Bindataatɨ ketɨ kihɨkihoaaŋɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ gwɨharaahaiwa Autaahaatɨhopɨ gaapundɨwɨ amɨ isɨhiya wapa usɨpɨpaapɨ ahoyanohɨwaiwaapɨhɨ notaise. Notɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ sata kiyai kaundataase, “Jisaasiho so Autaahaatɨhomɨ mwaahore,” undatɨ kaundataase.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Undihɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiya aungwohandɨ yayapwitawaayopo. Aiwɨ kiya satɨwɨ katawaatopo, “Kɨmo utaamo Jerusaremɨhanda satɨ ambɨhitapɨ gaapundohiyɨhiyai saiwa kamaiwɨse undatɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiyai numwaatɨ napuwatunɨ netɨ nopɨsasisɨhotindɨho? Iyatɨ ko isɨhiyai napuwɨtandɨ pɨrisihiya nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ pɨrisihiya awaisawɨhiya mɨtɨhiyaapɨhɨ numwaasi naitandɨ kɨmɨra napisɨho kɨmo kotindɨho?” tawaatopo.
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Aihɨ suraanɨhɨ Sorɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaitandɨhandɨ noaipatɨ watɨpɨndaise. Watɨpɨtihɨ isɨhiya Judaahiya Damasɨkaasihanda bimohiyɨhiya komɨ pɨwɨha atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yayawaayopo. Aihɨ Sorɨho Jisaasihopɨ satatɨ, “Isɨhiyai Numwaitandɨ Autaahaatɨhomɨ Ahɨwisɨhore,” undatɨ biya nunjatɨ kaundihɨ isɨhiya pɨwɨha wihoaaŋɨha wɨndɨ kamundopo. Owetise.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Aihɨ Sorɨho Damasɨkaasihanda pɨwɨha ausaatɨ bimihɨ asisɨha pɨhɨtɨhaiwa sanausotaise. Sanawihɨ Judaahiya Sorɨhoai tiwɨtaatɨwɨ nahatiya ahoyanɨwɨ bindawa pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Aihɨ Sorɨho kiya koai tiwɨtaatɨwɨ kanɨhohɨwaiwa ketɨ atisataise. Atisataatɨ wapɨhapɨ yanɨhɨmatɨ nuto tatɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ Judaahiya otapɨhaatunɨ apatɨhunɨ aunahɨpatamɨ onepatɨ nahatewaapɨhɨ Sorɨhoai tiwɨtotɨwɨ jaawɨ tindawaayopo.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Timauhɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Sorɨhoaisaiwɨ Damasɨkaasihanda otɨpɨpatɨ maasɨ kiyohiyɨhiya apatɨhɨ Sorɨhoai numwaasi naiwɨ matambɨpaamɨ mɨhasɨnapɨ kiya Sorɨhoai ikihamataiwɨ numwaipapɨhiha kɨpɨwɨ wɨrɨhɨrɨ wɨramapɨ kɨretɨ mɨhapaahɨ nehɨhaatɨmawaayopo.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Nehɨhaatɨmahauhɨ Sorɨho ikihɨ numwaipandahihaatɨhapɨ niyainji Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Niyatɨ noaipa Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaisa maasɨ kaito tataihɨ kiya Sorɨhopɨ satawaatopo, “Kɨmo utaamo Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhomaahe,” tɨwɨ gwɨnyapenawaawɨ kopɨ yayawaayopo.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Aihɨ Banapaasiho Sorɨhoai andɨtɨwiwatɨ numwaasi aposerɨhiyaapɨhɨ notaise. Numwaasi notɨ Awaisɨho Jisaasihoai Sorɨho daihɨra usosɨtɨhandapunɨ Awaisɨho pɨwɨha kaundindɨhandapunɨ ausaatɨ kaundataase. Iyatɨ amɨ Damasɨkaasihanda Sorɨho Jisaasihomɨ watɨpɨhandaahɨ yamaayatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundindɨhandapimaawɨ Banapaasiho aposerɨhiyai kaundataase.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Aihɨ kiya aposerɨhiya Sorɨhoai numwaahauhɨ maasɨ otɨpɨpatɨhiyaisatɨ bindataatɨ aunahɨpatɨ Jerusaremɨhandamɨ otɨhatɨhɨ yamaayatɨ Awaisɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaunda daayataise.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Iyatɨ Judaahiya usa Judaahiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ baiwɨ pɨwaamaatɨwɨhiyaisatisangi pɨwanataase. Iyatɨ kiyaisɨ Sorɨho pwɨsɨpataahamatiyatɨ pɨwɨhaara tiwataise. Siyatɨ kaundihɨ kiya Sorɨhoai tiwɨtaatɨwɨhɨra daihɨraapɨ mmonawaayopo.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Aihɨ sandapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya atisawaawɨ namapɨ usa Sorɨhoai numwaasi Sisariyaahandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ noaipapɨ kapɨhapɨ Sorɨhoai komɨ aunahɨpatɨ Taasaasihandaahapɨ natɨwusaasauhɨ notaise.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Aihɨ yapɨpatɨ nahatewa Judiyaahandɨ Garirihandɨ Samariyaahandɨ saiwa nahatewaaraahiya isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya wɨndɨ namopɨsasɨnɨwɨ napaisaatɨ bindawaayopo. Aiwɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ komɨ otɨtɨhɨ bɨniyauhɨ Itɨpɨho kiyai iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwataise. Andɨtɨwisɨhɨ isɨhiya taahɨtɨhandɨ Jisaasihopɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ napɨwɨ nandaawaayopo.