Atos 26
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ACF
1 Undatɨ Pesɨtaasiho kaunda namɨhaasɨhɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Kinyɨ pɨwɨha atitaanɨ wanɨ katɨme,” undataase. Undihɨ Porɨho dotɨ bitondaatɨ kiyai saundataase. “Nisɨ pɨwɨha wanɨ namasatɨ ausa kasatɨtaanɨ atinjatɨwɨse,” undataase. Undatosatɨ pɨwɨha namasatɨ sata kaundataase.
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, nɨnɨ awaindɨhandɨ maaritataayo, Judaahiya nisapɨ siyahore, siyahore tɨwɨ jaiwɨndohɨtɨhandapɨ kinyɨ ndɨhetɨ kahɨtɨtando.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Iyataatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapunɨ nyahɨ wapaapɨ maarɨho kɨho kɨho gwɨnyaawaatɨ kiyohɨwaiwaapunɨ kɨnyɨ aimɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋe. Saimbɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ pɨwɨha nɨnɨ kahɨtɨtandɨ apɨpaahɨ maaritataayo. Isɨ nisɨ pɨwɨha kahɨtisanɨhɨ kɨnyɨ bɨpi napaisaatɨ atɨnitaape.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 “Aindɨ nɨnɨ sangɨhonɨnɨhura nisɨhiyaisatɨ nisɨ yapɨpata bimambɨtɨ Jerusaremɨhanda napɨtɨ bindataayo. Saindɨ metɨhonɨnɨhuraapimaawɨ daindɨ bɨmaamɨ napɨtɨ wanɨ kɨmurandaise. Aihɨ Judaahiya nahatiya sandapɨ aimɨ baiwɨ nisonɨwɨ gwɨnyaapɨhiye.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Iyataatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ usa Parisihiyo tɨwɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhonɨne. Iyataatɨ Parisihiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kiyohɨtɨhandɨ siyate, Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa sawanaamɨhapaunɨ nepɨ tɨmaamaipɨ ahoyawɨ japepihɨrawaawɨ apɨpaahɨ naaŋɨhande. Iyatɨ naaŋɨhandisɨ isɨhiya Judaahiya usaamɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaisɨ ipɨhatisamahande. Iyataatɨ nɨnɨ kiyaamɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyonɨhɨ Judaahiya nisonɨwɨhonɨnisɨ kandapɨ katɨtaatɨwaahɨ ausaapɨ sawana katɨto.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asoyai Autaahaatɨho saundataase, ‘Isɨhiya napohiyɨhiyai nɨnɨ ahowimasanɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo,’ undatɨ kaundataase. Kaundatɨ wɨsasatɨ ahaisɨhaapɨ akɨtɨhandɨ akɨtɨnɨhɨ noaipaitaiso ndɨ waatɨ gwɨnyaataayo. Saindɨ gwɨnyaahonɨhɨ kandapɨ pɨwɨha nanesɨhɨ wanɨ kɨmbɨhɨ pɨwɨha tɨtɨhemapɨ tipɨtapaahohɨpɨpɨhɨ bitondaayo.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Iyataatɨ nyamɨ asoya 12 kaiwɨhiyaamɨ saisatoya wanɨ bimohiyɨmiya kɨmiyaisangi Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimatɨ japɨhɨ numwaito tatɨ katindɨhandapɨ akɨtɨhandɨ noaipaitaiso tɨwɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨhomɨhɨretɨ nahatewetɨ japepihɨrɨwɨ gaapundɨwɨ bindawaayopo. Saiwɨ kiya gwɨnyaapɨ bimauhɨ amɨ nisangi naasɨkatɨ kaindɨ gwɨnyaatɨ bindataatɨ Jisaasihopɨ Autaahaatɨho ahowimatɨ japɨhɨ numwaase undɨtɨ isɨhiyai kaundonɨhɨ kandapɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ katapaase ndɨwɨ pɨwɨha nehɨhandɨ awaisɨhoŋe kandawaatopo.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Iyataatɨ sahɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaate, Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai japɨhɨ ahowimatɨ numwaitandɨhandapɨ gwɨnyaitɨhaawɨ naaŋataamaise. Owetise.
