Atos 25

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aihɨ Pesɨtaasiho Perikɨsɨhomɨ aunahɨpatɨ netɨ otɨpɨpatɨ kiya Sisariyaahanda bimihɨ asisɨha mairɨ manya sanausotaise. Sanawihɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Niyatɨ Pesɨtaasiho noaipasɨhɨ pɨrisihiyaamɨ mɨtɨhiya pɨrisihiyaunɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ nutasi nuwɨ Pesɨtaasihoai Porɨhopɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nopɨsasatɨ siya siya kiyahore undɨwɨ Pesɨtaasihoai kaundawaatopo. Aiwɨ kiya Pesɨtaasihoai andɨtitɨwɨ saundawaatopo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 “Kɨnyɨ nyangi gaahatɨ kanyimbɨ Porɨho Jerusaremɨhandaahapɨ napɨta nepɨ natɨpusoaase,” undawaatopo. Sandɨ kaundohɨtɨmandɨ Porɨhoai natausaasonɨhɨ niyonɨhɨ kiya otɨhapɨhɨ timambɨwɨ Porɨho sohoai tiwɨtotɨwɨ jaiwaiwɨ kaundawaatopo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Kaundauhɨ Pesɨtaasiho komɨha pɨwɨha saundataase, “Porɨho Sisariyaahanda napwɨtatɨ bindataise. Bimisɨ nɨnɨ masɨhonjɨ kɨmbɨhɨ bimambɨtɨ japɨhɨ Sisariyaahandaahapɨ nuto.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Aisɨ sahɨ awaisawɨhiyaatamɨ usaatɨ nɨngisawaatɨ maasɨ Sisariyaahandaahapɨ nutawaato. Nowaatɨ ko Porɨho wiwa maipɨhaiwa kiyonaaraahɨ siya siya kaihe tɨwɨ katisaihɨ nɨnɨ atitaano,” undataase.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Aihɨ Pesɨtaasiho Jerusaremɨhanda bimihɨ asisɨha 8 kiyatisangi amɨ 10 kiyatisangi sanawihɨ japɨhɨ Sisariyaahandaahapɨ notaise. Naihɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya maasɨ koaisawɨ nowaayopo. Nuwɨ nanopawɨ bowihɨ Pesɨtaasiho niyatɨ aŋɨhandɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨtɨhandaatɨhɨ bindataise. Bindataatɨ Porɨhoai tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya numwaasi kapɨhɨ napɨtaatɨwɨ kaundataase.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ aimɨ napihɨ isɨhiya maasɨ Pesɨtaasihoaisawɨ niyohiyɨhiya Porɨhoai otɨhaatemapɨ nesɨwesɨpɨ bitotawaawɨ Porɨhopɨ siyatɨ maipɨhaiwa pɨhɨtatɨ kiyahore tɨwɨ katawaatopo. Iyawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨha Pesɨtaasihoai kaundohɨha siyahaape undɨwɨ Pesɨtaasihoai baiwɨ kamundopo.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Aihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Nɨnɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpaunɨ aŋɨ awaindɨhandunɨ netɨ namopɨsasɨtɨhonɨne. Aindɨ amɨ nɨnɨ Romɨhiyaamɨ awaisawɨhiya gamanɨhiyai maipɨhaiwa apɨpaahɨ wɨndɨ kamaawindɨhonɨne,” undatɨ Porɨho Pesɨtaasihoai kaundataase.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Aihɨ Pesɨtaasiho siyatɨ gwɨnyapenataise nyamɨ pɨwɨha atɨnyisatɨ kiyataiso tɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya maarɨnitɨtotatɨ Porɨhoai sata nunjenataise. “Kinyapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya siyahore, siyahore tɨwɨ kahɨtohɨhaapɨ pɨwɨha Jerusaremɨhanda japɨhɨ nɨnɨ atitaanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitaino?” undatɨ nunjenataise.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Aihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha Pesɨtaasihoai saundataase. “Romɨhiya awaisawɨhiya pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨtɨhandɨ aŋɨhandɨ kɨmande. Isɨ nisɨ pɨwɨha atitaatɨwɨhapɨhɨ kɨmbɨhe. Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya Judaahiyaisɨ maipɨhaiwa wiwa kamaawindɨhonɨne hɨtonɨhɨ kɨnyɨ aimɨ atimbɨ gwɨnyaapɨhoŋe.