Atos 5
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Aihɨ suraanɨhɨ amɨ utaaho wo bindataise, komɨ ambɨpatɨ Ananaiyaasiho. Iyataatɨ komɨ apwaataatamɨ ambɨpatɨ Sapairaahaate. Aihɨ kasanyurɨ kasanyuramɨ yapɨpatɨ wihoaaŋɨhatɨ isɨhiyai nunyamɨ nawɨho nemaise.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Nepɨ ahiyamosamɨ pɨwɨha kanɨmɨ nawɨho wihoaaŋɨho sawasanyurapɨ ahiyamaamɨ wihoaaŋɨho Ananaiyaasiho nesi niyatɨ aposerɨhiyai saundataase. “Nawɨho kɨmo yainjanyuraanyamɨ yapɨpatapɨ nehohɨho kɨmo konɨhɨ isɨsi nasataayo,” undatɨ kiyai jaiwundatɨ kaundataase.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Undatɨ numwihɨ Pitaaho Ananaiyaasihoai satatɨ kaundataase. “Kɨnyɨ napaapɨ Bwaasɨrɨhɨri nehɨ iwinjahinɨhɨ kɨrɨ netɨ kinyɨ maarɨho gwɨnyaahingɨtɨhandɨ nangopɨsasataise? Siyatɨ nangopɨsasihɨ nawɨho wihoaaŋɨho ahiyapaapɨ kɨmo konɨhe tɨpɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhoai napaapɨ jaiwundɨpɨ kaundapaase?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Jɨhura yapɨpatɨ isɨhiya usaisɨ sangɨ nunyapɨ nawɨho nepɨhura yapɨpatɨ tɨtɨhɨ kinyɨhatɨndaise. Aimbɨ nawɨho nehingɨhoaisangi kinyɨhondaise. Kinyɨhondaisɨ gi ahiyapɨ mbɨmimaapɨ napaapɨ nyangi jaiwɨnyatɨtaapɨ sandɨ gwɨnyapenapaise? Sandɨ jaiwɨnyatingɨtɨmandɨ nyangi jaiwɨnyatapaamaase. Owetise. Autaahaatɨhoai jaiwundapaase,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 — ausente —
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 — ausente —
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Aihɨ warɨhoai aimɨ ahaitaatɨwɨ nesɨ nuwɨ otɨhɨtihɨ Ananaiyaasihomɨ apwaataatɨ warɨhopɨ napwihɨ nesi namaayopo tatɨ nasatɨ aŋɨhandɨ sandaatɨhɨ nandaataise.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Nandaasɨhura Pitaaho kaatisɨ sata kaundataase. “Sainjaahɨ yapɨpatapɨ nawɨho tɨtɨhɨ nga kamwaaŋɨ nemaiso?” undatɨ nunjenataise. Nunjesihɨ kaatɨ saundataase, “Ye, nawɨho tɨtɨhɨ nga kamwaaŋɨ nehaayo,” undataase.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Undihɨ Pitaaho kaati sata kaundataase, “Awaisɨhomɨ Itɨpɨhoai napitaise tɨmɨ nunjendaatɨmɨ saimburaahɨ saitɨhaawo nnɨmɨ sandɨ napaapɨ kiyamaise? Saimɨ kaindɨhandaahɨ kɨwɨho aimɨ napwihɨ nesuwɨ yamwaamapɨhiya aimɨ napɨwɨ maasomwaaŋɨ kɨmiya bitotawaayopo. Isɨ kɨnyɨ ketɨ kinyɨ kɨwɨhomataimbɨ wanɨ napwisamɨhɨ nangesi yangɨmwaitaatɨwɨ nutaatɨwɨhiya detɨ maasomwaaŋɨ kɨmiyaare,” undataase.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Undihɨ kaatɨ atisamapɨ ketɨ kuraanɨhɨ Pitaahomɨ auhɨraapɨhɨ tɨmahiya napomataise. Napwihɨ waimwaaya nandaapɨ mmonawa aimɨ kaatɨ napomasɨhiyawa namapɨ kaati nesi nuwɨ warɨhomɨ apetɨ ahiyawaayopo.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ahiyauhɨ sandapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usai maawɨ atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yayawaayopo.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Aihɨ aposerɨhiya Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ amɨ sɨwipatɨ kahatamatɨpetɨhaiwa isɨhiyaamɨhatɨhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ Autaahaatɨho kiyai andɨtɨwiwatɨ watɨpɨhandɨ numwihɨ kandaahɨ kiyawaayopo. Kiyauhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya maarɨho naasohɨtihɨ nahatewetɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ naiwɨ Soromonɨhomɨ Usaaŋaipatɨ Parandaahandainɨ ahoyanawaayopo.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Ahoyanɨhauhɨ isɨhiya usa apetɨhiya Jisaasihopɨ gɨmunyaapɨhiya kiyaisawɨ maasɨ ahoyandaatɨwɨ yayawaayopo. Yayawaahandɨ kandɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ isɨhiya gaahiye tɨwɨ maaritawaayopo.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Aihɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiya asakaiwɨ taahiyɨhiya Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo. Aiwɨ napɨwɨ komɨhiyaamɨhatɨhɨ nandaahauhɨ kiya nepɨ awaindematawaayopo.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Aihɨ aposerɨhiya Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ watɨpɨhaiwa kiyohɨwaiwaapɨ isɨhiya atisawaawɨ isɨhiya timbɨpaisahiyai gwɨtɨhotɨ ahiyawɨ isɨsi nuwɨ daihɨraamɨhinɨ ahiyawaayopo. Saiwɨ kiyohɨtɨmandɨ sandɨ Pitaaho daihɨra sanota ikwɨrɨ ahɨwito tɨwɨ gwɨnyaawaahandɨ kandɨ nehɨ komɨ sɨwipata sɨwipumwahonɨhɨ kiyaamɨ timbɨpa owesoetɨto tɨwɨ ahɨwisawaayopo.