Atos 24
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ Porɨho aŋɨhandɨ kandaatɨhɨ napwɨtatɨ bimihɨ asisɨha 5 kiyatɨ sanausotaise. Sanawihɨ pɨrisihiyaamɨ pɨrisiho mɨtɨhotihɨ amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaatihɨ amɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Tetaraasihotihɨ Sisariyaahandaahapɨ nasawaayopo. Iyataatɨ Tetaraasiho so Romɨhiyaamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ biyatɨ gwɨnyaahosɨ kapa wɨnɨhapɨpa japepihɨratɨ Porɨhopɨ siyahore siyahore undatɨ awaisɨho Perikɨsɨhoai netɨ kaundɨto tɨwɨ koai kiya numwaasi maasɨ nasawaayopo. Aihɨ kiya napɨwɨ awaisɨho Perikɨsɨhoaapɨhɨ noaipapɨ Porɨhopɨ siyahore siyahore undɨwɨ awaisɨho ko Perikɨsɨhoai kaundawaayopo.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Aihɨ awaisɨho Perikɨsɨho Porɨhoai gaata numwaasɨhɨ ko nasataise. Aimɨ napihɨ utaaho wo Judaahiyaamɨ mɨtɨhiyaamɨ pɨwɨha netɨ kaundɨtandɨho Tetaraasiho pɨwɨha Porɨhopɨha satatɨ ausaatɨ kaundataase “Awaisɨhoŋɨ Perikɨsɨhonye, kɨnyɨ nyangisɨ baimbɨ itatamanɨpɨ nyainjaapɨ biminɨhɨ nyahɨ biyaatɨ bindɨhaayo. Aimbɨ kɨnyɨ nyainjaapɨ biminɨhɨ pwɨsɨpatɨ kɨhaiwa kɨhaiwa naaŋɨhaiwa wɨndɨ namoaipase. Iyataatɨ kɨnyɨ gwɨnyaahingɨtɨhandɨ gaahandaahɨ nyamɨ isɨhiyaisɨ iwɨtatamanɨpɨ aunahɨpatɨ nahatewaara naaŋɨhaiwa kɨhaiwa kɨhaiwa noaipasɨhɨhaiwa ipɨhatimbɨhoŋe.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Aihɨ kɨnyɨ saimbɨ kaingɨtɨhandapɨ nyahɨ mmonahaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ asakiyaatɨ gaare taatɨ maaritahaayo.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Aisɨ nyamɨ pɨwɨha nɨnɨ wɨndɨ utaarɨha kamaahɨtɨtaanɨ maipɨhonjɨ kahɨtisaihɨ gaahatɨ kanyimbɨ napaisaatɨ nyamɨ pɨwɨha atɨnyime.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Kɨmo utaamoai nyahɨ usonɨhonɨhɨ maipɨhaiwa pɨhɨtatɨ kiyahore. Iyataatɨ ko Judaahiya yapɨhɨ nahatewaara bimohiyɨhiyaamɨ otɨhapɨhɨ daayatɨ ndɨhetɨ itɨhɨnnɨwɨ kaitaatɨwɨhaiwa kiyatɨ amɨ isɨhiya tundaatɨwɨhaiwa kiyahore. Iyataatɨ sorɨ nyamɨ isɨhiya usa natapaatɨwɨ yandɨhɨ utaaho Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ japepihɨrohiyɨhiyaamɨ awaisɨhore.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Iyataatɨ ko nyamɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ utaaho wo Judaahiyaamatɨpɨmetahoai numwaasi nandaataise. Iyataatɨ sandaahɨ nyamɨ aŋɨ awaindɨhandɨ netɨ maipiyatɨ nanyopɨsasɨtotataihɨ nyahɨ koai napuwɨtotaatɨ isɨwɨhaayo. Iyaatɨ nyahɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ koaisɨ kɨnyɨ nepɨ nopɨsasapaise undɨtotaatɨ isɨwahaayo.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Siyaatɨ koai kaundɨtotaatɨ isɨwonɨhandɨ kandɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho Risiyaasiho nasatɨ apɨhɨmaanyatatɨ nyamɨ ikwɨraatɨhapɨ Porɨhoai andɨtitatɨ ahɨwatɨ numwaataise.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Iyatɨ ko Risiyaasiho nyahɨ Porɨhoai isɨwaatɨ pɨwɨha kaundohiyɨhiyaanangi awaisɨho Perikɨsɨhoaapɨhɨ pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ komɨ ndɨhetɨ noaipapɨse nyatataase. Noaipapɨse nyatihɨ nasahaayo. Isɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ koaisɨ nunjesamɨhɨ ko sawahomɨ maahomwaaŋapɨ biyatɨ nyamɨ pɨwɨha kaundaatɨ isɨhohɨtɨhandapɨ kahɨtonɨhɨ kɨnyɨ baimbɨ atimbɨ gwɨnyaitaape,” undatɨ Tetaraasiho Perikɨsɨhoai kaundataase.
