Atos 28

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nga notawaatɨ mɨhinɨ mangɨrainɨ bindɨhaayo. Bimonɨhɨ isɨhiya kapɨhapɨhiya satɨ yapitɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetihɨ nyahɨ kata noaipahohɨpatapɨ Morɨtaahande nyatawaatopo.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Aihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiya nyangi gaahatɨ kanyiwɨ nanyamaawaayopo. Aihɨ wipatɨ wipɨwataatɨ aungwohandɨ mbɨnyamanataise. Aihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiya sisɨha tɨhoaahauhɨ nyahɨ tɨhwɨndɨhaayo.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Aihɨ Porɨho dapɨpatɨ taahɨwaiwa asakiyatɨ netaise. Netɨ nahatewa namasatɨ tɨhoaataise. Tɨhoaasɨhɨ akwɨranɨho wo isɨhiyai ikwɨtandɨho sisundihɨ noaipataise. Noaipatɨ Porɨhomɨ ikwɨretɨ ikotaise.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ikotɨ Porɨhomɨ ikwɨretɨ wɨrandataise. Wɨrandihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiya usonawaayopo. Usonawaawɨ kiya sanawaatopo, “Utaaho kɨmo isɨhiyai tiwamahore. Tiwamahondaahandɨ kandɨ durɨhɨraatɨhɨ wɨndɨ owemetatɨ nasataise,” tawaatopo. Aiwɨ kiyaamɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhopɨ satawaatopo. “autaahaatɨho wanɨ komɨ kaindɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ nunyataisɨ napwɨtaise,” tɨwɨ kiya kanawaatopo.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Aihɨ akwɨranɨho koai Porɨho tipɨndatɨ sisɨhaapɨhɨ tɨhoaataise. Aihɨ kandapɨ Porɨho wɨndɨ naaŋɨhandɨ namese. Owetise.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Aihɨ isɨhiya satɨ yapita bimohiyɨhiya Porɨho akwɨranɨho ikwindɨhandapɨ ketɨ nahaapanatunɨ amɨ ketɨ napwɨtaiso tɨwɨ Porɨhoai kiyaanɨhɨ winjatawaayopo. Utaarɨhandetɨ pɨhɨtɨwɨ iwinjasauhɨ Porɨhoai akwɨranɨho ikwindɨhandapɨ wɨndɨ naaŋɨhandɨ namese. Aihɨ kiya pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenɨmbɨwɨ namapɨ satawaatopo. “Kɨmo utaamo autaahaatɨho wore,” tawaatopo. Sandɨ Porɨhopɨ katohɨtɨmandɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhopɨ gwɨnyaapɨhiyaasɨ kandapɨ kore tɨwɨ Porɨhopɨ katawaatopo.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Iyataatɨ nyamɨ bimohɨpɨpɨhapɨ detɨ yapɨpatɨ satɨ utaaho womɨhate. Iyataatɨ utaaho somɨ ambɨpatɨ Papɨriyaasihore. Papɨriyaasiho so yapɨpatɨ nyahɨ nowa noaipahohɨpatɨ Morɨtaahandɨ jaatɨ awaisɨhoematatɨ bindataahore. Isɨ ko Papɨriyaasiho nyangi nanyamaasi komɨ aŋɨpɨpɨhapɨ notaise. Nanyamaasi notɨ gaahatɨ kanyisatɨ nyainjaatɨ biyatɨ bimihɨ asisɨha mairɨ manya sananyotaise.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Aihɨ Papɨriyaasihomɨ sapɨho sisɨha nusoaipatɨ gwɨhɨho jɨtɨpatisa gwɨhiyataatɨ aŋaaŋɨ nanotondaise. Nanototihɨ Porɨho koaapɨhɨ notaise. Notɨ kopɨ gaapundataise. Gaapundatɨ ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwisatɨ komɨ timbɨpa Jisaasihomɨ watɨpɨhanda nemwataise.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Siyatɨ Porɨho kaihɨ mmonɨwɨ atisawaawɨ satɨ yapitaahapɨhiya nahatiya timbɨpaisahiya Porɨhoaapɨhɨ nasawaayopo. Nasauhɨ naasɨkatɨ kiyatɨ Porɨho kiyaamɨ timbɨpa Jisaasihomɨ watɨpɨhanda nemwataise.