Atos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ utaaho wo pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ awaisɨho jɨho pɨrisiho Sɨtipenɨhoai sata nunjenataise. “Sa pɨwɨma kinyapɨ katohɨma akɨtatɨtowo?” undatɨ nunjenataise.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Saundatɨ nunjesɨhɨ Sɨtipenɨhomɨha sata kaundataase, “Naisɨhiyaatɨ Judaahiyaate, nisɨ pɨwɨha atɨniwɨse. Jɨhura nyamɨ asɨho Abɨraahamɨho aunahɨpatɨ Eranɨhandaahapɨ sangɨ niyatɨ yapɨpatɨ Mesopotemiyaahanda bindataise. Bimihɨhura yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho nausainjɨtɨhandisaho koaapɨhɨ noaipataise.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Noaipatɨ Abɨraahamɨhoai sata kaundataase:
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Undihɨ Abɨraahamɨho atisatɨ sapɨhoaisatɨ yapɨpatɨ Mesopotemiyaahandamɨ Karɨtiyaahanda namasi niyatɨ aunahɨpa Eranɨhanda noaipatɨ bindataise. Abɨraahamɨho Eranɨhanda bimainjatɨ sapɨho napwihɨhura Autaahaatɨho japɨhɨ Abɨraahamɨhoai kɨmatɨ yapɨmatɨ wanɨ nyahɨ bimohɨmataahapɨ natausaasihɨ nasataise.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Iyataatɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai yapɨpatɨ apɨpaahatɨ tɨtɨhɨ komɨhatimatɨtandɨhatɨ apɨpaahɨ maipɨhonjisangi wɨndɨ namumwise. Owetise. Iyataahandɨ kandɨ Autaahaatɨho koaisunɨ komɨ satoya saisai satɨ yapɨpatɨ numwɨtandɨ pɨwɨha aimɨ katatɨ ahaihɨhate. Aihɨ suraanɨhɨ Abɨraahamɨho maaha oweho bimihɨ sa pɨwɨma Autaahaatɨho katatɨ ahaisɨhaare.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Iyataatɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai sata kaundisɨhaare:
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Iyonɨhɨ isɨhiya kinyɨ gaasoya gaasisai otɨpɨpatɨ awaiwaiwa naaŋɨhaiwa nunyohiyɨhiyai nɨnɨ wihoaaŋɨhandɨ numwisanɨhɨhura kinyɨ gaasoya gaasisa yapɨpatɨ katɨ namasi napɨwɨ yapɨmatɨ kɨmata nisapɨ gɨnunyaapɨ gaapundɨtaapo,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:12; Wuwanɨhapɨhɨ 17:10-14
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Undataatɨ Autaahaatɨho ipotɨhiya isɨhiya mmonawaawɨ Autaahaatɨho akɨtɨnɨhɨ pɨwɨha katatɨ ahaihɨhaare tɨtotatɨ ambɨpatɨ namandipaitaatɨwɨhandapɨ kaundatɨ pɨwɨha nunyataise. Aihɨ ipotɨhura Abɨraahamɨhomɨ apwaataatɨ Isaakɨhoai namwihɨ asisɨha ikwɨwihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨhɨramɨ mairɨma 7 kiyatɨ sanaihɨhura asisɨha nambaahandɨ 8 hetɨ Abɨraahamɨho mwaahomɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Aihɨ Isaakɨho komɨ mwaaho Jekopɨho sangɨhonjɨtihɨhura ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Aihɨ Jekopɨhoaisangi komɨ mwaaya nyamɨ asoyai ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiya 12 kaiwɨhiya sangɨhiyatihɨhura kiyaamɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Aihɨ ipotɨhura nyamɨ asoyaamɨ saingɨho Josepɨhoai maipaiwɨ usonawaawɨ namapɨ isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Nehauhɨ kiya Josepɨhoai numwaasi nuwɨ Isipɨhanda utaaho womɨ otɨpɨpatɨ kawitandɨ jɨhara koai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Aihɨ Josepɨho otɨpɨpatɨ kiya bimihɨ naaŋɨhaiwa nusoaipasɨhɨ Autaahaatɨho koaisatɨndaise.