Atos 20
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Aihɨ kiyaamɨ itɨhɨtɨwɨ ŋuŋaatohɨwaiwa aimɨ owetihɨhura isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai Porɨho gaata numwaatɨ naasaimbɨpɨhɨmatosatɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ andɨtɨwiwɨtandɨha kiyai pɨwɨha kaundataase. Kaunda kiyatosatɨ Porɨho kiyai ipɨhɨretisɨ bimaawɨse undamapɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahapɨ notaise.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Porɨho notɨ Masetoniyaahanda noaipatɨ kapɨhɨ aunahɨpɨhaiwaara daayatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ andɨtɨwiwɨtandɨha pɨwɨha kaundataase. Kaunda kiyamapɨ Porɨho yapɨpatɨ Akaiyaahandaahapɨ notaise.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Notɨ bimihɨ waatɨhonya murɨ mingwaasɨ sanausotaise. Sanawihɨ yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨ naitotatɨ tɨmanɨnataise. Siyatɨ naitotatɨ tɨmanɨnatɨ bimihɨ Judaahiya Porɨhoai tiwɨtotɨwɨ bɨpi kanɨwɨ noaasauhɨ Porɨho atisataise. Siyatɨ Porɨho atisataatɨ sipɨhandotɨ Siriyaahandaahapɨ naisanɨhɨ isɨhiya nɨwɨtaawo tatɨ Porɨho gwɨnyapenataatɨ namatɨ japɨhɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahɨra naitandɨ gwɨnyaataise.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Aihɨ Porɨho Akaiyaahanda namasi yapɨpatɨ Masetoniyaahandaahɨra naihɨ maasɨ niyohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ sate. Aunahɨpatɨ Beriyaahandaahapɨ utaaho wo Piraasihomɨ mwaaho Sopataahotihɨ amɨ aunahɨpatɨ Tesaronaikaahandaahapɨ Arisɨtakaasiyɨ Sekandayaatihɨ amɨ aunahɨpatɨ Derɨbihandaahapɨ Gaiyaasihotihɨ amɨ Timotehotihɨ amɨ yapɨpatɨ Esiyaahandaahapɨ Tikikaasiyɨ Tɨropimaasiyaatihɨ siya maasɨ Porɨhoaisawɨ niyohiyɨhiyaare.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Aihɨ siyaamɨ usa jɨhɨ ketɨ nuwɨ aunahɨpatɨ Tɨroaasihanda nyapɨ jaawɨ bindawaayopo.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Aihɨ Judaahiyaamɨ kimbapɨho Pasopaahandamɨ asisɨha awaiwaiwa nandapa bɨretɨhandɨ nipitandɨhandɨ ahɨmaayandɨha nandaatɨwɨhaiwa aimɨ sanotɨ owetihɨ nyahɨ aunahɨpatɨ Piripaihanda namasi sipɨhandotɨ niyahaayo. Sipɨhandotɨ niyahoaasonɨhɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨhɨ 5 kiyatɨ sananyihɨhura aunahɨpa Tɨroaasihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ isɨhiya jɨhɨ naiwɨ nyapɨ jaawɨ bimohiyɨhiyai usonɨhaayo. Iyaatɨ kapɨhɨ Tɨroaasihanda nahatiyaanɨnɨ bimonɨhɨ Saararehɨrɨ naasairɨhɨ sananyotaise.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Aihɨ Sandehura asɨhataahura isɨhiya usa Tɨroaasihandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisaatɨ maasɨ gwɨtɨtɨho (bɨretɨhandɨ nambowaatɨ) nandɨwaatɨ aŋɨhandɨ wɨndaatɨhɨ maasɨ ahoyanɨhaayo. Aihɨ Porɨho bousonɨhɨ kapɨhɨ Tɨroaasihanda namasi naitandɨhuraatihiyataatɨ namatɨ sura asɨhataahura pɨwɨha namasatɨ kaundataase. Siyatɨ pɨwɨha utaarɨhandɨ isɨhiyai kaundɨmɨ naihɨ notɨ apwɨtetɨndaise.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Aihɨ nyahɨ ahoyanaatɨ bimohɨpɨpɨhɨ sisɨha tɨtaahɨwaiwa nimandataatɨ nausaatataise.