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Iyataatɨ nisangi jɨhura naasɨkatɨ kaindɨ isɨhiya usa Jisaasiho Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ gwɨnyaapɨ bimohiyɨhiyai netɨ nopɨsasɨtaano ndɨ gwɨnyaataayo.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Saindɨ gwɨnyaataatɨ Jerusaremɨhanda kiyohɨtɨhandapɨ kahɨtɨtaano. Pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ nesi nɨnɨ kapɨhɨ Jerusaremɨhanda daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ komɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyai isɨtɨ numwaasi nundɨ napuwataayo. Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha katauhaahɨ nɨngi maasɨ gaasɨ tipɨse undɨtɨhonɨne.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Aindɨ nɨnɨ pɨhɨndɨhaiwaara aŋɨ gwɨharaahaiwa isɨhiya ahoyanohɨwaiwa nahatewaapɨhɨ daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ambɨpatɨ yaawɨhandɨ nunyataayo. Sandɨ nɨnɨ kiyohɨtɨmandɨ isɨhiya kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ kiya kopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaitondɨ kiyaapɨ aponyihɨ naaŋɨhandɨ nunyataayo. Iyataatɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ aponyataise. Aponyihɨ aunahɨpatɨ wiwaaraahimaawɨ daindɨ kiyai naaŋɨhandɨ nunyataayo.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Aihɨ pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ asisɨha waara isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai naaŋɨhandɨ numwɨtondɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihandaahapɨ notaayo.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Aihɨ awaisɨhoŋe ipɨho otɨhasɨnɨtihɨ daihɨra otɨhapɨhɨ nɨnɨ taatɨ niyonɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ipɨhoai apɨpaahɨ nusatipɨhaahandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napihɨ mmonataayo. Aihɨ kandɨ nausainjɨtɨhandɨ nɨngisunɨ isɨhiya maasɨ nɨngisawɨ niyohiyɨhiyaisunɨ yanyutaataise.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Yanyutaasɨhɨ nahatiyaanɨnɨ sandɨ nausainjɨtɨndɨ awaindɨndapɨ nyahɨ yayaatɨ yapɨpatetɨ tɨmahiyahaayo. Tɨmahiyaatɨ nahatiyaanɨnɨ ahotɨhaawɨ Judaahiyaanamɨ pɨwɨha Ipɨruhaara pɨwɨha wa sataha noaipasɨhɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨhɨ atisataayo: ‘Sorɨhoŋe, Sorɨhoŋe, kɨnyɨ napaapɨ nɨngi taapepɨ nanopɨsasise? Kɨnyɨ nisɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ kamaimbɨ gi wɨretɨ saimbɨ kiyapaapɨ kɨwahoŋɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise,’ ndataase.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Aihɨ nisɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha saundataato, ‘Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ diyaamahoŋise?’ undataato. Undonɨhɨ komɨha wihoaaŋɨha nɨngi sandataase, ‘Kɨnyɨ taapepɨ nanopɨsasingɨhonɨnɨ Jisaasihonɨnɨto.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨ nipɨ bindapaapɨ wanɨ kɨmandɨ mmonɨhingɨtɨmandapunɨ amɨ wiwa ipotɨhura nangɨsɨtaanɨ kaiwaapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kaundɨtaape. Aihɨ nɨnɨ sandapɨ kahɨtɨtɨ ahɨngitandɨ nasonɨhɨ wanɨ nisonapaise. Isɨ kɨnyɨ nepapɨ tɨtɨhɨ bitose.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Aisɨ nɨnɨ isɨhiya kinyɨhiya Judaahiyaapunɨ isɨhiya usa samɨ dawaapɨpɨhapɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapunɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ nutaape. Naisamɨhɨ kiya naaŋɨhaiwa nahɨmisaihaahɨ nɨnɨ gisɨ andɨtɨhitɨ ginjaatɨ bitoaito.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Ginjaatɨ nɨnɨ bitosanɨhɨ kɨnyɨ kiyaapɨhɨ numbwɨ kiyaamɨ ndɨha nepɨ nusorɨhaitaape. Nusorɨhaasamɨhɨ kiya gaahandɨ mmonawaawɨ asɨhatindɨhandaatɨhɨ namasi nepemaitɨwɨ nausainjɨtɨhandetapɨ napɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya Bwaasɨrɨhɨramɨ watɨpɨhandaatɨhɨ namasi Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ gaahandetapɨ napɨtaatɨwɨ kaitaape. Saimbɨ kaisamɨhɨ kiya nisapɨ gɨnunyaasaihɨ nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa nemwaitande. Nemwasanɨhɨ kiya noaipapɨ isɨhiya usa nisapɨ baiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaisawɨ tɨmaamaitɨwɨ maasɨ bindawaawɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa naitaatɨwe,’ ndatɨ Jisaasiho kandataase” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Akɨripaahoai sata kaundatosatɨ jɨhaatɨ amɨ saundataase “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, Awaisɨho Jisaasiho satatɨ kandihɨ atindɨ mmonɨhohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamaho. Owetise.