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Aihɨ Pitaaho aunahɨpa nahatewaara Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonatɨ dainjatɨ waara notɨ aunahɨpatɨ Ritaahanda noaipatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonatɨ kiyaisatɨ maasɨ bindataise.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Iyatɨ satɨ aunahɨpita Pitaaho bindata kapɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Iniyaasihoai usonataise. Iyataatɨ Iniyaasiho so komɨ auhatɨmurɨ maindɨmwɨ namɨhatatɨ nawatohore. Aihɨ ko wɨndɨ dahomaayatɨ konɨhɨ bisondaise. Siyatɨ bisotihɨ komɨ kɨnaungwɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨhɨramɨ mairɨ ma 8 kiyahaiwa sanausohore.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Aihɨ Pitaaho Iniyaasihoai satatɨ kaundataase, “Iniyaasihoŋe, wanɨ Jisasɨ Kɨraisiho kinyɨ auhatɨmurɨ bɨwatetɨ namɨhatindɨhandɨ aimɨ tɨtɨhehɨmataisɨ wanɨ kɨnyɨ nepapɨ kinyɨhapa gwaasɨha nepɨ tɨtɨhemape,” undataase. Undihɨ komɨ kaiwaiwa ketɨ kuraanɨhɨ owetihɨ nepataise.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Aihɨ isɨhiya Ritaahandaahiyaunɨ yapɨpatɨ Seronɨhandaahiyaunɨ nahatiya sandɨ mmonawaawɨ kiya nepemaitɨwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Aihɨ aunahɨpa Jopaahanda apopaatɨ waatɨ Tapitaahaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaatɨ bindataise. Iyataatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Dokaasihaate tɨwɨ pɨwɨha Gɨrikɨhaara ambɨhɨtawaatopo. Iyataatɨ kaatɨ Tapitaaha nahatewetɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiyai gaahaiwa kawɨsatɨ kahapaamapɨpa nenoaahɨtisawɨhiyai iwɨtatamanatɨ andɨtɨwiwatɨ nunyahaate.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Aihɨ Pitaaho aunahɨpa Ritaahanda bimihɨ suraanɨhɨ kaatɨ timbɨpa timbiyatɨ napomataise. Napomasɨhɨ isɨhiya nepɨ kaatamɨ ambɨpatɨ bausawɨ ganɨho kaiwɨ koaasɨnɨ aŋɨhandamɨ yandɨhɨrotɨ ahiyawaayopo.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Iyataatɨ aunahɨpatɨ Ritaahandɨ sandɨ detɨ Jopaahanda ahendaise. Aihɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya atisawaawɨ Pitaaho Ritaahanda binye tauhɨ namapɨ utaahurɨ yahuri pɨwɨha nunyawɨ Pitaahopɨ natɨwusaasawaayopo. Aihɨ kurɨ numwɨ saundɨmɨ Pitaahoai kaundamaase, “Kɨnyɨ nyangisenda otɨhɨ mbɨmimaapɨ ketɨ namme,” undamaase.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Undihɨ Pitaaho dosi kurisa maasɨ notaise. Notɨ Pitaaho noaipasɨhura Pitaahoai kiya numwaasi Tapitaaha ahotirɨhɨrotɨ nandaawaayopo. Nandaahauhɨ asɨhiya osɨnɨhiya Pitaahomɨhinɨ detɨ bindawa Tapitaahaatamɨ apotɨhɨrɨ jɨhura asaamaatɨ bindataahura ngwɨnatɨ numwiwaiwa kaiwa Pitaahoai nunjawɨ gowaayopo.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ngwauhɨ Pitaaho isɨhiya usɨhiya asɨhiya nahatiyai ipaahaapɨ natausaasataise. Natausaasatosa Pitaaho atotɨpwesa bindata Autaahaatɨhopɨ gaapundataise. Gaapundatosa nepemaitatɨ apopaatamɨ ambɨpati iwinjatata saundataase, “Tapitaahaaŋe kɨnyɨ nepape,” undihɨ kaatɨ kaatamɨ ndɨha norɨhaatɨ Pitaahoai usonataise. Usonamapɨ nepatɨ tɨtɨhɨ bindataise.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Bimihɨ Pitaaho kaatamɨ ikwɨrɨ wiwatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ kaatɨ dotaise. Iyatɨ tɨtɨhɨ nanɨhiyatɨ bindataise. Bimihɨhura isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya osɨnɨhiyaisunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya usaisunɨ Pitaaho gaata numwaatɨ kiyai saundataase “Tapitaahaatɨ kɨmaatɨ japɨhɨ nepatɨ asaamaatimatataise,” undati kiyai nunjataise.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Aihɨ Tapitaahaatɨ japɨhɨ nepasɨtɨhandapɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiya aunahɨpa Jopaahanda bimohiyɨhiya taahiyɨhiya atisawaayopo. Atisawaawɨ namapɨ kiya Awaisɨhopɨ nepemaitɨwɨ gɨwunyaawaayopo.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Aihɨ Pitaaho Jopaahanda utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Saimonɨhoaisatɨ asisɨha taahɨwaiwetɨ bindataise. Iyataatɨ Saimonɨho so maasapɨhomɨ atɨtatɨ kata isɨhiya usa kɨhaiwa kɨhaiwa kaitaatɨwɨhatɨ tɨtɨhematɨ bindataahore.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.