Atos 25
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ Pesɨtaasiho Perikɨsɨhomɨ aunahɨpatɨ netɨ otɨpɨpatɨ kiya Sisariyaahanda bimihɨ asisɨha mairɨ manya sanausotaise. Sanawihɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Niyatɨ Pesɨtaasiho noaipasɨhɨ pɨrisihiyaamɨ mɨtɨhiya pɨrisihiyaunɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ nutasi nuwɨ Pesɨtaasihoai Porɨhopɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nopɨsasatɨ siya siya kiyahore undɨwɨ Pesɨtaasihoai kaundawaatopo. Aiwɨ kiya Pesɨtaasihoai andɨtitɨwɨ saundawaatopo.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 “Kɨnyɨ nyangi gaahatɨ kanyimbɨ Porɨho Jerusaremɨhandaahapɨ napɨta nepɨ natɨpusoaase,” undawaatopo. Sandɨ kaundohɨtɨmandɨ Porɨhoai natausaasonɨhɨ niyonɨhɨ kiya otɨhapɨhɨ timambɨwɨ Porɨho sohoai tiwɨtotɨwɨ jaiwaiwɨ kaundawaatopo.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Kaundauhɨ Pesɨtaasiho komɨha pɨwɨha saundataase, “Porɨho Sisariyaahanda napwɨtatɨ bindataise. Bimisɨ nɨnɨ masɨhonjɨ kɨmbɨhɨ bimambɨtɨ japɨhɨ Sisariyaahandaahapɨ nuto.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Aisɨ sahɨ awaisawɨhiyaatamɨ usaatɨ nɨngisawaatɨ maasɨ Sisariyaahandaahapɨ nutawaato. Nowaatɨ ko Porɨho wiwa maipɨhaiwa kiyonaaraahɨ siya siya kaihe tɨwɨ katisaihɨ nɨnɨ atitaano,” undataase.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Aihɨ Pesɨtaasiho Jerusaremɨhanda bimihɨ asisɨha 8 kiyatisangi amɨ 10 kiyatisangi sanawihɨ japɨhɨ Sisariyaahandaahapɨ notaise. Naihɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya maasɨ koaisawɨ nowaayopo. Nuwɨ nanopawɨ bowihɨ Pesɨtaasiho niyatɨ aŋɨhandɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨtɨhandaatɨhɨ bindataise. Bindataatɨ Porɨhoai tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya numwaasi kapɨhɨ napɨtaatɨwɨ kaundataase.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ aimɨ napihɨ isɨhiya maasɨ Pesɨtaasihoaisawɨ niyohiyɨhiya Porɨhoai otɨhaatemapɨ nesɨwesɨpɨ bitotawaawɨ Porɨhopɨ siyatɨ maipɨhaiwa pɨhɨtatɨ kiyahore tɨwɨ katawaatopo. Iyawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨha Pesɨtaasihoai kaundohɨha siyahaape undɨwɨ Pesɨtaasihoai baiwɨ kamundopo.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Aihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Nɨnɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpaunɨ aŋɨ awaindɨhandunɨ netɨ namopɨsasɨtɨhonɨne. Aindɨ amɨ nɨnɨ Romɨhiyaamɨ awaisawɨhiya gamanɨhiyai maipɨhaiwa apɨpaahɨ wɨndɨ kamaawindɨhonɨne,” undatɨ Porɨho Pesɨtaasihoai kaundataase.
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Aihɨ Pesɨtaasiho siyatɨ gwɨnyapenataise nyamɨ pɨwɨha atɨnyisatɨ kiyataiso tɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya maarɨnitɨtotatɨ Porɨhoai sata nunjenataise. “Kinyapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya siyahore, siyahore tɨwɨ kahɨtohɨhaapɨ pɨwɨha Jerusaremɨhanda japɨhɨ nɨnɨ atitaanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitaino?” undatɨ nunjenataise.
