Atos 20

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ kiyaamɨ itɨhɨtɨwɨ ŋuŋaatohɨwaiwa aimɨ owetihɨhura isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai Porɨho gaata numwaatɨ naasaimbɨpɨhɨmatosatɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ andɨtɨwiwɨtandɨha kiyai pɨwɨha kaundataase. Kaunda kiyatosatɨ Porɨho kiyai ipɨhɨretisɨ bimaawɨse undamapɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahapɨ notaise.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Porɨho notɨ Masetoniyaahanda noaipatɨ kapɨhɨ aunahɨpɨhaiwaara daayatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ andɨtɨwiwɨtandɨha pɨwɨha kaundataase. Kaunda kiyamapɨ Porɨho yapɨpatɨ Akaiyaahandaahapɨ notaise.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Notɨ bimihɨ waatɨhonya murɨ mingwaasɨ sanausotaise. Sanawihɨ yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨ naitotatɨ tɨmanɨnataise. Siyatɨ naitotatɨ tɨmanɨnatɨ bimihɨ Judaahiya Porɨhoai tiwɨtotɨwɨ bɨpi kanɨwɨ noaasauhɨ Porɨho atisataise. Siyatɨ Porɨho atisataatɨ sipɨhandotɨ Siriyaahandaahapɨ naisanɨhɨ isɨhiya nɨwɨtaawo tatɨ Porɨho gwɨnyapenataatɨ namatɨ japɨhɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahɨra naitandɨ gwɨnyaataise.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Aihɨ Porɨho Akaiyaahanda namasi yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahɨra naihɨ maasɨ niyohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ sate. Aunahɨpatɨ Beriyaahandaahapɨ utaaho wo Piraasihomɨ mwaaho Sopataahotihɨ amɨ aunahɨpatɨ Tesaronaikaahandaahapɨ Arisɨtakaasiyɨ Sekandayaatihɨ amɨ aunahɨpatɨ Derɨbihandaahapɨ Gaiyaasihotihɨ amɨ Timotehotihɨ amɨ yapɨpatɨ Esiyaahandaahapɨ Tikikaasiyɨ Tɨropimaasiyaatihɨ siya maasɨ Porɨhoaisawɨ niyohiyɨhiyaare.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Aihɨ siyaamɨ usa jɨhɨ ketɨ nuwɨ aunahɨpatɨ Tɨroaasihanda nyapɨ jaawɨ bindawaayopo.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Aihɨ Judaahiyaamɨ kimbapɨho Pasopaahandamɨ asisɨha awaiwaiwa nandapa bɨretɨhandɨ nipitandɨhandɨ ahɨmaayandɨha nandaatɨwɨhaiwa aimɨ sanotɨ owetihɨ nyahɨ aunahɨpatɨ Piripaihanda namasi sipɨhandotɨ niyahaayo. Sipɨhandotɨ niyahoaasonɨhɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨhɨ 5 kiyatɨ sananyihɨhura aunahɨpa Tɨroaasihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ isɨhiya jɨhɨ naiwɨ nyapɨ jaawɨ bimohiyɨhiyai usonɨhaayo. Iyaatɨ kapɨhɨ Tɨroaasihanda nahatiyaanɨnɨ bimonɨhɨ Saararehɨrɨ naasairɨhɨ sananyotaise.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Aihɨ Sandehura asɨhataahura isɨhiya usa Tɨroaasihandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisaatɨ maasɨ gwɨtɨtɨho (bɨretɨhandɨ nambowaatɨ) nandɨwaatɨ aŋɨhandɨ wɨndaatɨhɨ maasɨ ahoyanɨhaayo. Aihɨ Porɨho bousonɨhɨ kapɨhɨ Tɨroaasihanda namasi naitandɨhuraatihiyataatɨ namatɨ sura asɨhataahura pɨwɨha namasatɨ kaundataase. Siyatɨ pɨwɨha utaarɨhandɨ isɨhiyai kaundɨmɨ naihɨ notɨ apwɨtetɨndaise.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Aihɨ nyahɨ ahoyanaatɨ bimohɨpɨpɨhɨ sisɨha tɨtaahɨwaiwa nimandataatɨ nausaatataise.