Atos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Aihɨ utaaho wo pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ awaisɨho jɨho pɨrisiho Sɨtipenɨhoai sata nunjenataise. “Sa pɨwɨma kinyapɨ katohɨma akɨtatɨtowo?” undatɨ nunjenataise.
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Saundatɨ nunjesɨhɨ Sɨtipenɨhomɨha sata kaundataase, “Naisɨhiyaatɨ Judaahiyaate, nisɨ pɨwɨha atɨniwɨse. Jɨhura nyamɨ asɨho Abɨraahamɨho aunahɨpatɨ Eranɨhandaahapɨ sangɨ niyatɨ yapɨpatɨ Mesopotemiyaahanda bindataise. Bimihɨhura yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho nausainjɨtɨhandisaho koaapɨhɨ noaipataise.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Noaipatɨ Abɨraahamɨhoai sata kaundataase:
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Undihɨ Abɨraahamɨho atisatɨ sapɨhoaisatɨ yapɨpatɨ Mesopotemiyaahandamɨ Karɨtiyaahanda namasi niyatɨ aunahɨpa Eranɨhanda noaipatɨ bindataise. Abɨraahamɨho Eranɨhanda bimainjatɨ sapɨho napwihɨhura Autaahaatɨho japɨhɨ Abɨraahamɨhoai kɨmatɨ yapɨmatɨ wanɨ nyahɨ bimohɨmataahapɨ natausaasihɨ nasataise.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Iyataatɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai yapɨpatɨ apɨpaahatɨ tɨtɨhɨ komɨhatimatɨtandɨhatɨ apɨpaahɨ maipɨhonjisangi wɨndɨ namumwise. Owetise. Iyataahandɨ kandɨ Autaahaatɨho koaisunɨ komɨ satoya saisai satɨ yapɨpatɨ numwɨtandɨ pɨwɨha aimɨ katatɨ ahaihɨhate. Aihɨ suraanɨhɨ Abɨraahamɨho maaha oweho bimihɨ sa pɨwɨma Autaahaatɨho katatɨ ahaisɨhaare.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Iyataatɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai sata kaundisɨhaare:
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Iyonɨhɨ isɨhiya kinyɨ gaasoya gaasisai otɨpɨpatɨ awaiwaiwa naaŋɨhaiwa nunyohiyɨhiyai nɨnɨ wihoaaŋɨhandɨ numwisanɨhɨhura kinyɨ gaasoya gaasisa yapɨpatɨ katɨ namasi napɨwɨ yapɨmatɨ kɨmata nisapɨ gɨnunyaapɨ gaapundɨtaapo,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:12; Wuwanɨhapɨhɨ 17:10-14
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Undataatɨ Autaahaatɨho ipotɨhiya isɨhiya mmonawaawɨ Autaahaatɨho akɨtɨnɨhɨ pɨwɨha katatɨ ahaihɨhaare tɨtotatɨ ambɨpatɨ namandipaitaatɨwɨhandapɨ kaundatɨ pɨwɨha nunyataise. Aihɨ ipotɨhura Abɨraahamɨhomɨ apwaataatɨ Isaakɨhoai namwihɨ asisɨha ikwɨwihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨhɨramɨ mairɨma 7 kiyatɨ sanaihɨhura asisɨha nambaahandɨ 8 hetɨ Abɨraahamɨho mwaahomɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Aihɨ Isaakɨho komɨ mwaaho Jekopɨho sangɨhonjɨtihɨhura ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Aihɨ Jekopɨhoaisangi komɨ mwaaya nyamɨ asoyai ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiya 12 kaiwɨhiya sangɨhiyatihɨhura kiyaamɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Aihɨ ipotɨhura nyamɨ asoyaamɨ saingɨho Josepɨhoai maipaiwɨ usonawaawɨ namapɨ isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Nehauhɨ kiya Josepɨhoai numwaasi nuwɨ Isipɨhanda utaaho womɨ otɨpɨpatɨ kawitandɨ jɨhara koai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Aihɨ Josepɨho otɨpɨpatɨ kiya bimihɨ naaŋɨhaiwa nusoaipasɨhɨ Autaahaatɨho koaisatɨndaise.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Koaisatɨndaatɨ biyatɨ iwɨtatamanatɨ iwinjaatɨ bindataise. Winjaatɨ bimihɨ asisɨha waara Peroho Isipɨhiyaamɨ awaisɨhomɨ ndɨhetɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ Peroho usonataatɨ Josepɨhoai Autaahaatɨho gwɨnyaitandɨhandɨ gaahandɨ numwihɨ gwɨnyaahotihiyataatɨ namatɨ Josepɨhoai Peroho ahɨwihɨ noaipatɨ ko Isipɨhandaahiyaisunɨ Perohomɨhapaunɨ awaisɨhoematatɨ iwinjaatɨ bindataise.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Bimihɨ ipotɨhura jarɨho aungwohandɨ yapɨpatɨ Isipɨhandaahunɨ Kanaanɨhandaahunɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ nyamɨ asoya nandapa nandaatɨwɨhapa owetihɨ naaŋɨhandɨ nepɨ bindawaayopo.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Owetihɨ bindawaawɨ nandapa Isipɨhanda jɨhura ahiyohɨpɨpaapɨ pɨhɨta ahotise tauhɨ Jekopɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ mwaaya nyamɨ asoyai natausaasihɨ Isipɨhandaahapɨ nowaayopo.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Nuwawɨ nasawaayopo. Amɨ jɨhaatɨ niyauhɨ Josepɨho kiyai saundataase. ‘Nɨnɨ samɨ sunyɨhɨhonɨnɨ Josepɨhonɨne,’ undataase. Undihɨ Peroho Josepɨhomɨhiyaapɨ gwɨnyaatɨ atisataise.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Aihɨ Josepɨho sapɨho Jekopɨhopɨ nɨngisenda maasɨ kimwaayaisapɨ namme tatɨ pɨwɨha nusoaasataise.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nusoaasihɨ Jekopɨho komɨhiya taahiyɨhiya 75 kaiwɨhiyaisawɨ maasɨ Isipɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ bimambɨwɨ Jekopɨhounɨ komɨ mwaaya asoyaunɨ kapɨhɨ napowaayopo.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Napwauhɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ isɨsi nuwɨ Sekemɨhanda jɨhura Abɨraahamɨho isɨhiya usa Amorɨhomɨhiyaamɨ jomaahɨpatɨ nawɨho nunya nesipata ahiyawaayopo.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Iyataatɨ Autaahaatɨho pɨwɨha jɨhura Abɨraahamɨhoai sata kaundatɨ ahaisɨhaare, ‘Kinyɨ gaasoyai yapɨpatɨ Kanaanɨhandɨ numwɨto,’ tatɨ katisɨha akaaha noaipaitandɨ detɨtihɨ nyamɨ asoya taahɨtɨhandɨ namoyaatɨwɨ yapɨpatɨ Isipɨhanda noaipawaayopo.