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Koaisatɨndaatɨ biyatɨ iwɨtatamanatɨ iwinjaatɨ bindataise. Winjaatɨ bimihɨ asisɨha waara Peroho Isipɨhiyaamɨ awaisɨhomɨ ndɨhetɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ Peroho usonataatɨ Josepɨhoai Autaahaatɨho gwɨnyaitandɨhandɨ gaahandɨ numwihɨ gwɨnyaahotihiyataatɨ namatɨ Josepɨhoai Peroho ahɨwihɨ noaipatɨ ko Isipɨhandaahiyaisunɨ Perohomɨhapaunɨ awaisɨhoematatɨ iwinjaatɨ bindataise.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Bimihɨ ipotɨhura jarɨho aungwohandɨ yapɨpatɨ Isipɨhandaahunɨ Kanaanɨhandaahunɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ nyamɨ asoya nandapa nandaatɨwɨhapa owetihɨ naaŋɨhandɨ nepɨ bindawaayopo.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Owetihɨ bindawaawɨ nandapa Isipɨhanda jɨhura ahiyohɨpɨpaapɨ pɨhɨta ahotise tauhɨ Jekopɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ mwaaya nyamɨ asoyai natausaasihɨ Isipɨhandaahapɨ nowaayopo.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Nuwawɨ nasawaayopo. Amɨ jɨhaatɨ niyauhɨ Josepɨho kiyai saundataase. ‘Nɨnɨ samɨ sunyɨhɨhonɨnɨ Josepɨhonɨne,’ undataase. Undihɨ Peroho Josepɨhomɨhiyaapɨ gwɨnyaatɨ atisataise.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Aihɨ Josepɨho sapɨho Jekopɨhopɨ nɨngisenda maasɨ kimwaayaisapɨ namme tatɨ pɨwɨha nusoaasataise.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Nusoaasihɨ Jekopɨho komɨhiya taahiyɨhiya 75 kaiwɨhiyaisawɨ maasɨ Isipɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ bimambɨwɨ Jekopɨhounɨ komɨ mwaaya asoyaunɨ kapɨhɨ napowaayopo.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Napwauhɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ isɨsi nuwɨ Sekemɨhanda jɨhura Abɨraahamɨho isɨhiya usa Amorɨhomɨhiyaamɨ jomaahɨpatɨ nawɨho nunya nesipata ahiyawaayopo.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Iyataatɨ Autaahaatɨho pɨwɨha jɨhura Abɨraahamɨhoai sata kaundatɨ ahaisɨhaare, ‘Kinyɨ gaasoyai yapɨpatɨ Kanaanɨhandɨ numwɨto,’ tatɨ katisɨha akaaha noaipaitandɨ detɨtihɨ nyamɨ asoya taahɨtɨhandɨ namoyaatɨwɨ yapɨpatɨ Isipɨhanda noaipawaayopo.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Aiwɨ bimauhɨ ipotɨhura awaisɨho wo Josepɨho jɨhura aimɨ napwisɨhopɨ wɨndɨ atɨhomisa gɨmunyaaho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨho noaipataise.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Noaipatɨ bindataatɨ nyamɨ asoya asisai jaipundatɨ maipɨhandɨ kawisataise. Kawɨsatɨ kiyaamɨ maaha sangɨhiyaapɨ nehɨhaatɨmasaihɨ napwɨto tatɨ waapɨhunda kaundataase.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Kaundihɨ suraanɨhɨ apopa waatɨ metɨhonjɨ wonjɨ apɨpaahɨ gaahonjɨ Autaahaatɨho gaahandɨ nunyahonjɨ namotaise. Iyataatɨ konjamɨ ambɨpatɨ Mosesihore. Namotɨ maasɨ saniyɨ sapiya itatamanɨmɨ ahiyamɨ aŋɨpɨpɨhɨ bimihɨ waatɨho murɨmo sanausotaise.