Atos 26

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Undatɨ Pesɨtaasiho kaunda namɨhaasɨhɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Kinyɨ pɨwɨha atitaanɨ wanɨ katɨme,” undataase. Undihɨ Porɨho dotɨ bitondaatɨ kiyai saundataase. “Nisɨ pɨwɨha wanɨ namasatɨ ausa kasatɨtaanɨ atinjatɨwɨse,” undataase. Undatosatɨ pɨwɨha namasatɨ sata kaundataase.
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, nɨnɨ awaindɨhandɨ maaritataayo, Judaahiya nisapɨ siyahore, siyahore tɨwɨ jaiwɨndohɨtɨhandapɨ kinyɨ ndɨhetɨ kahɨtɨtando.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Iyataatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapunɨ nyahɨ wapaapɨ maarɨho kɨho kɨho gwɨnyaawaatɨ kiyohɨwaiwaapunɨ kɨnyɨ aimɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋe. Saimbɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ pɨwɨha nɨnɨ kahɨtɨtandɨ apɨpaahɨ maaritataayo. Isɨ nisɨ pɨwɨha kahɨtisanɨhɨ kɨnyɨ bɨpi napaisaatɨ atɨnitaape.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Aindɨ nɨnɨ sangɨhonɨnɨhura nisɨhiyaisatɨ nisɨ yapɨpata bimambɨtɨ Jerusaremɨhanda napɨtɨ bindataayo. Saindɨ metɨhonɨnɨhuraapimaawɨ daindɨ bɨmaamɨ napɨtɨ wanɨ kɨmurandaise. Aihɨ Judaahiya nahatiya sandapɨ aimɨ baiwɨ nisonɨwɨ gwɨnyaapɨhiye.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Iyataatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ usa Parisihiyo tɨwɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhonɨne. Iyataatɨ Parisihiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kiyohɨtɨhandɨ siyate, Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa sawanaamɨhapaunɨ nepɨ tɨmaamaipɨ ahoyawɨ japepihɨrawaawɨ apɨpaahɨ naaŋɨhande. Iyatɨ naaŋɨhandisɨ isɨhiya Judaahiya usaamɨ gwɨnyaapɨ kiyohɨwaiwaisɨ ipɨhatisamahande. Iyataatɨ nɨnɨ kiyaamɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kiyonɨhɨ Judaahiya nisonɨwɨhonɨnisɨ kandapɨ katɨtaatɨwaahɨ ausaapɨ sawana katɨto.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asoyai Autaahaatɨho saundataase, ‘Isɨhiya napohiyɨhiyai nɨnɨ ahowimasanɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo,’ undatɨ kaundataase. Kaundatɨ wɨsasatɨ ahaisɨhaapɨ akɨtɨhandɨ akɨtɨnɨhɨ noaipaitaiso ndɨ waatɨ gwɨnyaataayo. Saindɨ gwɨnyaahonɨhɨ kandapɨ pɨwɨha nanesɨhɨ wanɨ kɨmbɨhɨ pɨwɨha tɨtɨhemapɨ tipɨtapaahohɨpɨpɨhɨ bitondaayo.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Iyataatɨ nyamɨ asoya 12 kaiwɨhiyaamɨ saisatoya wanɨ bimohiyɨmiya kɨmiyaisangi Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimatɨ japɨhɨ numwaito tatɨ katindɨhandapɨ akɨtɨhandɨ noaipaitaiso tɨwɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨ gwɨnyaawaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨhomɨhɨretɨ nahatewetɨ japepihɨrɨwɨ gaapundɨwɨ bindawaayopo. Saiwɨ kiya gwɨnyaapɨ bimauhɨ amɨ nisangi naasɨkatɨ kaindɨ gwɨnyaatɨ bindataatɨ Jisaasihopɨ Autaahaatɨho ahowimatɨ japɨhɨ numwaase undɨtɨ isɨhiyai kaundonɨhɨ kandapɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ katapaase ndɨwɨ pɨwɨha nehɨhandɨ awaisɨhoŋe kandawaatopo.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Iyataatɨ sahɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaate, Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai japɨhɨ ahowimatɨ numwaitandɨhandapɨ gwɨnyaitɨhaawɨ naaŋataamaise. Owetise.