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Aihɨ utaaho wo waimwaaho komɨ ambɨpatɨ Yutikaasiho winduwaahandaasɨnɨ bindataise. Bimihɨ Porɨho kiyai pɨwɨha utaarɨhandɨ kaundɨmɨ naihɨ Yutikaasiho naaninaninjatɨ winduwaahandɨ kandaasɨnɨ apɨpaahɨ nanomataise. Nanomataatɨ apatɨhɨ nepandatɨ mɨhaapɨ sohoai tiwamataise. Iyataatɨ saaŋɨ aŋaaŋɨ autaahɨ nɨwaataatɨ bipinjawɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ autaahɨ mɨhasɨnapɨ mɨhaapɨ nepandamatɨ sohoai tiwatɨ ahiyamataise. Aihɨ isɨhiya koai numwaitotɨwɨ aŋɨhandaasɨnapɨ mɨhaapɨ noaatɨpapɨ nuwɨ mmonawa ko aimɨ napomasɨhɨ usonawaayopo.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Aihɨ amɨ Porɨhoaisangi mɨhaapɨ noaatɨpatɨ notɨ Yutikaasihoai namaahatataatɨ isɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ utaamopɨ aimɨ napomataise tɨwɨ yaiwɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaawaawɨ samɨ maarɨho owesetindɨhandɨ namɨhaapɨse utaaho kɨmo japɨhɨ nepatɨ aimɨ asohoematataiso,” undatɨ Porɨho kiyai kaundataase.
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Undamapɨ Porɨho jahɨra aŋɨhandaasɨnɨ niyatɨ mɨhasɨnɨ noaipatɨ bɨretɨhandɨ netɨ naumbotɨ isɨhiyaisatɨ maasɨ nanataise. Nanatosatɨ pɨwɨha utaarɨhandɨ kaundɨmɨ naihɨ notɨ bourɨwataise. Bourɨwatɨ ipɨho yaurutaasɨhɨ Porɨho isɨhiyai pɨwɨha kaundisawɨhiyai kapɨhɨ namasi niyataise.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Aihɨ isɨhiya Yutikaasiho asohoaisawɨ maasɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nowaawɨ kiyaamɨ maarɨho wɨwitataise.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Aihɨ nyahɨ Porɨhoaisa maasɨ niyohiyɨhiyaanangi Porɨho sanyatataase. “Nɨnɨ aunahɨpatɨ Asosihandaahapɨ yapɨpataapɨhɨ naitaanɨ sahɨ sipɨhandɨ nesi jɨhɨ naiwɨ kapɨhɨ Asosihanda nisapɨ jaawɨ bimɨtaatɨwɨ naiwɨse,” nyatataase. Satatɨ kanyatihɨ nyahɨ jɨhɨ niyaatɨ Asosihanda Porɨhopɨ jaawaatɨ bindahaayo.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Aihɨ nyahɨ jaawa bimonɨhɨ Porɨho yapɨpataapɨhɨ niyatɨ Asosihanda nyangi nyainjasɨhɨ nutasi sipɨhandɨ nesi aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Mitirinihandaahapɨ niyahaayo.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Niyaatɨ Mitirinihanda noaipɨhaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ Mitirinihanda namasi sipɨhandɨ kandotɨ niyaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Kaiyosihandɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipata noaipɨhaayo. Aihɨ kapɨhɨ nanowaatatɨ bowihɨ yapɨpatɨ Kaiyosihanda namasi niyaatɨ yapɨpatɨ Samosihandɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipata noaipahaayo. Noaipawaatɨ kapɨhɨ Samosihanda nanowaatatɨ bowihɨ kapɨhɨ Samosihanda namasi sipɨhandɨ kandotɨ niyaatɨ aunahɨpatɨ Mairitaasihanda noaipahaayo.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Aihɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda isɨhiya bimohiyɨhiyai wɨndɨ mausondaano tatɨ Porɨho gwɨnyaasɨtɨhandaahɨ kapɨhɨ nusatipatɨ Mairɨtaasihandaahapɨ niyataise. Sandɨ apaapɨmaahe. Porɨho Jerusaremɨhanda asisɨha Pendikosihandɨ maasɨ mmondandɨhondaatɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda otɨhɨ wonjɨ bɨmimotɨ ketɨ notaise.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Aihɨ nyahɨ niyaatɨ Mairɨtaasihanda noaipawaatɨ bindɨhaayo. Bindɨhaawɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaapɨ Porɨho Epesaasihanda pɨwɨha nusoaasataise. Pɨwɨha nusoaasihɨ kiya awaisawɨhiya napɨwɨ Porɨhoai iwinjawaayopo.