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Aiwɨ bimauhɨ ipotɨhura awaisɨho wo Josepɨho jɨhura aimɨ napwisɨhopɨ wɨndɨ atɨhomisa gɨmunyaaho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨho noaipataise.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Noaipatɨ bindataatɨ nyamɨ asoya asisai jaipundatɨ maipɨhandɨ kawisataise. Kawɨsatɨ kiyaamɨ maaha sangɨhiyaapɨ nehɨhaatɨmasaihɨ napwɨto tatɨ waapɨhunda kaundataase.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Kaundihɨ suraanɨhɨ apopa waatɨ metɨhonjɨ wonjɨ apɨpaahɨ gaahonjɨ Autaahaatɨho gaahandɨ nunyahonjɨ namotaise. Iyataatɨ konjamɨ ambɨpatɨ Mosesihore. Namotɨ maasɨ saniyɨ sapiya itatamanɨmɨ ahiyamɨ aŋɨpɨpɨhɨ bimihɨ waatɨho murɨmo sanausotaise.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Sanawihɨ saniyɨ sapiya metɨhonjɨ konji numwaasi numwɨ nehɨhaatɨ ahiyamaise. Ahaihɨhura Perohomɨ maataatɨ konji numwaatɨ kaatamɨ mwaahonjamatiyatɨ itatamanatɨ ahiya bindataise.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Aihɨ Mosesiho sangɨhotihɨ isɨhiya Isipɨhiyaamɨ nahatewa gwɨnyaahohɨwaiwaapɨ katɨwunjawaayopo. Katɨwunjauhɨ Mosesiho pɨhɨtatɨ gwɨnyaataatɨ pɨwaatɨtandɨhandapunɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨhandapunɨ noaipatɨ watɨpɨhondaise.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Aihɨ Mosesihomɨ kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ siyatɨ 40 kiyatɨ sanawihɨhura komɨhiya Isɨraherɨhiya nga bimowo tatɨ usondandɨ nutandɨ gwɨnyaataise.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Siyatɨ gwɨnyaataatɨ dosisɨ notaise. Notaatɨ daihɨra mmonataatɨ utaaho wo Isipɨhandaahapɨho taatɨ Isɨraherɨhiyaamɨhoai tiwihɨ Mosesiho Isɨraherɨhiyaamɨhopɨ maarɨho asɨpiyataatɨ namatɨ Isipɨhiyaamɨho sohoai tiwamataise.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Sandɨ Mosesiho nisɨhiya Isɨraherɨhiya Isipɨhandaahiya nyangi yaasatɨ naaŋɨhandɨ nanyinyohɨtɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ Mosesihomɨ ikwɨraahɨ Autaahaatɨho nanyamaitaiso tɨwɨ nisapɨ gwɨnyaito tatɨ kaihɨhandɨ kandɨ kiya wɨndɨ saiwɨ gɨmunyapenɨhopo.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Aihɨ Mosesiho bowihɨ nepasi daayataatɨ utaahurɨ wurɨ Isɨraherɨhiyaamɨhurɨ taamɨ tunjɨhɨ notɨ kurɨ tɨmunɨmɨ namɨhaitotatɨ tɨwipɨndataatɨ Mosesiho kuri sata kaundataase. ‘Sahuraahe, sahuraahɨ Isɨraherɨhiyaamɨhuraahe. Sahuraahɨ Isɨraherɨhiyaamɨhuraahɨsɨ napaapɨ ambɨpa yaasɨhandɨ namɨnɨmɨ taamɨ tunnamaise?’ undataase.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Undihɨ sasaahoai tiwisɨho Mosesihoai netɨ nipinjatɨ nematosatɨ satatɨ kaundataase.