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Aihɨ isɨhiya kapɨhapɨhiya nyapɨ gaahiyaare tɨwɨ maaritawaawɨ ikɨpɨpa maaritɨwɨ nehɨ nanyinyawaayopo. Aihɨ nyahɨ kapɨhɨ Morɨtaahanda bimonɨhɨ waatɨho murɨ mingwaasɨ sananyotaise. Sananyihɨ bimainjaatɨ sipɨhandɨ wɨndotɨ nutɨhaawiyonɨhura ikɨpɨpa wapa nyahɨ nenoaahɨtimbɨpaapɨ nesi nuwɨ sipɨhandɨ kandotɨ ahiyawaayopo.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Aihɨ nyahɨ sipɨhandɨ wɨndotɨ yamwaahaayo. Iyataatɨ sipɨhandɨ nyahɨ yamwaahohɨtɨmandɨ mbɨpa mbwaatɨ durɨhɨrɨ tiwayaasɨhɨ namatɨ owetanɨhuraapo tatɨ ahotinjahande. Iyataatɨ sandɨ sipɨhandɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Arekɨsandɨriyaahandaahapɨhande. Iyataatɨ sipɨhandɨ sandamɨ mandɨhaasɨnɨ autaahaatɨhurɨ jaiwɨtɨwɨhuramɨ sɨwipatɨ kaiwɨ ahiyawɨhande.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Aihɨ kandotɨ nyahɨ nohaayo. Nowaatɨ aunahɨpatɨ Sirakiyusihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ bimonɨhɨ asisɨha mairɨ manya sananyotaise.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Sananyihɨ kapɨhɨ Sirakiyusihanda namasi nowaatɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ Risiyamɨhanda noaipɨhaayo. Aihɨ kapɨhɨ nanowaatatɨ bowihɨhura mbɨpa gotɨ mbwaataise. Aihɨ mbɨpa kapa asisɨha yatairetɨ mbwaataatɨ nanyamaasi naihɨ nowaatɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ Putiyorihanda noaipahaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ sipɨhandɨ namasi tɨmahiyahaayo.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Tɨmahiyaatɨ kapɨhɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonɨhaayo. Aihɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya wonjɨ maasɨ bimitɨhaawo nyatawaatopo. Aihɨ nyahɨ kiyaisaatɨ kapɨhɨ bimonɨhɨ Saararehɨrɨ naasairɨhɨ sananyotaise. Sananyihɨ kapɨhɨ Putiyorihanda namasi yapɨpataapɨhɨ aunahɨpatɨ Romɨhandaahapɨ nohaayo.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Siyaatɨ taawaatɨ niyonɨhɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Romɨhandaahapɨhiya nyapɨ taawɨ nasopo tauhɨ atisawaayopo. Atisawaawɨ nyangisaatɨ nutanaatɨ pɨwaatɨndɨhaawɨ japɨ wihoaaŋɨ nasawaayopo. Napɨwɨ aŋɨhaiwa nawɨho nunyawɨ nanoaitaatɨwɨhaiwa maurɨ maiwa ahetimbɨpɨhɨ usa napɨwɨ jaawɨ bindawaayopo. Aihɨ amɨ usa kiyai nusatipapɨ mɨtaahɨ nasawaayopo. Napɨwɨ kahapaamapɨpa ahiyawɨ nawɨho nehohɨpɨpɨhɨ Apiyaasihanda nyapɨ jaawɨ bindawaayopo. Aihɨ nyahɨ nowaatɨ noaipahonɨhɨ kiya nyangi nyasonawaayopo. Aihɨ amɨ Porɨho kiyaisɨ usonataatɨ maarɨho witatɨ andɨtitataise. Iyatɨ sandapɨ Porɨho Autaahaatɨhoai gaare undatɨ gaapundataise.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Aihɨ kiyaisaatɨ nutasi maasɨ nowaatɨ aunahɨpatɨ Romɨhanda noaipɨhaayo. Noaipahonɨhɨ Romɨhiyaamɨ awaisawɨhiya satawaatopo. “Gaasɨ Porɨho aŋɨhandɨ wɨndɨ yandɨhandɨ netɨ bimonɨhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ wo naasohɨ iwinjaatɨ bimɨto,” tawaatopo.