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Aihɨ kiya napɨwɨ Porɨhoai winjɨhauhɨ Porɨho kiya awaisawɨhiyai pɨwɨha sata kaundataase, “Nisɨ kiyohɨtɨhandɨ sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨ mmonɨwɨhiyaate. Nɨnɨ jɨhɨ wuwanɨhura kɨmatɨ yapɨpatɨ Esiyaamanda napɨtɨ sangisatɨ maasɨ pɨhɨndɨhaiwaara bimonɨhɨ aimɨ nisonɨwɨhiyaate.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Iyataatɨ Judaahiya nahatewetɨ nɨngi nɨpɨhatitotɨwɨ pɨwɨha kɨhaiwa kɨhaiwa katɨwɨ kiyauhɨ kiyaamɨ saiwaaraahɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨndɨ netaatɨ gotaayo. Saindɨ naaŋɨhaiwa netaahandɨ kandɨ bɨpi ipatisandɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataayo.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Aindɨ nɨnɨ amɨ Pɨwɨha sangi andɨtisaiwɨtandɨha wɨndɨ yamaindɨ ausaatɨ kasatataayo. Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiya pɨhɨtɨwɨ ahoyanohiyɨhiyaamɨ dɨhehunɨ amɨ samɨ aŋɨpɨpɨhunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ sandapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Aindɨ nɨnɨ Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ pɨwɨha naasɨka waatɨ andɨtitɨtɨ saundɨtɨ kaundataayo. “Nyamɨ maipɨhaiwa namasi Autaahaatɨhoenda nepemaitɨtɨhaawo. Iyaatɨ nyahɨ biyaatɨ nyamɨ Awaisɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaitɨhaawo undataato,” undatɨ kaundataase.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Undatosatɨ wa saundataase, “Wanɨ atinjatɨwɨse! Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gɨnunyaasɨtɨhandɨ kandetɨ tɨtɨhɨ kaindɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nutandiyo. Aindɨ nɨnɨ naaŋɨhaiwa Jerusaremɨhanda naitandɨhaiwaapɨ wɨndɨ baindɨ monɨho.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Iyataatɨ aunahɨpatɨ nahatewaara nɨnɨ daayonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho pɨwɨha biyatɨ ausaatɨ sata kandataase. “Kɨnyɨ naaŋɨhaiwa pɨhɨtɨpɨ nepɨ amɨ napwɨtɨtaise,” ndataase.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Aihɨ nisɨ itatamanɨndɨ bimɨtandɨhandapɨ awaindɨhandisondɨ anɨtindɨ isɨwatataamaayo. Owetise. Bɨpi namataayo. Namatɨ Autaahaatɨho nyangi gaahandɨ kanyisatɨ bimindɨhandapɨ pɨwɨha ausaitandɨ Awaisɨho Jisaasiho otɨpɨpatɨ nanɨmipatɨ kaindɨ owemaitandɨ andɨtindɨ kiyataayo,” undataase.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Undatosatɨ wa sata kaundataase. “Sahɨ baiwɨ atinjatɨwɨse, nɨnɨ Autaahaatɨho nyainjaatɨ bimindɨhandapɨ samɨ otɨhatɨhɨ daindɨ jɨhɨ pɨwɨha aimɨ ausaatɨ kasatataato. Aihɨ pɨwɨha nɨnɨ kasatɨtɨ kiyonɨhɨ atɨniwɨ nisonɨhohiyɨhiyaatɨ japɨhɨ nɨngi wɨndɨ manisondauhɨ nɨnɨ aimɨ gwɨnyapenataayo.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Iyataatɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨ sipɨsipɨhonyai iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho aimɨ ahɨsihɨhiyaate. Isɨ sahɨ sawanaatɨ awaisawɨhiyaatɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ jatɨnɨwɨ bimaawɨse. Itatamanɨnɨwɨ bindawaawɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Jisaasiho jɨtɨpatɨ nuhaatɨ japɨhɨ numwaasawɨhiya sipɨsipɨhandamataiwɨhiyaasɨ sahɨ baiwɨ itatamanɨwɨ winjatɨwɨse.