Atos 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aihɨ Pitaayɨ Joniya taamɨ pɨwɨha isɨhiyai ausaapɨ kaundihɨ pɨrisihiya usa isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaunɨ amɨ aŋɨ awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhounɨ isɨhiya usa Satiyusihiyaunɨ napɨwɨ kuraapɨhɨ noaipawaayopo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Aihɨ aposerɨhurɨ jɨhɨ pɨwɨha satɨmɨ ausaamaise, “Jisaasiho napotatɨ japɨhɨ nepataise. Isɨ isɨhiya napohiyɨhiyaisangi japɨhɨ nepaitaapo,” tɨmɨ ausaamaise. Aihɨ Satiyusihiya napohiyɨhiyaapɨ wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaasɨ kuramɨ pɨwɨhaapɨ itɨhɨtawaatopo.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Itɨhɨtɨwɨ kuri isɨpɨ numwaasi niyauhɨ aimɨ ipɨho naihiyawaawɨ namapɨ ipotɨ pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ nehɨ numwaasisuwɨ napuwawaayopo.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Aihɨ amɨ sura isɨhiya taahiyɨhiya kuramɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwisawaayopo. Atɨwiwɨ baiwɨ kurɨ kiyai kaundiwaiwaapɨ gwɨnyaawaayopo. Aihɨ isɨhiya jɨhɨ pɨwɨha atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ wanɨ pɨwɨha atiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ pɨhɨtɨwɨ ambɨpatɨ owehandɨ 5,000 kaiwɨhiya noaipawaayopo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Aihɨ bowihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya jɨhiyaunɨ amɨ gwɨnyaahiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya Jerusaremɨhanda maasɨ ahoyanawaayopo.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Ahoyanɨhauhɨ amɨ utaaho wo pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ pɨrisiho awaisɨho Anaasihotihɨ Kaiyapaasihotihɨ Jonɨhotihɨ Arekɨsandaahotihɨ amɨ isɨhiya usa Anaasihomɨhiyaatihɨ maasɨ ahoyanawaayopo.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ahoyanɨwɨ bindawaawɨ aposerɨhuri nepɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨwisawosawɨ satɨwɨ nunjenawaayopo. “Sahuraahɨ diyaamɨ watɨpɨhandɨ nesi sandɨ kiyamaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Saundauhɨ Itɨpɨho Pitaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nga tisainjɨhɨ ko kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 “Sahɨ pɨrisihiyaatɨ isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaatunɨ gwɨnyaahiyaate, kɨmo utaamoai iwɨtatamana andɨtɨwiwɨha tɨtɨhɨwihotɨhandapɨ yahuraanyangi napitaimɨ tɨtɨhɨwise tɨwɨ sahɨ nanyisendaatɨwɨtowo?
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nasaretɨhandaahapɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨmoai yahuraaŋɨ tɨtɨhɨwihonɨhɨ nga tɨtɨhɨ bitondaise. Bitondaisɨ sahunɨ Isɨraherɨhiya usai maawɨ baiwɨ kɨmandapɨ gwɨnyaapɨse. Jisaasiso soai sahɨ tipɨ tipɨmandaahauhɨ napwihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ahowimatɨ aimɨ numwaase.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Iyataatɨ Jisaasiso sopɨ pɨwɨha satɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaare:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Wo nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨho owetise. Jisaasiho naasohɨhɨ nanyamaitandɨ sawahoai gaapɨpataahɨ nunjendɨhaawe. Yapɨpataapɨhɨ nahataapɨpɨhɨ ambɨpatɨ wɨtɨ kataahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhatɨ apɨpaahɨ owetise. Nehɨ Jisaasiho naasomɨhatɨhɨhe,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Saundihɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya Pitaayɨ Joniya pɨwaatindɨhandɨ usonɨwɨ atisawaawɨ kiya yayawaayopo. Sandɨ yayohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ kurɨ sɨkurɨ kamaimɨ nehɨhurɨtamaahandɨ kandɨ nyapɨ yamaimɨ andɨtitɨmɨ bitotama pɨwɨha ausaamaiso tɨwɨ sandapɨ Yayawaayopo. Yayawaawɨ kurapɨ Jisaasihoaisamɨ maasɨ otɨpɨpatɨ kaimbɨmɨhurɨtamaame tɨwɨ kiya gwɨnyaawaayopo.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Aihɨ kiya utaaho auhɨrɨ maipɨtisɨho kurisa maasɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ bitosɨhɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotɨwɨha kamundɨwɨ bɨpi namɨhaawaayopo.