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Aihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha Pesɨtaasihoai saundataase. “Romɨhiya awaisawɨhiya pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨtɨhandɨ aŋɨhandɨ kɨmande. Isɨ nisɨ pɨwɨha atitaatɨwɨhapɨhɨ kɨmbɨhe. Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya Judaahiyaisɨ maipɨhaiwa wiwa kamaawindɨhonɨne hɨtonɨhɨ kɨnyɨ aimɨ atimbɨ gwɨnyaapɨhoŋe.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Iyataatɨ nɨnɨ Romɨhiyaatamɨ wɨnɨhapipa netɨ nopɨsasɨtɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kaisanɨhɨ nisonawaawɨ sohoai tiwɨtaano tawaawaahɨ gaasɨ kaiwɨ nɨwɨtaatɨwe. O kɨmiyaamɨ pɨwɨha kandohɨma akɨtɨhaametatɨ jaiwɨtahanaahɨ isɨhiya usa nɨngi nanɨmaapɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaamɨhetɨnɨmaitaatɨwɨ owetise. Iyataatɨ nisɨ pɨwɨha Romɨhiyaamɨ awaisɨho mɨtɨho Sisaaho atisatɨ tɨtɨhemaitandɨ aunahɨpatɨ Romɨhandaahapɨ nutaano,” undatɨ Porɨho Pesɨtaasihoai kaundataase.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Undihɨ isɨhiya usa Pesɨtaasihomɨ yatɨhɨ bindawaawɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ Pesɨtaasiho koaisawɨ pɨwɨha atiwɨ maasɨ tɨtɨhemahohiyɨhiyaisatɨ Porɨho Romɨhandaahapɨ nutandɨhandapɨ maasɨ kiyaisatɨ pɨwandaase. Pɨwaata kiyatosatɨ Porɨhoai Pesɨtaasiho saundataase. “Kɨnyɨ awaisɨho Sisaahopɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisatɨ tɨtɨhenɨmaita Romɨhanda nutaano tapaanɨ gaasɨ kɨnyɨ awaisɨho Sisaahoaapɨhɨ nutaapo,” undatɨ Pesɨtaasiho Porɨhoai kaundataase.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Aihɨ asisɨha wiwa pɨhɨtahaiwa aimɨ sanaihɨhura awaisɨho wo Akɨripaahounɨ komɨ sanaamaatɨ Benaisihaatunɨ Pesɨtaasihoai usondaatɨmɨ Sisariyaahanda nomaise.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Numwɨ Pesɨtaasihoaisamɨ Sisariyaahanda bimihɨ asisɨha pɨhɨtatɨ utaarɨhandɨ sanausotaise. Aihɨ sura bindawaawɨ Pesɨtaasiho awaisɨho Akɨripaahoai Porɨhopɨ saundataase. “Utaaho woai Perikɨsɨho nuwamusoaasatɨ daahɨ ipɨhatisatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ yaiho bindataise.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Aihɨ nɨnɨ jɨhura Jerusaremɨhanda naindɨ bimonɨhɨ pɨrisihiya mɨtɨhiyaunɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaunɨ Porɨhopɨ wɨnɨhapɨpa nopɨsasatɨ siyahore siyahore,” tɨwɨ kandawaatopo. Aiwɨ kiya nɨngi sandawaatopo. “Kɨnyɨ utaamo kɨmoai kɨnyɨ maipɨhaiwa kiyapainɨ nyahɨ tɨhusaihɨ napwɨtaapo undɨpɨ kaunde,” ndɨwɨ kandawaatopo.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Aihɨ nɨnɨ kiyai wihoaaŋɨha saundɨtɨ kaundataayo. “Nyahɨ Romɨhiyaanɨnɨ utaaho wopɨ siyahoe siyahoe tisaihɨ ketɨ kuraanɨhɨ naaŋɨhandɨ numwɨtɨhaawɨ siyahandɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Utaaho maipɨhandɨ kaise tohɨhounɨ isɨhiya kopɨ siyahoe siyahoe tɨwɨ katohiyɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ bitotawaawɨ maipɨhandɨ kaise tohɨho tipɨtapaapɨ atitaatɨwɨhiyaamɨ ndɨhetɨ bitondaatɨ siyate tatɨ katɨtandɨ siyatɨ ahondaise,” undɨtɨ kaundataato.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Aihɨ isɨhiya kiya Porɨhopɨ siyahoe siyahoe tɨwɨ katohiyɨhiya nɨngisawɨ maasɨ kɨmbɨhapɨ nasawaayopo. Aihɨ nɨnɨ otɨhɨ wɨndɨ minjatɨtɨ bowihɨ ketɨ kuraanɨhɨ aŋɨhandɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemaitaatɨwɨhandaatɨhɨ bindataatɨ Porɨhoai tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya numwaasi napɨtaatɨwɨ gandaato. Gaatonɨhɨ kiya Porɨhoai numwaasi nasawaayopo.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Aihɨ isɨhiya ko siyahore, siyahore tɨwɨ katohiyɨhiyaunɨ maasɨ nisɨ ndɨhetɨ dopɨ bitotawaawɨ Porɨhopɨ siya siya maipɨhandɨ awaindɨhandɨ kaihe tɨwɨ katɨtaawo ndɨ atinjasonɨhɨ pɨwɨha naaŋɨhaapɨ wɨndɨ kamaatopo. Owetise.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Nehɨ Autaahaatɨhopɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapunɨ utaaho wo Jisaasiho aimɨ napwisɨ kopɨ Porɨho japɨhɨ nepatɨ asohoematatɨ bindataise tatɨ katihɨ kandapunɨ Porɨhoai itɨhundawaayopo.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Aihɨ nɨnɨ pɨwɨha ka atindɨ tipɨtapaitandɨhandapɨ naaŋihɨ namatɨ Porɨhoai saundataato. “Kɨnyɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitaino? Naisamɨhɨ kɨnyɨ pɨwɨha kapɨhɨ Jerusaremɨhanda atindɨ tipɨtapaitaano,” undataato.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Undonɨhɨ Porɨho sandataase, “Nɨnɨ pɨwɨha mɨtɨho Sisaaho atɨnisatɨ tɨtɨhemaitandɨ Romɨhandaahapɨ nutandɨ kɨmbɨhɨ bimisanɨhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya ninjaawɨ bimɨto,” ndataase. Ndihɨ nɨnɨ saundataato. “Gaasɨ sɨhɨ nɨnɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ Romɨhanda Sisaahoaapɨhɨ naisamɨhuraapɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya ginjaawɨ kɨmbɨhɨ bimɨto undɨtɨ kaundonɨhosɨ yaiho bindataise,” undatɨ Pesɨtaasiho Akɨripaahoai kaundataase.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Kaundihɨ Akɨripaaho Pesɨtaasihoai saundataase. “Kiyonaahɨ nisangi komɨ pɨwɨha katonɨhɨ atitandɨto,” undataase. Undihɨ Pesɨtaasiho Akɨripaahoai saundataase. “Gaasɨ bousonɨhɨ kɨnyɨ komɨ pɨwɨha atɨwitaapo,” undataase.
