Atos 19

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aihɨ Aporosiho aunahɨpatɨ Korindɨhanda bindataise. Bimihɨ sura Porɨho yapɨpataapɨhɨ nunjatɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda noaipataise. Noaipatɨ kapɨhɨ Epesaasihanda isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonataise.
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 Usonataatɨ kiyai Porɨho sata nunjenataise, “Sahɨ jɨhura Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nasatɨ samɨhatɨhɨ nandaataiso?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ kiya Porɨhoai saundawaatopo, “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho sopɨ wɨndɨ atɨhomisaahiyaanɨne,” undawaatopo.
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Aihɨ Porɨho kiyai sata nunjenataise, “Sahɨ waapoho nɨnapitiyaho newaayopo?” undataase. Undihɨ kiyaamɨha wihoaaŋɨha saundawaatopo, “Jonɨho isɨhiyai baawusisɨhomatiyaho nehaayo,” undawaatopo.
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Undauhɨ Porɨho kiyai saundataase, “Jɨhura isɨhiya maipɨhaiwa namapɨ japɨhɨ nepemaitawaayopo. Aihɨ Jonɨho kiya nepemaitohiyɨhiyai saundataase, ‘Nyahɨ Autaahaatɨhoenda nasaatɨ aimɨ nepemaitɨhaayo undɨwɨ isɨhiyai nunjɨtaatɨwɨ waapoho nepɨse,’ undatɨ Jonɨho kiyai waapohora baawusataise. Baawusataatɨ kiyai satatɨ kaundataase, ‘Utaaho wo nisɨ ipotɨ napɨtaise. Isɨ kopɨ gɨwunyaapɨse,’ undataase,” Undatɨ Jonɨho isɨhiyai utaaho nisɨ ipotɨ napɨtaise undisɨho Jisaasihopɨ kaundataase undatɨ Porɨho kiyai kaundataase.
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Kaundihɨ kiya Epesaasihandaahiya pɨwɨha sa atisawaawɨ Awaisɨho Jisaasihomɨ ambɨpataahɨ waapoho newaayopo.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Nehauhɨ amɨ Porɨho kiyaamɨ mɨtɨhaatɨhɨ ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nasatɨ kiyaamɨhatɨhɨ nandaataise. Nandaasɨhɨ kiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhoraahɨ ketɨ kuraanɨhɨ pɨwɨha wanɨha kɨha kɨha katɨwɨ pɨwaatawaayopo. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaitaatɨwɨ gɨwunyaasɨhɨ pɨwɨha sawanaamɨhaara ketɨ kuraanɨhɨ ausaawaayopo.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Iyataatɨ isɨhiya siya 12 kaiwɨhiyaare.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ Epesaasihanda bindataatɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ nandaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha yamaayatɨ andɨtitatɨ Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimɨtandɨhandapɨ ausaatɨ kaundihɨ maasɨ kanawaatopo. Siyatɨ Porɨho kapɨhɨ Epesaasihanda pɨwɨha kaundatɨ ausaatɨ bimihɨ waatɨho murɨ mo sanausotaise.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Aihɨ isɨhiya usa Porɨho pɨwɨha ausaatɨ kaundisɨhaapɨ ponyatisɨ kinyɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaahito undɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaahopo. Aiwɨ Awaisɨhomɨhaiwaapɨ maipɨha katɨwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ sisɨpɨhɨtawaayopo. Aihɨ Porɨho namatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisaahɨhɨ numwaasi notaise. Numwaasi notɨ Tairanaasihomɨ aŋɨhandɨ kataunjindɨhandaatɨhɨ nandaataise. Iyatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha asisɨ nahatewetɨ ausaatɨ kaundihɨ amɨ isɨhiya usai maawɨ atisawaawɨ maasɨ Porɨhoaisawɨ pɨwaatawaayopo.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Siyatɨ Porɨho kapɨhɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha yatɨmwɨ sanausotaise. Aihɨ Judaahiyaunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaunɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda bimohiyɨhiya Awaisɨhomɨ pɨwɨha atisawaayopo.