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Wɨndɨ namaamatɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihanda wuwanɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaataayo. Aindɨ kasɨnɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai ausaatɨ pɨwɨha kaundataayo. Aindɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpɨhaiwa nahatewaara isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundataayo. Aindɨ amɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨhɨ kaanɨhɨ nundɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataayo. Aindɨ nɨnɨ pɨwɨha ausaataatɨ isɨhiyai saundɨtɨ kaundataayo: Sahɨ samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namamapɨ Autaahaatɨhoenda napɨwɨ nepemaitɨwɨse. Aiwɨ samɨ nepemaitohɨtɨhandɨ kandetɨ tɨtɨhɨ japepihɨrɨwɨ gaahandɨ kaiwɨ bimaawɨse undɨtɨ isɨhiyai kaundataayo.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Saindɨ pɨwɨha Autaahaatɨhomɨ ausaatɨ kaundonɨhɨ kandapɨ Judaahiya nɨngi nɨwɨtotɨwɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ niwawaayopo.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨniwatɨ ninjaatɨ bimihɨ nɨnɨ bimaamɨ napɨtɨ wanɨ asisɨma kɨmehɨ kɨmurandaise. Aihɨ wanɨ nɨnɨ kɨmbɨhɨ bitondaatɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ sahɨ nahatiyaatɨ awaisawɨhiyaatangisunɨ nehiyaatangisunɨ ausaatɨ kasatataato. Iyataatɨ nisɨ pɨwɨha sa kasatohɨma nɨngi gwɨnyapenɨtɨ pɨwɨha wa nehɨha kasatataamaato. Owetise. Jɨhura Mosesihounɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ siyatɨ ipotɨhura noaipaitaise tɨwɨ katohɨha naasɨka nɨnɨ kasatataato.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Iyataatɨ Mosesihounɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ satawaatopo. Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho yaawɨhandɨ netɨ napwɨtaise. Napotatɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaatɨwɨhandapɨ ko jɨhɨ kiyaunjatɨ nepaitaise. Siyatɨ nepataatɨ isɨhiya Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ saundataise, ‘Nɨnɨ sangisɨ kaindɨsasɨtɨ jɨhɨ nepataayo. Nepataayonɨ sahɨ nisapɨ gɨnunyaawaawaahɨ nɨnɨ sangi japɨhɨ asɨhatindɨhandaatɨhapɨ nasamaasanɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ naitaapo,’ tatɨ ausaatɨ pɨwɨha kaundɨtaise tɨwɨ katohɨhaare. Iyataatɨ kiyaamɨ pɨwɨha satɨwɨ katohɨhaapɨ aimɨ noaipase satɨtɨ kasatataato,” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Satatɨ Porɨho taatɨ kaundihɨ awaisɨho Pesɨtaasiho waatɨ kaahaatatɨ Porɨhoai saundataase. “Porɨhonye, kɨnyɨ apɨpaahɨ naharɨtapaase. Kɨnyɨ pɨhɨtɨpɨ gwɨnyaitaapɨhaiwa nehɨnɨhɨ kɨnyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ kandaahɨ netɨ nahopɨsasihɨ kɨnyɨ naharɨtapaase,” undataase.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Undihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha Pesɨtaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ naharɨndaamaato. Owetise. Nɨnɨ tɨtɨhɨ gwɨnyaataatɨ akɨtɨnɨhɨ kahɨtataato.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Iyataatɨ saiwaapɨ awaisɨho Akɨripaaho aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ yamaindɨ nɨnɨ ausaatɨ kaundataato. Iyataatɨ saiwa noaasatɨ noaipahaiwaamaahe. Owetise. Auta isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ kandaato,” undataase.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Undatosatɨ awaisɨho Akɨripaahoai Porɨho saundataase. “Awaisɨhoŋe, kinyapɨ nɨnɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha katohɨhaapɨ aimɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ gisonataayo,” undaase.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Undihɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Wanɨ kɨmura nɨngi pɨwɨha masɨmonjɨ kandingonyɨmonjapɨ nepemaitɨtɨ ketɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaanɨhɨno,” undatɨ Akɨripaaho Porɨhoai kaundataase.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Kaundihɨ Porɨhomɨha Akɨripaahoai saundataase. “Masɨhonjɨ atimbosapɨ nepemaitapaapaahɨ gaare. O utaarɨhandɨ atimbɨpɨhura nepemaitapaapaahɨ gaare. Isɨ kɨnyunɨ isɨhiya nahatiya wanɨ bimohiyɨmiyaunɨ nisataiwɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨto. Iyataahandɨ kandɨ nisataiwɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ nepɨ napwɨtɨtaatɨwɨhandapɨ pondise,” undatɨ Porɨho kaundataase.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Undatɨ Porɨho kaundihɨ awaisɨho Akɨripaahounɨ gamanɨho Pesɨtaasihounɨ Benaisihaatunɨ isɨhiya kapɨhɨ maasɨ bimohiyɨhiyaunɨ dowaayopo.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Dosisɨ ipaahaapɨ nowaayopo. Aiwɨ usa aimɨ niyauhɨ Pesɨtaasihounɨ Akɨripaahounɨ Benaisihaatunɨ sawanaahɨ yandɨhɨ bitotawaawɨ sanawaatopo. “Utaamo kɨmoai tiwaatunɨ amɨ napuwaatisangi kaitɨhatɨ katɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kamaise,” nnawaatopo.
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Sanɨwosawɨ Akɨripaaho Pesɨtaasihoai saundataase. “Kɨmo utaamo Sisaahopɨ nisɨ pɨwɨha atisatɨ tɨtɨhenɨmaita nutaano tatɨ kamaatonaahɨ nuwausoaasɨtɨhatɨ katɨ aimɨ Sisaahoaapɨhɨ nutaano tatɨ kandaase,” undatɨ kaundataase.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.