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Aihɨ utaaho wo waimwaaho komɨ ambɨpatɨ Yutikaasiho winduwaahandaasɨnɨ bindataise. Bimihɨ Porɨho kiyai pɨwɨha utaarɨhandɨ kaundɨmɨ naihɨ Yutikaasiho naaninaninjatɨ winduwaahandɨ kandaasɨnɨ apɨpaahɨ nanomataise. Nanomataatɨ apatɨhɨ nepandatɨ mɨhaapɨ sohoai tiwamataise. Iyataatɨ saaŋɨ aŋaaŋɨ autaahɨ nɨwaataatɨ bipinjawɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ autaahɨ mɨhasɨnapɨ mɨhaapɨ nepandamatɨ sohoai tiwatɨ ahiyamataise. Aihɨ isɨhiya koai numwaitotɨwɨ aŋɨhandaasɨnapɨ mɨhaapɨ noaatɨpapɨ nuwɨ mmonawa ko aimɨ napomasɨhɨ usonawaayopo.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Aihɨ amɨ Porɨhoaisangi mɨhaapɨ noaatɨpatɨ notɨ Yutikaasihoai namaahatataatɨ isɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ utaamopɨ aimɨ napomataise tɨwɨ yaiwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaawaawɨ samɨ maarɨho owesetindɨhandɨ namɨhaapɨse utaaho kɨmo japɨhɨ nepatɨ aimɨ asohoematataiso,” undatɨ Porɨho kiyai kaundataase.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Undamapɨ Porɨho jahɨra aŋɨhandaasɨnɨ niyatɨ mɨhasɨnɨ noaipatɨ bɨretɨhandɨ netɨ naumbotɨ isɨhiyaisatɨ maasɨ nanataise. Nanatosatɨ pɨwɨha utaarɨhandɨ kaundɨmɨ naihɨ notɨ bourɨwataise. Bourɨwatɨ ipɨho yaurutaasɨhɨ Porɨho isɨhiyai pɨwɨha kaundisawɨhiyai kapɨhɨ namasi niyataise.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Aihɨ isɨhiya Yutikaasiho asohoaisawɨ maasɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nowaawɨ kiyaamɨ maarɨho wɨwitataise.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Aihɨ nyahɨ Porɨhoaisa maasɨ niyohiyɨhiyaanangi Porɨho sanyatataase. “Nɨnɨ aunahɨpatɨ Asosihandaahapɨ yapɨpataapɨhɨ naitaanɨ sahɨ sipɨhandɨ nesi jɨhɨ naiwɨ kapɨhɨ Asosihanda nisapɨ jaawɨ bimɨtaatɨwɨ naiwɨse,” nyatataase. Satatɨ kanyatihɨ nyahɨ jɨhɨ niyaatɨ Asosihanda Porɨhopɨ jaawaatɨ bindahaayo.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Aihɨ nyahɨ jaawa bimonɨhɨ Porɨho yapɨpataapɨhɨ niyatɨ Asosihanda nyangi nyainjasɨhɨ nutasi sipɨhandɨ nesi aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Mitirinihandaahapɨ niyahaayo.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Niyaatɨ Mitirinihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ Mitirinihanda namasi sipɨhandɨ kandotɨ niyaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Kaiyosihandɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipata noaipɨhaayo. Aihɨ kapɨhɨ nanowaatatɨ bowihɨ yapɨpatɨ Kaiyosihanda namasi niyaatɨ yapɨpatɨ Samosihandɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipata noaipahaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ Samosihanda nanowaatatɨ bowihɨ kapɨhɨ Samosihanda namasi sipɨhandɨ kandotɨ niyaatɨ aunahɨpatɨ Mairitaasihanda noaipahaayo.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Aihɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda isɨhiya bimohiyɨhiyai wɨndɨ mausondaano tatɨ Porɨho gwɨnyaasɨtɨhandaahɨ kapɨhɨ nusatipatɨ Mairɨtaasihandaahapɨ niyataise. Sandɨ apaapɨmaahe. Porɨho Jerusaremɨhanda asisɨha Pendikosihandɨ maasɨ mmondandɨhondaatɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda otɨhɨ wonjɨ bɨmimotɨ ketɨ notaise.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Aihɨ nyahɨ niyaatɨ Mairɨtaasihanda noaipawaatɨ bindɨhaayo. Bindɨhaawɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaapɨ Porɨho Epesaasihanda pɨwɨha nusoaasataise. Pɨwɨha nusoaasihɨ kiya awaisawɨhiya napɨwɨ Porɨhoai iwinjawaayopo.