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Aihɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ Porɨho gonipatɨ watɨpɨhaiwa kahatamatɨpetahaiwa kiyataise.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Aihɨ isɨhiya apotɨhɨrɨ nesi nuwɨ Porɨhomɨ ambɨpatetɨ ahiyawɨ nepɨ isɨsi nuwɨ isɨhiya timbɨpaisahiyaamɨhetɨ ahiyauhɨ kiyaamɨ timbɨpaunɨ itɨpɨho maipɨhapaunɨ ketɨ owesuendaise.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Aihɨ Judaahiya usa kapɨ kapɨhɨ daiwɨ itɨpɨho maipɨhapa isɨhiyaamɨhetɨ bimimbɨpai nemawaayopo. Nemapɨ amɨ gaaro maipo tɨwɨ Awaisɨho Jisaasihomɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtawaatopo. Ambɨhɨtɨwɨ itɨpɨho maipɨho isɨhiyaamɨhetɨ bimisɨhoai saundawaatopo. “Porɨho pɨwɨha ausaataatɨ Jisaasihore tatɨ ambɨhɨtisɨho komɨ ambɨpataahɨ nɨnɨ kasatataatonɨ sahɨ isɨhiyaamɨhetɨ bɨmimaawɨ namasi nuwɨse,” undawaatopo.
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Aihɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Sɨkepaahomɨ mwaaya ikwɨrɨ naasairɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨ 7 kaiwɨhiyaare. Iyataatɨ so Sɨkepaaso Judaahiyaamɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiya pɨrisihiyaamɨ awaisɨhore. Aihɨ komɨ mwaaya katɨ kaiwɨ itɨpɨho maipɨhapa isɨhiyaamɨhetɨ bimimbɨpai nemaitotɨwɨ kiyawaayopo.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Saiwɨ kiyauhɨ itɨpɨho maipɨhapa utaaho womɨhetɨ bimimbɨpa kiyai saundawaatopo, “Nyahɨ Jisaasihoaisaahɨ aimɨ usonaatɨ atisaahiyaanɨne. Iyaatɨ amɨ Porɨhoaisangi aimɨ usonaatɨ atisaahiyaanɨne. Isɨ sahɨ nehɨhiyaatisɨ napitetahiyaatɨtawaawɨtopo?” undawaatopo.
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Undauhɨ utaaho ko itɨpɨho komɨhetɨ bimisɨho napwaatatɨ kiyai asakiyatɨ pɨhɨta kohimatatɨ tiwataise. Iyatɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ netɨ nusopɨsasatɨ amɨ kiyaamɨ apotɨhɨrɨ niyohohɨpɨpa netɨ napwɨratɨ kaihɨ namapɨ somaahiyɨhiya sandɨ aŋɨndi namasi yanɨhɨmapɨ nowaayopo.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Aihɨ isɨhiya Epesaasihanda bimohiyɨhiya Judaahiyaunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaunɨ sandapɨ atisawaawɨ isɨhiya nahatiya awaindɨhandɨ yayawaayopo. Yayawaawɨ Awaisɨho Jisaasihomɨ ambɨpatɨ asakaiwɨ waatɨ nɨwimaawaayopo.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Aiwɨ jɨhɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ usa napɨwɨ kiyaamɨ onaapɨpa kiyohɨwaiwa isɨhiya taahiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ausaapɨ kaundɨwɨ namawaayopo.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Aiwɨ amɨ isɨhiya gaapɨpatunɨ onaapɨpaunɨ kaitaatɨwɨ utɨpɨhaiwa ahotiwaiwa nepɨ nahatewa isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ tɨhoaawaayopo. Iyataatɨ saiwa utɨpiwa nawɨho aungwohaiwa ambɨpatɨ owehaiwa jɨhura nunyawɨ nepɨhaiwaare.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Saiwa siyatɨ noaipataatɨ Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaamɨ watɨpɨhandɨ auta noaipataise. Aihɨ isɨhiya nahatiya pɨwɨha ka atisawaayopo.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Aihɨ saiwa noaipasɨhɨ ipotɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Porɨhoai kaundihɨ Porɨho yapɨhaurɨ Masetoniyaahandaahapunɨ Akaiyaahandaahapunɨ notatɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ naitandɨ gwɨnyaataise. Iyataatɨ amɨ Porɨho sandaase, “Nɨnɨ Jerusaremɨhanda naindatɨ ipotɨhura nundɨ isɨhiya Romɨhandaahiyai usondaano,” tatɨ kandaase.