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Satatɨ Tetaraasiho Perikɨsɨhoai Porɨhopɨ siya siya kiyahoe undisɨhaapɨ Judaahiya nahatiya sa pɨwɨha akaahaare undɨwɨ Perikɨsɨhoai kaundawaatopo.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Aiwɨ kiyaamɨha kaundɨwɨ owetihɨ Perikɨsɨho Porɨhoai kinyɨha pɨwɨha wanɨ katɨme undataase. Undihɨ Porɨho komɨha Perikɨsɨhoai saundataase, “Kɨnyɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ Judaahiyaanangi nyainjaapɨ bindapaapɨ nyangi tɨtɨhepɨnyamapɨ biminɨhɨ kɨnyɨ saimbɨ kaingɨwaiwaapaahɨ aimɨ gwɨnyaatɨ mmonɨtɨhonɨne. Isɨ kɨmiya nisapɨ siyahoe siyahoe tɨwɨ kahɨtohɨhaapɨ amɨ nisɨha ausaatɨ kahɨtɨtandɨ maaritataayo.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Aisɨ Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtondɨ nisɨ nasohɨtɨhandapɨ kɨmiyai nunjesamaahɨ akɨtatise tisaihɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ baimbɨ atimbɨ gwɨnyaitaise. Iyataatɨ asisɨha wɨndɨ taahɨha pɨhɨtatɨ sanamaise. Nehɨ ikwɨmwaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨ 12 kiyahanya aimɨ sanotaise.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Aindɨ nɨnɨ isɨhiya usaisatɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ wɨndɨ itɨhɨmanɨhonɨhɨ amɨ Judaahiya wɨndɨ maanisonɨhopo. Iyataatɨ Jerusaremɨhanda aŋɨ awaindɨhandaatɨhunɨ aunahɨpatɨ katamɨ otɨhatɨhɨ isɨhiyai apowɨtandɨha pɨwɨha wɨndɨ kamaatonɨhɨ isɨhiya wɨndɨ ŋuŋaatɨwɨ tɨmunɨhauhɨ Judaahiya nɨngi maanisonɨhopo.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Isɨ kɨma pɨwɨma Judaahiya nɨngi jaiwɨndɨwɨ kandohɨmaapɨ kiya pɨwɨha siyahaape hɨtɨwɨ kamaahɨtisaihɨ kɨnyɨ kiyaamɨ pɨwɨha kaamɨ tanyaaha wɨndɨ baimbɨ atɨhomimbɨ gɨmunyaitaise.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Iyataatɨ nisapɨ kiya Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ daiwɨ bitopɨ japepihɨrohiyɨhiyaamɨhore tohɨtɨmandɨhɨ akɨte. Nɨnɨ Nasaretɨhandaahapɨhomɨhɨretɨ japepihɨrohɨtɨmandɨ nyamɨ asoyaamɨ Autaahaatɨhomɨhɨretɨ japepihɨrataayo. Aihɨ sandapɨ tɨtɨhɨmaahe tɨwɨ Judaahiya katawaatopo. Aindɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesihoai numwimbɨpaapunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaamɨ pɨwɨha nahatewa jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨwaiwaapunɨ baindɨ gwɨnyaatɨhonɨne.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Aindɨ nɨnɨ isɨhiya gaahiyaunɨ maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaunɨ napowawɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨho katonɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo ndɨ Judaahiya kɨmiyaamataindɨ naasɨkatɨ kaindɨ baindɨ gwɨnyaataayo.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Aindɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomunɨ isɨhiyaamunɨ ndɨhetɨ nahatewetɨ andɨtitɨtɨ tɨtɨhɨ nga kaindɨ bindataayo. Aihɨ sandapɨ nisɨ maarɨho gandaise.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “Aihɨ nɨnɨ nundɨ aunahɨpatɨ wiwaara bimonɨhɨ kɨnaungwɨha waiwa sananihɨ japɨhɨ nisɨ naisɨhiyenda Jerusaremɨhanda nasataayo. Nasataatɨ nawɨho isɨhiya nenoaahɨtisawɨhiyai numwɨtandɨ isɨsi nasataayo. Aindɨ aimɨ napɨtɨ bindataatɨ nandapa aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nesi naindɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiya pɨrisihiyai nunyonɨhɨ kiya nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nisapɨ nunyawaayopo. Saurɨ yatɨmwɨ kaitandɨ japɨhɨ napɨtɨhonɨne.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Aihɨ nɨnɨ noaipatɨ gaahonɨnimatɨtandɨhandɨ aimɨ kaindɨ owetihɨ gaahonɨnɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiya nisapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai numwɨtaatɨwɨ nunyatɨ bimonɨhɨ suraanɨhɨ nɨngi nɨwɨtaatɨwɨhiya nisonawaayopo. Iyataatɨ sura isɨhiya nɨngisawɨ taahiyɨhiya wɨndɨ bɨmimopo. Iyataatɨ amɨ sura isɨhiya wɨndɨ pɨwɨha ŋuŋaatɨwɨhaiwa kamaatopo.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Iyataatɨ yapɨpatɨ Esiyaahandaahapɨ Judaahiya nɨngi nipɨ pɨwɨha kandohiyɨhiya pɨwɨha wa ahotanaaraahɨ nisapɨ ko sisaihe tɨwɨ gi kiya kahɨtɨtaatɨwɨ kɨmbɨhɨ aimɨ napɨtɨhiyaasɨ wɨndɨ namaasopo.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Namaapɨwɨ owetisɨ nɨnɨ jɨhɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya kɨmiyaamɨ ndɨhetɨ bitondaatɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kaisanɨhɨ nisonawaawaahɨ gi ausaapɨ kahɨtɨto.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 O nɨnɨhɨ pɨwɨha owetisɨ nehɨ pɨwɨha wa isɨhiya kɨmiyaamɨ ndɨhetɨ bitondaatɨ jɨhɨ saundɨtɨ kaundataayo, ‘Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai ahowimahonɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo ndɨ nɨnɨ baindɨ gwɨnyaataatɨ isɨhiyai ausaatɨ kaundonɨhɨ sandapɨ sahɨ wanɨ kɨmura pɨwɨha kandawaatopo,’ undɨtɨ awaisawɨhiyai jɨhɨ kaundataayo,” undatɨ Porɨho Perikɨsɨhoai kaundataase.