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Kɨnyɨ nɨngi wanɨ batɨ Isipɨhiyaamɨho sohoai tiwingɨtɨhandamataimbɨ tipɨnɨmaitaapo?’ Japɨhɨ Numwaasɨho 2:14
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Undihɨ Mosesiho atisataatɨ nɨnɨ utaahoai tiwonɨhunɨ amɨ kiya nyangi kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ nyainjaapɨ bimɨtaapo dowo tatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ yanɨhɨma Isipɨhanda namasi notɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ Midiyaanɨhiyaamɨhata bindataise. Bindataatɨ apopaati netɨ wɨratɨ mwaahurɨ yahurɨ namoyataise.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Iyatɨ kapɨhɨ bimihɨ kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ 40 kiyatɨ sanawihɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho yapɨpatɨ isɨhiya owehata Sisɨho Sainaihomɨhinɨ nasatɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho ipatɨ maipɨhonjɨ mbwɨnatɨ ahetihɨhonjaatɨhapɨ sisɨha tɨhwɨtɨhɨrisɨha taatɨ noaipasɨhaatɨhɨ bitondaise.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Bitosɨhɨ Mosesiho sisɨhaamɨ tɨhwɨtɨhɨrɨ mmonataatɨ sandapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise. Siyatɨ gwɨnyapenataatɨ detɨ bapiyatɨ mmondo tatɨ naihɨ Awaisɨho pɨwɨha saundatɨ kaundihɨ atisataise.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Nɨnɨ kinyɨ gaasoya Abɨraahamɨho Isaakɨho Jekopɨho siyaamɨ Autaahaatɨhonɨne,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:6
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Aihɨ Awaisɨho jɨhaatɨ sata kaundataase,
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Iyataatɨ nisɨhiya isɨhiyai Isipɨhanda ambɨpatɨ yaawɨhaiwa nunyawɨ mɨmaipɨwisauhɨ nɨnɨ aimɨ mmonataayo. Aihɨ nɨnɨ kiyaamɨ gopa atɨwisataayo. Atisataatɨ nɨnɨ kiyai numwaatɨ yandɨhemaitandɨ napɨtɨhonɨne. Napɨtɨhonɨnisɨ wanɨ gisɨ Isipɨhandaahapɨ nandɨhɨsoaasɨtandiyonɨ japɨhɨ nutaape,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:5-10
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Aihɨ jɨhuraarɨ Mosesihoai tipɨndɨwɨmawosawɨ Isɨraherɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, ‘Kɨnyɨ gisɨ ndɨ ahɨngisatɨ kahɨtihɨ nyamɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ bimɨtaape?’ undohɨhoai Autaahaatɨho natausaasihɨ awaisɨhoematatɨ kiyai japɨhɨ numwaitandɨ Isipɨhandaahapɨ notaise. Naihɨ Autaahaatɨho komɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho jɨhura sisɨha ipɨhonjaatɨhapɨ tɨhihɨ bitosɨhoraahɨ andɨtɨwiwataise.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Andɨtɨwisɨhɨ Mosesiho so Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ watɨpɨhaiwa kaiwa kaiwa kaihɨ Isipɨhandaahiya mmonawaayopo. Kiyatɨ bimainja isɨhiya Judaahiyai numwaasi Isipɨhanda namasi niyataise. Numwaasi niyatɨ Durɨhɨrɨ Amatenɨhɨraatɨhɨ amɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ kaihɨ mmonawaayopo. Siyatɨ kaihɨ durɨhɨrɨ nasɨpainjɨhɨ isɨhiya Judaahiyai numwaasi niyatɨ iwɨwɨrɨho waapoho owehapɨhɨ noaipataise. Noaipatɨ bindata kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ siyɨhaiwetɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ watɨpɨhaiwa kiyatɨ bimihɨ sanausotaise.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Iyataatɨ Mosesiho so Judaahiyai jɨhura sata pɨwɨha kaundisɨhaare,