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Aihɨ Porɨho satatɨ kata gwɨnyaataatɨ utaahurɨ wurɨ Porɨhoai andɨtɨwipɨ maasɨ daisururɨ Timoteyɨ Irasɨtaasiyai jɨhɨ Masetoniyaahandaahapɨ natausaasataise. Natausaasatosatɨ Porɨho masɨhonjɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda bindataise.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Bimihɨ suraanɨhɨ isɨhiya Epesaasihandaahapɨhiya Awaisɨho Jisaasihomɨhɨretapɨ ahoyanɨwɨ itɨhɨtɨwɨ ŋuŋaatawaayopo.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Aihɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Dimitɨriyaasɨho bindataise. Iyatɨ so utaaso nawɨho gorɨhandɨ tɨhihɨ noaipatɨ napaindɨtatɨ ipasananihɨ kandaahɨ sɨwipatɨ kiyahore. Iyatɨ amɨ gorɨhandɨ kandaahɨ autaahaatɨho jaipɨtahomɨ aŋɨ awaindɨhandɨ Epesaasihanda ahetindɨhandamɨ sɨwipatɨ tɨtaahɨpatɨ kiyamataise. Iyataatɨ sandɨ aŋɨ awaindɨmandɨ apopaatɨ waatɨ jaiwɨtɨhaatɨ Atemisihaatamɨhande tawaatopo. Tɨwɨ kaatapɨ autaahaatɨhore tɨwɨ katawaatopo. Iyatɨ Dimitɨriyaasihomɨ otɨpɨpatɨ sɨwipatɨ kiyohɨpatɨ isɨhiya tɨtaahiyɨhiya kaiwɨ nawɨho aungwohaiwa newaayopo.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Aihɨ Dimitɨriyaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaisunɨ isɨhiya usa otɨpɨpatɨ Dimitɨriyaasihomɨhatamatiyahatɨ wɨtɨ kiyohiyɨhiyaisunɨ gaata numwaatɨ ahoyataise. Ahoyatɨ kiyai sata kaundataase. “Sahɨ isɨmiyaate, nyamɨ otɨpɨpatɨ kɨmatɨ kiyohɨmatapɨ nawɨho aungwohaiwa noaipasɨhɨ nehohɨtɨhandapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Iyataatɨ Porɨho so autaahaatɨho nyamɨ ikwɨraahɨ kiyaatɨ ahiyohɨhopɨ so autaahaatɨho akɨtɨhomaahe tatɨ kandaase. Satatɨ kandaatɨ isɨhiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ netɨ nopɨsasataise. Iyatɨ Porɨho sandɨ siyatɨ kaindɨmandɨ kɨmbɨhɨhɨ kiyataamaise. Owetise. Yapɨpatɨ Esiyaahandamɨ aunahɨpɨhaiwa nahatewaara kiyatɨ daayataahore. Aihɨ sahɨ sawanaatɨ aimɨ usonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Aisɨ Porɨhomɨ pɨwɨha saaraahɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nawɨho aungwohaiwa nehohɨpatamɨ ambɨpatɨ netɨ nasɨpanyamaitaise. Iyataatɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nawɨho aungwohaiwa nehohɨpatɨhɨhɨ netɨ nasɨpanyamaamaitaise. Owetise. Nyamɨ apopaatɨ Atemisihaatapɨ autaahaatɨho awaisɨhoe taatɨ katohaamaatamɨ aŋɨ awaindɨhandi maawɨ ahoyatɨ netɨ ambɨpatɨ nopɨsasatɨ namandipamaitaise. Iyataatɨ isɨhiya yapɨpatɨ Esiyaahandaahapɨhiyaunɨ amɨ yapɨpatɨ nahatewaaraahapɨhiyaunɨ apopaatɨ Atemisihaatapɨ nyamɨ autaahaatɨhore taatɨ katohaamaatapɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨwɨhiyaare. Isɨ Porɨho netɨ namandipamaitaise. Iyonɨhɨ nyamɨ autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ owetatɨ kiyonɨhɨ isɨhiya wɨndɨ kopɨ gɨmunyaitaapo,” undatɨ Dimitɨriyaasiho kaundataase.