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Iyataatɨ nisangi jɨhura naasɨkatɨ kaindɨ isɨhiya usa Jisaasiho Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ gwɨnyaapɨ bimohiyɨhiyai netɨ nopɨsasɨtaano ndɨ gwɨnyaataayo.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Saindɨ gwɨnyaataatɨ Jerusaremɨhanda kiyohɨtɨhandapɨ kahɨtɨtaano. Pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ nesi nɨnɨ kapɨhɨ Jerusaremɨhanda daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ komɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyai isɨtɨ numwaasi nundɨ napuwataayo. Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha katauhaahɨ nɨngi maasɨ gaasɨ tipɨse undɨtɨhonɨne.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Aindɨ nɨnɨ pɨhɨndɨhaiwaara aŋɨ gwɨharaahaiwa isɨhiya ahoyanohɨwaiwa nahatewaapɨhɨ daindɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ambɨpatɨ yaawɨhandɨ nunyataayo. Sandɨ nɨnɨ kiyohɨtɨmandɨ isɨhiya kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ kiya kopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaitondɨ kiyaapɨ aponyihɨ naaŋɨhandɨ nunyataayo. Iyataatɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ aponyataise. Aponyihɨ aunahɨpatɨ wiwaaraahimaawɨ daindɨ kiyai naaŋɨhandɨ nunyataayo.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Aihɨ pɨrisihiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya pɨrisihiyaamɨ pɨwɨha kandauhɨ asisɨha waara isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai naaŋɨhandɨ numwɨtondɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihandaahapɨ notaayo.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Aihɨ awaisɨhoŋe ipɨho otɨhasɨnɨtihɨ daihɨra otɨhapɨhɨ nɨnɨ taatɨ niyonɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ipɨhoai apɨpaahɨ nusatipɨhaahandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napihɨ mmonataayo. Aihɨ kandɨ nausainjɨtɨhandɨ nɨngisunɨ isɨhiya maasɨ nɨngisawɨ niyohiyɨhiyaisunɨ yanyutaataise.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Yanyutaasɨhɨ nahatiyaanɨnɨ sandɨ nausainjɨtɨndɨ awaindɨndapɨ nyahɨ yayaatɨ yapɨpatetɨ tɨmahiyahaayo. Tɨmahiyaatɨ nahatiyaanɨnɨ ahotɨhaawɨ Judaahiyaanamɨ pɨwɨha Ipɨruhaara pɨwɨha wa sataha noaipasɨhɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨhɨ atisataayo: ‘Sorɨhoŋe, Sorɨhoŋe, kɨnyɨ napaapɨ nɨngi taapepɨ nanopɨsasise? Kɨnyɨ nisɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ kamaimbɨ gi wɨretɨ saimbɨ kiyapaapɨ kɨwahoŋɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise,’ ndataase.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Aihɨ nisɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha saundataato, ‘Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ diyaamahoŋise?’ undataato. Undonɨhɨ komɨha wihoaaŋɨha nɨngi sandataase, ‘Kɨnyɨ taapepɨ nanopɨsasingɨhonɨnɨ Jisaasihonɨnɨto.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨ nipɨ bindapaapɨ wanɨ kɨmandɨ mmonɨhingɨtɨmandapunɨ amɨ wiwa ipotɨhura nangɨsɨtaanɨ kaiwaapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kaundɨtaape. Aihɨ nɨnɨ sandapɨ kahɨtɨtɨ ahɨngitandɨ nasonɨhɨ wanɨ nisonapaise. Isɨ kɨnyɨ nepapɨ tɨtɨhɨ bitose.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Aisɨ nɨnɨ isɨhiya kinyɨhiya Judaahiyaapunɨ isɨhiya usa samɨ dawaapɨpɨhapɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapunɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ nutaape. Naisamɨhɨ kiya naaŋɨhaiwa nahɨmisaihaahɨ nɨnɨ gisɨ andɨtɨhitɨ ginjaatɨ bitoaito.