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Sanawihɨ saniyɨ sapiya metɨhonjɨ konji numwaasi numwɨ nehɨhaatɨ ahiyamaise. Ahaihɨhura Perohomɨ maataatɨ konji numwaatɨ kaatamɨ mwaahonjamatiyatɨ itatamanatɨ ahiya bindataise.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Aihɨ Mosesiho sangɨhotihɨ isɨhiya Isipɨhiyaamɨ nahatewa gwɨnyaahohɨwaiwaapɨ katɨwunjawaayopo. Katɨwunjauhɨ Mosesiho pɨhɨtatɨ gwɨnyaataatɨ pɨwaatɨtandɨhandapunɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨhandapunɨ noaipatɨ watɨpɨhondaise.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Aihɨ Mosesihomɨ kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ siyatɨ 40 kiyatɨ sanawihɨhura komɨhiya Isɨraherɨhiya nga bimowo tatɨ usondandɨ nutandɨ gwɨnyaataise.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Siyatɨ gwɨnyaataatɨ dosisɨ notaise. Notaatɨ daihɨra mmonataatɨ utaaho wo Isipɨhandaahapɨho taatɨ Isɨraherɨhiyaamɨhoai tiwihɨ Mosesiho Isɨraherɨhiyaamɨhopɨ maarɨho asɨpiyataatɨ namatɨ Isipɨhiyaamɨho sohoai tiwamataise.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Sandɨ Mosesiho nisɨhiya Isɨraherɨhiya Isipɨhandaahiya nyangi yaasatɨ naaŋɨhandɨ nanyinyohɨtɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ Mosesihomɨ ikwɨraahɨ Autaahaatɨho nanyamaitaiso tɨwɨ nisapɨ gwɨnyaito tatɨ kaihɨhandɨ kandɨ kiya wɨndɨ saiwɨ gɨmunyapenɨhopo.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Aihɨ Mosesiho bowihɨ nepasi daayataatɨ utaahurɨ wurɨ Isɨraherɨhiyaamɨhurɨ taamɨ tunjɨhɨ notɨ kurɨ tɨmunɨmɨ namɨhaitotatɨ tɨwipɨndataatɨ Mosesiho kuri sata kaundataase. ‘Sahuraahe, sahuraahɨ Isɨraherɨhiyaamɨhuraahe. Sahuraahɨ Isɨraherɨhiyaamɨhuraahɨsɨ napaapɨ ambɨpa yaasɨhandɨ namɨnɨmɨ taamɨ tunnamaise?’ undataase.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Undihɨ sasaahoai tiwisɨho Mosesihoai netɨ nipinjatɨ nematosatɨ satatɨ kaundataase.
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Kɨnyɨ nɨngi wanɨ batɨ Isipɨhiyaamɨho sohoai tiwingɨtɨhandamataimbɨ tipɨnɨmaitaapo?’ Japɨhɨ Numwaasɨho 2:14
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Undihɨ Mosesiho atisataatɨ nɨnɨ utaahoai tiwonɨhunɨ amɨ kiya nyangi kɨnyɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ nyainjaapɨ bimɨtaapo dowo tatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ yanɨhɨma Isipɨhanda namasi notɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ Midiyaanɨhiyaamɨhata bindataise. Bindataatɨ apopaati netɨ wɨratɨ mwaahurɨ yahurɨ namoyataise.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Iyatɨ kapɨhɨ bimihɨ kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ 40 kiyatɨ sanawihɨhura Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho yapɨpatɨ isɨhiya owehata Sisɨho Sainaihomɨhinɨ nasatɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho ipatɨ maipɨhonjɨ mbwɨnatɨ ahetihɨhonjaatɨhapɨ sisɨha tɨhwɨtɨhɨrisɨha taatɨ noaipasɨhaatɨhɨ bitondaise.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Bitosɨhɨ Mosesiho sisɨhaamɨ tɨhwɨtɨhɨrɨ mmonataatɨ sandapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise. Siyatɨ gwɨnyapenataatɨ detɨ bapiyatɨ mmondo tatɨ naihɨ Awaisɨho pɨwɨha saundatɨ kaundihɨ atisataise.