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Aihɨ Porɨho Romɨhanda noaipatɨ bimihɨ asisɨha mairɨ ma sanausotaise. Sanawihɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya kapɨhɨ Romɨhanda bimohiyɨhiyaapɨ gandaase. Gaatihɨ kiya napɨwɨ ahoyanawaayopo. Napɨwɨ ahoyanɨhauhɨ kiyai Porɨho saundataase. “Nisɨ naisɨhiyaate, nyamɨ isɨhiyai nɨnɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kawindɨ itɨhundɨtɨ titɨ wɨndɨ kamaawiso. Aindɨ nɨnɨ nyamɨ asoyaamɨ gaahaiwa nyahɨ newaatɨ isɨwasohɨwaiwa wɨndɨ netɨ namopɨsaso. Owetise. Owetihɨhandɨ kandɨ nehɨ Jerusaremɨhanda nanɨpuwawaayopo. Aiwɨ kiya Romɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨnɨmawaayopo.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Aihɨ Romɨhiya nisɨ pɨwɨha atiwɨ tɨtɨhemapɨ mmonawaayopo. Mmonawaawɨ kiya satawaatopo, “Kɨmo utaamo maipɨhandɨ wɨndɨ kiyonɨhɨ tiwaatɨ naaŋɨhandɨ numwɨtɨhaawo,” tawaatopo. Aiwɨ kiya nɨngi bɨpi natɨwɨnoaasɨto tɨwɨ katawaatopo.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Satɨwɨ katauhɨhandɨ kandɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya pɨwɨha sa baiwɨ atɨhomiwɨ nemapɨ satawaatopo, “Porɨhoai natɨpɨmusoaasawɨse konɨhɨ napwɨndane,” tawaatopo. Aihɨ nisɨ pɨwɨha awaisɨho Sisaaho atisatɨ tɨtɨhenɨmaitandɨ nasataayo. Iyataatɨ nisɨ nasohɨtɨmandɨ nyamɨ isɨhiya naisɨhiyaapɨ maipɨhaiwa saiwɨ saiwɨ kiyawaayopo tɨtandɨ nasataamaayo, owetise.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Aihɨ sandapɨ nɨnɨ sangi jasonɨtɨ pɨwɨha kasatɨtandɨ gandɨ nasamaataayo. Isɨraherɨhiya utaaho wopɨ nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨ napɨtaise tɨwɨ waatɨ gwɨnyaapɨ jaawɨ bindawaayopo. Aihɨ nɨnɨ kopɨ aimɨ nasatɨ nyangi nanyamaase ndɨ komɨhɨretɨ japepihɨrataayo. Saindɨ komɨhɨretɨ japepihɨronɨhɨ kandapɨ nɨngi nanɨpuwawaayopo,” undatɨ Porɨho kiyai kaundataase.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Aihɨ kiyaamɨha Porɨhoai saundawaatopo, “Kinyapɨ siyahore, siyahore, tɨwɨ utɨpɨhandɨ Judiyaahandaahapɨ namaapihɨ wɨndɨ atɨhomiso. Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa Judiyaahandaahapɨhiya kɨmbɨhapɨ nasawaahandɨ kandɨ kinyapɨ siyahore, siyahore, tɨwɨ wɨndɨ atɨhomisawaawɨ wɨndɨ kamaanyatauhɨ atɨhomiso.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Iyataatɨ aunahɨpa nahatewaara isɨhiya Jisaasihomɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyaapɨ maipɨhaiwa katɨwɨ itɨhɨtauhɨ nyahɨ aimɨ mmonaatɨ gwɨnyaawaahiyaanɨne. Isɨ sandapɨ wanɨ kɨwahoŋɨ kɨnyɨ kinyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandapɨ kanyatɨtaape,” undɨwɨ Porɨhoai kaundawaatopo.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Aiwɨ kiya pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨ asisɨha wa katɨwɨ Porɨhoaisawɨ ahiyawaayopo. Aihɨ asisɨha kiyaamɨ ahiyohɨhetɨ isɨhiya taahiyɨhiya aŋɨpɨpɨhɨ Porɨho bimimbɨpɨhɨ ahoyanawaayopo. Ahoyanɨhauhɨ Porɨho asisɨhaatɨhapɨ pɨwɨha namasatɨ Autaahaatɨho iwinja bimindɨhandapɨ ausaatɨ kaundataase. Aiwɨ kiya Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ akɨte tɨwɨ kopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ Porɨho Mosesihomɨ pɨwɨha ahotisɨhaapunɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ katohɨhaapunɨ tanyaaha biyatɨ ausaatɨ kaundataase. Siyatɨ kaundɨmɨ naihɨ ipɨho notɨ namaatipataise.