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Ginjaatɨ nɨnɨ bitosanɨhɨ kɨnyɨ kiyaapɨhɨ numbwɨ kiyaamɨ ndɨha nepɨ nusorɨhaitaape. Nusorɨhaasamɨhɨ kiya gaahandɨ mmonawaawɨ asɨhatindɨhandaatɨhɨ namasi nepemaitɨwɨ nausainjɨtɨhandetapɨ napɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya Bwaasɨrɨhɨramɨ watɨpɨhandaatɨhɨ namasi Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ gaahandetapɨ napɨtaatɨwɨ kaitaape. Saimbɨ kaisamɨhɨ kiya nisapɨ gɨnunyaasaihɨ nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa nemwaitande. Nemwasanɨhɨ kiya noaipapɨ isɨhiya usa nisapɨ baiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaisawɨ tɨmaamaitɨwɨ maasɨ bindawaawɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa naitaatɨwe,’ ndatɨ Jisaasiho kandataase” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Akɨripaahoai sata kaundatosatɨ jɨhaatɨ amɨ saundataase “Awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋe, Awaisɨho Jisaasiho satatɨ kandihɨ atindɨ mmonɨhohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamaho. Owetise.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Wɨndɨ namaamatɨ aunahɨpatɨ Damasɨkaasihanda wuwanɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaataayo. Aindɨ kasɨnɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai ausaatɨ pɨwɨha kaundataayo. Aindɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpɨhaiwa nahatewaara isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundataayo. Aindɨ amɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨhɨ kaanɨhɨ nundɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataayo. Aindɨ nɨnɨ pɨwɨha ausaataatɨ isɨhiyai saundɨtɨ kaundataayo: Sahɨ samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namamapɨ Autaahaatɨhoenda napɨwɨ nepemaitɨwɨse. Aiwɨ samɨ nepemaitohɨtɨhandɨ kandetɨ tɨtɨhɨ japepihɨrɨwɨ gaahandɨ kaiwɨ bimaawɨse undɨtɨ isɨhiyai kaundataayo.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Saindɨ pɨwɨha Autaahaatɨhomɨ ausaatɨ kaundonɨhɨ kandapɨ Judaahiya nɨngi nɨwɨtotɨwɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ niwawaayopo.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Iyataatɨ Autaahaatɨho nɨngi andɨtɨniwatɨ ninjaatɨ bimihɨ nɨnɨ bimaamɨ napɨtɨ wanɨ asisɨma kɨmehɨ kɨmurandaise. Aihɨ wanɨ nɨnɨ kɨmbɨhɨ bitondaatɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ sahɨ nahatiyaatɨ awaisawɨhiyaatangisunɨ nehiyaatangisunɨ ausaatɨ kasatataato. Iyataatɨ nisɨ pɨwɨha sa kasatohɨma nɨngi gwɨnyapenɨtɨ pɨwɨha wa nehɨha kasatataamaato. Owetise. Jɨhura Mosesihounɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ siyatɨ ipotɨhura noaipaitaise tɨwɨ katohɨha naasɨka nɨnɨ kasatataato.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Iyataatɨ Mosesihounɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ satawaatopo. Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho yaawɨhandɨ netɨ napwɨtaise. Napotatɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaatɨwɨhandapɨ ko jɨhɨ kiyaunjatɨ nepaitaise. Siyatɨ nepataatɨ isɨhiya Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ saundataise, ‘Nɨnɨ sangisɨ kaindɨsasɨtɨ jɨhɨ nepataayo. Nepataayonɨ sahɨ nisapɨ gɨnunyaawaawaahɨ nɨnɨ sangi japɨhɨ asɨhatindɨhandaatɨhapɨ nasamaasanɨhɨ nausainjɨtɨhandɨ naitaapo,’ tatɨ ausaatɨ pɨwɨha kaundɨtaise tɨwɨ katohɨhaare. Iyataatɨ kiyaamɨ pɨwɨha satɨwɨ katohɨhaapɨ aimɨ noaipase satɨtɨ kasatataato,” undatɨ Porɨho Akɨripaahoai kaundataase.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Satatɨ Porɨho taatɨ kaundihɨ awaisɨho Pesɨtaasiho waatɨ kaahaatatɨ Porɨhoai saundataase. “Porɨhonye, kɨnyɨ apɨpaahɨ naharɨtapaase. Kɨnyɨ pɨhɨtɨpɨ gwɨnyaitaapɨhaiwa nehɨnɨhɨ kɨnyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandɨ awaindɨhandɨ kandaahɨ netɨ nahopɨsasihɨ kɨnyɨ naharɨtapaase,” undataase.