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Aihɨ isɨhiya taahiyɨhiya detɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyaisangi isɨhiya timbɨpaisahiyaisunɨ amɨ itɨpɨho maipɨhapaisawɨhiyaisunɨ isɨsi naiwɨ Jerusaremɨhanda daihɨraamɨhinɨ ahɨwisawaayopo. Ahɨwisauhɨ Pitaaho kiya nahatiyai tɨtɨhɨwisɨhɨ kiya noaipapɨ gaahiyaimatawaayopo.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Aihɨ aposerɨhiya isɨhiyai tɨtɨhɨwihauhɨ noaipapɨ gaahiyaimatauhɨ kandapɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ pɨrisiho mɨtɨho awaisɨhotihɨ komɨ naisɨhiya Satiyusihiyaamɨ usaatihɨ aposerɨhiya kiyohɨwaiwa mmonawaawɨ nyahɨ metato tɨwɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ kiyai apousataise. Apowihɨ aposerɨhiyai naaŋɨhandɨ numwɨtaatɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Saiwɨ gwɨnyaawaawɨ napɨwɨ aposerɨhiyai numwaasi nuwɨ isɨhiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaisawɨ napuhauhɨ bindawaayopo.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Napuhauhɨ mɨhatɨhɨ bimauhɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho itɨpɨho apatindɨtɨhɨ nasatɨ napwɨtohɨtɨhandamɨ maasomwaaŋɨ nuwatosatɨ nandaatɨ aposerɨhiyai numwaasi noaipatosatɨ aŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ japɨhɨ netɨ napuwatosatɨ kiyai satatɨ kaundataase.
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Sahɨ nuwɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaapɨ bitotawaawɨ wanɨmandɨ kɨmandɨ Jisaasihoai nɨwipinjawɨ daiwɨ bitoaitaatɨwɨhɨretapɨmandapɨ nahatewa ausaapɨ isɨhiyai kaundɨtaatɨwɨ nuwɨse,” undataase.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Undihɨ aposerɨhiya komɨ pɨwɨha atɨwiwɨmapɨ nowaayopo. Nuwɨ bowihɨ asisɨhaatɨhɨ kohokoaisawɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaapɨ isɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katɨwunjawɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Nuwɨ noaipapɨ aŋɨhandɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ mmonawa aposerɨhiya usaametihɨ namapɨ japɨhɨ naiwɨ awaisawɨhiya natɨwusaasohiyɨhiyai satɨwɨ kaundawaatopo.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Nyahɨ napwɨtotɨhandamɨ maasomwaaŋɨ noaipawaatɨ mmonahaawɨ anɨtiwɨ mbaahapɨ napuposawɨ isɨhiya napwɨtohɨtɨhandamɨ maasomwaaŋɨ nahatewa anɨtiwɨ napuposawɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya jaawɨ bitohauhɨ nyahɨ winjɨhaayo. Iyaatɨ niyaatɨ maasomwaaŋɨ kiya nanyuposauhɨ nandaahaayo. Nandaawaatɨ mmonɨha amɨ aposerɨhiya usaametihɨ amɨ nyahɨ kiyai wɨndɨ mausonɨhaawɨ jahɨra nasɨhaayo,” undɨwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya awaisawɨhiyai kaundawaatopo.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Undauhɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhounɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ jɨhiya awaisawɨhiya sa pɨwa atisawaawɨ aposerɨhiya napɨtaiwɨ usaametihɨtopo tɨwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Aihɨ taawɨ gwɨnyapenɨhauhɨ utaaho wo nasatɨ nandaatɨ awaisawɨhiyai satatɨ kaundataase. “Atiwɨse, siya isiya sahɨ napuhohiyɨhiya aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ metaamiya bitotawa isɨhiyai taawɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundawaayopo,” undataase.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Undihɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhoaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya nowaayopo. Nuwɨ isɨhiyaapɨ nawɨhaara nyawɨtaawo tɨwɨ yayawaawɨ namapɨ bɨpi aposerɨhiyai napaisaatɨ numwaasi awaisawɨhiyaapɨhɨ niyawaayopo.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Aihɨ kiya aposerɨhiyai numwaasi naiwɨ aŋaaŋɨ nandaapɨ awaisawɨhiya kaunjerɨhiya Sanɨhetɨrenɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨwisawaayopo. Ahɨwisauhɨhura pɨrisihiya isɨhiyaapɨ Autaahaatɨhoai nandapa tɨhɨwɨ dɨpumanɨwɨ nunyohiyɨhiyaamɨ pɨrisiho mɨtɨho aposerɨhiyai satatɨ kaundataase.