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Namɨhaaposawɨ bɨpi bindawa kingwaasɨ sandɨ aŋɨndɨ bindawa pɨwaatohɨtɨndi namasi noaipapɨ bitoaitaatɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ kingwaasɨ noaipasi niyauhɨhura kiya sawanaahɨhɨ bindawaawɨ satɨwɨ kanawaatopo.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Nyahɨ surɨ utaamurisɨ napitɨwitɨhaawe? Isɨhiya nahatiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ kurɨ kaihɨ aimɨ mmonɨhauhɨ amɨ nyangisangi mmonɨhaayonɨ kandapɨ wɨndɨ namoaasɨtɨwaato,” nnawaatopo.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Aiwɨ kiya awaisawɨhiya kurapɨ satɨmɨhure tɨwɨ katawaatopo, “Yahuraaŋɨ Jisaasiho napotatɨ nepasi niyatɨ yamɨhapataatɨhɨ bindataatɨ komɨ aposerɨhuraanyamɨ ikwɨraatɨhɨ watɨpɨhandɨ nanyamihɨ auhɨrɨ maipɨtahoai tɨtɨhɨwiwɨhaayo tɨmɨhure. Isɨ kuramɨ katɨmɨ kaindɨhandɨ isɨhiya mmonawaawɨ kanɨwinjamɨ nowaawɨ gwɨnyaitaawɨ namawaatɨ kuri apɨpaahɨ Jisaasihopɨ isɨhiya usai kamundɨmɨse undɨtɨhaawo,” tɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ ahiyawaayopo.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Aiwosawɨ kiya kuri japɨhɨ gaatɨwɨ numwaapɨ kiya kuri saundawaatopo. “Sahuraahɨ isɨhiyai Jisaasihopɨ katɨmunjamɨ wɨndɨ ausaapɨ kamundɨmɨse,” undɨwɨ kuri waapɨhundɨwɨ itɨhundawaatopo.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Itɨhundauhɨhandɨ kandɨ Pitaayɨ Joniya wihoaaŋɨha satɨmɨ kaundamaase, “Sahɨ satisaihɨ yahuraaŋɨ samɨha atɨsisaha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha amusaasaihɨ sandapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ mmonataatɨ gaare tɨtaindɨho? E samɨ pɨwɨha atisɨha minjapepihɨraha Autaahaatɨhoai atɨwisɨha komɨ pɨwɨha ausaasaihɨ kandapɨ ko maaritonɨhɨ gaatɨtaindɨho? Isɨ sahɨ sauramɨ maahɨwɨndɨ tɨtɨhɨ gaahande tɨwɨ sawanaatɨ gwɨnyaapɨse.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Amɨ yɨhoaaŋɨ aposerɨhuraaŋɨhɨ yɨhoaanyamɨ ndɨhaara mmonɨha atisonɨhɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ wɨndɨ namaamɨha kandɨnɨhɨ jinjapɨhɨ ausaito,” undamaase.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Undihɨhura isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya satɨwɨ gwɨnyaawaayopo, “Kɨmandɨ watɨpɨmandapɨ isɨhiya nahatiya mmonawaawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ Pitaayɨ Joniyai maarɨho nunyawaayopo. Nunyawɨhiyaasɨ nyahɨ kuri newaatɨ napusaihɨ wiwa kiya itɨhinyatɨtaawo tɨwɨ Pitaayɨ Joniyai ipotɨhura saiwa japɨhɨ kaisaihaahɨ nyahɨ nasapuwaapanɨ kamaimɨse,” undɨwɨ bɨpi natɨwusaasawaayopo.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Isɨhiya nahatiya Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ waatɨ nɨwimaahotɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ utaaho wo komɨ kɨnaungwɨha ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ jɨhaatɨ ikwahwɨmaindɨmwɨtihɨ siyatɨ sanausohoai Autaahaatɨho Pitaayɨ Joniyai watɨpɨhandɨ numwihɨ kurɨ koai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapɨ Autaahaatɨho watɨpɨho gaahoe tɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaawaayopo.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Aihɨ Pitaayɨ Joniya japɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya ahoyanɨwɨ bimohɨpɨpɨhɨ numwɨ noaipamaise. Numwɨ noaipapɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kuri kawisohɨwaiwaapɨ ausaapɨ kaundamaase.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Kaundihɨ atisawaawɨ nahatiya maarɨho naasohɨtihɨ Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ gaapundawaatopo. “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ durɨhɨrunɨ nahatewa gɨmunyainjɨwaiwaunɨ Ahaingɨhoŋe.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Iyataatɨ nyamɨ asɨho Daawitɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahoai katɨtandɨ kinyɨ Itɨpɨhora kɨnyɨ kaundinɨhɨ komɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satatɨ katisɨhaare:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Aiwɨ yapɨhɨ nahatewaara jaawɨ bimohiyɨhiya nahatiya maasɨ ahoyanawaayopo?
