Atos 23
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Aihɨ Porɨho kiya awaisawɨhiya ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyai biyatɨ winjatataatɨ kiyai sata kaundataase, “Naisɨhiyaate, nisɨ daindɨ bimohɨtɨhandɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ kiyataayo. Kiyataatɨ sandapɨ nisɨ maarɨho gandaise. Aindɨ nɨnɨ itatamanɨndɨ bimaamɨ napɨtɨ wanɨ asisɨma kɨmetɨndaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Undatɨ Porɨho kiyai kaundihɨhura Ananaiyaasiho pɨrisiho mɨtɨho isɨhiya usa Porɨhomɨhinɨ detɨ bitohohiyɨhiyai saundataase “Samɨ woŋɨ Porɨhomɨ mipatɨ jɨhaapɨse,” undataase.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Undihɨ Porɨhomɨha Ananaiyaasihoai sata kaundataase. “Matoaatɨpatɨ tiwatɨhetɨ ngandaatɨ otɨhatɨhɨ kahɨho nanatɨ maipɨtindɨhandamatetisɨhoŋe, kɨnyɨ kɨmbɨhɨ bindapaapɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨpɨ tɨtɨhɨ kɨretɨ kandɨtaape. Aihɨhandɨ kandɨ kɨnyɨ wɨnɨhapɨpa nopɨsasɨpɨ isɨhiya nɨngi nɨwɨtaatɨwɨ kaundapaase. Isɨ Autaahaatɨho akɨtɨnɨhɨ gisɨ tɨhɨwɨtaise,” undatɨ Porɨho Ananaiyaasihoai kaundataase.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Sata kaundihɨ isɨhiya Porɨhomɨhinɨ detɨ bitohohiyɨhiya Porɨhoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ Autaahaatɨhomɨ pɨrisiho otɨpɨpatɨhoai satɨpɨ maipɨhandɨ napaapɨ kaundise?” undɨwɨ Porɨhoai itɨhundawaatopo.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Aihɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Naisɨhiyaate, nɨnɨ sopɨ Autaahaatɨhomɨ Pɨrisiho mɨtɨho awaisɨhoe ndɨ wɨndɨ baindɨ gɨmunyaaho. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhoaatɨhɨ satatɨ ahotisɨhaapaahɨ nɨnɨ aimɨ gwɨnyaatɨhonɨne. ‘Kɨnyɨ kinyɨ mɨtɨho isɨhiyai iwinjatisɨhopɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kamaatɨme,’ tatɨ ahotisɨhaapaahɨ nɨnɨ gwɨnyaatɨhonɨne,” undatɨ Porɨho kiyai kaundataase.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Aihɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya ahoyanohiyɨhiyaamɨ usa Satiyusihiyaatihɨ amɨ usa Parisihiyaatihɨ bimauhɨ usonataatɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ awaisawɨhiyai pɨwɨha waapɨhɨtatɨ sata kaundataase. “Nisɨ naisɨhiyaate, nɨnɨ isɨhiya Parisihiyaamɨhonɨne. Aihɨ nisɨ niyɨ apiyaisangɨ Parisihiyaamɨhasanyure. Aihɨ nɨnɨ isɨhiya napowawɨ akɨtɨnɨhɨ japɨhɨ nepaitaapo ndɨ gwɨnyaataatɨ sandapɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundonɨhɨ kandapɨ pɨwɨha netaayo,” undatɨ kiyai kaundataase.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Undatɨ kiyai pɨwɨha sataha kaundihɨ kaapɨ isɨhiya Parisihiya wihoaaŋɨtihɨ Satiyusihiya wihoaaŋɨtihɨ itɨhɨnnawaatopo.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Kiya itɨhɨnɨhohɨtɨmandɨ tanyaaha siyɨhaape. Satiyusihiya satɨwɨhiyaare, ‘Isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ anɨmwaahɨpatombɨ wɨndɨ namepaitaapo. Iyataatɨ kiyaamɨ maarɨho wapɨhapɨ wɨndɨ noaipasi namaayatɨ nehɨ owetɨtaise. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ wɨndɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ apɨpaahɨ owetise tɨwɨhiyaare. Aihɨ amɨ isɨhiya Parisihiya satɨwɨhiyaare, isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaapo tɨwɨ amɨ maarɨhopɨ yaiho bindataise tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Aiwɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya yaihiya bindawaayopo,’ tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Isɨ sandapɨ Porɨho kiyai kaundihɨ Parisihiyaunɨ Satiyusihiyaunɨ atisawaawɨ kandapɨ itɨhɨnnawaatopo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Saiwɨ waapɨhɨnɨwɨ itɨhɨnnawaawɨ Parisihiya kiyaamɨ usa Mosesihomɨ pɨwɨha baiwɨ gwɨnyaapɨ katɨwunjohiyɨhiya dopawɨ satawaatopo. “Nyahɨ mmonɨhonɨhɨ kɨmo utaamo ainahɨhosɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho koai kaundiho,” tawaatopo.