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Nɨnɨ kinyɨ gaasoya Abɨraahamɨho Isaakɨho Jekopɨho siyaamɨ Autaahaatɨhonɨne,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:6
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Aihɨ Awaisɨho jɨhaatɨ sata kaundataase,
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Iyataatɨ nisɨhiya isɨhiyai Isipɨhanda ambɨpatɨ yaawɨhaiwa nunyawɨ mɨmaipɨwisauhɨ nɨnɨ aimɨ mmonataayo. Aihɨ nɨnɨ kiyaamɨ gopa atɨwisataayo. Atisataatɨ nɨnɨ kiyai numwaatɨ yandɨhemaitandɨ napɨtɨhonɨne. Napɨtɨhonɨnisɨ wanɨ gisɨ Isipɨhandaahapɨ nandɨhɨsoaasɨtandiyonɨ japɨhɨ nutaape,’ Japɨhɨ Numwaasɨho 3:5-10
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Aihɨ jɨhuraarɨ Mosesihoai tipɨndɨwɨmawosawɨ Isɨraherɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, ‘Kɨnyɨ gisɨ ndɨ ahɨngisatɨ kahɨtihɨ nyamɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ bimɨtaape?’ undohɨhoai Autaahaatɨho natausaasihɨ awaisɨhoematatɨ kiyai japɨhɨ numwaitandɨ Isipɨhandaahapɨ notaise. Naihɨ Autaahaatɨho komɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho jɨhura sisɨha ipɨhonjaatɨhapɨ tɨhihɨ bitosɨhoraahɨ andɨtɨwiwataise.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Andɨtɨwisɨhɨ Mosesiho so Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ watɨpɨhaiwa kaiwa kaiwa kaihɨ Isipɨhandaahiya mmonawaayopo. Kiyatɨ bimainja isɨhiya Judaahiyai numwaasi Isipɨhanda namasi niyataise. Numwaasi niyatɨ Durɨhɨrɨ Amatenɨhɨraatɨhɨ amɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ kaihɨ mmonawaayopo. Siyatɨ kaihɨ durɨhɨrɨ nasɨpainjɨhɨ isɨhiya Judaahiyai numwaasi niyatɨ iwɨwɨrɨho waapoho owehapɨhɨ noaipataise. Noaipatɨ bindata kɨnaungwɨha ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwauhwɨmaindɨmwɨtihɨ siyɨhaiwetɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ watɨpɨhaiwa kiyatɨ bimihɨ sanausotaise.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Iyataatɨ Mosesiho so Judaahiyai jɨhura sata pɨwɨha kaundisɨhaare,
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Aihɨ isɨhiya Judaahiya yapɨpatɨ irɨwɨrɨho waapoho owehata ahoyanɨwɨ bimauhɨ Mosesiho sawaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisataise. Iyataatɨ Mosesiho maasɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhoaisamɨ sisɨho Sainaihoaasɨnɨ bindamaamɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Mosesihoai pɨwɨha nunyataise. Numwihɨ Mosesiho notɨ pɨwɨha sa Isɨraherɨhiyai ausaatɨ kaundataase. Iyataatɨ pɨwɨha sa jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhaasɨ Mosesiho jɨhɨ nesɨha wanɨ nyangisangi newaatɨ atisahaayo,” undatɨ Sɨtipenɨho awaisawɨhiyai kaundataase.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa sata kaundataase: “Nyamɨ asoya asisa wɨndɨ Mosesiho somɨ pɨwɨha baiwɨ atɨhomisopo. Koaisɨ tipɨndɨwɨmapɨ kiyaarɨ Isipɨhandaahapɨ japɨhɨ nutaatɨwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Aiwɨ Mosesihomɨ saaho Aronɨhoai saundawaatopo,