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Amɨ nɨnɨ sangi nasamasi naisanɨhɨ isɨhiya usa pɨwɨha jaiwɨtɨwɨhaiwa katɨwunjawɨ daayohiyɨhiya napɨwɨ Autaahaatɨhomɨ sipɨsipɨhonyaatamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ nepɨ nasopɨsasɨtaapo. Iyataatɨ isɨhiya siya nepɨ nasopɨsasɨtaatɨwɨhiya suhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨramataiwɨhiyaare.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Iyataatɨ amɨ sahɨ iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaamɨ usa dopawɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiyai nɨwipinjai nutaatɨwɨ pɨwɨha jaiwɨtɨwɨhaiwa katɨtaapo.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Aisɨ sahɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ jaawɨ bimaawɨse. Iyataatɨ nɨnɨ kɨnaungwɨha mairɨ manyetɨ sangisatɨ bindataatɨ apatɨhunɨ otapɨhaatunɨ pɨwɨha sangi andɨtɨsaiwɨtandɨha waatɨ andɨtindɨ ausaatɨ kasatataayo. Aindɨ amɨ nɨnɨ samɨ naaŋiwaiwa jasonataatɨ maarɨho asɨpɨnihɨ asisɨha waiwaara gotaayo. Aihɨ nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 Aihɨ wanɨ nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨsisataayo. Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha jɨhɨ kasatohɨha Autaahaatɨho gaahandɨ kanyisatɨ bimindɨhandapɨhaasɨ ka netɨ gɨsunyaitaise. Gɨsunyaatɨ andɨtɨsaiwɨtaise. Iyatɨ Autaahaatɨho gaahaiwa nahatewa komɨhiyaimatohiyɨhiyai numwiwaiwa amɨ sangi nasamɨtaise.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Iyataatɨ nɨnɨ isɨhiyaamɨ nawɨho apotɨhɨrapɨ nanɨmɨtondɨ pɨhɨndɨ gwɨnyapenataamaayo. Owetise.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Nɨwahonisɨ ikwɨraahɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ kahapaamapɨpa nɨnunɨ isɨhiya maasɨ daayohiyɨhiyaunɨ nenoaahɨtimbɨpa netaayo. Aihɨ nɨnɨ saindɨ kiyonɨhɨ aimɨ nisonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Nɨnɨ otɨpɨpatɨ nawɨhopɨhatɨ pɨhɨndɨ waatɨ kiyataayo. Waatɨ kiyohɨtɨmandɨ sandɨ sangi nasisataayo nyahɨ otɨpɨpatɨ nawɨhopɨhatɨ waatɨ kiyaatɨ isɨhiya nawɨhopɨ nenoaahɨtisawɨhiyai andɨtɨwiwɨtandɨ nawɨho numwɨtɨhaawe. Aihɨ nɨnɨ sandɨ saiwɨ kaitaatɨwɨ sangi nasisataayo. Iyataatɨ pɨwɨha wa Awaisɨho Jisaasiho sawaho sata katisɨhaare. ‘Utaaho wo kahapaamapɨpa nunyataatɨ nga nunyataayono tatɨ maaritataataahɨ sandɨ komɨ ikɨpɨpa taahɨpɨpa netaatɨ maaritindɨhandi ipɨhatisamaitaise tatɨ Jisaasiho katisɨhaasɨ biyaatɨ kaapɨ gwɨnyaitɨhaawe,’ undatɨ Porɨho isɨhiya awaisawɨhiya Epesaasihandaahapɨhiyai kaundataase.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Aihɨ Porɨho pɨwɨha sa kaunda owematosatɨ atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ awaisawɨhiya kiyaisatɨ maasɨ gaapundataase.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Aihɨ Porɨho nutandaihɨ kiya Porɨhoai iwiwatawa pɨhɨtɨwɨ gɨwusepɨ pɨhɨtɨwɨ gerundawaayopo.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Iyatɨ Porɨho nisɨ ndɨmaahomwaaŋɨ wɨndɨ japɨhɨ manisondaapo undatɨ kaundisɨhaapɨ waatɨ aungwohandɨ gwɨnyapenawaawɨ kiyaamɨ maarɨho awaindɨhandɨ tundataise. Aihɨ saiwɨ kiya gwɨwɨ Porɨhoai numwaasi sipɨhandotapɨ nowaayopo.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.