Atos 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aihɨ Pitaayɨ Joniya taamɨ pɨwɨha isɨhiyai ausaapɨ kaundihɨ pɨrisihiya usa isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaunɨ amɨ aŋɨ awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhounɨ isɨhiya usa Satiyusihiyaunɨ napɨwɨ kuraapɨhɨ noaipawaayopo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Aihɨ aposerɨhurɨ jɨhɨ pɨwɨha satɨmɨ ausaamaise, “Jisaasiho napotatɨ japɨhɨ nepataise. Isɨ isɨhiya napohiyɨhiyaisangi japɨhɨ nepaitaapo,” tɨmɨ ausaamaise. Aihɨ Satiyusihiya napohiyɨhiyaapɨ wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaasɨ kuramɨ pɨwɨhaapɨ itɨhɨtawaatopo.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Itɨhɨtɨwɨ kuri isɨpɨ numwaasi niyauhɨ aimɨ ipɨho naihiyawaawɨ namapɨ ipotɨ pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ nehɨ numwaasisuwɨ napuwawaayopo.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Aihɨ amɨ sura isɨhiya taahiyɨhiya kuramɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwisawaayopo. Atɨwiwɨ baiwɨ kurɨ kiyai kaundiwaiwaapɨ gwɨnyaawaayopo. Aihɨ isɨhiya jɨhɨ pɨwɨha atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ wanɨ pɨwɨha atiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ pɨhɨtɨwɨ ambɨpatɨ owehandɨ 5,000 kaiwɨhiya noaipawaayopo.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Aihɨ bowihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya jɨhiyaunɨ amɨ gwɨnyaahiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya Jerusaremɨhanda maasɨ ahoyanawaayopo.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ahoyanɨhauhɨ amɨ utaaho wo pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ pɨrisiho awaisɨho Anaasihotihɨ Kaiyapaasihotihɨ Jonɨhotihɨ Arekɨsandaahotihɨ amɨ isɨhiya usa Anaasihomɨhiyaatihɨ maasɨ ahoyanawaayopo.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ahoyanɨwɨ bindawaawɨ aposerɨhuri nepɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨwisawosawɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Sahuraahɨ diyaamɨ watɨpɨhandɨ nesi sandɨ kiyamaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Saundauhɨ Itɨpɨho Pitaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nga tisainjɨhɨ ko kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 “Sahɨ pɨrisihiyaatɨ isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaatunɨ gwɨnyaahiyaate, kɨmo utaamoai iwɨtatamana andɨtɨwiwɨha tɨtɨhɨwihotɨhandapɨ yahuraanyangi napitaimɨ tɨtɨhɨwise tɨwɨ sahɨ nanyisendaatɨwɨtowo?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Nasaretɨhandaahapɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨmoai yahuraaŋɨ tɨtɨhɨwihonɨhɨ nga tɨtɨhɨ bitondaise. Bitondaisɨ sahunɨ Isɨraherɨhiya usai maawɨ baiwɨ kɨmandapɨ gwɨnyaapɨse. Jisaasiso soai sahɨ tipɨ tipɨmandaahauhɨ napwihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ahowimatɨ aimɨ numwaase.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Iyataatɨ Jisaasiso sopɨ pɨwɨha satɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaare:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Wo nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨho owetise. Jisaasiho naasohɨhɨ nanyamaitandɨ sawahoai gaapɨpataahɨ nunjendɨhaawe. Yapɨpataapɨhɨ nahataapɨpɨhɨ ambɨpatɨ wɨtɨ kataahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhatɨ apɨpaahɨ owetise. Nehɨ Jisaasiho naasomɨhatɨhɨhe,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Saundihɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya Pitaayɨ Joniya pɨwaatindɨhandɨ usonɨwɨ atisawaawɨ kiya yayawaayopo. Sandɨ yayohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ kurɨ sɨkurɨ kamaimɨ nehɨhurɨtamaahandɨ kandɨ nyapɨ yamaimɨ andɨtitɨmɨ bitotama pɨwɨha ausaamaiso tɨwɨ sandapɨ Yayawaayopo. Yayawaawɨ kurapɨ Jisaasihoaisamɨ maasɨ otɨpɨpatɨ kaimbɨmɨhurɨtamaame tɨwɨ kiya gwɨnyaawaayopo.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Aihɨ kiya utaaho auhɨrɨ maipɨtisɨho kurisa maasɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ bitosɨhɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotɨwɨha kamundɨwɨ bɨpi namɨhaawaayopo.