Atos 21

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aihɨ Porɨhoaisaatɨ nyahɨ isɨhiyai namasi sipɨhandotɨ yamwaawaatɨ niyahaayo. Niyaatɨ tɨtɨhɨ yapɨpatɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetihɨhata noaipɨhaayo. Satɨ yapitamɨ ambɨpatɨ Kosihande. Aihɨ nyahɨ aunahɨpatɨ Kosihanda nanowaatatɨ bowihɨ kapɨhɨ namasi niyaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetihɨhata noaipɨhaayo. Iyataatɨ satɨ yapitamɨ ambɨpatɨ Rosɨhande. Aihɨ nyahɨ katɨ yapɨpatɨ Rosɨhandamɨ aunahɨpatɨ Rosɨhanda nanohaayo. Nanowaatatɨ bowihɨ Rosɨhanda namasi niyaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Risiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Pataraahanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ Pataaraahanda nanohaayo.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Nanowaatatɨ bowihɨ sipɨhandɨ wɨndɨ yapɨpatɨ Pinisiyaahandaahapɨ naitandɨhandɨ ahotihɨ mmonaatɨ kandotɨ yamwaawaatɨ niyahaayo.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Niyaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Saipɨraasihandɨ ikwɨrɨ konaamohɨraihoaaŋɨ ahetihɨ nehɨ usonaatɨ nusatipawa niyahaayo. Niyawaatɨ yapɨpatɨ Siriyaahandamɨ aunahɨpatɨ Taiyaahanda sipɨhandɨ ikɨpɨpa ahaitandɨ notɨ ahotihɨ nyahɨ kapɨhɨ tɨmahiyɨhaayo.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Tɨmahiyaatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ daahaayo. Daawaatɨ kiyai usonɨhaayo. Usonaatɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisaatɨ bimonɨhɨ Saararehɨrɨ naasairɨhɨ sananyotaise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai netɨ gɨwunyaasɨhɨ kiya Porɨhoai saundawaatopo, “Kɨnyɨ Jerusaremɨhandaahapɨ namaime,” undawaatopo.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Undɨwɨ Porɨhoai kaundauhɨhandɨ kandɨ nyamɨ asisɨha aimɨ naitɨhaahuraatihɨ namawaatɨ kapɨhɨ namasi niyahaayo. Niyonɨhɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya usɨhiya kiyaamɨ apwaatiya mwaaya maatiyaunɨ nanyamaasi nowaayopo. Aihɨ maasɨ nowaatɨ aunahɨpatamɨ mangɨrainɨ durɨhɨramɨ aripataatɨhɨ noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ aripataatɨhɨ nahatiyaanɨnɨ atotɨpɨwesaatɨ bindɨhaawɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨhaayo.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Gaapunda kiyaatosaatɨ kiyai ipɨhɨrete undawaamapɨ sipɨhandotɨ yamwaahaayo. Yamwaahonɨhɨ kiya nyangi nyainjamapɨ kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ niyawaayopo.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Aihɨ nyahɨ aunahɨpatɨ Taiyaahanda namasi sipɨhandotɨ kiyaanɨnɨhɨ niyaatɨ aunahɨpatɨ Toremesihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonaatɨ pɨwaundɨhaayo. Aihɨ kapɨhɨ kiyaisaatɨ Toremesihanda asisɨha naasaahɨ bindɨhaayo.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Bimainjaatɨ nanowaatatɨ bowihɨ kapɨhɨ Toremesihanda namasi niyaatɨ aunahɨpa Sisariyaahanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ utaaho wo Piripɨho Epenjerisiho Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨ pɨwɨha ausaasɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ maasɨ koaisaatɨ bindɨhaayo. Iyataatɨ so Piripo jɨhura aposerɨhiyai andɨtɨwipɨ otɨpɨpatɨ maasɨ kaitotɨwɨ Jerusaremɨhanda 7 kaiwɨhiyai ahɨwisohiyɨhiyaamɨ wore.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Iyataatɨ so Piripɨhomɨ maatiya sangɨ namaatɨwɨhiya 4 kaiwɨhiya bindawaayopo. Iyataatɨ Piripɨhomɨ maatiya siya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho ketɨ gɨwunyaasɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyai andɨtɨwiwɨtandɨha ausaapɨhiyaare.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Aihɨ nyahɨ Porɨhoaisaatɨ aunahɨpa Sisariyaahanda asisɨha taahonyonyehɨ bindɨhaayo. Bimonɨhɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho komɨ ambɨpatɨ Akapaasiho yapɨpatɨ Judiyaahanda namasi nasataise.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Nasatɨ kapɨhɨ Sisariyaahanda nyangi nyainjataise. Aihɨ ko Akapaasiho Porɨhomɨ apotɨhɨrɨ gwɨharaahɨrɨ yamepatamatiyatɨ wɨsasainjɨrɨhɨrɨ netaise. Netɨ sawahomɨ ikwauhɨrɨ namawatɨ wɨsasanataise. Wɨsasanataatɨ sata kanyatataase, “Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho sandaase, ‘Isɨhiya Judaahiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya kɨmɨrɨ apotɨmɨrɨ yamepatamatiyahɨra wɨsasanɨhohɨrɨmɨramɨ satɨhoai saiwɨ wɨsasɨtaapo. Wɨsasawɨ isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai numwɨtaapo tatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kandaase,” tatɨ Akapaasiho nyangi kanyatataase.
