Atos 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Aihɨ Pitaayɨ Joniya taamɨ pɨwɨha isɨhiyai ausaapɨ kaundihɨ pɨrisihiya usa isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaunɨ amɨ aŋɨ awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhounɨ isɨhiya usa Satiyusihiyaunɨ napɨwɨ kuraapɨhɨ noaipawaayopo.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Aihɨ aposerɨhurɨ jɨhɨ pɨwɨha satɨmɨ ausaamaise, “Jisaasiho napotatɨ japɨhɨ nepataise. Isɨ isɨhiya napohiyɨhiyaisangi japɨhɨ nepaitaapo,” tɨmɨ ausaamaise. Aihɨ Satiyusihiya napohiyɨhiyaapɨ wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaasɨ kuramɨ pɨwɨhaapɨ itɨhɨtawaatopo.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Itɨhɨtɨwɨ kuri isɨpɨ numwaasi niyauhɨ aimɨ ipɨho naihiyawaawɨ namapɨ ipotɨ pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ nehɨ numwaasisuwɨ napuwawaayopo.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Aihɨ amɨ sura isɨhiya taahiyɨhiya kuramɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwisawaayopo. Atɨwiwɨ baiwɨ kurɨ kiyai kaundiwaiwaapɨ gwɨnyaawaayopo. Aihɨ isɨhiya jɨhɨ pɨwɨha atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ wanɨ pɨwɨha atiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ pɨhɨtɨwɨ ambɨpatɨ owehandɨ 5,000 kaiwɨhiya noaipawaayopo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Aihɨ bowihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya jɨhiyaunɨ amɨ gwɨnyaahiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya Jerusaremɨhanda maasɨ ahoyanawaayopo.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Ahoyanɨhauhɨ amɨ utaaho wo pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ pɨrisiho awaisɨho Anaasihotihɨ Kaiyapaasihotihɨ Jonɨhotihɨ Arekɨsandaahotihɨ amɨ isɨhiya usa Anaasihomɨhiyaatihɨ maasɨ ahoyanawaayopo.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Ahoyanɨwɨ bindawaawɨ aposerɨhuri nepɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨwisawosawɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Sahuraahɨ diyaamɨ watɨpɨhandɨ nesi sandɨ kiyamaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Saundauhɨ Itɨpɨho Pitaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nga tisainjɨhɨ ko kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 “Sahɨ pɨrisihiyaatɨ isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaatunɨ gwɨnyaahiyaate, kɨmo utaamoai iwɨtatamana andɨtɨwiwɨha tɨtɨhɨwihotɨhandapɨ yahuraanyangi napitaimɨ tɨtɨhɨwise tɨwɨ sahɨ nanyisendaatɨwɨtowo?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Nasaretɨhandaahapɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨmoai yahuraaŋɨ tɨtɨhɨwihonɨhɨ nga tɨtɨhɨ bitondaise. Bitondaisɨ sahunɨ Isɨraherɨhiya usai maawɨ baiwɨ kɨmandapɨ gwɨnyaapɨse. Jisaasiso soai sahɨ tipɨ tipɨmandaahauhɨ napwihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ahowimatɨ aimɨ numwaase.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Iyataatɨ Jisaasiso sopɨ pɨwɨha satɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaare:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Wo nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨho owetise. Jisaasiho naasohɨhɨ nanyamaitandɨ sawahoai gaapɨpataahɨ nunjendɨhaawe. Yapɨpataapɨhɨ nahataapɨpɨhɨ ambɨpatɨ wɨtɨ kataahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhatɨ apɨpaahɨ owetise. Nehɨ Jisaasiho naasomɨhatɨhɨhe,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Saundihɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya Pitaayɨ Joniya pɨwaatindɨhandɨ usonɨwɨ atisawaawɨ kiya yayawaayopo. Sandɨ yayohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ kurɨ sɨkurɨ kamaimɨ nehɨhurɨtamaahandɨ kandɨ nyapɨ yamaimɨ andɨtitɨmɨ bitotama pɨwɨha ausaamaiso tɨwɨ sandapɨ Yayawaayopo. Yayawaawɨ kurapɨ Jisaasihoaisamɨ maasɨ otɨpɨpatɨ kaimbɨmɨhurɨtamaame tɨwɨ kiya gwɨnyaawaayopo.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Aihɨ kiya utaaho auhɨrɨ maipɨtisɨho kurisa maasɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ bitosɨhɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotɨwɨha kamundɨwɨ bɨpi namɨhaawaayopo.