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Undatɨ kaundihɨ kiya pɨwɨha sa atisawaawɨ apowihɨ namapɨ waatɨ kaahaatɨwɨ satawaatopo, “Nyamɨ apopaatɨ Atemisihaatapɨ autaahaatɨhore taatɨ katohaamaatɨ nyahɨ Epesaasihandaahiyaanamɨ awaisaamaate,” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Aihɨ satɨ aunahɨpitaahɨ gaamapɨ isɨhiya nahatiya itɨhɨtɨwɨ ŋuŋaatɨwɨ kaahaatawaayopo. Aiwɨ kiya utaahurɨ wurɨ Porɨhoaisamɨ maasɨ otɨpɨpa kaimɨ daisururɨ Gaiyaasiyɨ Arisɨtakaasiyai isɨpɨ numwaasi ketɨ isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨhohɨpɨpɨhɨ nowaayopo.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Aihɨ Porɨho isɨhiya ahoyanɨwɨ pɨwaatɨwɨ ŋuŋaatohiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ notɨ pɨwɨha kaundɨtotatɨ nutotataihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunnyaahohiyɨhiya Porɨhoai namumwe undɨwɨ ipatisawaayopo.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Aihɨ amɨ Porɨhomɨ naisɨhiya usa awaisawɨhiya Porɨhopɨ pɨwɨha satɨwɨ nusoaasawaayopo. “Kɨnyɨ isɨhiya nahatiya ahoyanohɨpɨpɨhɨ namumwe,” undɨwɨ waatɨ kaundawaatopo.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Aihɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ netɨ nusopɨsasɨnamasɨhɨ usa dopawɨ kiyai wɨretɨ pɨwaatɨwɨ ŋuŋaatauhɨ amɨ usa dopawɨ katɨ kaiwɨ wɨretɨ ŋuŋaatɨwɨ pɨwaatɨwɨ kaahaatawaatopo. Aiwɨ kiya nahatiya napɨwɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyapɨmenɨhopo.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Aihɨ Judaahiya utaaho wo Arekɨsandaaho pɨwɨha wa katɨtotɨwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ otɨhapɨhɨ ahɨwisawaayopo. Aihɨ isɨhiya usa pɨwɨha satɨpɨ katɨme undɨwɨ Arekɨsandaahoai kaundawaatopo. Aihɨ Arekɨsandaahoai pɨwɨha satɨpɨ katɨme undɨwɨ isɨhiya usa kaundohɨha ka isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ ausaatɨ katɨtotatɨ isɨhiya ahoyanɨhohiyɨhiyai pɨwɨha namɨhaapɨse undataase.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Undihɨ kiya ahoyanɨhohiyɨhiya koai usonawaawɨ Judaahotihɨ satɨwɨ gwɨnyapenawaayopo kɨmo nyamɨ autaahaatɨhopɨ autaahaatɨho akɨtɨhomaahe tɨwɨ itɨhɨtohiyɨhiyaamɨhore tɨwɨ gwɨnyapenawaayopo. Saiwɨ gwɨnyapenawaawɨ namapɨ nahatiya maahomwaaŋɨ naasaamapɨ satɨwɨ kaahaatawaatopo, “Nyamɨ apopaatɨ Atemɨsihaatapɨ autaahaatɨhore taatɨ katohaamaatɨ nyahɨ Epesaasihandaahiyaanamɨ awaisaamaate,” tɨwɨ pɨhɨtɨwɨ utaarɨhandɨ kaahaatawaayopo.