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Undauhɨ suraanɨhɨ ko maasapɨho wo kaihɨ kiyawaayopo. Kaiwɨ ahiyawosawɨ nyamɨ autaahaatɨhoe tɨwɨ jaiwɨtɨwɨ sawanaamɨ kaiwɨ ahiyohɨtɨhandi nandapa tɨhɨwɨ nunyawɨ maaritawaayopo.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Iyauhɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ ahosumwatɨ iwinjatihɨ kiya waatɨho ipɨho kaumbwaatɨ saiwa nahatewa autaahɨ ahotiwaiwaapɨ gaapundawaayopo. Aiwɨ jɨhɨ saiwɨ kiyauhɨ ipotɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiya noaipɨhauhɨ kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ Autaahaatɨho Isɨraherɨhiyaapɨ sata kandaase
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Kiya autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨho komɨ ambɨpatɨ Morekɨhomɨ aŋaaŋɨ serɨhandɨ tɨpwinji daayawaayopo. Iyawaawɨ aŋɨhonjɨ maipɨhonjɨ serɨhanda kaiwɨ samɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨho kaumbwaatɨ Repanɨhomɨ sɨwipatɨ otɨhatɨhɨ ahiyawɨ tɨpwinji daayawaayopo. Saiwa kiyohɨwaiwa gaapundɨtaatɨwɨhaiwe. Aiwɨ wanɨsangi sahɨ kiyawaayowɨ Nɨnɨ sangi Bapironɨhandamɨ dawaapɨpɨhɨ kaanɨhɨ nandisoaasɨto,’ Amosɨho 5:25-27
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Aihɨ nyamɨ asoya asisa jɨhura yapɨpatɨ iwɨwɨrɨho waapoho owehata bindawaayopo. Bindawaawɨ suraanɨhɨ aŋaaŋɨ serɨhandisawɨhiye. Sandɨ aŋɨ serɨndɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ nyangisate tɨwɨ gwɨnyapendaatɨwɨhande. Iyataatɨ Autaahaatɨho aŋaaŋɨ sɨyɨhaaŋɨ aŋɨmatɨwɨse undatɨ Mosesihoai nunjimumwaaŋɨ kamwaaŋɨ maasapɨhomɨ atɨtataahunɨ atɨhaaraahunɨ aŋaaŋɨ gohɨhaaŋɨ aŋɨmatawaayopo.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Aihɨ nyamɨ asoya asisa ipotɨ namwiyaatohiyɨhiya ipotɨhura Josuwaahoaisawɨ yapɨpatɨ usaamɨhatɨ naitaatɨwɨ nasawaayopo. Aihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisɨ Autaahaatɨho nyamɨ asoya asisaamɨ ndɨhetɨ nemataise. Aihɨ suraanɨhɨ nasawaawɨ nyamɨ asoya asisaamɨ saisatoya kiyohɨtɨhandɨ aŋɨ serɨhandimaawɨ isɨsi nasawaayopo. Isɨsi napɨwɨ ahiyauhɨ kandɨnɨhɨ ahotɨmɨ notɨ Daawitɨho noaipasurandaise.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Aihɨ Autaahaatɨho Daawitɨhoai gaahandɨ numwihɨ Daawitɨho Autaahaatɨhopɨ sata gaapundataase, ‘Nɨnɨ kinyapɨ Isɨraherɨhiya gaapundotɨhonyapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaanɨ gaaro?’ undatɨ gaapundataase.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Aihɨ Soromonɨho Autaahaatɨhopɨ aŋɨ awaindɨhandɨ sandɨ aŋɨmatataise.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Iyataatɨ Autaahaatɨho awaisɨho watɨpɨhosɨ aŋaaŋɨ isɨhiya aŋɨmatauhɨhaiwaapɨhɨ wɨndɨ mbɨmimohoe. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaasɨho sata katisɨhe.