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Iyataatɨ Awaisɨhoŋe, sa pɨwɨha jɨhura katisɨha akɨte. Erotɨhotihɨ Pondiyaasɨ Pairotɨhotihɨ isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatihɨ Judaahiyaatihɨ maasɨ kɨmatɨ aunahɨpɨmatɨ Jerusaremɨhanda ahoyanawaayopo. Ahoyanɨwɨ kinyɨ kimwaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisaho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwingɨho Mesaiyaahoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ tɨmanɨnawaayopo.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Saiwɨ kiya kiyohɨtɨmandɨ sandɨ kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandaahunɨ amɨ amɨtɨha gaahaaraahɨ jɨhɨ nepɨ tɨmanɨpɨ sapa noaipaitandɨ gwɨnyaahingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ kaiwɨ ahoyanɨwɨ Jisaasihoai kawiwɨ tiwawaayopo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Aisɨ Awaisɨhoŋe, isɨhiya aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiya kanyatohɨwaiwaapɨ gwɨnyaapɨ nyahɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kɨnyɨ wanɨ nyatatamanɨpɨ andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ andɨtitaatɨ isɨhiyaapɨ yamaayaatɨ kinyɨ pɨwɨha angusaitaano.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Angusaasaihɨ kɨnyɨ nyangi kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhanda andɨtɨnyaipe. Andɨtɨnyaisamɨhɨ nyahɨ Jisaasiho kinyɨ otɨpɨpatɨho gaaho kinyɨ pɨwɨha biyatɨ atɨngisahomɨ ambɨpataahɨ isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwaatɨ watɨpɨhaiwa isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaitaano,” tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaayopo.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Gaapundɨwɨ owetihɨ kiyaamɨ aŋɨhandɨ bimotɨhandɨ ahoainataise. Ahoainjɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ tisaitataise. Tisainjɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wɨndɨ yamaiwɨ andɨtitɨwɨ ausaawaayopo.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Aihɨ nahatiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiyaamɨ maarɨhounɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandunɨ naasɨ kandɨndaise. Aihɨ isɨhiya usa kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpaapɨ nyamɨhape tɨwɨ wɨndɨ kamaatopo. Owetise. Kahapaamapɨpa kiya isɨwasohɨpɨpaapɨ nahatiyaanamɨhape tɨwɨ namanɨnɨwɨ bindawaayopo.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Aihɨ aposerɨhiya Awaisɨho Jisaasiho napotatɨ nepasɨtɨhandapɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ pɨwɨha ausaawaayopo. Ausaapɨ satɨwɨ, “Wanɨ Jisaasiho asohoematatɨ bindataise,” tɨwɨ pɨwɨha isɨhiyai kaundawaatopo. Saiwɨ ausaahauhɨ Autaahaatɨho kiyai gaahandɨ waatɨ asakiyatɨ nunyatɨ kawɨsataise.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ usa kahapaamapɨpaapɨ wɨndɨ nenoaahɨmetopo. Kiyaamɨ otɨhatɨhapɨhiya usa yapɨpatɨ aŋaaŋɨ osaataatisawɨhiya kapa isɨhiya usai nunyawɨ nawɨho newaayopo. Nawɨho so nehohɨho nesi nowaayopo.
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Nesi nuwɨ aposerɨhiyai nunyawaayopo. Nunyauhɨ aposerɨhiya so nawo nesi isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtisawɨhiyai nunyawɨ gaamawaayopo.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho kahapaamapɨpa nunyohiyɨhiyaamɨ wo bindataise. Komɨ ambɨpatɨ Josepɨhoe. Aihɨ koaisɨ aposerɨhiya ambɨpatɨ wɨtɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ nusoaasawaayopo. Sandɨ Banapaasihoŋe undɨwɨ kiyaamɨhaara ambɨhundohɨtɨmandamɨ tanyaaha siyate, “Isɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ andɨtɨwiwahore,” tɨwɨ katawaawɨ Banapaasihoŋe tawaatopo. Iyataatɨ Josepɨho so isɨhiya Ripaihiyaamɨhore. Iyataatɨ koaisɨ sanaatɨ yapɨpatɨ Saipɨraasihanda namohore.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Namohosɨ niyatɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ komɨ yapɨpatɨ isɨhiyai nunyatɨ nawɨho netaise. Netɨ isɨsisɨ niyatɨ aposerɨhiyai nunyataise.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.