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Nyahɨ sangisɨ aimɨ newaatɨ nasisapuwaatɨ itɨhɨsataatɨ Jisaasiho sopɨ sahɨ pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai wɨndɨ kamundɨwɨse sataatɨ waatɨ wapɨhisataatɨ kasato. Siyaatɨ kasatonɨhandɨ kandɨ sahɨ atɨhomiwɨ daahɨ mwɨtetɨwɨ sahɨ utaaso sopɨ pɨwɨha isɨhiyai katɨwunjawɨ ausaahotɨha isɨhiya nesi kapɨhɨ Jerusaremɨhanda kanɨwɨ gaamatawaayopo. Aiwɨ sahɨ nyapɨ Jisaasihoai tiwauhɨ napotaise tɨwɨ pɨwɨha nehɨhiyaanapɨ nyamɨhetemapɨ kanyatɨtaatɨwɨ sahɨ sandɨ kiyawaayopo,” undataase.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Undihɨ Pitaaho aposerɨhiya nahatiyaapɨ ahoyatɨ satatɨ kaundataase. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha biyaatɨ japepihɨrɨto. O pɨwɨha nehɨ isɨhiyaamɨha wɨndɨ minjapepihɨrɨto.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Aihɨ sahɨ aimɨ Jisaasihoai tipɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaahauhɨ napwihɨ nyamɨ asoyaamɨ Autaahaatɨho kiya kopɨ gaapundɨwɨ ambɨpatɨ nɨwimaahohɨho Jisaasihoai japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ahowimatɨ numwaataise.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Iyatɨ Autaahaatɨho Jisaasihoai numwaasi mɨhaatɨ autaahɨ yamɨhapataatɨhɨ niyataise. Numwaasi niyatɨ Autaahaatɨho koaisɨ netɨ nyangisɨ japɨhɨ nanyamaatɨ amɨ jɨhimatatɨ nyangi daihɨra nanyisɨtandɨhoematataise. Iyatɨ Autaahaatɨho koaisɨ netɨ autaahɨwiwatɨ awaisɨhoematɨtandɨ watɨpɨhandɨ nunyatɨ komɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ ahɨwihɨ bindataise. Iyatɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ maipɨhaiwa namawaatɨ nepemaitɨtɨhaawɨ ko nyatatamanatɨ andɨtɨnyaiwɨtandɨhore. Iyatɨ Autaahaatɨho Jisaasihomɨhetapɨ nyamɨ maipɨhaiwa nenyamaitandɨ koai namɨhanatɨ ahɨwihɨ bindataise.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Aihɨ saiwa Autaahaatɨho Jisaasihopɨ kawiwaiwaapɨ akɨte taatɨ nyahɨ pɨwɨha ausaahaayo. Iyonɨhɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhoaisangisɨ sɨkaiwaapɨ akɨte tatɨ pɨwɨha naasɨka ausaataise. So Itɨpo Kɨraisihopɨ gɨwunyaapɨ komɨ pɨwɨha iwinjapepihɨrohiyɨhiyai Autaahaatɨho nehɨ numwisɨhore,” undatɨ Pitaaho awaisawɨhiyai kaundataase.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Undatɨ Pitaaho kaundihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya kaunjerɨhiya Sanɨhetɨrenɨhiya atisawaawɨ kiyaamɨ maarɨho wɨndotɨ amɨ kiyaamɨ mandɨha sisɨha tundatɨ apɨpaahɨ apowihɨ kiya aposerɨhiya siyɨhiyai tiwɨtaatɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Saiwɨ siyɨhiyai timaitotɨwɨ gwɨnyaahauhɨ awaisawɨhiya kaunjerɨhiya Sanɨhetɨrenɨhiyaamɨ wo komɨ ambɨpatɨ Gamariyerɨho bindataise. Iyatɨ ko Parisiho wɨnɨhapɨpa kataunjisɨhore. Aihɨ isɨhiya kopɨ gaahoe tɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨhosɨ ko dotatɨ kaunjerɨhiyai amɨ aposerɨhiyai ipaahaapɨ gohɨ natɨwusaasɨtaatɨwɨ kaundataase.