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Satatɨ kanyatihɨ nyahɨ atisɨhaawɨ nyahɨ Porɨhoaisa maasɨ niyohiyɨhiyaanɨnunɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaunɨ nahatiyaanɨnɨ Porɨhoai Jerusaremɨhandaahapɨ namaime undaatɨ ipɨhatisahaayo.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ipɨhatisonɨhɨhandɨ kandɨ Porɨhomɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha satatɨ kanyatataase, “Sahɨ saiwɨ gowaawɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitondɨ nisɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ napaapɨ nepɨ nɨpɨhatisopo? Iyataatɨ nɨnɨ napwɨtɨtandɨhandapaahɨhɨ tɨmanɨndɨ jatataamaayo. Owetise. Nɨnɨ Awaisɨho Jisaasihomɨhandapɨ napwɨtandɨhandapɨ Jerusaremɨhanda tɨmanɨndɨ jatataayo,” tatɨ nyangi Porɨhomɨha kanyatataase.
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Satatɨ Porɨho kanyatihɨ nyahɨ koai ipɨhatitɨhaahandɨ owetihɨ bɨpi namɨhaawaatosaatɨ koai sataatɨ kaundɨhaato, “Gaasɨ Awaisɨhomɨhandisɨ kaitandaahɨ koai kiyatɨ kiyane,” undɨhaato.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Aihɨ nyahɨ kapɨhɨ Sisariyaahanda bimonɨhɨ asisɨha wanya sananyihɨ nyamɨ ikɨpɨpa tɨmanɨnaatɨ bimainjaatɨ kapɨhɨ namasi Jerusaremɨhandaahapɨ niyahaayo.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Niyonɨhɨ isɨhiya usa aunahɨpa Sisariyaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nyangi nanyamaasi niyawaayopo. Nanyamaasi naiwɨ utaaho wo nyahɨ koaisaatɨ maasɨ bimɨtɨhaahomɨ aŋɨpɨpɨhɨnyamawaayopo. Iyataatɨ so utaasomɨ ambɨpatɨ Nesonɨhore. Iyatɨ ko yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahapɨhore. Iyatɨ ko Nesonɨho jɨhura aimɨ nepemaitatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahosɨ konɨhɨ andɨtitatɨ gɨwunyaatɨ bindataise. Aihɨ koaisaatɨ nyahɨ maasɨ bindɨhaayo.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Bimainja niyaatɨ Jerusaremɨhanda noaipɨhaayo. Noaipahonɨhɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nyangi maaritɨwɨ nanyamaawaayopo.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Nanyamaahauhɨ maasɨ nanowaatatɨ bowihɨ nepasi Porɨhoaisaatɨ Jemɨsihoai usonaatɨ pɨwaundɨtɨhaawɨ nohaayo. Nowaatɨ Jemɨsihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ mmonɨha isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiya awaisawɨhiya nahatiya ahoyanɨwɨ bimauhɨ usonahaayo.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Usonɨhaawɨ Porɨho kiyaisɨ ipɨhɨrete undataase. Undatɨ Porɨho sawahomɨ otɨpɨpatɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨhɨ kaimɨ naihɨ amɨ komɨhetapɨ nahatapa Autaahaatɨho kaimbɨpaapɨ awaisawɨhiyai ausaatɨ kaundataase.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Kaundihɨ kiya pɨwɨha sa atisawaawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ maaritɨwɨ nɨwimaawaayopo. Nɨwimaawaawɨ Porɨhoai kiya saundawaatopo, “Naisohoŋe, Judaahiya Jerusaremɨhandaahiya ambɨpatɨ owehandɨ tɨtaahiyɨhiya nepemaitɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo. Aiwɨ kiya gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrauhɨ kɨnyɨ aimɨ gwɨnyaapɨhoŋe.