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Aihɨ kiya waatɨ awaindɨhandɨ itɨhɨnnawaatopo. Itɨhɨnnɨhauhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho siyatɨ gwɨnyapenataise, Porɨhoai wihɨwihoaaŋapɨ ahɨwawaawɨ komɨ ambɨpatɨ nepɨ nurɨsɨpasaihɨ napwɨtaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ yayataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nuwɨ Porɨhoai numwaasi tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaatamɨ aŋɨhandaatɨhɨ maasɨ nandaapɨse,” undataase.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya Porɨhoai numwaasi naiwɨ aŋaaŋɨmɨhauhɨ bindataise. Bimihɨ apatɨhɨ Awaisɨho Jisaasiho Porɨhomɨhinɨ detɨ akohɨ bitondaatɨ Porɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ wɨndɨ yamaimbɨ andɨtitɨpɨ bime. Aimbɨ nɨnɨ kiyohɨwaiwaapɨha pɨwɨha kɨmbɨhɨ Jerusaremɨhandaahɨ aimɨ andɨtitɨpɨ ausaapɨ kaundapaise. Aimbɨ Romɨhanda nopaapɨsangisɨ naasɨkatɨ kaimbɨ nɨnɨ kiyohɨwaiwaapɨha pɨwɨha baimbɨ andɨtitɨpɨ anusaape,” undatɨ Awaisɨho Jisaasiho kaundataase.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Aihɨ bowihɨhura isɨhiya Judaahiya ahoyanawaayopo. Ahoyanɨwɨ bindawaawɨ satɨwɨ katawaatopo, “Akɨtɨnɨhɨ Porɨho sohoai tiwɨtɨhaawɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ katɨtɨhaawo tɨwɨ satawaatopo. ‘Nyahɨ nandapa waapoho namaanaatɨ japarɨ bimainjaatɨ Porɨho sohoai tiwɨhaawaahɨ sura nandapa waapoho nandɨhaawe. O amɨ Porɨhoai tɨmaawɨhaawaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ aimɨ kataahandɨsɨ naaŋɨhandɨ ko nanyamɨtaise,’” tɨwɨ pɨwɨha wɨsasawaayopo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Siya Porɨhoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha wɨsasohiyɨhiya 40 kaiwɨhandɨ waatɨ nusatipɨhaapɨhiyaare.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Isɨ kiya nuwɨ pɨrisihiyaamɨ mɨtɨhiya pɨrisihiyaisunɨ isɨhiya usa awaisawɨhiya gwɨnyaahiyaisunɨ satɨwɨ kaundawaatopo. “Nyahɨ Porɨho sohoai tiwɨtɨhaawɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ pɨwɨha sataatɨ katahaayo. ‘Nyahɨ nandapa waapoho namaanaatɨ bimainjaatɨ Porɨho sohoai tiwɨhaahura sura nandɨhaawo,’ taatɨ kataatɨ wɨsasa ahiyɨhaayo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Isɨ sahunɨ isɨhiya usa awaisawɨhiyaunɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhopɨ pɨwɨha satɨwɨ nusoaasɨtaatɨwe. ‘Porɨhomɨ pɨwɨha japɨhɨ biyaatɨ atitaanɨ kɨnyɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya usaisapɨ Porɨho nyangisenda ahoyana bimɨtaanɨ kapɨhɨ napɨta natɨpusoaase,’ undɨwɨ jaiwɨtɨwɨ pɨwɨha nusoaasɨtaatɨwe. Aisaihɨ nyahɨ Porɨhoai tiwɨtɨhaahiyaanɨnɨ daihɨra otɨhapɨhɨ tɨmanɨnaatɨ jaawa timɨtɨhaawe. Timainjaatɨ sangisenda sangɨ nasonɨhɨ otɨhapɨhɨ ketɨ sohoai tiwɨtaano,” undawaatopo.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Saiwɨ kiya Porɨhoai otɨhapɨhɨ bimambɨwɨ tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨhauhɨ utaaho waimwaaho wo Porɨhomɨ sanaamaatamɨ mwaaho atɨwisataise. Atɨwisamapɨ ko waimwaaho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ niyatɨ nandaatɨ Porɨhoai tiwɨtaatɨwɨ katohɨha ka Porɨho saanɨhoai tɨtɨhɨ kaundataase.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Kaundihɨ Porɨho aimɨ atisatosatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhomɨ yatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ woai gaata numwaataise. Numwaatɨ koai saundataase. “Kɨmo waimwaamo tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai pɨwɨha wa kaundɨta numwaasi naime,” undataase.