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Aihɨ isɨhiya Judaahiya yapɨpatɨ irɨwɨrɨho waapoho owehata ahoyanɨwɨ bimauhɨ Mosesiho sawaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisataise. Iyataatɨ Mosesiho maasɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhoaisamɨ sisɨho Sainaihoaasɨnɨ bindamaamɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Mosesihoai pɨwɨha nunyataise. Numwihɨ Mosesiho notɨ pɨwɨha sa Isɨraherɨhiyai ausaatɨ kaundataase. Iyataatɨ pɨwɨha sa jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhaasɨ Mosesiho jɨhɨ nesɨha wanɨ nyangisangi newaatɨ atisahaayo,” undatɨ Sɨtipenɨho awaisawɨhiyai kaundataase.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa sata kaundataase: “Nyamɨ asoya asisa wɨndɨ Mosesiho somɨ pɨwɨha baiwɨ atɨhomisopo. Koaisɨ tipɨndɨwɨmapɨ kiyaarɨ Isipɨhandaahapɨ japɨhɨ nutaatɨwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aiwɨ Mosesihomɨ saaho Aronɨhoai saundawaatopo,
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Undauhɨ suraanɨhɨ ko maasapɨho wo kaihɨ kiyawaayopo. Kaiwɨ ahiyawosawɨ nyamɨ autaahaatɨhoe tɨwɨ jaiwɨtɨwɨ sawanaamɨ kaiwɨ ahiyohɨtɨhandi nandapa tɨhɨwɨ nunyawɨ maaritawaayopo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Iyauhɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ ahosumwatɨ iwinjatihɨ kiya waatɨho ipɨho kaumbwaatɨ saiwa nahatewa autaahɨ ahotiwaiwaapɨ gaapundawaayopo. Aiwɨ jɨhɨ saiwɨ kiyauhɨ ipotɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiya noaipɨhauhɨ kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ Autaahaatɨho Isɨraherɨhiyaapɨ sata kandaase
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Kiya autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨho komɨ ambɨpatɨ Morekɨhomɨ aŋaaŋɨ serɨhandɨ tɨpwinji daayawaayopo. Iyawaawɨ aŋɨhonjɨ maipɨhonjɨ serɨhanda kaiwɨ samɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨho kaumbwaatɨ Repanɨhomɨ sɨwipatɨ otɨhatɨhɨ ahiyawɨ tɨpwinji daayawaayopo. Saiwa kiyohɨwaiwa gaapundɨtaatɨwɨhaiwe. Aiwɨ wanɨsangi sahɨ kiyawaayowɨ Nɨnɨ sangi Bapironɨhandamɨ dawaapɨpɨhɨ kaanɨhɨ nandisoaasɨto,’ Amosɨho 5:25-27
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Aihɨ nyamɨ asoya asisa jɨhura yapɨpatɨ iwɨwɨrɨho waapoho owehata bindawaayopo. Bindawaawɨ suraanɨhɨ aŋaaŋɨ serɨhandisawɨhiye. Sandɨ aŋɨ serɨndɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ nyangisate tɨwɨ gwɨnyapendaatɨwɨhande. Iyataatɨ Autaahaatɨho aŋaaŋɨ sɨyɨhaaŋɨ aŋɨmatɨwɨse undatɨ Mosesihoai nunjimumwaaŋɨ kamwaaŋɨ maasapɨhomɨ atɨtataahunɨ atɨhaaraahunɨ aŋaaŋɨ gohɨhaaŋɨ aŋɨmatawaayopo.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Aihɨ nyamɨ asoya asisa ipotɨ namwiyaatohiyɨhiya ipotɨhura Josuwaahoaisawɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ naitaatɨwɨ nasawaayopo. Aihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisɨ Autaahaatɨho nyamɨ asoya asisaamɨ ndɨhetɨ nemataise. Aihɨ suraanɨhɨ nasawaawɨ nyamɨ asoya asisaamɨ saisatoya kiyohɨtɨhandɨ aŋɨ serɨhandimaawɨ isɨsi nasawaayopo. Isɨsi napɨwɨ ahiyauhɨ kandɨnɨhɨ ahotɨmɨ notɨ Daawitɨho noaipasurandaise.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Aihɨ Autaahaatɨho Daawitɨhoai gaahandɨ numwihɨ Daawitɨho Autaahaatɨhopɨ sata gaapundataase, ‘Nɨnɨ kinyapɨ Isɨraherɨhiya gaapundotɨhonyapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaanɨ gaaro?’ undatɨ gaapundataase.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Aihɨ Soromonɨho Autaahaatɨhopɨ aŋɨ awaindɨhandɨ sandɨ aŋɨmatataise.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Iyataatɨ Autaahaatɨho awaisɨho watɨpɨhosɨ aŋaaŋɨ isɨhiya aŋɨmatauhɨhaiwaapɨhɨ wɨndɨ mbɨmimohoe. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaasɨho sata katisɨhe.