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Kaundihɨ aimɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya numwaasi ipaahaapɨ noaipahauhɨhura ko awaisawɨhiya kaunjerɨhiya sasaahoyai satatɨ kaundataase. “Sahɨ Isɨraherɨhiyaate, sahɨ kɨmiyai wapa wipɨwitaatɨwaahɨ sahɨ baiwɨ jɨhɨ gwɨnyaaposawe.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Iyataatɨ sahɨ aimɨ Tiyutaasihopɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jɨhura Tiyutaasiho dotatɨ sata kandaase. “Nɨnɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandisahonɨne tihɨ isɨhiya ambɨpatɨ owehandɨ 400 kaiwɨhiya koai nɨwipinjauhɨ amɨ isɨhiya usa koai tiwauhɨ napotaise. Napwihɨ koai nɨwipinjohiyɨhiya kɨhɨra nandɨwirawaayopo. Aihɨ Tiyutaasihoai tiwauhɨ nehɨhandɨ kaiwinjawɨ namawaayopo.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Aihɨ amɨ ipotɨnɨhɨ gamanɨhiya taawɨ isɨhiyaamɨ ambɨpatɨ nepɨ utɨpɨhoaatɨhɨ jɨpatɨpiyohura utaaho wo Garirihandaahapɨ Judaasiho dotatɨ isɨhiyaamɨ gwɨnyaahohɨwaiwa netɨ nusopɨsasatɨ numwaataise. Numwaasɨhɨ kiya komɨ pɨwɨha atɨwiwɨ koaisɨ iwinjapepihɨrɨwɨ Romɨhiyaamɨ gamanɨhiyai tipɨ nemaitotɨwɨyauhɨ koaisangi gamanɨhiya tiwauhɨ komɨhiya nahatiya kɨhira yanɨhɨmapɨ owetindɨhande.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Siyatɨ owetindɨhandɨtihɨ nɨnɨ kasatataato. Isɨ kiya aposerɨhiyai naaŋɨhaiwa namunyawɨ kiyai kaiwɨ binyaihɨ nehɨ iwinjaawɨ bimaawɨse. Iyataatɨ kɨmatɨ otɨpɨmbatapɨ gwɨnyaahohɨtɨhandunɨ otɨpɨpatɨ aposerɨhiya nehɨ sawanaamɨhatɨndaataahɨ ketɨ kuraanɨhɨ tɨmahaitaise.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Autaahaatɨhomɨhatɨndaataahɨ sahɨ aposerɨhiyai wɨndɨ ipɨhatiwɨmaamaitaapo. Iyawaawɨ sahɨ sandaahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ nasɨpamaitaatɨwɨhaiwa kaitaapo,” undatɨ Gamariyerɨho kiyai kaundataase.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Undatɨ kaundihɨ awaisawɨhiya atɨwisawaayopo. Atɨwiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai natɨwusaasauhɨ ipaahaapɨ noaipapɨ aposerɨhiyai numwaasi aŋaaŋɨ japɨhɨ nandaawaayopo. Nandaahauhɨ awaisawɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai saundawaatopo, “Aposerɨhiyai wɨrɨhɨra dipapɨse,” undauhɨ kiya atiwɨ kiyawaayopo. Aihɨ awaisawɨhiya aposerɨhiyai saundawaatopo. “Sahɨ Jisaasihopɨ ausaapɨ jɨhaatɨ wɨndɨ kamundɨwɨse,” undɨwɨ itɨhundɨwɨ natɨwusaasauhɨ nowaayopo.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Nowaawɨ Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ gwɨnyaawaayopo, “Autaahaatɨho nyapɨ kiya naaŋindɨhandɨ naitaatɨwɨ gaahiyaasɨ nɨnɨ kaundisanɨhɨ Jisaasihopɨ pɨwɨha ausaitaapo. Ausaawaawɨ Jisaasihomɨ ambɨpatapɨ kiya naaŋindɨhandɨ naitaapo tatɨ katimumwaaŋɨ kamwaaŋɨ wanɨ naaŋindɨhandɨ nehaayo,” tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ maaritawaayopo.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Aihɨ asisɨha nahatewetɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ wɨndɨ namaamɨhaapɨ isɨhiyai Jisaasihopɨ Autaahaatɨho isɨhiyai japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwisɨhore tɨwɨ pɨwɨha ausaapɨ katɨwunjawaayopo.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.