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Aihɨ kiya napɨwɨ Porɨhoai winjɨhauhɨ Porɨho kiya awaisawɨhiyai pɨwɨha sata kaundataase, “Nisɨ kiyohɨtɨhandɨ sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ jɨhɨ wuwanɨhura kɨmatɨ yapɨpatɨ Esiyaamanda napɨtɨ sangisatɨ maasɨ pɨhɨndɨhaiwaara bimonɨhɨ aimɨ nisonɨwɨhiyaate.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Iyataatɨ Judaahiya nahatewetɨ nɨngi nɨpɨhatitotɨwɨ pɨwɨha kɨhaiwa kɨhaiwa katɨwɨ kiyauhɨ kiyaamɨ saiwaaraahɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨndɨ netaatɨ gotaayo. Saindɨ naaŋɨhaiwa netaahandɨ kandɨ bɨpi ipatisandɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataayo.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Aindɨ nɨnɨ amɨ Pɨwɨha sangi andɨtisaiwɨtandɨha wɨndɨ yamaindɨ ausaatɨ kasatataayo. Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya pɨhɨtɨwɨ ahoyanohiyɨhiyaamɨ dɨhehunɨ amɨ samɨ aŋɨpɨpɨhunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ sandapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Aindɨ nɨnɨ Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ pɨwɨha naasɨka waatɨ andɨtitɨtɨ saundɨtɨ kaundataayo. “Nyamɨ maipɨhaiwa namasi Autaahaatɨhoenda nepemaitɨtɨhaawo. Iyaatɨ nyahɨ biyaatɨ nyamɨ Awaisɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaitɨhaawo undataato,” undatɨ kaundataase.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Undatosatɨ wa saundataase, “Wanɨ atinjatɨwɨse! Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gɨnunyaasɨtɨhandɨ kandetɨ tɨtɨhɨ kaindɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nutandiyo. Aindɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa Jerusaremɨhanda naitandɨhaiwaapɨ wɨndɨ baindɨ monɨho.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Iyataatɨ aunahɨpatɨ nahatewaara nɨnɨ daayonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho pɨwɨha biyatɨ ausaatɨ sata kandataase. “Kɨnyɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨtɨpɨ nepɨ amɨ napwɨtɨtaise,” ndataase.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Aihɨ nisɨ itatamanɨndɨ bimɨtandɨhandapɨ awaindɨhandisondɨ anɨtindɨ isɨwatataamaayo. Owetise. Bɨpi namataayo. Namatɨ Autaahaatɨho nyangi gaahandɨ kanyisatɨ bimindɨhandapɨ pɨwɨha ausaitandɨ Awaisɨho Jisaasiho otɨpɨpatɨ nanɨmipatɨ kaindɨ owemaitandɨ andɨtindɨ kiyataayo,” undataase.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Undatosatɨ wa sata kaundataase. “Sahɨ baiwɨ atinjatɨwɨse, nɨnɨ Autaahaatɨho nyainjaatɨ bimindɨhandapɨ samɨ otɨhatɨhɨ daindɨ jɨhɨ pɨwɨha aimɨ ausaatɨ kasatataato. Aihɨ pɨwɨha nɨnɨ kasatɨtɨ kiyonɨhɨ atɨniwɨ nisonɨhohiyɨhiyaatɨ japɨhɨ nɨngi wɨndɨ manisondauhɨ nɨnɨ aimɨ gwɨnyapenataayo.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Iyataatɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨ sipɨsipɨhonyai iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho aimɨ ahɨsihɨhiyaate. Isɨ sahɨ sawanaatɨ awaisawɨhiyaatɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ jatɨnɨwɨ bimaawɨse. Itatamanɨnɨwɨ bindawaawɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Jisaasiho jɨtɨpatɨ nuhaatɨ japɨhɨ numwaasawɨhiya sipɨsipɨhandamataiwɨhiyaasɨ sahɨ baiwɨ itatamanɨwɨ winjatɨwɨse.