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Kaundihɨ isɨhiya usa komɨ pɨwɨha atisawaawɨ pɨwɨha akɨtɨhaare tawaatopo. Aihɨ amɨ usa komɨ pɨwɨha atisawaahandɨ kandɨ akaahaare tɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaahopo. Owetise.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Aihɨ Porɨho pɨwɨha wa sataha kaundataase. “Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho jɨhura samɨ jaasoyaisɨ Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ kaundisɨha sa samɨ jaasoyaapunɨ sapunɨ tɨtɨhɨ kandaase.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Iyatɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahoai saundataase. “Kɨnyɨ numbwɨ isɨhiya siyai satɨpɨ kaunde.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Iyataatɨ satɨpɨ kaunde hɨtohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Isɨhiya siya ndɨha aimɨ namaimapɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ aimɨ napwɨtɨwɨhiyaare. Aiwɨ kiya gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ atiwɨ naitaatɨwɨhandapɨ poundahiyaare. O kiya saiwa kamaiwɨ baiwɨ mmonɨwɨ baiwɨ atiwɨ baiwɨ itatamanɨwɨ gwɨnyaapɨ nɨngisenda nepemaitɨwɨ napisaihaahɨ nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwatɨ amɨ kiyaamɨ naaŋiwaiwai maawɨ nemwaitaanɨhe,’ Aisaiyaaho 6:9-10
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nyangi japɨhɨ nanyamaasɨtɨhandapɨha sahɨ wɨndɨ baiwɨ atɨhomisopo. Atɨhomisauhɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ Autaahaatɨho aimɨ nusoaasise. Isɨ kiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ nɨnɨ pɨwɨha ka kaundisanɨhɨ baiwɨ atitaapo,” undatɨ Porɨho Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyai kaundataase.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Undatɨ Porɨho pɨwɨha saiwa kaundihɨ isɨhiya usa baiwɨ komɨ pɨwɨhaapɨ akɨtɨhaare tɨwɨ gwɨnyaahohiyɨhiyaunɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaunɨ nowaawɨ pɨwɨha kɨha kɨha kanɨwɨ sawana itɨhɨnnawaatopo.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Iyatɨ Porɨho aŋɨhandɨ wɨndaapɨhɨ bindataise. Bindataatɨ kɨhaara kɨhaara aŋɨhandɨ komɨ bimindɨhandapɨ nawɨho tɨmataise. Iyatɨ kandɨ aŋɨhandaapɨhɨ bimihɨ kɨnaungwɨha yatɨmwɨ sanausotaise. Iyatɨ kɨnaungwɨha sauretɨ Porɨho kapɨhɨ bimihɨ isɨhiya napɨwɨ koai iwinjahauhɨhiyai gaahatɨ kawɨsatɨ numwaataise.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Gaahatɨ kawɨsatɨ iwinjaatɨ Autaahaatɨho bimindɨhandapɨ ausaatɨ isɨhiyaisɨ kaundataase. Iyatɨ Porɨho Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisiho katatɨ kaiwaiwaapɨha wɨndɨ yamaayatɨ andɨtitatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundataase. Kaundihɨ Porɨho koai saiwa kamaime undɨwɨ isɨhiya usa wɨndɨ itɨhɨmundopo. Owetise. (Aposerɨhiyaamɨ kiyohɨwaiwaapɨ Rukɨho jɨpatɨpaisɨha nasatɨ kɨmbɨhɨndaise.)
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.