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kɨmbɨhapɨhiyai isɨhiya usa kinyapɨ pɨwɨha satɨwɨha kaundawaayopo. ‘Judaahiyaanamɨ usa nuwɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisawɨ maasɨ bimohiyɨhiyaisɨ Porɨho saundataase, “Sahɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa namapɨse. Aiwɨ maaha wohonya sangɨhonyaamɨ ambɨpatɨ nahomaamandipapɨ namɨhaapɨse. Aiwɨ nyahɨ jɨhura nahatewa kiyohɨwaiwa namapɨse,” undatɨ Porɨho kaundatɨ daayataise,’ tɨwɨ isɨhiya kɨmbɨhapɨhiyai kaundawaatopo.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Isɨ kinyapɨ Porɨho aimɨ napise tɨwɨ gwɨnyaapɨ atitaawɨ kiya pɨwɨha satɨwɨ kinyapɨ katohɨhaapɨ jaiwɨtɨwɨha katawaatopo taatɨ nunjɨtɨhaawɨ nyahɨ napitiyaatɨ kaitɨhaawe?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Aisɨ nyahɨ wanɨ saimbɨ kaime hɨtaatɨ kahɨtisaihɨ tɨtɨhɨ kiyaapɨ baimbɨ kaitaape. Nyamɨ isɨhiya usa murɨtihɨ murɨtihɨ pɨwɨha wa Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ katɨwɨ wɨsasawɨ ahiyawɨhiya yaihiya bindawaayopo.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Isɨ kiya yaihiyaasɨ kɨnyɨ numwaasi naime. Naimbɨ maasɨ kiyaisapɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ noaipawaatɨ gaahiyaanɨnimatɨtɨhaawɨ tɨtɨhɨ kiyohɨrɨhɨretɨ baimbɨ maasɨ kiyaisapɨ kaime. Aiwɨ kiya sandɨ kaiwɨ mɨsisɨha tisatɨndaatɨwɨ nawɨho Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandamɨ awaisawɨhiyai nunye. Saimbɨ tɨtɨhɨ kamwaaŋɨ kasamaahɨ kiya nahatiya kinyapɨ pɨwɨha katohɨha jaiwɨtɨwɨhaaso tɨwɨ gwɨnyaitaapo. Aiwɨ amɨ kiyaisangi kinyapɨ koaisangi Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa biyatɨ japepihɨrahore tɨwɨ gwɨnyaitaapo.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Aihɨ nyahɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ utɨpɨho aimɨ jɨpatɨpiyaatɨ nusoaaso. Nusoaasɨhaawɨ nyahɨ pɨwɨha sata kataatɨ nusoaasohɨhaare: “Autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai isɨhiya nandapa amɨ kohasɨpɨho tipɨ tɨhɨwɨ nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa sahɨ nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨho asɨpɨpa biyatɨ tɨhomaatatɨ jɨtɨpatɨ noaahapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ sahɨ isɨhiya usɨhiya amɨ asɨhiya kɨhiyaisawɨ irɨmunɨwɨse taatɨ aimɨ nusoaasohɨhaare,” tɨwɨ Porɨhoai awaisawɨhiya kaundawaatopo.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Kaundauhɨ nanotatɨ bowihɨ Porɨho isiya siyai numwaasi niyataise. Numwaasi niyatɨ tɨtɨhɨ kaundohɨrɨhɨretɨ japepihɨratɨ kiyaisatɨ noaipatɨ gaahoematɨtandɨhɨretɨ kiyataise. Kiyamapɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ niyatɨ nandaataise. Nandaatɨ pɨrisihiya usa isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyai sata kaundataase, “Saararehɨrɨ naasairɨhɨ saniyonɨhɨ isɨhiya murɨ murɨ noaipapɨ aimɨ gaahiyaatawaahura kiya nandapa nesi napisaihɨ sahɨ kapa nandapa nepɨ kiyaapɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai numwɨtaatɨwɨ napɨtaapo,” undamapɨ Porɨho japɨhɨ notaise.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Aihɨ asisɨha saniyonɨhɨ isɨhiya sura kuraapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai numwɨtaatɨwɨ ahiyohɨha aimɨ detɨndaise. Detɨtihɨ Porɨho niyatɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ bindataise. Bimihɨ Judaahiya usa yapɨpatɨ Esiyaahandaahapɨhiya napɨwɨ Porɨhoai usonawaayopo. Usonawaawɨ isɨhiya kapɨhɨ ahoyanohiyɨhiyai Porɨhopɨ apowɨtandɨha pɨwɨha katɨwɨ Porɨhoai isɨwawaayopo.