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Amɨ nɨnɨ sangi nasamasi naisanɨhɨ isɨhiya usa pɨwɨha jaiwɨtɨwɨhaiwa katɨwunjawɨ daayohiyɨhiya napɨwɨ Autaahaatɨhomɨ sipɨsipɨhonyaatamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ nepɨ nasopɨsasɨtaapo. Iyataatɨ isɨhiya siya nepɨ nasopɨsasɨtaatɨwɨhiya suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨramataiwɨhiyaare.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Iyataatɨ amɨ sahɨ iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaamɨ usa dopawɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiyai nɨwipinjai nutaatɨwɨ pɨwɨha jaiwɨtɨwɨhaiwa katɨtaapo.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Aisɨ sahɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ jaawɨ bimaawɨse. Iyataatɨ nɨnɨ kɨnaungwɨha mairɨ manyetɨ sangisatɨ bindataatɨ apatɨhunɨ otapɨhaatunɨ pɨwɨha sangi andɨtɨsaiwɨtandɨha waatɨ andɨtindɨ ausaatɨ kasatataayo. Aindɨ amɨ nɨnɨ samɨ naaŋiwaiwa jasonataatɨ maarɨho asɨpɨnihɨ asisɨha waiwaara gotaayo. Aihɨ nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Aihɨ wanɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨsisataayo. Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha jɨhɨ kasatohɨha Autaahaatɨho gaahandɨ kanyisatɨ bimindɨhandapɨhaasɨ ka netɨ gɨsunyaitaise. Gɨsunyaatɨ andɨtɨsaiwɨtaise. Iyatɨ Autaahaatɨho gaahaiwa nahatewa komɨhiyaimatohiyɨhiyai numwiwaiwa amɨ sangi nasamɨtaise.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiyaamɨ nawɨho apotɨhɨrapɨ nanɨmɨtondɨ pɨhɨndɨ gwɨnyapenataamaayo. Owetise.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Nɨwahonisɨ ikwɨraahɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ kahapaamapɨpa nɨnunɨ isɨhiya maasɨ daayohiyɨhiyaunɨ nenoaahɨtimbɨpa netaayo. Aihɨ nɨnɨ saindɨ kiyonɨhɨ aimɨ nisonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Nɨnɨ otɨpɨpatɨ nawɨhopɨhatɨ pɨhɨndɨ waatɨ kiyataayo. Waatɨ kiyohɨtɨmandɨ sandɨ sangi nasisataayo nyahɨ otɨpɨpatɨ nawɨhopɨhatɨ waatɨ kiyaatɨ isɨhiya nawɨhopɨ nenoaahɨtisawɨhiyai andɨtɨwiwɨtandɨ nawɨho numwɨtɨhaawe. Aihɨ nɨnɨ sandɨ saiwɨ kaitaatɨwɨ sangi nasisataayo. Iyataatɨ pɨwɨha wa Awaisɨho Jisaasiho sawaho sata katisɨhaare. ‘Utaaho wo kahapaamapɨpa nunyataatɨ nga nunyataayono tatɨ maaritataataahɨ sandɨ komɨ ikɨpɨpa taahɨpɨpa netaatɨ maaritindɨhandi ipɨhatisamaitaise tatɨ Jisaasiho katisɨhaasɨ biyaatɨ kaapɨ gwɨnyaitɨhaawe,’ undatɨ Porɨho isɨhiya awaisawɨhiya Epesaasihandaahapɨhiyai kaundataase.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Aihɨ Porɨho pɨwɨha sa kaunda owematosatɨ atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ awaisawɨhiya kiyaisatɨ maasɨ gaapundataase.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Aihɨ Porɨho nutandaihɨ kiya Porɨhoai iwiwatawa pɨhɨtɨwɨ gɨwusepɨ pɨhɨtɨwɨ gerundawaayopo.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Iyatɨ Porɨho nisɨ ndɨmaahomwaaŋɨ wɨndɨ japɨhɨ manisondaapo undatɨ kaundisɨhaapɨ waatɨ aungwohandɨ gwɨnyapenawaawɨ kiyaamɨ maarɨho awaindɨhandɨ tundataise. Aihɨ saiwɨ kiya gwɨwɨ Porɨhoai numwaasi sipɨhandotapɨ nowaayopo.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.