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Namɨhaaposawɨ bɨpi bindawa kingwaasɨ sandɨ aŋɨndɨ bindawa pɨwaatohɨtɨndi namasi noaipapɨ bitoaitaatɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ kingwaasɨ noaipasi niyauhɨhura kiya sawanaahɨhɨ bindawaawɨ satɨwɨ kanawaatopo.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Nyahɨ surɨ utaamurisɨ napitɨwitɨhaawe? Isɨhiya nahatiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ kurɨ kaihɨ aimɨ mmonɨhauhɨ amɨ nyangisangi mmonɨhaayonɨ kandapɨ wɨndɨ namoaasɨtɨwaato,” nnawaatopo.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Aiwɨ kiya awaisawɨhiya kurapɨ satɨmɨhure tɨwɨ katawaatopo, “Yahuraaŋɨ Jisaasiho napotatɨ nepasi niyatɨ yamɨhapataatɨhɨ bindataatɨ komɨ aposerɨhuraanyamɨ ikwɨraatɨhɨ watɨpɨhandɨ nanyamihɨ auhɨrɨ maipɨtahoai tɨtɨhɨwiwɨhaayo tɨmɨhure. Isɨ kuramɨ katɨmɨ kaindɨhandɨ isɨhiya mmonawaawɨ kanɨwinjamɨ nowaawɨ gwɨnyaitaawɨ namawaatɨ kuri apɨpaahɨ Jisaasihopɨ isɨhiya usai kamundɨmɨse undɨtɨhaawo,” tɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ ahiyawaayopo.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Aiwosawɨ kiya kuri japɨhɨ gaatɨwɨ numwaapɨ kiya kuri saundawaatopo. “Sahuraahɨ isɨhiyai Jisaasihopɨ katɨmunjamɨ wɨndɨ ausaapɨ kamundɨmɨse,” undɨwɨ kuri waapɨhundɨwɨ itɨhundawaatopo.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Itɨhundauhɨhandɨ kandɨ Pitaayɨ Joniya wihoaaŋɨha satɨmɨ kaundamaase, “Sahɨ satisaihɨ yahuraaŋɨ samɨha atɨsisaha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha amusaasaihɨ sandapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ mmonataatɨ gaare tɨtaindɨho? E samɨ pɨwɨha atisɨha minjapepihɨraha Autaahaatɨhoai atɨwisɨha komɨ pɨwɨha ausaasaihɨ kandapɨ ko maaritonɨhɨ gaatɨtaindɨho? Isɨ sahɨ sauramɨ maahɨwɨndɨ tɨtɨhɨ gaahande tɨwɨ sawanaatɨ gwɨnyaapɨse.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Amɨ yɨhoaaŋɨ aposerɨhuraaŋɨhɨ yɨhoaanyamɨ ndɨhaara mmonɨha atisonɨhɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ wɨndɨ namaamɨha kandɨnɨhɨ jinjapɨhɨ ausaito,” undamaase.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Undihɨhura isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya satɨwɨ gwɨnyaawaayopo, “Kɨmandɨ watɨpɨmandapɨ isɨhiya nahatiya mmonawaawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ Pitaayɨ Joniyai maarɨho nunyawaayopo. Nunyawɨhiyaasɨ nyahɨ kuri newaatɨ napusaihɨ wiwa kiya itɨhinyatɨtaawo tɨwɨ Pitaayɨ Joniyai ipotɨhura saiwa japɨhɨ kaisaihaahɨ nyahɨ nasapuwaapanɨ kamaimɨse,” undɨwɨ bɨpi natɨwusaasawaayopo.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Isɨhiya nahatiya Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ waatɨ nɨwimaahotɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ utaaho wo komɨ kɨnaungwɨha ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ siyatɨ sanausohoai Autaahaatɨho Pitaayɨ Joniyai watɨpɨhandɨ numwihɨ kurɨ koai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapɨ Autaahaatɨho watɨpɨho gaahoe tɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaawaayopo.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Aihɨ Pitaayɨ Joniya japɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya ahoyanɨwɨ bimohɨpɨpɨhɨ numwɨ noaipamaise. Numwɨ noaipapɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kuri kawisohɨwaiwaapɨ ausaapɨ kaundamaase.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Kaundihɨ atisawaawɨ nahatiya maarɨho naasohɨtihɨ Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ gaapundawaatopo. “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ durɨhɨrunɨ nahatewa gɨmunyainjɨwaiwaunɨ Ahaingɨhoŋe.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Iyataatɨ nyamɨ asɨho Daawitɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahoai katɨtandɨ kinyɨ Itɨpɨhora kɨnyɨ kaundinɨhɨ komɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satatɨ katisɨhaare:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Aiwɨ yapɨhɨ nahatewaara jaawɨ bimohiyɨhiya nahatiya maasɨ ahoyanawaayopo?