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Isɨwatawaawɨ satɨwɨ kaahaatawaatopo, “Isɨraherɨhiyaate, utaaho kɨmoai itɨhundɨtɨhaawɨ nyangisenda napɨwɨse,” tawaatopo. Tɨwosawɨ satawaatopo, “Utaamo kɨmo nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ kiyohɨwaiwaunɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpaunɨ nyamɨ aŋɨ awaindɨhandunɨ netɨ nopɨsasatɨ ipɨhatisamaitandɨ nahataapɨpɨhɨ daayatɨ isɨhiyai kaundisɨhore. Iyataatɨ utaamo kɨmo amɨ wɨndɨ siya kiyahore isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai numwaasi aŋɨ awaindɨmandɨ kɨmandaatɨhɨ nasahore. Iyataatɨ isɨhiya usa Judaahiyaamatɨpɨmetahiya nyamɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nanyapɨtaatɨwɨ itɨhɨtaahapɨhɨtihɨhandɨ kandɨ Porɨho kɨmo isɨhiya kiyai numwaasi nasataatɨ sandaahɨ Autaahaatɨho sawahopɨ namɨhainjɨpɨpɨhɨ netɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ kipatɨ atɨha ahiyatɨ nanyopɨsasataise,” tɨwɨ katawaatopo.
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Iyataatɨ sandɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ katohɨtɨmandɨ utaaho wo aunahɨpatɨ Epesaasihandaahapɨho komɨ ambɨpatɨ Tɨropɨmaasiho Porɨhoaisatɨ maasɨ daayatɨ bimihɨ usonɨwɨhiyaare. Usonɨwɨhiyaasɨ Porɨho koai numwaasi maasɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaataise tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ sandɨ katawaatopo.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Satɨwɨ kaahaatɨwɨ katauhɨ isɨhiya atisawaawɨ pɨwɨha ka nesi satɨ aunahɨpitɨ Jerusaremɨhanda ketɨ kanɨwɨ gaamatawaayopo. Aihɨ isɨhiya apowihɨ ŋuŋaatɨwɨ itɨhɨtɨwɨ nahatiya naupwasi napɨwɨ ahoyanawaayopo. Aiwɨ Porɨhoai nepɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhapɨ aisɨ nehɨhaatɨ noaipawaayopo. Noaipɨhauhɨ isɨhiya usa aŋɨ awaindɨhandamɨ maasomwaaŋɨ nahatewa ketɨ kuraanɨhɨ nepɨ napuwawaayopo. Sandɨ maasomwaaŋɨ nahatewa ketɨ nepɨ napuhohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, isɨhiya isɨhiyai aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ tiwɨtaatɨwɨhandapɨ itɨhɨtɨwɨhandɨtihɨ Porɨhoai katɨhɨ tiwɨtaawo tɨwɨ gwɨnyapenawaawɨ mɨhaapemapɨ napuwawaayopo.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Aihɨ isɨhiya ahoyanohiyɨhiya Porɨhoai tiwɨtaatɨwɨyauhɨ isɨhiya usa Romɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhopɨ pɨwɨha satɨwɨ nusoaasawaayopo, “Isɨhiya Jerusaremɨhandaahiya nahatiya pɨwɨha ŋuŋaatɨwɨ pɨwaatɨwɨ ahoyanawaayopo,” tɨwɨ pɨwɨha nusoaasawaayopo.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Satɨwɨ pɨwɨha nusoaasauhɨ Romɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho sa pɨwɨha atisataatɨ isɨhiya usa yatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaisunɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaisunɨ numwaasi isɨhiya ahoyanɨwɨ ŋuŋaatohɨpɨpɨhɨ notaise. Naihɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ Porɨhoai tiwɨtaahiyohiyɨhiya kiyai usonawaawɨ Porɨhoai tɨmapɨ bɨpi namɨhaawaayopo.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho notɨ Porɨhoai isɨwatataatɨ nangɨpuwɨtande undataase. Undatosatɨ ko mɨtɨho tunnɨwɨ yawɨnohiyɨhiyai saundataase, “Utaaho kɨmomɨ ikwɨhatɨmurɨ maindɨmuretɨ wɨrɨhɨrɨ senɨhandɨ wɨretɨ wɨndɨ wɨretɨ wɨndɨ wɨrapɨse,” undatɨ kaundataase. Kaundihɨ kiya Porɨhomɨ ikwɨhatɨmurɨ maindɨmuretɨ wɨrawaayopo. Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho isɨhiya kapɨhɨ ahoyanohiyɨhiyai satatɨ nunjenataise, “Kɨmo diyaamahore? Iyatɨ kɨmo napitaihe?” undatɨ kiyai nunjenataise.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Nunjesɨhɨ isɨhiya kapɨhɨ ahoyanohiyɨhiya utaaho kɨmo siyɨhandɨ wɨndɨ kaihe undɨwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai wɨndɨ kamundopo. Kamundɨwɨ usa wɨretɨ ŋuŋaatɨwɨ pɨwaatauhɨ amɨ usa naasɨkatɨ kaiwɨ kiyai wɨretɨ ŋuŋaatɨwɨ pɨwaatawaayopo. Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho pɨwɨha kaamɨ akaaha biyatɨ nusesɨpatɨtandɨ namese. Nametaatɨ ko namatɨ Porɨhoai numwaasi tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ aŋaaŋɨ watɨpɨhandaatɨhɨ naitaatɨwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundataase.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Kaundihɨ kiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya Porɨhoai numwaasi naiwɨ detɨ maasomwaaŋɨ noaipaitaahetihɨhura isɨhiya Porɨhoai tiwɨtaatɨwɨ asakiyawaayopo. Asakaimɨ pɨniyauhɨ namapɨ tunnɨwɨ yawɨnohiyɨhiya Porɨhoai nepɨ autaahɨ isɨsi niyawaayopo.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Aihɨ isɨhiya nahatiya ipotɨ itɨhɨtɨwɨ ŋuŋaatɨmɨ niyohiyɨhiya satawaatopo, “Porɨho napwɨta sohoai tiwɨtɨhaawo,” tɨwɨ kaahaatɨmɨ ipotɨ niyawaayopo.
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya Porɨhoai aimɨ isɨsi kiyaamɨ aŋɨhandɨ watɨpɨhandaatɨhɨ nandaitotɨwiyauhɨ Porɨho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai pɨwɨha Gɨrikɨhaara saundataase, “Nɨnɨ gisɨ pɨwɨha wa kahɨtɨtaano,” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ ko tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho Porɨhoai saundataase, “Kɨnyɨ pɨwɨha Gɨrikɨha atimbɨ pɨwaatɨpɨhoŋo?” undatɨ nunjenataise.
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Iyatosatɨ Porɨhoai ko saundataase, “Utaaho wo Isipɨhandaahapɨho isɨhiya maatɨmaatiwɨ tundaatɨwɨhiya taahiyɨhiya 4,000 kaiwɨhiyai ko numwaatɨ ahoyataise. Ahoyatɨ kiyaisatɨ maasɨ isɨhiya nyangi nyainjaawɨ bimohiyɨhiyai tiwatɨ nemaitotatɨ tiwataise. Tiwamapɨ isɨhiya numwaatɨ ahoaisawɨhiyaisatɨ maasɨ yanɨhɨmatɨ yapɨpatɨ isɨhiya owehataahapɨ notaise. Aihɨ nɨnɨ kinyapɨ kore diyataayo,” undataase.
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Undihɨ Porɨhomɨha pɨwɨha saundataase, “Nɨnɨ Isɨpɨhandaahapɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ Judaahiyaamɨhonɨne. Iyataatɨ nisɨ aunahɨpatɨ yapɨpatɨ Sirisiyaahanda ahendaise. Iyataatɨ nisɨ aunahɨpatɨ awaipatamɨ ambɨpatɨ Taasaasihande. Aisɨ nɨnɨ isɨhiya kɨmiyai pɨwɨha kaundɨtaanɨ gaaro?” undatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhoai nunjenataise.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Nunjesɨhɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho gaasɨ pɨwɨha kaunde undihɨ Porɨho aŋaaŋɨ utaarɨhaaŋamɨ mbwɨtɨhɨretɨ bitondaise. Bitondaatɨ pɨwɨha kaundɨtandɨ isɨhiyaamɨ ŋuŋaaha namɨhaitaatɨwɨ Porɨho ikwɨrɨ autaahɨ ahiyataise. Ahaihɨ isɨhiya nahatiya pɨwɨha namɨhaawaayopo. Namɨhaahauhɨ pɨwɨha Judaahiyaamɨha Ipɨruhaara kiyai sata kaundataase.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.