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Iyataatɨ nɨnɨ Romɨhiyaatamɨ wɨnɨhapipa netɨ nopɨsasɨtɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kaisanɨhɨ nisonawaawɨ sohoai tiwɨtaano tawaawaahɨ gaasɨ kaiwɨ nɨwɨtaatɨwe. O kɨmiyaamɨ pɨwɨha kandohɨma akɨtɨhaametatɨ jaiwɨtahanaahɨ isɨhiya usa nɨngi nanɨmaapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaamɨhetɨnɨmaitaatɨwɨ owetise. Iyataatɨ nisɨ pɨwɨha Romɨhiyaamɨ awaisɨho mɨtɨho Sisaaho atisatɨ tɨtɨhemaitandɨ aunahɨpatɨ Romɨhandaahapɨ nutaano,” undatɨ Porɨho Pesɨtaasihoai kaundataase.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Undihɨ isɨhiya usa Pesɨtaasihomɨ yatɨhɨ bindawaawɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ Pesɨtaasiho koaisawɨ pɨwɨha atiwɨ maasɨ tɨtɨhemahohiyɨhiyaisatɨ Porɨho Romɨhandaahapɨ nutandɨhandapɨ maasɨ kiyaisatɨ pɨwandaase. Pɨwaata kiyatosatɨ Porɨhoai Pesɨtaasiho saundataase. “Kɨnyɨ awaisɨho Sisaahopɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisatɨ tɨtɨhenɨmaita Romɨhanda nutaano tapaanɨ gaasɨ kɨnyɨ awaisɨho Sisaahoaapɨhɨ nutaapo,” undatɨ Pesɨtaasiho Porɨhoai kaundataase.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Aihɨ asisɨha wiwa pɨhɨtahaiwa aimɨ sanaihɨhura awaisɨho wo Akɨripaahounɨ komɨ sanaamaatɨ Benaisihaatunɨ Pesɨtaasihoai usondaatɨmɨ Sisariyaahanda nomaise.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Numwɨ Pesɨtaasihoaisamɨ Sisariyaahanda bimihɨ asisɨha pɨhɨtatɨ utaarɨhandɨ sanausotaise. Aihɨ sura bindawaawɨ Pesɨtaasiho awaisɨho Akɨripaahoai Porɨhopɨ saundataase. “Utaaho woai Perikɨsɨho nuwamusoaasatɨ daahɨ ipɨhatisatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ yaiho bindataise.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Aihɨ nɨnɨ jɨhura Jerusaremɨhanda naindɨ bimonɨhɨ pɨrisihiya mɨtɨhiyaunɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ Porɨhopɨ wɨnɨhapɨpa nopɨsasatɨ siyahore siyahore,” tɨwɨ kandawaatopo. Aiwɨ kiya nɨngi sandawaatopo. “Kɨnyɨ utaamo kɨmoai kɨnyɨ maipɨhaiwa kiyapainɨ nyahɨ tɨhusaihɨ napwɨtaapo undɨpɨ kaunde,” ndɨwɨ kandawaatopo.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Aihɨ nɨnɨ kiyai wihoaaŋɨha saundɨtɨ kaundataayo. “Nyahɨ Romɨhiyaanɨnɨ utaaho wopɨ siyahoe siyahoe tisaihɨ ketɨ kuraanɨhɨ naaŋɨhandɨ numwɨtɨhaawɨ siyahandɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Utaaho maipɨhandɨ kaise tohɨhounɨ isɨhiya kopɨ siyahoe siyahoe tɨwɨ katohiyɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ bitotawaawɨ maipɨhandɨ kaise tohɨho tipɨtapaapɨ atitaatɨwɨhiyaamɨ ndɨhetɨ bitondaatɨ siyate tatɨ katɨtandɨ siyatɨ ahondaise,” undɨtɨ kaundataato.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Aihɨ isɨhiya kiya Porɨhopɨ siyahoe siyahoe tɨwɨ katohiyɨhiya nɨngisawɨ maasɨ kɨmbɨhapɨ nasawaayopo. Aihɨ nɨnɨ otɨhɨ wɨndɨ minjatɨtɨ bowihɨ ketɨ kuraanɨhɨ aŋɨhandɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemaitaatɨwɨhandaatɨhɨ bindataatɨ Porɨhoai tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya numwaasi napɨtaatɨwɨ gandaato. Gaatonɨhɨ kiya Porɨhoai numwaasi nasawaayopo.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Aihɨ isɨhiya ko siyahore, siyahore tɨwɨ katohiyɨhiyaunɨ maasɨ nisɨ ndɨhetɨ dopɨ bitotawaawɨ Porɨhopɨ siya siya maipɨhandɨ awaindɨhandɨ kaihe tɨwɨ katɨtaawo ndɨ atinjasonɨhɨ pɨwɨha naaŋɨhaapɨ wɨndɨ kamaatopo. Owetise.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Nehɨ Autaahaatɨhopɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapunɨ utaaho wo Jisaasiho aimɨ napwisɨ kopɨ Porɨho japɨhɨ nepatɨ asohoematatɨ bindataise tatɨ katihɨ kandapunɨ Porɨhoai itɨhundawaayopo.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Aihɨ nɨnɨ pɨwɨha ka atindɨ tipɨtapaitandɨhandapɨ naaŋihɨ namatɨ Porɨhoai saundataato. “Kɨnyɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitaino? Naisamɨhɨ kɨnyɨ pɨwɨha kapɨhɨ Jerusaremɨhanda atindɨ tipɨtapaitaano,” undataato.