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Undihɨ ko awaisɨho waimwaaho koai numwaasi niyataise. Niyatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai saundataase. “Napwɨtatɨ bimisɨho Porɨho gaatihɨ nundɨ iwinjahonɨhɨ kɨmo waimwaamo pɨwɨha wa isɨsihosɨ mɨtɨhoai kaundɨta numwaasi naime ndihɨ numwaasi nasataayo,” undataase.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Undihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho waimwaaho pɨwɨha kaundonɨhɨ isɨhiya atɨwitauhɨ namatɨ waimaaho koai ikwɨra iwisi notɨ yandɨhɨ maasɨ bitotamaamɨ saundatɨ, “Nɨngi pɨwɨha napitɨtɨpɨha kandɨtaape?” undatɨ nunjenataise.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Undatɨ nunjesɨhɨ waimwaahomɨha saundataase, “Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya Porɨhoai numwaasi bousonɨhɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha pɨwaatohɨpɨpɨhɨ namme hɨtɨtaatɨwɨ pɨwɨha aimɨ katɨwɨ wɨsasawaayopo. Sandɨ Porɨhoai tiwɨtaatɨwɨ jaiwaiwɨ Porɨhomɨ pɨwɨha japɨhɨ biyaatɨ tanyaahaapɨ atitaanɨ numwaasi namme hɨtɨtaapo.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Iyataatɨ isɨhiya taahiyɨhiya kiyaamɨ usa 40 kaiwɨhiyai nusatipɨhaapɨ taahiyɨhiya satawaatopo. ‘Nyahɨ nandapa waapoho namaanaatɨ bimainjaatɨ Porɨho sohoai tiwɨhaahura nandɨhaawe,’ tɨwɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ katɨwɨ ahiyawaayopo. Aiwɨ kɨnyɨ Porɨhoai natɨpusoaasisamɨhɨ niyonɨhɨ otɨhapɨhɨ timambɨwɨ sohoai tiwɨtaatɨwɨ tɨmanɨnɨwɨ jatawaayopo. Isɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya pɨwɨha sa kahɨtisaihɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawime,” undatɨ waimwaaho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai kaundataase.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kaundihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho atisatosatɨ waimwaaho koai saundataase. “Kɨma pɨwɨma kɨnyɨ nɨngi kandingɨmaapɨ saindɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai nɨnɨ kaundo undɨpɨ isɨhiya usaisɨ wɨndɨ kamundɨme,” undatɨ waimwaahoai waatɨ kaundatɨ natausaasataise.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho komɨ yatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ utaahurɨ yahuri gaata numwaataise. Numwaatɨ kuri saundataase, “Sahuraahɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya naihɨrɨ isɨpɨ matoaatɨpatɨ niwowɨ yapɨpataapɨhɨ daayohiyɨhiyaamɨ taahiyɨhiya pɨhɨtɨmɨ 200 kaiwɨhiyai numwaapɨse. Aimɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya yaipatɨ utaarɨhataahɨ yapɨpataapɨhɨ dɨndaahaiwɨ ikwɨraahɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ taahiyɨhiya pɨhɨtɨmɨ 200 kaiwɨhiyai numwaapɨse. Aimɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya osihandɨ awaindɨhandaasɨnɨ pwɨsɨpɨ yaipatɨ isɨpɨ daayohiyɨhiyaamɨ taahiyɨhiya 70 kaimɨhiyai numwaapɨse. Saimɨ numwaapɨ ahoaimɨ apatɨhɨ Porɨhoai numwaasi aunahɨpatɨ Sisariyaahandaahapɨ maasɨ nutaatɨwo.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Aimɨ amɨ Porɨhopɨ osihaurɨ yatɨmwɨ numwaapɨ turɨmanɨmɨse. Aisaihɨ Porɨho osihaurɨ kauramɨ wuwoaasɨnɨ niyonɨhɨ sahɨ baiwɨ numwaasi nuwɨ awaisɨho gamanɨho Pirikɨsihoaapɨhɨ noaipaitaatɨwe,” undatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho awaisururɨ kuri kaundataase.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kaundatosatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho pɨwɨha wa satɨha jɨpatɨpiyataise.
