Atos 26

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Undatɨ Pesɨtaasiho kaunda namɨhaasɨhɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Kinyɨ pɨwɨha atitaanɨ wanɨ katɨme,” undataase. Undihɨ Porɨho dotɨ bitondaatɨ kiyai saundataase. “Nisɨ pɨwɨha wanɨ namasatɨ ausa kasatɨtaanɨ atinjatɨwɨse,” undataase. Undatosatɨ pɨwɨha namasatɨ sata kaundataase.
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, nɨnɨ awaindɨhandɨ maaritataayo, Judaahiya nisapɨ siyahore, siyahore tɨwɨ jaiwɨndohɨtɨhandapɨ kinyɨ ndɨhetɨ kahɨtɨtando.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Iyataatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapunɨ nyahɨ wapaapɨ maarɨho kɨho kɨho gwɨnyaawaatɨ kiyohɨwaiwaapunɨ kɨnyɨ aimɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋe. Saimbɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ pɨwɨha nɨnɨ kahɨtɨtandɨ apɨpaahɨ maaritataayo. Isɨ nisɨ pɨwɨha kahɨtisanɨhɨ kɨnyɨ bɨpi napaisaatɨ atɨnitaape.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Aindɨ nɨnɨ sangɨhonɨnɨhura nisɨhiyaisatɨ nisɨ yapɨpata bimambɨtɨ Jerusaremɨhanda napɨtɨ bindataayo. Saindɨ metɨhonɨnɨhuraapimaawɨ daindɨ bɨmaamɨ napɨtɨ wanɨ kɨmurandaise. Aihɨ Judaahiya nahatiya sandapɨ aimɨ baiwɨ nisonɨwɨ gwɨnyaapɨhiye.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Iyataatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ usa Parisihiyo tɨwɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhonɨne. Iyataatɨ Parisihiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kiyohɨtɨhandɨ siyate, Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa sawanaamɨhapaunɨ nepɨ tɨmaamaipɨ ahoyawɨ japepihɨrawaawɨ apɨpaahɨ naaŋɨhande. Iyatɨ naaŋɨhandisɨ isɨhiya Judaahiya usaamɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaisɨ ipɨhatisamahande. Iyataatɨ nɨnɨ kiyaamɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyonɨhɨ Judaahiya nisonɨwɨhonɨnisɨ kandapɨ katɨtaatɨwaahɨ ausaapɨ sawana katɨto.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asoyai Autaahaatɨho saundataase, ‘Isɨhiya napohiyɨhiyai nɨnɨ ahowimasanɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo,’ undatɨ kaundataase. Kaundatɨ wɨsasatɨ ahaisɨhaapɨ akɨtɨhandɨ akɨtɨnɨhɨ noaipaitaiso ndɨ waatɨ gwɨnyaataayo. Saindɨ gwɨnyaahonɨhɨ kandapɨ pɨwɨha nanesɨhɨ wanɨ kɨmbɨhɨ pɨwɨha tɨtɨhemapɨ tipɨtapaahohɨpɨpɨhɨ bitondaayo.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Iyataatɨ nyamɨ asoya 12 kaiwɨhiyaamɨ saisatoya wanɨ bimohiyɨmiya kɨmiyaisangi Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimatɨ japɨhɨ numwaito tatɨ katindɨhandapɨ akɨtɨhandɨ noaipaitaiso tɨwɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨhomɨhɨretɨ nahatewetɨ japepihɨrɨwɨ gaapundɨwɨ bindawaayopo. Saiwɨ kiya gwɨnyaapɨ bimauhɨ amɨ nisangi naasɨkatɨ kaindɨ gwɨnyaatɨ bindataatɨ Jisaasihopɨ Autaahaatɨho ahowimatɨ japɨhɨ numwaase undɨtɨ isɨhiyai kaundonɨhɨ kandapɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ katapaase ndɨwɨ pɨwɨha nehɨhandɨ awaisɨhoŋe kandawaatopo.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Iyataatɨ sahɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaate, Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai japɨhɨ ahowimatɨ numwaitandɨhandapɨ gwɨnyaitɨhaawɨ naaŋataamaise. Owetise.