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Namɨhaaposawɨ bɨpi bindawa kingwaasɨ sandɨ aŋɨndɨ bindawa pɨwaatohɨtɨndi namasi noaipapɨ bitoaitaatɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ kingwaasɨ noaipasi niyauhɨhura kiya sawanaahɨhɨ bindawaawɨ satɨwɨ kanawaatopo.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “Nyahɨ surɨ utaamurisɨ napitɨwitɨhaawe? Isɨhiya nahatiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ kurɨ kaihɨ aimɨ mmonɨhauhɨ amɨ nyangisangi mmonɨhaayonɨ kandapɨ wɨndɨ namoaasɨtɨwaato,” nnawaatopo.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Aiwɨ kiya awaisawɨhiya kurapɨ satɨmɨhure tɨwɨ katawaatopo, “Yahuraaŋɨ Jisaasiho napotatɨ nepasi niyatɨ yamɨhapataatɨhɨ bindataatɨ komɨ aposerɨhuraanyamɨ ikwɨraatɨhɨ watɨpɨhandɨ nanyamihɨ auhɨrɨ maipɨtahoai tɨtɨhɨwiwɨhaayo tɨmɨhure. Isɨ kuramɨ katɨmɨ kaindɨhandɨ isɨhiya mmonawaawɨ kanɨwinjamɨ nowaawɨ gwɨnyaitaawɨ namawaatɨ kuri apɨpaahɨ Jisaasihopɨ isɨhiya usai kamundɨmɨse undɨtɨhaawo,” tɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ ahiyawaayopo.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Aiwosawɨ kiya kuri japɨhɨ gaatɨwɨ numwaapɨ kiya kuri saundawaatopo. “Sahuraahɨ isɨhiyai Jisaasihopɨ katɨmunjamɨ wɨndɨ ausaapɨ kamundɨmɨse,” undɨwɨ kuri waapɨhundɨwɨ itɨhundawaatopo.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Itɨhundauhɨhandɨ kandɨ Pitaayɨ Joniya wihoaaŋɨha satɨmɨ kaundamaase, “Sahɨ satisaihɨ yahuraaŋɨ samɨha atɨsisaha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha amusaasaihɨ sandapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ mmonataatɨ gaare tɨtaindɨho? E samɨ pɨwɨha atisɨha minjapepihɨraha Autaahaatɨhoai atɨwisɨha komɨ pɨwɨha ausaasaihɨ kandapɨ ko maaritonɨhɨ gaatɨtaindɨho? Isɨ sahɨ sauramɨ maahɨwɨndɨ tɨtɨhɨ gaahande tɨwɨ sawanaatɨ gwɨnyaapɨse.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Amɨ yɨhoaaŋɨ aposerɨhuraaŋɨhɨ yɨhoaanyamɨ ndɨhaara mmonɨha atisonɨhɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ wɨndɨ namaamɨha kandɨnɨhɨ jinjapɨhɨ ausaito,” undamaase.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Undihɨhura isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya satɨwɨ gwɨnyaawaayopo, “Kɨmandɨ watɨpɨmandapɨ isɨhiya nahatiya mmonawaawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ Pitaayɨ Joniyai maarɨho nunyawaayopo. Nunyawɨhiyaasɨ nyahɨ kuri newaatɨ napusaihɨ wiwa kiya itɨhinyatɨtaawo tɨwɨ Pitaayɨ Joniyai ipotɨhura saiwa japɨhɨ kaisaihaahɨ nyahɨ nasapuwaapanɨ kamaimɨse,” undɨwɨ bɨpi natɨwusaasawaayopo.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Isɨhiya nahatiya Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ waatɨ nɨwimaahotɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ utaaho wo komɨ kɨnaungwɨha ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ siyatɨ sanausohoai Autaahaatɨho Pitaayɨ Joniyai watɨpɨhandɨ numwihɨ kurɨ koai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapɨ Autaahaatɨho watɨpɨho gaahoe tɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaawaayopo.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Aihɨ Pitaayɨ Joniya japɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya ahoyanɨwɨ bimohɨpɨpɨhɨ numwɨ noaipamaise. Numwɨ noaipapɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kuri kawisohɨwaiwaapɨ ausaapɨ kaundamaase.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Kaundihɨ atisawaawɨ nahatiya maarɨho naasohɨtihɨ Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ gaapundawaatopo. “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ durɨhɨrunɨ nahatewa gɨmunyainjɨwaiwaunɨ Ahaingɨhoŋe.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Iyataatɨ nyamɨ asɨho Daawitɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahoai katɨtandɨ kinyɨ Itɨpɨhora kɨnyɨ kaundinɨhɨ komɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satatɨ katisɨhaare:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Aiwɨ yapɨhɨ nahatewaara jaawɨ bimohiyɨhiya nahatiya maasɨ ahoyanawaayopo?