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Aihɨ satɨ aunahɨpatɨ Epesaasihandaahapɨ awaisɨho ipotɨ dotatɨ kiyai namɨhaapɨse undatɨ kiyaamɨ pɨwɨha ipatisatosatɨ sata kaundataase. “Sahɨ Epesaasihiyaate, nyahɨ Epesaasihandaahiyaanɨnɨ nyamɨ apopaatɨ Atemɨsihaatapɨ autaahaatɨho awaisɨhore taatɨ katohaamaatamɨ aŋɨ awaindɨhandunɨ nawɨha pɨwɨha itɨhapɨpaisɨha yamɨhapataatɨhapɨ tɨmɨhaihɨ kaapɨ gaapundohɨhaunɨ nyahɨ jaawaatɨ bindahaayo. Aihɨ sandapɨ isɨhiya nahatiya yapɨhɨ nahatewaaraahiya aimɨ gwɨnyaapɨhiyaare.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Aisɨ utaaho wo sa pɨwa nemaitandɨho owetise. Owetisɨ sahɨ bɨpi namɨhaapɨse. Aiwɨ sahɨ samɨ wanɨ nahɨriwɨ kiyohɨmatamataiwɨ jɨhara kamaiwɨse.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Aihɨ utaahurɨ kɨmurɨ aŋɨ awaiwaiwaatɨhɨ nandaapɨ kahapaamapɨpa pɨwɨha itɨhapɨpaisɨhapa wɨndɨ ikomaanɨmɨhurɨtihɨhandɨ kandɨ sahɨ numwaasi nehɨhandɨ nasawaayopo. Aimɨ kurɨ nyamɨ apopaatɨ Atemɨsihaatapɨ wɨndɨ sisɨpɨhɨmaatɨmɨhure.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Iyataatɨ Dimitɨriyaasihounɨ isɨhiya usa Dimitɨriyaasihomataiwɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiyaunɨ isɨhiya usaapɨ pɨwɨha ahotanaahɨ asisɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhetɨ tɨtɨhɨ ketɨ pɨwɨha atiwɨ tipɨtapaahohiyɨhiyaisawɨ kiyai sawana pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemaitaapo.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Iyawaawɨ amɨ samɨ pɨwɨha wiwa naaŋɨhaiwa ahotanaahɨ asisɨha tɨtɨhɨ pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhura noaipapɨ ahoyanɨwɨ kura pɨwaatɨwɨse.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Aihɨ wanɨ asisɨma kɨmetɨ nyahɨ ahoyanaatɨ ŋuŋaata pɨwaatohɨtɨmandapɨ nyangi nyainjaawɨ bimohiyɨhiya Romɨhiya napaape tɨwɨ nyangi nanyisesaihɨ amɨ nyahɨ ahapaapɨ pɨwaatɨhaayo undaatɨ kaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ biyaatɨ kamundɨto. Wɨndɨ biyaatɨ pɨwɨha akaaha kamundisaihɨ nyangi kiya itɨhɨnyatisaihɨ nyahɨ naaŋɨhandɨ naito,” undatɨ Epesaasihandaahapɨ awaisɨho kaundataase.
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Kaundatɨ awaisɨho samɨ aŋɨpɨpɨhapɨ ketɨ nandɨwirapɨse undihɨ kiya ŋuŋaaha namɨhamapɨ kɨhɨra nandɨwirawaayopo.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.