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Iyataatɨ Awaisɨhoŋe, sa pɨwɨha jɨhura katisɨha akɨte. Erotɨhotihɨ Pondiyaasɨ Pairotɨhotihɨ isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatihɨ Judaahiyaatihɨ maasɨ kɨmatɨ aunahɨpɨmatɨ Jerusaremɨhanda ahoyanawaayopo. Ahoyanɨwɨ kinyɨ kimwaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisaho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwingɨho Mesaiyaahoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ tɨmanɨnawaayopo.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Saiwɨ kiya kiyohɨtɨmandɨ sandɨ kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandaahunɨ amɨ amɨtɨha gaahaaraahɨ jɨhɨ nepɨ tɨmanɨpɨ sapa noaipaitandɨ gwɨnyaahingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ kaiwɨ ahoyanɨwɨ Jisaasihoai kawiwɨ tiwawaayopo.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Aisɨ Awaisɨhoŋe, isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kanyatohɨwaiwaapɨ gwɨnyaapɨ nyahɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kɨnyɨ wanɨ nyatatamanɨpɨ andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ andɨtitaatɨ isɨhiyaapɨ yamaayaatɨ kinyɨ pɨwɨha angusaitaano.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Angusaasaihɨ kɨnyɨ nyangi kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhanda andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ nyahɨ Jisaasiho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahomɨ ambɨpataahɨ isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwaatɨ watɨpɨhaiwa isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaitaano,” tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaayopo.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Gaapundɨwɨ owetihɨ kiyaamɨ aŋɨhandɨ bimotɨhandɨ ahoainataise. Ahoainjɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tisaitataise. Tisainjɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wɨndɨ yamaiwɨ andɨtitɨwɨ ausaawaayopo.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Aihɨ nahatiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiyaamɨ maarɨhounɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandunɨ naasɨ kandɨndaise. Aihɨ isɨhiya usa kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpaapɨ nyamɨhape tɨwɨ wɨndɨ kamaatopo. Owetise. Kahapaamapɨpa kiya isɨwasohɨpɨpaapɨ nahatiyaanamɨhape tɨwɨ namanɨnɨwɨ bindawaayopo.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Aihɨ aposerɨhiya Awaisɨho Jisaasiho napotatɨ nepasɨtɨhandapɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ pɨwɨha ausaawaayopo. Ausaapɨ satɨwɨ, “Wanɨ Jisaasiho asohoematatɨ bindataise,” tɨwɨ pɨwɨha isɨhiyai kaundawaatopo. Saiwɨ ausaahauhɨ Autaahaatɨho kiyai gaahandɨ waatɨ asakiyatɨ nunyatɨ kawɨsataise.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ usa kahapaamapɨpaapɨ wɨndɨ nenoaahɨmetopo. Kiyaamɨ otɨhatɨhapɨhiya usa yapɨpatɨ aŋaaŋɨ osaataatisawɨhiya kapa isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Nawɨho so nehohɨho nesi nowaayopo.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Nesi nuwɨ aposerɨhiyai nunyawaayopo. Nunyauhɨ aposerɨhiya so nawo nesi isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtisawɨhiyai nunyawɨ gaamawaayopo.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho kahapaamapɨpa nunyohiyɨhiyaamɨ wo bindataise. Komɨ ambɨpatɨ Josepɨhoe. Aihɨ koaisɨ aposerɨhiya ambɨpatɨ wɨtɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ nusoaasawaayopo. Sandɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ kiyaamɨhaara ambɨhundohɨtɨmandamɨ tanyaaha siyate, “Isɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ andɨtɨwiwahore,” tɨwɨ katawaawɨ Banapaasihoŋe tawaatopo. Iyataatɨ Josepɨho so isɨhiya Ripaihiyaamɨhore. Iyataatɨ koaisɨ sanaatɨ yapɨpatɨ Saipɨraasihanda namohore.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Namohosɨ niyatɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ komɨ yapɨpatɨ isɨhiyai nunyatɨ nawɨho netaise. Netɨ isɨsisɨ niyatɨ aposerɨhiyai nunyataise.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.