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Undonɨhɨ Porɨho sandataase, “Nɨnɨ pɨwɨha mɨtɨho Sisaaho atɨnisatɨ tɨtɨhemaitandɨ Romɨhandaahapɨ nutandɨ kɨmbɨhɨ bimisanɨhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya ninjaawɨ bimɨto,” ndataase. Ndihɨ nɨnɨ saundataato. “Gaasɨ sɨhɨ nɨnɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ Romɨhanda Sisaahoaapɨhɨ naisamɨhuraapɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya ginjaawɨ kɨmbɨhɨ bimɨto undɨtɨ kaundonɨhosɨ yaiho bindataise,” undatɨ Pesɨtaasiho Akɨripaahoai kaundataase.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Kaundihɨ Akɨripaaho Pesɨtaasihoai saundataase. “Kiyonaahɨ nisangi komɨ pɨwɨha katonɨhɨ atitandɨto,” undataase. Undihɨ Pesɨtaasiho Akɨripaahoai saundataase. “Gaasɨ bousonɨhɨ kɨnyɨ komɨ pɨwɨha atɨwitaapo,” undataase.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Aihɨ bowihɨ Akɨripaayɨ Benaisiya nasamaise. Napihɨ isɨhiya usa utɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ naasɨketɨhapa gaahapa niwɨ niyopɨ naahɨpɨwɨ apwɨtɨhɨrɨ gaahɨrɨ ipopɨ kasanyuri numwaasi nasawaayopo. Aihɨ kasanyurisawɨ maasɨ isɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ satɨ aunahɨpa Sisariyaahandaahapɨ awaisawɨhiya usaunɨ aŋɨhandɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ pɨwaatɨtaatɨwɨhandaatɨhɨ nandaawaayopo. Aihɨ Pesɨtaasiho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ kiya Porɨhoai numwaasi napɨwɨ nandaawaayopo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Numwaasi nandaahauhɨ Porɨho aŋɨtɨtɨhɨ bimihɨ Pesɨtaasiho isɨhiyai saundataase. “Kɨnyɨ awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋunɨ isɨhiyaatɨ nahatiyaatɨ kɨmbɨhɨ bimohiyɨmiyaate. Kɨmo utaamoai usowɨse. Isɨhiya Judaahiya Jerusaremɨhandaahapɨhiyaunɨ kɨmbɨhapɨhiyaunɨ utaamo kɨmopɨ maipɨhaiwa siya siya kaise tɨwɨ katohɨhore. Aiwɨ kiya nahatiya waapɨhɨtɨwɨ, ‘Utaaho so asohoematatɨ bɨmimone. Sohoai tipe,’ tɨwɨ katohɨhore.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Aihɨ nɨnɨ ko maipɨhandɨ wɨndɨ kiyonɨhɨ mmonataataahɨ komɨ maipɨhandɨ kaindɨhandapɨ napwɨtondɨ pɨwɨha atindɨ tipɨtapaatɨ mmonataatɨ apɨpaahɨ owetise. Aihɨ Porɨho kɨmo sawaho nɨngi sandataase. ‘Nisɨ pɨwɨha mɨtɨho Sisaaho atisatɨ tipɨtapaatɨ mmondandɨ Romɨhandaahapɨ nutaano,’ ndataase. Aihɨ nɨnɨ saundataato, ‘gaasɨ mɨtɨho ko Sisaahoaapɨhɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ nutaapo,’ undataato.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Iyataahandɨ kandɨ nɨnɨ Sisaahoai pɨwɨha sisɨyɨha ahotahotihɨ kɨmoai kinyapɨ nandusoaasataayo undɨtɨ nyamɨ awaisɨho Sisaahopɨ utaahoaisatɨ ahoya nusoaasɨtondɨ pɨwɨha baindɨ atindɨ mmonɨhonɨhɨ owetise. Aihɨ kɨnyɨ Akɨripaahoŋɨ awaisɨhoŋɨtihiyataatɨ kinyɨ ndɨhetunɨ amɨ sahɨ isɨhiyaatɨ kɨmiyaatamɨ ndɨhetunɨ numwaasi Porɨhoai nasataayo. Aisɨ ko katonɨhɨ nyahɨ nahatiyaanɨnɨ biyaatɨ atitɨhaawo. Atisɨhaawɨ Sisaahoai Porɨhopɨ pɨwɨha siyɨhaape undɨtɨ jɨpatɨpaitandɨha atindɨ nɨnɨ naitaano.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Pɨwɨha atindɨ naitaano tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato. Utaaho napwɨtɨtandɨhoai nandusoaasataatɨ pɨwɨha wa sisɨyɨhaape undɨtɨ jɨpatɨpaindɨ koaisatɨ ahoya namusoaasataataahɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe ndɨ gwɨnyaataatɨ kandaato,” undatɨ Pesɨtaasiho isɨhiya sandɨ aŋɨhandaatɨhɨ ahoyanohiyɨhiyaisunɨ Akɨripaahoaisunɨ kaundataase.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.