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Aihɨ bowihɨ Akɨripaayɨ Benaisiya nasamaise. Napihɨ isɨhiya usa utɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ naasɨketɨhapa gaahapa niwɨ niyopɨ naahɨpɨwɨ apwɨtɨhɨrɨ gaahɨrɨ ipopɨ kasanyuri numwaasi nasawaayopo. Aihɨ kasanyurisawɨ maasɨ isɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ satɨ aunahɨpa Sisariyaahandaahapɨ awaisawɨhiya usaunɨ aŋɨhandɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ pɨwaatɨtaatɨwɨhandaatɨhɨ nandaawaayopo. Aihɨ Pesɨtaasiho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ kiya Porɨhoai numwaasi napɨwɨ nandaawaayopo.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Numwaasi nandaahauhɨ Porɨho aŋɨtɨtɨhɨ bimihɨ Pesɨtaasiho isɨhiyai saundataase. “Kɨnyɨ awaisɨhoŋɨ Akɨripaahoŋunɨ isɨhiyaatɨ nahatiyaatɨ kɨmbɨhɨ bimohiyɨmiyaate. Kɨmo utaamoai usowɨse. Isɨhiya Judaahiya Jerusaremɨhandaahapɨhiyaunɨ kɨmbɨhapɨhiyaunɨ utaamo kɨmopɨ maipɨhaiwa siya siya kaise tɨwɨ katohɨhore. Aiwɨ kiya nahatiya waapɨhɨtɨwɨ, ‘Utaaho so asohoematatɨ bɨmimone. Sohoai tipe,’ tɨwɨ katohɨhore.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Aihɨ nɨnɨ ko maipɨhandɨ wɨndɨ kiyonɨhɨ mmonataataahɨ komɨ maipɨhandɨ kaindɨhandapɨ napwɨtondɨ pɨwɨha atindɨ tipɨtapaatɨ mmonataatɨ apɨpaahɨ owetise. Aihɨ Porɨho kɨmo sawaho nɨngi sandataase. ‘Nisɨ pɨwɨha mɨtɨho Sisaaho atisatɨ tipɨtapaatɨ mmondandɨ Romɨhandaahapɨ nutaano,’ ndataase. Aihɨ nɨnɨ saundataato, ‘gaasɨ mɨtɨho ko Sisaahoaapɨhɨ nandɨhɨsoaasisanɨhɨ nutaapo,’ undataato.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Iyataahandɨ kandɨ nɨnɨ Sisaahoai pɨwɨha sisɨyɨha ahotahotihɨ kɨmoai kinyapɨ nandusoaasataayo undɨtɨ nyamɨ awaisɨho Sisaahopɨ utaahoaisatɨ ahoya nusoaasɨtondɨ pɨwɨha baindɨ atindɨ mmonɨhonɨhɨ owetise. Aihɨ kɨnyɨ Akɨripaahoŋɨ awaisɨhoŋɨtihiyataatɨ kinyɨ ndɨhetunɨ amɨ sahɨ isɨhiyaatɨ kɨmiyaatamɨ ndɨhetunɨ numwaasi Porɨhoai nasataayo. Aisɨ ko katonɨhɨ nyahɨ nahatiyaanɨnɨ biyaatɨ atitɨhaawo. Atisɨhaawɨ Sisaahoai Porɨhopɨ pɨwɨha siyɨhaape undɨtɨ jɨpatɨpaitandɨha atindɨ nɨnɨ naitaano.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Pɨwɨha atindɨ naitaano tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato. Utaaho napwɨtɨtandɨhoai nandusoaasataatɨ pɨwɨha wa sisɨyɨhaape undɨtɨ jɨpatɨpaindɨ koaisatɨ ahoya namusoaasataataahɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe ndɨ gwɨnyaataatɨ kandaato,” undatɨ Pesɨtaasiho isɨhiya sandɨ aŋɨhandaatɨhɨ ahoyanohiyɨhiyaisunɨ Akɨripaahoaisunɨ kaundataase.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.