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Iyataatɨ nisangi jɨhura naasɨkatɨ kaindɨ isɨhiya usa Jisaasiho Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ gwɨnyaapɨ bimohiyɨhiyai netɨ nopɨsasɨtaano ndɨ gwɨnyaataayo.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Saindɨ gwɨnyaataatɨ Jerusaremɨhanda kiyohɨtɨhandapɨ kahɨtɨtaano. Pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ nesi nɨnɨ kapɨhɨ Jerusaremɨhanda daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ komɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyai isɨtɨ numwaasi nundɨ napuwataayo. Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha katauhaahɨ nɨngi maasɨ gaasɨ tipɨse undɨtɨhonɨne.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Aindɨ nɨnɨ pɨhɨndɨhaiwaara aŋɨ gwɨharaahaiwa isɨhiya ahoyanohɨwaiwa nahatewaapɨhɨ daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ambɨpatɨ yaawɨhandɨ nunyataayo. Sandɨ nɨnɨ kiyohɨtɨmandɨ isɨhiya kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ kiya kopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaitondɨ kiyaapɨ aponyihɨ naaŋɨhandɨ nunyataayo. Iyataatɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ aponyataise. Aponyihɨ aunahɨpatɨ wiwaaraahimaawɨ daindɨ kiyai naaŋɨhandɨ nunyataayo.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Aihɨ pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ asisɨha waara isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai naaŋɨhandɨ numwɨtondɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihandaahapɨ notaayo.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Aihɨ awaisɨhoŋe ipɨho otɨhasɨnɨtihɨ daihɨra otɨhapɨhɨ nɨnɨ taatɨ niyonɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ipɨhoai apɨpaahɨ nusatipɨhaahandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napihɨ mmonataayo. Aihɨ kandɨ nausainjɨtɨhandɨ nɨngisunɨ isɨhiya maasɨ nɨngisawɨ niyohiyɨhiyaisunɨ yanyutaataise.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Yanyutaasɨhɨ nahatiyaanɨnɨ sandɨ nausainjɨtɨndɨ awaindɨndapɨ nyahɨ yayaatɨ yapɨpatetɨ tɨmahiyahaayo. Tɨmahiyaatɨ nahatiyaanɨnɨ ahotɨhaawɨ Judaahiyaanamɨ pɨwɨha Ipɨruhaara pɨwɨha wa sataha noaipasɨhɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨhɨ atisataayo: ‘Sorɨhoŋe, Sorɨhoŋe, kɨnyɨ napaapɨ nɨngi taapepɨ nanopɨsasise? Kɨnyɨ nisɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ kamaimbɨ gi wɨretɨ saimbɨ kiyapaapɨ kɨwahoŋɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise,’ ndataase.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Aihɨ nisɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha saundataato, ‘Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ diyaamahoŋise?’ undataato. Undonɨhɨ komɨha wihoaaŋɨha nɨngi sandataase, ‘Kɨnyɨ taapepɨ nanopɨsasingɨhonɨnɨ Jisaasihonɨnɨto.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨ nipɨ bindapaapɨ wanɨ kɨmandɨ mmonɨhingɨtɨmandapunɨ amɨ wiwa ipotɨhura nangɨsɨtaanɨ kaiwaapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kaundɨtaape. Aihɨ nɨnɨ sandapɨ kahɨtɨtɨ ahɨngitandɨ nasonɨhɨ wanɨ nisonapaise. Isɨ kɨnyɨ nepapɨ tɨtɨhɨ bitose.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Aisɨ nɨnɨ isɨhiya kinyɨhiya Judaahiyaapunɨ isɨhiya usa samɨ dawaapɨpɨhapɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapunɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ nutaape. Naisamɨhɨ kiya naaŋɨhaiwa nahɨmisaihaahɨ nɨnɨ gisɨ andɨtɨhitɨ ginjaatɨ bitoaito.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ginjaatɨ nɨnɨ bitosanɨhɨ kɨnyɨ kiyaapɨhɨ numbwɨ kiyaamɨ ndɨha nepɨ nusorɨhaitaape. Nusorɨhaasamɨhɨ kiya gaahandɨ mmonawaawɨ asɨhatindɨhandaatɨhɨ namasi nepemaitɨwɨ nausainjɨtɨhandetapɨ napɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya Bwaasɨrɨhɨramɨ watɨpɨhandaatɨhɨ namasi Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ gaahandetapɨ napɨtaatɨwɨ kaitaape. Saimbɨ kaisamɨhɨ kiya nisapɨ gɨnunyaasaihɨ nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa nemwaitande. Nemwasanɨhɨ kiya noaipapɨ isɨhiya usa nisapɨ baiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaisawɨ tɨmaamaitɨwɨ maasɨ bindawaawɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa naitaatɨwe,’ ndatɨ Jisaasiho kandataase” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Akɨripaahoai sata kaundatosatɨ jɨhaatɨ amɨ saundataase “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, Awaisɨho Jisaasiho satatɨ kandihɨ atindɨ mmonɨhohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamaho. Owetise.