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Awaisɨho sata kandaase:
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Iyataatɨ nɨwahonisɨ ikwɨra saiwa ahɨmaayonɨhɨtowo?’ Aisaiyaaho 60:1-2
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Kaundatosa kiyai amɨ wa saundataase, “Sahɨ baiwɨ atɨhomiwɨ apɨpaahɨ atɨhomaahɨpɨhiyaate. Iyataatɨ samɨ atɨhomwaaŋɨ baiwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨhiyaate. Atɨhomiwɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaamataiwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Iyawaawɨ samɨ jaasoyaamataiwɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gaahandɨ gisunyaasɨhɨ ponyase tɨwɨ nahatewetɨ sahɨ nemapɨhiyaate.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Aihɨ jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya bimauhɨ samɨ jasoya maipɨhaiwa nahatiyai kawisawaayopo. Aiwɨ samɨ jasoya jɨhura Utaaho Wo Gaahopɨ napɨtaise tɨwɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyai tiwawaayopo. Aihɨ kiya jɨhura napɨtaise tɨwɨ katohɨhoai sahɨ wanɨ isɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmahauhɨ kiya aimɨ tiwauhɨ napotaise.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Aihɨ samɨ jasoya Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ aimɨ newaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kapa sahɨ wɨndɨ baiwɨ atiwɨ minjapepihɨropo,” undatɨ Sɨtipenɨho awaisawɨhiyai kaundataase.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Unda Sɨtipenɨho isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiyai kaundihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ yaipatamatiya yahwihɨ kiyai kopɨ aungwohandɨ apowihɨ mangɨrɨ ikwɨnawaayopo.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Aihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Sɨtipenɨhomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tɨwisaitahosɨ yamɨhapataatɨhɨ naingaatɨ jataise. Jataatɨ Autaahaatɨhomɨ nausainjɨtɨhandɨ jataise. Iyatɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ bitosɨhɨ iwinjataise.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Iwinjatosatɨ Sɨtipenɨho kiyai satatɨ kaundataase, “Atiwɨse! Yamɨhapatɨ tɨwatasɨhɨ nɨnɨ wanɨ kɨmura jataatɨ Nyamɨ Taasɨho Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ bitosɨhɨ iwinjataayo,” undataase.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Undatɨ Sɨtipenɨho kiyai kaundihɨ kiya komɨ pɨwɨha atisawaanɨpane tɨwɨ waatɨ kaahaatɨwɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ ikwɨraahɨ nisapuwawaayopo. Aiwosawɨ nahatiya naasɨkura maasɨ dosi nuwɨ Sɨtipenɨhoai isɨwawaayopo.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Aiwɨ Sɨtipenɨhoai isɨpɨ numwaasi nuwɨ aunahɨpatamɨ mangɨrainɨmaposawɨ koai nepɨ nawɨhaara yahowaayopo. Aihɨ jɨhura Sɨtipenɨhoai jaiwundɨwɨ pɨwɨha kaundohiyɨhiya kiyaamɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨhɨrɨ nausohaapɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Sorɨhoaapɨhɨ ahiyawaayopo.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ahiyawosawɨ Sɨtipenɨhoai nawɨhaara yahowaayopo. Yahauhɨhura Sɨtipenɨho sata Autaahaatɨhopɨ gaapundataase, “Awaisɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, nisɨ maarɨho nepe,” tatɨ gaapundataase.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Iyatosa Sɨtipenɨho atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ waatɨ satatɨ gaapundataase. “Awaisɨhoŋe, kɨmandɨ kiyaamɨ maipɨmandɨ kiyohɨtɨmandapɨ wihoaaŋɨhandɨ namunyapɨ nehɨ nepumape,” tatɨ Sɨtipenɨho gaapundamapɨ napotaise.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.