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Iyataatɨ awaisɨho Perikɨsɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ kiyohɨwaiwaapɨ aimɨ gwɨnyaahore. Aihɨ ko Perikɨsɨho namatɨ Porɨhoaisunɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiyaisunɨ saundataase, “Tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho Risiyaasiho nasonɨhura sɨhɨ samɨ pɨwɨha atindɨ tipɨtapaatɨ mmondaanɨ sɨhapɨ jatɨwɨse,” undataase.
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Undatosatɨ komɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ Porɨhoai numwaasi numbwɨ awaisɨho Erotɨhomɨ aŋɨhandaatɨhɨ ahɨwise. Ahɨwisamɨhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ wo iwinjaatɨ bimone. Bimonɨhɨ Porɨho detɨ masapɨpɨhɨ daayatɨ bimone. Iyatɨ amɨ Porɨho wapaapɨ nenoaahɨtanaahɨ komɨ naisɨhiya pɨwaundɨwɨ nandapaunɨ amɨ kahapaamapɨpa numwɨtaatɨwɨ gaare ndaato,” undatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ awaisɨhoai Perikɨsɨho kaundataase.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Aihɨ Perikɨsɨho bimainjatɨ asisɨha waiwa aimɨ sanaihɨ Perikɨsɨhounɨ komɨ apwaataatɨ Dɨrusiraahaatunɨ mainjanyurɨ nasamaise. Iyataatɨ komɨ apwaataatɨ Dɨrusiraahaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨhaate. Aihɨ kasanyurɨ namɨ bindamaamɨ Perikɨsɨho Porɨhopɨ nasane tatɨ gaatihɨ Porɨho niyatɨ koai iwinjataise. Iyataatɨ Porɨho isɨhiya Jisasɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandamɨ tanyaahaapɨ ausaatɨ biyatɨ kaundataase.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Iyataatɨ Porɨhomɨ pɨwɨha Perikɨsɨhoai kaundisɨha isɨhiya tɨtɨhɨ gaahaiwa kaiwɨ bimɨtaatɨwɨhandapunɨ amɨ isɨhiya ipatisanɨwɨ baiwɨ bimɨtaatɨwɨhandapunɨ kaundataase. Iyatɨ Porɨho amɨ Autaahaatɨho ipotɨhura maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ yandɨhemaitandɨhandapunɨ ahoyatɨ kaundataase. Kaundihɨ Perikɨsɨho pɨwɨha sanya atisataatɨ yayataise. Yayataatɨ Porɨhoai saundataase, “Gaasɨ kɨnyɨ japɨhɨ numwe. Sɨhɨ asisɨha wa nehɨhaara japɨhɨ kinyɨ pɨwɨha atitandɨ gaatɨto,” undataase.
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Iyataatɨ Perikɨsɨho Porɨhopɨ nawɨho naninyonɨhɨ bɨpi nandusoaasɨtando tatɨ gwɨnyaataatɨ nahatewetɨ Porɨhoai gaata numwaasɨhɨ naihɨ pɨhɨtɨmɨ pɨwaatamaise.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Aihɨ ipotɨhura Porɨho napwɨtatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha yatairɨ aimɨ sanawihɨhura utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Posiyasɨ Pesɨtaasiho Perikɨsɨhomɨ aunahɨpatɨ netɨ awaisɨho gamanɨhoematatɨ bindataise. Aihɨ Perikɨsɨho Judaahiyaapɨ nyamɨ pɨwɨha atɨnyisatɨ kiyataiso tɨwɨ maaritɨtota Porɨhoai daahɨ ipɨhatihɨ napwɨtatɨ bindataise.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.