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Wɨndɨ namaamatɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihanda wuwanɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaataayo. Aindɨ kasɨnɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai ausaatɨ pɨwɨha kaundataayo. Aindɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpɨhaiwa nahatewaara isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundataayo. Aindɨ amɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨhɨ kaanɨhɨ nundɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataayo. Aindɨ nɨnɨ pɨwɨha ausaataatɨ isɨhiyai saundɨtɨ kaundataayo: Sahɨ samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namamapɨ Autaahaatɨhoenda napɨwɨ nepemaitɨwɨse. Aiwɨ samɨ nepemaitohɨtɨhandɨ kandetɨ tɨtɨhɨ japepihɨrɨwɨ gaahandɨ kaiwɨ bimaawɨse undɨtɨ isɨhiyai kaundataayo.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Saindɨ pɨwɨha Autaahaatɨhomɨ ausaatɨ kaundonɨhɨ kandapɨ Judaahiya nɨngi nɨwɨtotɨwɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ niwawaayopo.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨniwatɨ ninjaatɨ bimihɨ nɨnɨ bimaamɨ napɨtɨ wanɨ asisɨma kɨmehɨ kɨmurandaise. Aihɨ wanɨ nɨnɨ kɨmbɨhɨ bitondaatɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ sahɨ nahatiyaatɨ awaisawɨhiyaatangisunɨ nehiyaatangisunɨ ausaatɨ kasatataato. Iyataatɨ nisɨ pɨwɨha sa kasatohɨma nɨngi gwɨnyapenɨtɨ pɨwɨha wa nehɨha kasatataamaato. Owetise. Jɨhura Mosesihounɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ siyatɨ ipotɨhura noaipaitaise tɨwɨ katohɨha naasɨka nɨnɨ kasatataato.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Iyataatɨ Mosesihounɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ satawaatopo. Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho yaawɨhandɨ netɨ napwɨtaise. Napotatɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaatɨwɨhandapɨ ko jɨhɨ kiyaunjatɨ nepaitaise. Siyatɨ nepataatɨ isɨhiya Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ saundataise, ‘Nɨnɨ sangisɨ kaindɨsasɨtɨ jɨhɨ nepataayo. Nepataayonɨ sahɨ nisapɨ gɨnunyaawaawaahɨ nɨnɨ sangi japɨhɨ asɨhatindɨhandaatɨhapɨ nasamaasanɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ naitaapo,’ tatɨ ausaatɨ pɨwɨha kaundɨtaise tɨwɨ katohɨhaare. Iyataatɨ kiyaamɨ pɨwɨha satɨwɨ katohɨhaapɨ aimɨ noaipase satɨtɨ kasatataato,” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Satatɨ Porɨho taatɨ kaundihɨ awaisɨho Pesɨtaasiho waatɨ kaahaatatɨ Porɨhoai saundataase. “Porɨhonye, kɨnyɨ apɨpaahɨ naharɨtapaase. Kɨnyɨ pɨhɨtɨpɨ gwɨnyaitaapɨhaiwa nehɨnɨhɨ kɨnyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ kandaahɨ netɨ nahopɨsasihɨ kɨnyɨ naharɨtapaase,” undataase.
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Undihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha Pesɨtaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ naharɨndaamaato. Owetise. Nɨnɨ tɨtɨhɨ gwɨnyaataatɨ akɨtɨnɨhɨ kahɨtataato.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Iyataatɨ saiwaapɨ awaisɨho Akɨripaaho aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ yamaindɨ nɨnɨ ausaatɨ kaundataato. Iyataatɨ saiwa noaasatɨ noaipahaiwaamaahe. Owetise. Auta isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ kandaato,” undataase.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Undatosatɨ awaisɨho Akɨripaahoai Porɨho saundataase. “Awaisɨhoŋe, kinyapɨ nɨnɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha katohɨhaapɨ aimɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ gisonataayo,” undaase.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Undihɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Wanɨ kɨmura nɨngi pɨwɨha masɨmonjɨ kandingonyɨmonjapɨ nepemaitɨtɨ ketɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaanɨhɨno,” undatɨ Akɨripaaho Porɨhoai kaundataase.
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Kaundihɨ Porɨhomɨha Akɨripaahoai saundataase. “Masɨhonjɨ atimbosapɨ nepemaitapaapaahɨ gaare. O utaarɨhandɨ atimbɨpɨhura nepemaitapaapaahɨ gaare. Isɨ kɨnyunɨ isɨhiya nahatiya wanɨ bimohiyɨmiyaunɨ nisataiwɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨto. Iyataahandɨ kandɨ nisataiwɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ nepɨ napwɨtɨtaatɨwɨhandapɨ pondise,” undatɨ Porɨho kaundataase.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Undatɨ Porɨho kaundihɨ awaisɨho Akɨripaahounɨ gamanɨho Pesɨtaasihounɨ Benaisihaatunɨ isɨhiya kapɨhɨ maasɨ bimohiyɨhiyaunɨ dowaayopo.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Dosisɨ ipaahaapɨ nowaayopo. Aiwɨ usa aimɨ niyauhɨ Pesɨtaasihounɨ Akɨripaahounɨ Benaisihaatunɨ sawanaahɨ yandɨhɨ bitotawaawɨ sanawaatopo. “Utaamo kɨmoai tiwaatunɨ amɨ napuwaatisangi kaitɨhatɨ katɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kamaise,” nnawaatopo.
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Sanɨwosawɨ Akɨripaaho Pesɨtaasihoai saundataase. “Kɨmo utaamo Sisaahopɨ nisɨ pɨwɨha atisatɨ tɨtɨhenɨmaita nutaano tatɨ kamaatonaahɨ nuwausoaasɨtɨhatɨ katɨ aimɨ Sisaahoaapɨhɨ nutaano tatɨ kandaase,” undatɨ kaundataase.
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.