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Undihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha Pesɨtaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ naharɨndaamaato. Owetise. Nɨnɨ tɨtɨhɨ gwɨnyaataatɨ akɨtɨnɨhɨ kahɨtataato.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Iyataatɨ saiwaapɨ awaisɨho Akɨripaaho aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ yamaindɨ nɨnɨ ausaatɨ kaundataato. Iyataatɨ saiwa noaasatɨ noaipahaiwaamaahe. Owetise. Auta isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipasɨhɨ aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahotihɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ kandaato,” undataase.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Undatosatɨ awaisɨho Akɨripaahoai Porɨho saundataase. “Awaisɨhoŋe, kinyapɨ nɨnɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha katohɨhaapɨ aimɨ gwɨnyaapɨhoŋɨtihɨ gisonataayo,” undaase.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Undihɨ Akɨripaaho Porɨhoai saundataase. “Wanɨ kɨmura nɨngi pɨwɨha masɨmonjɨ kandingonyɨmonjapɨ nepemaitɨtɨ ketɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaanɨhɨno,” undatɨ Akɨripaaho Porɨhoai kaundataase.
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Kaundihɨ Porɨhomɨha Akɨripaahoai saundataase. “Masɨhonjɨ atimbosapɨ nepemaitapaapaahɨ gaare. O utaarɨhandɨ atimbɨpɨhura nepemaitapaapaahɨ gaare. Isɨ kɨnyunɨ isɨhiya nahatiya wanɨ bimohiyɨmiyaunɨ nisataiwɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨto. Iyataahandɨ kandɨ nisataiwɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ nepɨ napwɨtɨtaatɨwɨhandapɨ pondise,” undatɨ Porɨho kaundataase.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Undatɨ Porɨho kaundihɨ awaisɨho Akɨripaahounɨ gamanɨho Pesɨtaasihounɨ Benaisihaatunɨ isɨhiya kapɨhɨ maasɨ bimohiyɨhiyaunɨ dowaayopo.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Dosisɨ ipaahaapɨ nowaayopo. Aiwɨ usa aimɨ niyauhɨ Pesɨtaasihounɨ Akɨripaahounɨ Benaisihaatunɨ sawanaahɨ yandɨhɨ bitotawaawɨ sanawaatopo. “Utaamo kɨmoai tiwaatunɨ amɨ napuwaatisangi kaitɨhatɨ katɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kamaise,” nnawaatopo.
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Sanɨwosawɨ Akɨripaaho Pesɨtaasihoai saundataase. “Kɨmo utaamo Sisaahopɨ nisɨ pɨwɨha atisatɨ tɨtɨhenɨmaita nutaano tatɨ kamaatonaahɨ nuwausoaasɨtɨhatɨ katɨ aimɨ Sisaahoaapɨhɨ nutaano tatɨ kandaase,” undatɨ kaundataase.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.