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Awaisɨho sata kandaase:
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Iyataatɨ nɨwahonisɨ ikwɨra saiwa ahɨmaayonɨhɨtowo?’ Aisaiyaaho 60:1-2
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Kaundatosa kiyai amɨ wa saundataase, “Sahɨ baiwɨ atɨhomiwɨ apɨpaahɨ atɨhomaahɨpɨhiyaate. Iyataatɨ samɨ atɨhomwaaŋɨ baiwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨhiyaate. Atɨhomiwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaamataiwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Iyawaawɨ samɨ jaasoyaamataiwɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gaahandɨ gisunyaasɨhɨ ponyase tɨwɨ nahatewetɨ sahɨ nemapɨhiyaate.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Aihɨ jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya bimauhɨ samɨ jasoya maipɨhaiwa nahatiyai kawisawaayopo. Aiwɨ samɨ jasoya jɨhura Utaaho Wo Gaahopɨ napɨtaise tɨwɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyai tiwawaayopo. Aihɨ kiya jɨhura napɨtaise tɨwɨ katohɨhoai sahɨ wanɨ isɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmahauhɨ kiya aimɨ tiwauhɨ napotaise.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Aihɨ samɨ jasoya Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ aimɨ newaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kapa sahɨ wɨndɨ baiwɨ atiwɨ minjapepihɨropo,” undatɨ Sɨtipenɨho awaisawɨhiyai kaundataase.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Unda Sɨtipenɨho isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiyai kaundihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ yaipatamatiya yahwihɨ kiyai kopɨ aungwohandɨ apowihɨ mangɨrɨ ikwɨnawaayopo.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Aihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Sɨtipenɨhomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tɨwisaitahosɨ yamɨhapataatɨhɨ naingaatɨ jataise. Jataatɨ Autaahaatɨhomɨ nausainjɨtɨhandɨ jataise. Iyatɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ bitosɨhɨ iwinjataise.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Iwinjatosatɨ Sɨtipenɨho kiyai satatɨ kaundataase, “Atiwɨse! Yamɨhapatɨ tɨwatasɨhɨ nɨnɨ wanɨ kɨmura jataatɨ Nyamɨ Taasɨho Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ bitosɨhɨ iwinjataayo,” undataase.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Undatɨ Sɨtipenɨho kiyai kaundihɨ kiya komɨ pɨwɨha atisawaanɨpane tɨwɨ waatɨ kaahaatɨwɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ ikwɨraahɨ nisapuwawaayopo. Aiwosawɨ nahatiya naasɨkura maasɨ dosi nuwɨ Sɨtipenɨhoai isɨwawaayopo.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Aiwɨ Sɨtipenɨhoai isɨpɨ numwaasi nuwɨ aunahɨpatamɨ mangɨrainɨmaposawɨ koai nepɨ nawɨhaara yahowaayopo. Aihɨ jɨhura Sɨtipenɨhoai jaiwundɨwɨ pɨwɨha kaundohiyɨhiya kiyaamɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨhɨrɨ nausohaapɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Sorɨhoaapɨhɨ ahiyawaayopo.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ahiyawosawɨ Sɨtipenɨhoai nawɨhaara yahowaayopo. Yahauhɨhura Sɨtipenɨho sata Autaahaatɨhopɨ gaapundataase, “Awaisɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, nisɨ maarɨho nepe,” tatɨ gaapundataase.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Iyatosa Sɨtipenɨho atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ waatɨ satatɨ gaapundataase. “Awaisɨhoŋe, kɨmandɨ kiyaamɨ maipɨmandɨ kiyohɨtɨmandapɨ wihoaaŋɨhandɨ namunyapɨ nehɨ nepumape,” tatɨ Sɨtipenɨho gaapundamapɨ napotaise.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.