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Nɨnɨ Kɨrotiyaasɨ Risiyaasihonɨnɨ kɨmandɨ utɨpɨmandɨ kɨnyɨ awaisɨhoŋɨ gamanɨhoŋɨ Perikɨsɨhonyapɨ jɨpatɨpaindɨ nusoaasataayo.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Isɨhiya Judaahiya utaamo kɨmoai isɨpɨ numwaapɨ sohoai tiwɨtotɨwɨyauhɨ nɨnɨ atisataatɨ kopɨ Romɨhiyaamɨhoe tauhɨ nɨnunɨ nisɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaunɨ nowa kiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ numwaasi nasahaayo.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aihɨ saiwɨ Judaahiya koai tiwɨtaahiyohɨtɨhandamɨ tanyaahaapɨ nɨnɨ baindɨ atindɨ mmondondɨ koai numwaasi isɨhiya Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya ahoyanohɨpɨpɨhɨ notaayo.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Numwaasi nundɨ kiyaamɨ pɨwɨha atisata sawana Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpaapɨ ko netɨ nanyopɨsasataise tɨwɨ nehɨhandɨ kaundawaatopo. Iyataatɨ kiyaarɨ siyahandɨ kaihe tisaihɨ nyahɨ ko sohoai tiwaatɨsangɨ amɨ napuwawaatisangi kaito taatɨ mmonaatɨ atisonɨhɨ pɨwɨha akaaha wa wɨndɨ atɨhomiso.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Aihɨ Judaahiyaamɨ usa kɨmo utaamo sohoai tiwɨto tɨwɨ nisapɨ noaasawɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo. Aihɨ pɨwɨha ka nɨnɨ ketɨ atisataatɨ namatɨ koai kinyapɨ nandusoaasataayo. Aindɨ nɨnɨ isɨhiya kɨmoai pɨwɨha kaundɨwɨ tiwɨtaahiyohiyɨhiyai kinyapɨ komɨ ndɨhetɨ siyahandɨ kaihe undɨwɨ ausaapɨ pɨwɨha kaundɨtaatɨwo undɨtɨ aimɨ kaundo. Isɨ kiya sawana kahɨtisaihɨ kɨnyɨ baimbɨ atimbɨ gwɨnyaitaape,” tatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho jɨpatɨpiyatɨ awaisururɨ isɨsi nutaatɨmɨ nunyataise.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya kiyaamɨ mɨtɨhomɨ pɨwɨha kaundisɨha atɨwiwɨ Porɨhoai numwaasi aunahɨpatɨ Sisariyaahandaahapɨ apatɨhɨ nowaayopo. Nuwɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ otɨhapɨhɨ ahetihɨhata noaipawaayopo. Katamɨ ambɨpatɨ Andipatɨrisihande.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Aiwɨ aunahɨpatɨ Andipatɨrisihanda noaipahauhɨ bourɨwataise. Bourɨwihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya nehɨ yapɨpataapɨhɨ kiyaamɨ auhɨra niyohiyɨhiya nahatiya kapɨhapɨ jɨhara kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nasawaayopo. Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya usa osihaiwaasɨnɨ niyohiyɨhiyaahɨhɨ Porɨhoai numwaasi Sisariyaahandaahapɨ nowaayopo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Nuwɨ Sisariyaahanda noaipawaayopo. Noaipapɨ utɨpɨhandɨ isɨsi niyohɨtɨhandɨ awaisɨho Perikɨsɨhoai nunyawaayopo. Aiwɨ Porɨhoai awaisɨho Perikɨsɨhomɨ ikwɨraatɨhɨmawaayopo.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Aiwɨmapɨ kiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya japɨhɨ niyauhɨ gamanɨho Perikɨsɨho utɨpɨhandɨ kandɨ awɨndaise. Awɨndaatɨ Porɨhopɨ Romɨhiyaamɨhore tatɨ gwɨnyaataise. Gwɨnyaataatɨ Porɨhoai satatɨ nunjenataise. “Romɨhiyaanɨnɨ yapɨpatɨ taahɨwaiwa jaawa bindɨhaayonɨ kɨnyɨ kaiwaamɨ yapɨpatɨ maahɨwɨtaahapɨhoŋe?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ Porɨhomɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha saundataase. “Nɨnɨ yapɨpatɨ Sirisiyaahandaahapɨhonɨne,” undataase.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Undihɨ awaisɨho Perikɨsɨhomɨha Porɨhoai saundataase. “Gaasɨ gi pɨwɨha kahɨtɨwɨ tɨhɨwɨtaahiyohiyɨhiya napisaihɨ nɨnɨ kɨnyɨhaunɨ kiyaamɨhaunɨ baindɨ atindɨ tipɨtapaitaano,” undatɨ Porɨhoai kaundataase. Kaundatosatɨ komɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai saundataase, “Sahɨ Porɨhoai numwaasi nuwɨ awaisɨho Erotɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ napupwɨse,” undataase.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.