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Iyataatɨ Awaisɨhoŋe, sa pɨwɨha jɨhura katisɨha akɨte. Erotɨhotihɨ Pondiyaasɨ Pairotɨhotihɨ isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatihɨ Judaahiyaatihɨ maasɨ kɨmatɨ aunahɨpɨmatɨ Jerusaremɨhanda ahoyanawaayopo. Ahoyanɨwɨ kinyɨ kimwaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisaho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwingɨho Mesaiyaahoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ tɨmanɨnawaayopo.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Saiwɨ kiya kiyohɨtɨmandɨ sandɨ kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandaahunɨ amɨ amɨtɨha gaahaaraahɨ jɨhɨ nepɨ tɨmanɨpɨ sapa noaipaitandɨ gwɨnyaahingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ kaiwɨ ahoyanɨwɨ Jisaasihoai kawiwɨ tiwawaayopo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Aisɨ Awaisɨhoŋe, isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kanyatohɨwaiwaapɨ gwɨnyaapɨ nyahɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kɨnyɨ wanɨ nyatatamanɨpɨ andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ andɨtitaatɨ isɨhiyaapɨ yamaayaatɨ kinyɨ pɨwɨha angusaitaano.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Angusaasaihɨ kɨnyɨ nyangi kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhanda andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ nyahɨ Jisaasiho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahomɨ ambɨpataahɨ isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwaatɨ watɨpɨhaiwa isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaitaano,” tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaayopo.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Gaapundɨwɨ owetihɨ kiyaamɨ aŋɨhandɨ bimotɨhandɨ ahoainataise. Ahoainjɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tisaitataise. Tisainjɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wɨndɨ yamaiwɨ andɨtitɨwɨ ausaawaayopo.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Aihɨ nahatiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiyaamɨ maarɨhounɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandunɨ naasɨ kandɨndaise. Aihɨ isɨhiya usa kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpaapɨ nyamɨhape tɨwɨ wɨndɨ kamaatopo. Owetise. Kahapaamapɨpa kiya isɨwasohɨpɨpaapɨ nahatiyaanamɨhape tɨwɨ namanɨnɨwɨ bindawaayopo.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Aihɨ aposerɨhiya Awaisɨho Jisaasiho napotatɨ nepasɨtɨhandapɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ pɨwɨha ausaawaayopo. Ausaapɨ satɨwɨ, “Wanɨ Jisaasiho asohoematatɨ bindataise,” tɨwɨ pɨwɨha isɨhiyai kaundawaatopo. Saiwɨ ausaahauhɨ Autaahaatɨho kiyai gaahandɨ waatɨ asakiyatɨ nunyatɨ kawɨsataise.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ usa kahapaamapɨpaapɨ wɨndɨ nenoaahɨmetopo. Kiyaamɨ otɨhatɨhapɨhiya usa yapɨpatɨ aŋaaŋɨ osaataatisawɨhiya kapa isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Nawɨho so nehohɨho nesi nowaayopo.
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Nesi nuwɨ aposerɨhiyai nunyawaayopo. Nunyauhɨ aposerɨhiya so nawo nesi isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtisawɨhiyai nunyawɨ gaamawaayopo.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho kahapaamapɨpa nunyohiyɨhiyaamɨ wo bindataise. Komɨ ambɨpatɨ Josepɨhoe. Aihɨ koaisɨ aposerɨhiya ambɨpatɨ wɨtɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ nusoaasawaayopo. Sandɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ kiyaamɨhaara ambɨhundohɨtɨmandamɨ tanyaaha siyate, “Isɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ andɨtɨwiwahore,” tɨwɨ katawaawɨ Banapaasihoŋe tawaatopo. Iyataatɨ Josepɨho so isɨhiya Ripaihiyaamɨhore. Iyataatɨ koaisɨ sanaatɨ yapɨpatɨ Saipɨraasihanda namohore.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Namohosɨ niyatɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ komɨ yapɨpatɨ isɨhiyai nunyatɨ nawɨho netaise. Netɨ isɨsisɨ niyatɨ aposerɨhiyai nunyataise.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.